Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Alweer ronde 10 voor de 2de

  • Auteur
    Berichten

  • JaJavierendertig
    Bijdrager
    #10281133

    Hoi allemaal,

    Vorig jaar in januari gestopt met de pil en vanaf april gingen we er voor. We hebben al een dochter van 2. Toen was het na een half jaar raak. Nu zitten we alweer in ronde 10. Ik word zo langzamerhand een beetje ongeduldig, onzeker en voel me steeds verdrietiger elke keer als ik weer ongesteld word. Daarna gaan we er weer vol goede moed voor en probeer ik positief te blijven. En daarna die 2 weken wachten.. zo lastig!

    We zijn al heel gelukkig met een dochtertje, dus ik vind ook van mezelf dat ik niet mag klagen. Maar toch.. Had gehoopt op een kleiner leeftijdsverschil en dat moet ik nu sowieso gaan loslaten. Als ik m’n dochtertje met haar poppen bezig zie smelt ik en dat versterkt het verlangen alleen maar meer.

    Wat ik het allerlastigste vindt zijn de vragen. De vraag ”Willen jullie een tweede?” vind ik dan nog tot daaraan toe, maar opmerkingen als ”Goh nog geen tweede? Die en die is alweer zwanger” en de vragende blik als je aangeeft dat ons inderdaad een tweede leuk lijkt (”Wanneer?”). Dat steekt mij echt ontzettend. Ook wordt er uiteraard goed in de gaten gehouden of ik alcohol neem en anders hoor ik de roddels achteraf.. (ik probeer er erg op te letten en drink minimaal). Veel meiden met wie ik tegelijkertijd zwanger was hebben al een tweede of zijn op z’n minst zwanger. Maar goed, ik besef dat ik het vergelijken moet loslaten. Ik schiet daar niks mee op en het gaat er sowieso niet sneller door ;-)

    Laatst bij de gynaecoloog geweest voor iets anders en toen ook kort even benoemd dat we 9 maanden bezig zijn. Ze keek er niet op gezien mijn leeftijd (nu 34 en bij eerste zwangerschap 31). En dat er altijd gekeken kan worden naar een jaar. Oei ik word dus echt al oud.. Ik heb trouwens wel een regelmatige cyclus en ook elke keer een ovulatie (de maanden dat ik getest heb in ieder geval).

    Soms voel ik me onzeker en ben bang dat een tweede keer niet zal lukken (op de natuurlijke manier). Dan denk ik dat die ene keer dat ik zwanger ben geraakt een toevalstreffer was ofzo.

    Bedankt in ieder geval voor het meelezen en reacties :-)


    RoryL
    Bijdrager
    #10282318 Quote

    Hoi hoi,

    Ik herken mij zo in jouw verhaal! Wij hebben ook een prachtige dochter van bijna 3 (toen in ronde 4 zwanger). Dus natuurlijk dacht ik (heel naïef, want uit ervaring weet ik dat het niet allemaal vanzelfsprekend is) dat het nu ook wel weer snel zou kunnen gaan (dacht max half jaartje). Maar inmiddels alweer 9 maanden verder en ook in ronde 10. Ook ik krijg opmerkingen als “wanneer komt er bij jullie nou een tweede?”. Ik weet inmiddels niet meer zo goed hoe ik hier op moet reageren omdat ik wil proberen het wat meer los te laten. Ik wil niet dat mn hele gemoedsrust in beslag wordt genomen aangezien ik super blij ben dat we al een dochter hebben en daar ben ik ook heel dankbaar voor en van genieten. Het is alleen dat de wens van een 2e kindje steeds groter wordt iedere keer als ik weer ongesteld wordt. 

    Ik ga me inmiddels ook wat onzeker voelen, maar blijf proberen positief te denken (lukt ene keer beter als andere keer).

    Het is dan fijn dat je dan met andere meiden kan praten die hetzelfde meemaken en weten hoe je je voelt, want niet iedereen kan het gevoel begrijpen en ik wil ook niet dat de halve wereld weet dat we voor een 2e kindje aan het proberen zijn.

    Ik hoop voor ons allebei dat we toch snel zwanger mogen worden!

     


    JaJavierendertig
    Bijdrager
    #10283325 Quote

    Hoi hoi,

    Bedankt voor je reactie. Fijn, een beetje herkenning 🙂

    Haha ja ik was ook uit gegaan van weer max een half jaartje (toevallig aantal in mijn omgeving bij wie het bij de eerste heel lang duurde en bij de tweede meteen raak), heel naïef.

    Superlastig he die vragen. Ik merk ook echt dat ik na afloop van slag ben. Ik vind het namelijk erg lastig om te doen alsof we het nog niet willen. Lukt het loslaten een beetje? Bij mij gaat het opzich wel beter zolang niemand echt vragen stelt. Ik probeer te genieten van m’n mooie dochter en alle andere dingen die ik wél heb.

    Zijn er wel mensen die weten dat jullie het proberen? Ik heb uiteindelijk wel mijn moeder en zusje in vertrouwen genomen. Dat luchtte wel op. Twee vriendinnen hebben volgens mij ook wel hun vermoeden.. laatst vroeg een of we bezig zijn. Ik zei het toen niet letterlijk, wel dat wij het graag willen.

    Ik hoop ook dat we snel zwanger mogen zijn! Komend weekend m’n NOD, spannend! Gaan jullie naar de huisarts na een jaar denk je? Ik twijfel een beetje, maar het is al bijna zover.. hoop dat het niet zover komt.


    MamaJanssen
    Bijdrager
    #10283347 Quote

    Ik wil heel graag een 3de kindje maar ben na 1 jaar nog niet zwanger. 1ste een dochter van nu 4 heeft ruim 2 jaar geduurd maar de 2de zoontje van 2 al na 4 maanden. Ik voel me een beetje ondankbaar omdat het bij sommige mensen helemaal niet lukt. Maar ik wil net zo graag een 3de als dat ik een 1ste wilde. Toen mijn dochter de leeftijd had van mijn zoontje nu was ik al bevallen maar nu ben ik zelfs nog niet zwanger. Ze zeggen dat je jezelf na 1 jaar mag laten onderzoeken maar ik heb alleen maar angst dat ze dan zeggen maar je hebt toch al 2 gezonde kinderen?


    RoryL
    Bijdrager
    #10283493 Quote

    @JaJavierendertig: 

    Ik heb daar ook zo’n moeite mee om net te dien alsof we niet willen! Ik lach het dan maar beetje weg, maar van binnen groeit de frustratie. Het loslaten lukt vooral het 1e gedeelte van mn cyclus. In het 2e gedeelte is het dan toch lastiger (ik probeer het echt wel hoor, maar ik voel altijd van alles waardior het loslaten niet echt lukt, je lichaam kan je zo voor de gek houden!). Maar probeer inderdaad ook te genieten van wat ik wel heb, want het leven gaat gewoon door en dan wil ik niet achteraf spijt hebben dat ik dingen heb gemist omdat mn gedachten er niet bij waren.

    Twee bevriende stellen weten dat we ermee bezig zijn, die bleven er ook maar naar vragen en ik wil er uiteindelijk niet om liegen (dat kan ik sowieso niet goed, dus die hadden het wel in de gaten). Maar volgens mij beginnen mn opa en oma en mn schoonouders ook een vermoeden te krijgen, al doen we er gewoon heel luchtig over, maar eigenlijk beginnen ze er verder ook niet echt over dus dat scheelt.

    Ik heb vanochtend getest, maar negatief :(. Ik heb altijd een regelmatige cyclus en mijn berekeningen kloppen dan ook altijd, mijn eisprong voel ik ook, alleen ik dacht dat ik ‘m dit keer al op oudjaarsdag voelde (een dag eerder dan berekend), dus zou vandaag mn NOD moeten zijn. En ik ben inderdaad (nog) niet ongesteld, zelfs geen tekenen ervan (wat ik normaal altijd zo’n 3 á 4 dagen van te voren al heb). Vanacht natuurlijk niet goed geslapen door de spanning (heel slecht, ik weet het). Nu is het dus maar verder afwachten (meer kan je niet doen), maar het geeft wel een zekere, ongezonde spanning. 

    Ik denk wel dat ik richting de huisarts zou willen, al is het alleen maar om te weten of er nu wel of niet iets niet goed zit. Dan kan je altijd nog beslissen of je verder wilt of niet, maar ik weet niet of mijn man die stap wil zetten.

    Wat duurt dat wachten lang hea?!

     

    @MoederJanssen

    Als dat je wens is, dan kunnen anderen zeggen wat ze willen, maar het is wel je wens en je gevoel. Ik dacht toen ik nog zwanger moest worden van de 1e ook van nou jij hebt er in ieder geval al 1, maar ik merk nu ook dat nu het langer duurt met een 2e dat, ookal ben je nog zo blij, gelukkig en dankbaar voor je 1e kindje, je toch behoorlijk teleurgesteld kan zijn als je iedere keer weer ongesteld wordt.

    Zijn jullie toen jullie voor de 1e gingen wel langs de dokter gegaan omdat het langer duurde?

    Vind het zo raar dat het de ene keer snel kan gaan en dat het de andere keer heel anders kan lopen. Helaas kunnen we daar niks aan doen.


    MamaJanssen
    Bijdrager
    #10283523 Quote

    Nee ik ben nooit naar een dokter durven gaan. Er wordt nu zelfs tegen mij gezegd gelukkig dat je nog niet zwanger bent en dat door iemand die heel dicht bij me staat. Voor mijn 1ste zwangerschap heb ik een miskraam gehad en bij mijn zoontje leek het bij 14 weken ook weer mis gegaan.

    Lees ook: Ben ik onvruchtbaar?

    Ambur
    Bijdrager
    #10284012 Quote

    Zo herkenbaar allemaal!

    Wij hebben een kleintje van bijna 2, en ik had in me hoofd gehaald dat ik graag een 2e zou willen hebben in 2020.. Dat leek mij een mooi leeftijds verschil.

    Maar ja we zitten in ronde 11 ondertussen en nog steeds niet raak.

    Ik merk wel dat ik er teveel mee bezig ben en dat het lijkt of iedereen opeens zwanger is behalve wij..

    Ik heb vorige week toch maar de huisarts gebeld na heel lang twijfelen of ik dit al wel moet doen. Aankomende vrijdag hebben we een afspraak. Je begint toch een beetje aan jezelf te twijfelen of alles wel helemaal goed zit.

    Ik vind het inderdaad soms ook wel moeilijk, want ja je hebt toch al een kleintje!?

    Ik hoop dat het bij jullie allemaal gauw raak is! We houden hoop 😁


    JaJavierendertig
    Bijdrager
    #10284103 Quote

    @MoederJansen: Wat RoryL al zegt, het is je wens en je gevoel, ook al heb je al 2 gezonde kinderen. Daar kunnen anderen niks van zeggen. Had altijd gedacht dat ik als we voor de 2de zouden gaan, ik er relaxter in zou staan (het is immers al een keer gelukt). Nou helaas.. dat is totaal niet zo, want de wens is gewoon heel sterk. Wat raar dat iemand tegen je zegt ”gelukkig dat je nog niet zwanger bent”. Naar aanleiding van wat was dat dan? Hele vreemde reactie. Heftig ook je eerdere miskraam. Gelukkig ging het bij je zoontje goed. Volgens mij mag je na een jaar gewoon naar de huisarts hoor, ongeacht of je al kinderen hebt.

    @ RoryL: Bij mij precies hetzelfde! Het loslaten lukt in de eerste helft van de cyclus echt beter. Wel fijn dat je twee bevriende stellen in vertrouwen hebt genomen. Ben je ondertussen ongesteld geworden of toch een positieve test? 🙂 Dat niet slapen herken ik, zo stom! Had vorige maand opeens een cyclus van 31 dagen, zo zwaar irritant. Moest op dag 29 overgeven enzo. Je lichaam kan je echt zo voor de gek houden, bizar. Komend weekend dus m’n NOD, had 3 jan een positieve ovulatietest. Ben erg benieuwd. Moet zeggen dat ik de laatste tijd vaak denk ´het zal wel weer niet´. Mijn man wil wel naar de huisarts. Ik denk dat als ik komend weekend ongesteld ben, we wel de stap gaan zetten. Weet namelijk dat de gyneacoloog een wachtlijst heeft van ongeveer 3 maanden.

    @ Ambur: Heel herkenbaar. Ik had ook 2020 in m´n hoofd, en dan wel liefst het begin. Máár 2020 kan nog wel he! Ik ben er ook een periode onwijs veel mee bezig geweest en iedereen om mij heen was-is zwanger van de 2de. Fijn dat je aankomende vrijdag bij de huisarts terecht kunt. Laat maar weten hoe het ging.

     


    MamaJanssen
    Bijdrager
    #10284290 Quote

    Het wordt me door iedereen afgeraden omdat ze 2 gezonde kinderen wel genoeg vinden.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct