Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Angst…

  • Auteur
    Berichten

  • xJuni
    Bijdrager
    #10098072

    Hoi dames,

    Ik weet even niet onder welke categorie ik mijn verhaal kan plaatsen vandaar een nieuw topic. Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen en een beetje moed in kunnen praten oid. Ben in ieder geval al blij dat ik even mijn verhaal van me af kan typen.

    Mijn man en ik hebben een grote kinderwens en maart dit jaar hadden we het idee er wel klaar voor te zijn. Mijn man wel iets meer dan ik maar ik had elke keer maar de gedachte: het lukt vast niet direct dus ik vind het wel oke! 

    Na poging 1 was het dan toch direct raak. Mijn man helemaal blij, ik een beetje in shock maar uiteindelijk kunnen relativeren en toch heel erg blij! Voor ons de eerste keer en ik had geen flauw idee hoe nu verder dus direct de verloskundige maar gebeld. Samen hadden we een afspraak gemaakt voor 9 mei. 

    Ik voelde me echt zwanger. Mijn energieniveau is nog nooit zo laag geweest. Sporten hield ik bijna niet meer vol, erg veel honger en ontzettende emotie wisselingen. Mijn man wist ook niet wat hem overkwam :P. 2 dagen voor de echo voelde ik me opeens erg goed. Ik kon weer meekomen met sporten en had voor mijn gevoel iets meer energie. Verder niet zoveel achter gezocht. Toen was daar die ochtend van de eerste echo. We waren als eerste die ochtend aan de beurt. Gelukkig zag de verloskundige dat ik ontzettend zenuwachtig was en ze stelde voor om maar direct een echo te maken. Het bleef voor mijn gevoel wel een half uur stil en ik floepte er uit: Het is niet goed he?! Ze vertelde dat ze niet duidelijk een kloppend hartje kon vinden. Ze dacht eerst iets te zien maar kon het later niet weer terug vinden. Het kindje zat qua lengte precies goed op wat het die 8 weken zou moeten zijn. We hebben nog een inwendige echo gemaakt en daar precies hetzelfde geval. Ze dacht eerst iets te zien en later niet. Uiteindelijk nog naar het ziekenhuis geweest en daar was toch echt de conclusie dat het niet meer leefde. 

    Het is nu nog maar 3 maanden geleden en naar mijn idee heb ik het redelijk een plekje kunnen geven dat het niet goed is gegaan. Ik heb mijn lichaam de tijd gegeven om zich te herstellen en mijn cyclus is direct weer mooi op gang gekomen. Nu inmiddels netjes 2x ongesteld geweest. 

    Mijn probleem is momenteel dat ik volgens mij een angst voor seks heb ontwikkeld oid. Sinds de miskraam hebben we nog geen seks weer gehad. Ik wil wel maar elke keer als het moment daar is dan klap ik helemaal dicht. Dan schiet er vanalles door mijn hoofd, dingen zoals: vorige keer hebben we seks gehad, ik ben toen zwanger geraakt en daar is een hele negatieve ervaring uit gekomen. Dit wil ik niet! Onze kinderwens is echt enorm en we willen allebei echt weer voor een 2e poging gaan. Alleen moet je daarvoor wel seks hebben natuurlijk…. 

    Herkent iemand dit, ik voel me echt lonely op dit gebied! 


    Kr
    Bijdrager
    #10098121 Quote

    Jeetje wat naar zeg. Ik ben nu ruim 14 weken zwanger en had hiervoor helaas ook een miskraam. Toch ben ik direct weer zwanger geraakt.

    Ik moet zeggen de 1e keer dat we het deden na de miskraam hadden we een gezlive avond gehad en wat gedronken… waardoor ik eigenlijk  nergens over na dacht. Gauw erna zijn we serieus gaan proberen en idd dat vond ook ik wel spannend maar ook wel weer erg fijn. Ik zou er in ieder geval samen over praten en ik denk dat de spanning wel gaat blijven helaas bij mij is dat nu wat minder geworden na de termijnecho en de uutag van de NIPT test..

    Ik hoop voor je dat je gauw weer kunt gaan genieten van het zwanger worden en het zwanger zijn! 

     


    Kr
    Bijdrager
    #10098123 Quote

    Sorry voor de schrijffouten hopelijk is het te lezen 🙄

    (Ik gebruik mijn tel.en dat gaat soms wat fout 😄)


    Kr
    Bijdrager
    #10098124 Quote

    Nog een tip ik had glijmiddel besteld speciaal voor zwanger te raken.. omdat ik ook angstig was of het wel ging lukken en ik “de zin” vast kan houden.. en ook zo’n trilding van durex voor bij hem om zeg maar… dat gaf beide veel plezier en zetten mijn hoofd zeg maar uit 😋 

    Beetje veel details maar misschien helpt het je..


    xJuni
    Bijdrager
    #10098198 Quote

    Heel erg bedankt voor je reactie en tips! Prima te lezen hoor haha. Ga er zeker iets mee doen. Mijn man is erg lief en gunt me alle tijd van de wereld maar ik voel toch steeds een klein beetje teleurstelling als het weer niet lukt. Heel begrijpelijk ook. Wat naar dat je ook een miskraam hebt mee moeten maken. Het heeft er bij mij echt wel ingehakt. Ik vind het zo knap dat sommige mensen direct weer verder kunnen. Daarom voel ik me soms zo’n aansteller…

     


    Kr
    Bijdrager
    #10098544 Quote

    Nee joh je bent zeker geen aansteller.. dat wij direct door wilde komt ook vanwege mijn leeftijd.

    Misschien hadden we anders langer gewacht ..

    De angst is gedurende de zwangerschap dat het fout kan gaan of fout is wel blijven hangen. 

    Ik beleef het nu anders dan mijn 1e zwangerschap maar toch is het super bijzonder! 

    Misschien moet je een avondje samen plannen en dan rustig “het” gaan doen 😉 je zult denk ik nadat het gebeurd is makkelihker en ontspannen worden voor de volgende keer. En gun je alsjeblieft ook te genieten want je bent niet alleen een baby aan het maken maar zeker ook aan het genieten van elkaar!

    Lees ook: Zwanger worden na een miskraam
    #10107483 Quote

    Wat vervelend te lezen dat je een miskraam hebt gehad. Ik heb eind vorig jaar ook een miskraam gehad en ik herken je angst wel een beetje. Ik had (en heb nog steeds eigenlijk wel) de angst om het weer te gaan proberen omdat het me doodeng leek om weer datzelfde mee te moeten maken als het weer mis gaat. Je krijgt er zoveel onzekerheden bij. Voor de miskraam was het bij ons ook meteen de eerste keer raak. Nu proberen we het inmiddels al 7 maanden en nog steeds niks. Ik ben niet zozeer bang voor de seks, maar meer voor iedere keer die teleurstelling. Ik vraag me continu af of er met die miskraam toch niet iets fout is gegaan met mn baarmoeder waardoor het nu niet lukt om zwanger te worden. Of wat als ik zwanger word en weer een miskraam krijg? Zoveel vragen spoken door je hoofd. Gewoon geen seks hebben is soms dan maar gewoon een makkelijkere uitweg.

    Maar geloof mij, het geeft ook wel een bepaald gevoel van opluchting zodra je dan die eerste keer gehad hebt. De druk is eraf ofzo. Het is misschien niet zo romantisch, maar verstand op 0 en gaan 🙈 Wij hebben toen last minuten een weekendje weg geboekt om ook even uit je vertrouwde omgeving te zijn. Dat werkte voor mij goed. 

    Heel veel sterkte, het is niet niks wat er gebeurd is, je mag er best door van slag zijn! 


    xJuni
    Bijdrager
    #10110742 Quote

    Bedankt nog allemaal voor de lieve berichtjes. Even een update van mijn kant; 

    We zijn inmiddels weer een paar weken verder en inmiddels ook wat “gezellige avonden” verder. Het vertrouwen komt langzaam weer terug en we zijn nu aan het afwachten op mijn nod 1 oktober. 

    Fingers crossed! 🤞

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct