Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Aanpak driftbuien

  • Auteur
    Berichten
  • #10280069

    Hoe pakken jullie de drifbuien aan van je kleine? Mijn zoontje kan helemaal overstuur raken. Hem even ergens anders zetten heeft geen zin, dan wordt hij alleen maar erger gefrustreerd. Hem bij me houden werkt ook niet. Het kan gewoon 3 kwartier duren voordat hij rustig wordt. Zingen en afleiden heeft ook geen zin. Probeer een goede oplossing te vinden. Frustratie mag hij hebben hoor, maar wil graag proberen om hem wel op een gegeven moment weer een beetje bij zinnen te krijgen. Maar hoe?

    #10280090 Quote

    Als mijn zoon een driftbui heeft waarbij echt niks helpt, zet ik ‘m in z’n kinderstoel en loop zelf de ruimte even uit en ga wat anders doen. Meestal duurt het dan nog een minuut of 2 en dan wordt hij rustiger. Meestal gaat hij dan huilen of jengelen dat ik er niet ben en dan kom ik natuurlijk pijlsnel terug om hem te troosten ;). Dit werkt vooral goed als de driftbui is veroorzaakt door iets dat hij niet mocht van mij of mijn man. 

    #10280096 Quote

    Heerlijk hè deze fase 😂 

     

    ik laat hem meestal 5 min uitrazen op de grond. Dan ga ik naast hem zitten en op een rustige toon praten. 

    meestal is het dan snel over


    MamaVanNoor
    Bijdrager
    #10280160 Quote

    Herkenbaar… lastig he… hier werkt negeren het beste. Ontzettend lastig maar ik negeer zijn gedrag en laat hem uitrazen. Dat werkt hier het beste. Andere dingen zoals praten, afleiden, troosten werken bij hem alleen averechts en maken het nog erger. Nadat hij gekalmeerd is knuffelen we samen en gaan dan over tot de orde van de dag. Gelukkig worden de driftbuien nu hij beter kan praten een stuk minder en minder heftig. Sterkte!

     


    Niempje
    Bijdrager
    #10280474 Quote

    Precies wat Gebruiker10070528 zegt.
    Ga erbij zitten op de grond, niet aanraken maar laat hem razen.
    Leg rustig uit dat het niet erg is en vraag hem waar je bij kunt helpen. Het kan zijn dat het kleinste ding, zoals iets vinden of maken niet lukt en hij daar driftig van wordt.

    Onze dochter kruipt na een bui helemaal in me en wil een dikke knuffel.
    Soms zitten we dan echt minuten lang op de grond te knuffelen en dan gaat het weer.

    Ik negeer haar nooit bij een bui maar help altijd. Boos worden of in een hoek zetten zou ik op deze leeftijd (16 maanden) nooit doen. Hiermee maak je het alleen maar erger is mijn idee.
    Wanneer ze straks kunnen praten is er natuurlijk weer een andere oplossing want dan kunnen ze zeggen wat er is.


    KL-E
    Bijdrager
    #10280681 Quote

    Ik doe hetzefde als mamavannoor. Hier werkt ook het gesrag negeren het beste. Er aandacht aangeven werkt idd averechts. Even laten razen en daarna ook wel bij me pakken idd en even knuffelen. Lastig idd, vooral als je ergens op bezoek bent of een openbare ruimte met vee bijkijks hahaha

    Lees ook: Slaapritueel: 1 tot 3 jaar

    Nicolle B
    Bijdrager
    #10280957 Quote

    Ik probeer rustig te blijven en te vragen wat er is en hem daarna af te leiden met wat anders .

    Helpt dit niet dan laat ik hem uit razen en dan stopt die vanzelf wel een keer 

    #10282811 Quote

    Hoi, 

     

    thuis of bij iemand anders zet ik mijn zoontje van 2 jaar in zn eigen of andere kamer, en laat hem gewoon uitrazen. En hij kan echt goed een driftbui hebben, zelfs dat je denkt eigenlijk dat hij geslagen wordt als buitenstaander moord en brand is het vaak hier. gewoon andere kamer en vooral geen aandacht geven, dit is wat ik in het begin ook heel erg moeilijk vondt. Maar toch door gezet, in de winkel of buiten. Blijf ik er bii staan en geef ik ook geen aandacht, het wordt vanzelf wel minder. Zolang jij geen aandacht geeft. 


    melissa derky
    Bijdrager
    #10282824 Quote

    Oh lekker herkenbaar. En heel vermoeiend soms. Maar als ik me in hun situatie verplaats kan ik me soms de frustratie wel voorstellen. Soms denk ik ook dat mijn dochter het wel begrijpt maar blijkt het niet zo te zijn. Zo simpel  denk ik dan zelf maar zo is het blijkbaar niet. Soms laat ik haar even boos zijn omdat ze na herhaaldelijke waarschuwingen haar zin perse wil. En soms zeg ik ook dat ik wel snap dat ze boos is, troost ik haar en zeg ik gewoon dat het niet mag, niet kan of wat dan ook. Soms helpt het troosten maar soms ook niet. Het is gewoon weer zo’n heerlijke fase. Ik denk dat als je kind maar verteld wordt waarom iets niet kan of mag, los van het feit of ze het al wel begrijpen ben je al een heel eind. Soms zeg ik ook dat ze wel boos mag zijn. Ik ben ook wel eens boos. Maar als ik na 1 minuut of 2 minuten naar haar kom en haar troost of af leid met iets anders is ze het in de meeste keren wel weer vergeten. Soms blijven ze volgens mij ook ergens in hangen en weten ze niet eens meer hoe en wat maar kunnen ze het zelf even niet meer doorbreken. Heel veel succes! Geduld is de grootste proef haha

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct