Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

April 2021 Uitgerekend - pagina 217

  • Auteur
    Berichten

  • Babymommaaa
    Bijdrager
    #10561558 Quote

    Haha ook lekkere knoeilappen dus.
    Zahra houdt van veel rotzooi en veel lawaai haha..
    Ze lijkt nu weer iets beter te zijn na bijna 1.5 week griep. Na maandag niet meer gespuugd, wel veel diarree gehad tot vrijdag. De eetlust is nog niet helemaal terug, maar het gaat al beter. Ze lijkt er verder ook weinig last van te hebben, buiten de vermoeidheid.
    Ik heb het balkon pas helemaal opgeknapt en ze heeft nu een dubbele schelp. Ik heb er speelzand in gedaan en in de andere helft ga ik water doen als het weer wat warmer is.
    Oja volgens mij ben ik het vergeten te vertellen, maar Zahra kan sinds kort ook staan, joepie! Ze stond eerst alleen in de box en in bed, maar nu doet ze het steeds vaker, ook bijv. Achter haar speelkeukentje. Heel leuk!!


    PM
    Bijdrager
    #10564562 Quote

    Heej,

    Ik wilde een tijdje geleden het nieuws met jullie delen over onze zwangerschap. Op 1 of andere manier werd mijn verbinding steeds verbroken als ik op verzenden drukte.
    Maar ik heb dus wel een beetje teruggelezen.

    Wat fijn en leuk om te zien dat deze groep nog zo actief contact heeft (bij onze dochter, groep van 2018 werd ineens gewoon niks meer gestuurd). Wat leuk om weer een beetje over jullie kindjes te lezen. Vind het nog wel steeds een beetje lastig om er op te reageren maar wil wel even op jou reageren @jippie

    Ik zag dat je kindje geopereerd gaat worden aan de oortjes (buisjes) en amandelen (? Of die niet?). Onze dochter is bij +/- 15 maanden geopereerd. Zij werd geopereerd in het leidsche rijn ziekenhuis in Utrecht (dus daar is onze ervaring op gebaseerd). Ze moest zich vroeg melden. Na de aanmelding werden we naar een zaaltje gebracht en kreeg ze haar eigen bedje toegewezen. Daar kon ik mijn spullen in een kastje stoppen die op slot kon en onze dochter even omkleden (pyjama of lekker zittende kleding zonder drukknoopjes. Er mogen geen metalen aanwezig zijn en dat zijn die drukknoopjes wel. Ook op bijv. Truitjes). Er kwam een verpleegster haar “intake” doen. Even NAW gegevens (zoals naam, geb. Datum) controleren, even temperaturen en ze kreeg een paracetamol zetpil van daar (iets andere dosis dan je thuis mag geven). Ze werken daar op leeftijd dus de allerkleinste van de groep (ze werken met 6 tot 8 kinderen per groep en dan elke 2 uur een groep dacht ik) mag eerst. Dat was toen onze dochter. Je mag dan mee lopen naar de OK. Je kindje rijden ze op het bed daarheen en jij mag meelopen. Je krijgt in een soort wachtkamer voor de OK een pak aan om mee te mogen. Daar komen ze nog een keer alles controleren en vragen ze ook waaraan je kindje geopereerd gaat worden. Dat is een controle zodat het altijd klopt met hun systeem. Niet dat hij voor buisjes komt en ze iets anders opereren zeg maar. Als het niet klopt dan opereren ze niet voordat het dan door een arts bevestigd is.

    De OK arts komt zich voorstellen en neemt je dan mee naar de OK. Daar moet jij dan op een stoel gaan zitten met je kindje op schoot. Je kindje krijgt dan narcose kapje op. Als de narcose begint te werken nemen ze je kindje van schoot en leggen op de OK tafel. Jou brengen ze dan naar de uitslaapkamer. Onze dochter had eerst alleen buisjes en een tweede keer buisjes en neusamandelen. Beide duurde ongeveer tussen 15 tot 30 min (bij haar was het extreem ontstoken dus zelfs moeilijk door te prikken). Ze brengen dan je kindje bij jou op de uitslaapkamer waar die dus weer wakker wordt. Ze vertellen je daar wat je precies kan verwachten van het uitslaapmoment tot terug naar zaal en hoe de operatie ging.

    Uiteindelijk wordt je weer naar zaal gereden en daar wordt je kindje in de gaten gehouden. Ze moeten volgens mij een bepaalde hoeveelheid drinken om naar huis te mogen maar dat wordt daar allemaal verteld (als dat gebeurd mag je om …. uur naar huis)
    Als je kindje daaraan voldoet halen ze het infuusje (wat niet meer aangesloten zit maar ze voor de zekerheid laten zitten tot ontslag) weg en mag je naar huis.

    Onze dochter was op de dag van de operatie iets meer slaperig en wel een beetje slap tijdens spelen (qua rechtzitten/staan/vastpakken) en op de tweede dag zag je al enorme verbetering. Ik hield haar wel 3 dagen thuis.

    Je krijgt overigens ook een instructie mee wat je thuis kan verwachten, wanneer je mag bellen of wanneer het goed is om even te overleggen. Wij kregen een direct telefoonnummer van de afdeling waar ze geopereerd was.

    Ik hoop dat dit een beetje helpend is/kan zijn.

    Waar ik trouwens jij zeg overal kan ook zijn dat iemand anders mee gaat dus dan is dat bijv. Je partner/oma/oom/Tante o.i.d

    In ieder geval wil ik je veel succes wensen met de operatie van je kindje!


    PM
    Bijdrager
    #10564564 Quote

    Ik zag ook dat EvdB mijn zwangerschap nieuws met jullie gedeeld had en al jullie lieve reacties hierop. Dank jullie wel, echt lief.

    Het verdriet om Thomas is er nog steeds maar ons leven vormt zich om dit verlies en verdriet heen. Wij hebben bijvoorbeeld als gezin zijn geboortedag herdacht door een weekend lang allemaal leuke dingen te doen zoals lunchen, naar speeltuin, gourmetten. We hebben hem hier in de buurt begraven (als je uit ons raam kijkt zie je een stukje verderop de bomenrij van de begraafplaats en daar ligt hij vlak achter). Ik ga vaak daar naar toe. Soms alleen, soms met onze dochter. Mijn man vind het moeilijker om te gaan dus dat doet hij wel maar minder vaak. We hebben er daar voor ons een mooi plekje van gemaakt. Hij heeft een steen (met een groot hart waar zijn naam op staat). Daaromheen hebben we plantjes geplant. Er achter vaste planten (ook vlinderstruik, om de natuur ook wat terug te geven en soms vlinders te zien op die plek). Voor het grafje een bloembak ingegraven waar we steeds wat anders in kunnen planten. We zeggen dus ook ” we gaan samen voor Thomas grafje/tuintje/plekje zorgen”. Onze dochter vind dat leuk om te doen. Ik merk dat ze zich dan grote zus voelt omdat ze dan voor Thomas mag zorgen alleen in een andere vorm. Ze loopt dan trots met een gieter water die ze net kan tillen. Voor de rest praten we er open en veel over. Als ze vragen hoeveel kinderen ik heb zeg ik ook 1 in leven, 1 in mijn hart en nu 1 in mijn buik.

    Vanwege jullie lieve reacties wil ik ook even laten weten dat het straks 1 kindje in leven en 2 in mijn hart zal zijn.

    We hebben vorige week te horen gekregen dat er wat mis was met de blaas van de baby. Omdat ik daar toen alleen was (in het ziekenhuis) lieten ze alleen weten dat dat een afwijking kon zijn in blaaskleppen/urineleider/nieren of eventueel down syndroom. Ik werd daarmee naar huis gestuurd en mijn man moest de volgende echo mee.

    Die echo was afgelopen donderdag. Daar kregen we te horen dat de levensvatbaarheid van ons kindje op 5% zit. De baby heeft een zogeheten Mega blaas. De baby kan niet plassen waardoor er ook geen nieuw vruchtwater aangemaakt wordt. Het is voor (meer dan) 90% zeker dat de baby met 16 weken geen vruchtwater meer heeft. Ook kan dit de nieren beschadigen. Het komt bijna nooit voor, is niet erfelijk of chromosaal maar gewoon gevalletje “botte pech”. Dit is alleen een aandoening waarbij de baby geen signaal afgeeft dat het niet goed is en mijn lijf de baby in leven houdt omdat het denkt dat het gezond is. Het hartje zal blijven kloppen doordat mijn lijf het in leven houdt. De blaas is zo groot dat er wel longen zijn maar die kunnen niet groeien. Dit eindigt dus eigenlijk nooit in een miskraam maar is toch niet goed. Ik zal moeten bevallen anders blijft mijn lijf zwanger (dus geen keizersnede) maar tijdens of vlak na de bevalling stopt het hart omdat de baby niet kan ademen.

    We moeten nu dus beslissen wat we willen. Ik mag de zwangerschap eventueel uitdragen maar dan kan het voor mij gevaarlijk worden. Het mag maar ze zullen ingrijpen als dat gebeurd. De reden dat het voor mij gevaarlijk kan worden is omdat mijn navelstreng de baby bloed en voeding zal blijven geven maar de baby dat niet meer opneemt. Hierdoor kan mijn bloeddruk levensgevaarlijk hoog worden (zeg maar Hellp syndroom, coma of overlijden gevaarlijk).

    We hebben volgende week gesprekken over hoe nu verder. Ze blijven ook echo’s maken om het in de gaten te houden. Er is nog kans op een wonder maar die wordt op 1% geschat. Dan klapt de blaas zeg maar kapot (waardoor die open klapt en het weg kan via de urineleider) maar als dat gebeurd is de overlevingskans 50/50 met de diagnose levenslange nier beschadiging met dagelijkse Dialyse en niertransplantatie tot gevolg. (Sommige hebben milde klachten maar vaak gaat het dan in de puberteit mis).

    Ik ga dus over een tijdje/binnenkort bevallen maar de baby zal levenloos zijn (of zeer snel overlijden).

    Nooit gedacht dat we voor een tweede keer deze pijn zouden ervaren. Ook op 2 hele verschillende manieren. Vooral dat het “botte pech” is doet extra pijn.
    Ik ben nu voornamelijk in de war omdat het heel confronterend is om “gewoon zwanger” te blijven tot de bevalling (dus buik groeit, stuwing die straks op gang zal komen , vaak plassen, alle andere klachten).
    Het is nu, precies een jaar later, weer hetzelfde verhaal. 2 dagen voor de geboortedag ontdekte ik zwanger te zijn, de echo waarbij ik alleen was en ze dus de afwijking zagen was dag voor de sterfdag. En nu een dag na de begrafenis van vorig jaar horen we dat de baby niet levensvatbaar is. Zelfs het weer is hetzelfde op dit moment. Zelfs het inlichten van anderen hierover ging bijna hetzelfde.

    Ik rouw om Thomas, ik rouw nu om deze baby en het komt allemaal tegelijk. Dat is dus heel zwaar. Ik zie ook de pijn van onze dochter. Mijn hart is in duizenden stukken gebroken en er is echt iets geknapt in mij. Dat maakt het heel verwarrend. Ik heb ook denk ik weer begeleiding nodig maar de therapeute die ik had is nu met zwangerschapsverlof. Ik had ook nog een rouwtherapeute dus ik denk dat ik daar weer heen zal gaan (zei kan alleen niet werken aan trauma klachten).

    Ik wens jullie een fijne dag!
    Sorry voor het nare bericht wat ik jullie hiermee gebracht heb


    Jippie
    Bijdrager
    #10565844 Quote

    Test

    #10565868 Quote

    Proficiat met je zwangerschap. Ik weet sinds maandag n’a 10 rondes ook dat ik zwanger ben. Gisteren een clearbleu test gedaan met weken indicator, die liet me weten dat de bevruchting 1 à 2 weken geleden was. Dus als ik mijn Flo app mag geloven zit ik nu op 4 +3 weken.. Ik zou uitgerekend zijn voor maart. Wie van jullie op 4 weken heeft ook soms schrik bij het voelen va kleine krampen..?


    Jippie
    Bijdrager
    #10566136 Quote

    Een nieuwe poging. Mijn bericht wilde niet verstuurd worden.

    Ik zat vol bewondering te lezen hoe mooi jullie om gaan met het verdriet van Thomas. Zo mooi dat jullie een plaatsje hebben waar ook je dochter terecht kan.

    Helaas las ik de rest van je bericht en wat een naar bericht zeg! Ik moest er een traantje om laten en ben er stil van, zoekende naar woorden. Maar er zijn geen woorden voor. Wat een domme pech en dat tot 2 keer toe. Het zit jullie niet mee en wat had ik jullie een gezond kindje gewenst zeg! Ik snap dat je hulp nodig hebt en goed dat je dit zelf ook zo goed weet. Het is niet niks. Ik wens jullie echt enorm veel sterkte en een dikke knuffel!

    Lief dat je de tijd neemt voor een stuk over de operatie van je dochter. Voor mij een helder beeld van wat ik kan verwachten. Guus is over een kleine 2 weken aan de beurt. Ze doen buisjes en neusamandelen tegelijk. We hebben donderdag een gesprek gehad en dat gaf ook rust.

    Nogmaals heeel veel sterkte en ik denk aan jullie!

     

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool

    PM
    Bijdrager
    #10566539 Quote

    @Jippie

    Graag gedaan. Ik vond het ook fijn om te weten waar ik aan toe was met de operatie van onze dochter. Zo kon ik haar helpen omdat ik me niet steeds af vroeg wat er ging gebeuren.
    Succes over (iets minder) dan 2 weken met de operatie.

    Dank voor je lieve bericht over onze situatie.
    Het is inderdaad heel bizar om dit een tweede keer mee te maken. Zo surrealistisch dat het soms als een andere wereld of als nare droom voelt.
    Helaas is het de werkelijkheid.
    Nu vooral bezig om alles te regelen wat nodig is (voor bevallen en afscheid nemen).
    Gelukkig gaan we nog op vakantie voordat de bevalling gepland staat. Kan ik toch een beetje opladen (met nog anderen dus ook genoeg afleiding).
    Ik hoop dat ik daardoor wat meer kracht en energie zal hebben om de bevalling aan te kunnen.
    Het ziekenhuis denkt erg mee en ik heb zelf een datum mogen kiezen wat ik wel fijn vind.

    Fijne zomer toegewenst allemaal. Ik hoop dat het een tijd mag zijn vol leuke dingen en nieuwe herinneringen


    Jippie
    Bijdrager
    #10567774 Quote

    Het zal best een beladen vakantie worden voor jullie, ook al heb je afleiding. Krijgt jullie kindje een plaatsje bij Thomas? Ga je al snel bevallen of duurt het nog een aantal weken? 

    Ja het is fijn dat we een beetje weten wat we kunnen verwachten. Hoe spannend we het ook vinden, we hopen dat dit gaat helpen. Het is allemaal niets vergeleken bij wat jullie natuurlijk allemaal mee maken en mee gemaakt hebben, maar het is zo zielig om hem steeds ziek te zien en dat het nog steeds zo’n blij ei is. 

    Ik wens je heel veel kracht toe en hoop dat dit mooie kleine mensje ook een mooie plek krijgt en bij zijn broertje mag zijn.  

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct