Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

weer zwanger na een vroeggeboorte

  • Auteur
    Berichten
  • #3447647 Quote

    Hoi Miekie,

    Ik las net je berichtje dat je je nu ook geruster voelt over je zwangerschap. Ik dacht daar moet ik ook op reageren! Ik ben vorig jaar mijn dochtertje verloren na een zwangerschap van 42 weken. Ze heeft nog vijf dagen (aan de aparatuur) mogen leven, maar het heeft niet zo mogen zijn.

    Om even terug te komen op je zwangerschap, ik heb dat nu ook. Ik heb tijdens de zwangerschap van Senne* ook verschillende dingen gehad waarvan ik achteraf denk dat ik al wist dat het niet goed was. Ik ben nu ook weer zwanger. 14+3. Ik voel me ook veel beter deze zwangerschap en heb ook het gevoel dat het wel goed komt. Tegelijkertijd heb ik ook wel een stukje angst in me zitten en ben dan blij dat ik door een echo toch weer die bevestiging krijg dat het allemaal goed is. Ik mag dan ook vaker op controle komen en dat stelt me wel gerust.

    Verder wil ik iedereen succes en sterkte wensen. Wij hebben net de moeilijke weken weer achter de rug. Het was allemaal een jaar geleden en het viel niet mee, en dan helpen je hormonen je ook niet op die momenten.

    Claudia

    #10215684 Quote

    Hoi, ik zie dag dit een oud bericht is maar wie weet kunnen jullie mij alsnog helpen..

    Ik ben 2 weken geleden bevallen van ons eerste kindje Dex. Ik was nog maar 22weken en 5 dagen zwanger.. Dex heeft het niet gehaald. Er is geen oorzaak waardoor dit heeft kunnen gebeuren mijn lichaam besloot gewoon te bevallen en kreeg spontaan weeen. Ik heb mijn hele zwangerschap nergens last van gehad en al mijn echo’s waren goed (zelfs nog 1 uur voor het bevallen, hartje was bijv ook nog goed)

    Dit is voor ons een hele donkere periode maar wij willen de moed gewoon niet opgeven en hoorde dat je na een bevalling vruchtbaarder bent dan ooit (eerste 2 maanden) klopt dit? En hoe snel zou ik na dit weer zwanger kunnen worden? Heeft iemand iets soort gelijks meegemaakt? Hoe heb je dit een plekje kunnen geven? 

    Wij zijn voor dat ik zwanger was van Dex al überhaupt een jaar bezig geweest.. ik zou echt gek worden als dit weer het geval zal zijn.. ik hoop eigenlijk voor oktober zwanger te zijn om weer een beetje geluk te mogen voelen..dat was onze uitgerekende datum.

    Raar dat dit kan gebeuren terwijl bij vele uit mijn familie een kindje kregen zonder dat het gepland was.. uiteraard welkom btw!

     

    Ik hoop dat iemand mij kan helpen.. 

    Liefs, kim

    #10224654 Quote

    Hoi Kim,

    Ik lees net je berichtje en dit is heel herkenbaar want ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt.

    Vorig jaar 25 oktober was ik 22 weken zwanger en ik kreeg ook uit het niets opeens weeën. In het ziekenhuis opgenomen en toen zagen ze dat me baarmoedermond al verkort was waardoor ik direct opgenomen werd. De weeën werden toen iets minder en de gynaecoloog zei dat ze de volgende dag evt een cerclage wilden plaatsen ter ondersteuning mits me buik rustig was. Helaas gingen de weeën door en de volgende ochtend is ons zoontje geboren en na een halfuur op me borst overleden.

    Snap precies wat je bedoelt met dat dit een hele donkere periode is voor jullie, die hebben wij ook gehad en soms nog steeds. Je kunt bijna niemand uitleggen hoe zoiets voelt.

    Bij ons is er ook geen oorzaak gevonden en hetzelfde als bij jou besloot mijn lijf om te bevallen terwijl ons kindje niks mankeerde. 

    Het is een vreselijk moeilijke tijd maar gelukkig hebben wij veel steun aan elkaar en praten we er veel over. Uiteindelijk moet je door en je zult merken dat dat vanzelf wel weer gaat maar ik heb nog steeds slechte dagen alleen overheersen ze gelukkig niet meer.

    Inmiddels zijn we alweer een halfjaar bezig om zwanger te worden maar helaas zonder resultaat.. Moet zeggen dat ik dat het moeilijkste nu vind.. de onzekerheid en angst dat we nooit meer zwanger worden. Ik denk dat je het meer een plek kan geven als je weer zwanger zou zijn zodat je verder kunt en weer iets hebt om naar uit te kijken.. iedere maand weer ongesteld worden valt me ook heel zwaar, het is zo een teleurstelling en ben dan helemaal down. Vorig jaar toen wij aan het proberen waren had ik dat niet en toen lukte het ook vrij snel. Er ligt nu zoveel druk op en daardoor lukt het misschien ook niet. Maar loslatenis bijna geen optie.

    Hoe is het nu met jullie?

    Liefs, Suus 

    #10227672 Quote

    Hoi Kim 

    Ik lees net je berichtje en ik zit precies in dezelfde periode. Ik was 22 weken en 4 dagen zwanger ook van ons eerste kindje en dus ook in Oktober uitgerekend. Onze Sem* heeft het ook niet gehaald. Ik had een zorgeloze zwangerschap tot de 20 weken echo toen werd er een groeiachterstand geconstateerd. Doorverwezen naar de gyneacoloog en kreeg ik om de 2 weken groei echo’s. Sem* is overleden in mijn buik. De oorzaak is bij mij wel gevonden. De placenta was te licht en er zaten infarcten in. Ik moet de volgende zwangerschap Ascal gaan slikken. Wij zitten nu ook in die donkere periode en willen ook weer snel zwanger worden. Bij ons is er ook die onzekerheid. 

    Hoe is het nu met jullie? 

    Groetjes anoniempje

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    #10228288 Quote

    Hoi Kim & anderen,

    Het is heel bizar maar ik ben ook te vroeg bevallen van ons kindje, op 13 juni, hij was toen 21+3 weken oud. Zo’n termijn waarvan je niet verwacht dat er zoiets mis zal gaan.. Zomaar ineens vanuit het niets ging mijn lijf in bevalling en het was vreselijk om te moeten bevallen terwijl je niet wilt, terwijl je weet dat wanneer dat gebeurd, het aller allerergste gebeurd.

    Het is allemaal heel herkenbaar, ook het opnieuw zwanger willen worden. Ik zou het liefst morgen weer zwanger willen zijn. Al vind ik het wel eng, en ik weet dat er niks ontspannends meer aan zal zijn, ik wil graag weer terug naar waar ik was; zwanger.

    Wij hebben een dochtertje en zij is gewoon met 39+3 geboren zonder verdere complicaties. Dat geeft ons natuurlijk wel houvast, dat je weet dat het ook goed kan gaan. Maar het vertrouwen in je lijf is zo weg.. We hebben het er met de gynaecoloog over gehad en zij geeft aan dat we na een eerste ongesteldheid in principe geen reden hebben om het niet te proberen. Mits ik fysiek en mentaal in orde ben. Nou dat laatste ben ik eigenlijk nog verre van. Ik ben elke dag nog aan het huilen. Ik heb me tussendoor een paar dagen goed gevoeld en toen was het gevoel daar weer. Ik ben zo intens verdrietig. Dus ik weet niet of ik wil wachten tot ik me ‘goed’ voel, want dat kan zomaar heel lang duren. 

    Ik ga denk ik vooral af op het fysieke, hoe ik me lichamelijk voel. Ik denk dat opnieuw zwanger zijn mij zou helpen met verwerken, maar dat zal voor iedereen misschien anders zijn. Ik vind het fijn dat de gynaecoloog mij geen restricties oplegt, en dat we zelf de keuze hebben wanneer we het weer willen proberen. En dan moet het nog lukken…

     

    Groetjes Sanne 

    #10228368 Quote

    O en Kim, heb je een afspraak bij de gynaecoloog? Want zij/hij kan daar misschien wat meer informatie over geven. Over extra vruchtbaarheid, en vanaf wanneer je weer zwanger ‘mag’ worden.

    Groetjes Sanne 

    Lees ook: Miskraam: als je zwangerschap anders loopt

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct