Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Baby en mama die zich vaak slecht voelt

  • Auteur
    Berichten

  • GebruikerOVN
    Bijdrager
    #10166269

    Hoi iedereen, 

    Even van me afschrijven en adviez vragen. 

    Wij hebben een kindje van 4 maanden oud dat een lastige start gehad heeft. Te vroeg geboren, laag geboortegewicht, moest erg aansterken, bleek refluxziekte te hebben en daarbovenop is pas ontdekt dat er ook een koemelkallergie speelt. Dit heeft voor ons veel onrust en een huilende baby opgeleverd. Na 2 maanden begon ik me steeds slechter te voelen, ik kreeg huilbuien, was somber en voelde me niet goed. Ik heb toen alle moed bij elkaar geraapt en de dokter gebeld. Ik mocht naar een psycholoog die 2 minuten nodig had om mijn hele leven samen te vatten zonder dat ik al te veel verteld had en volgenshem heb ik adhd. Alles is snel teveel omdat het toch al zo druk in mijn hoofd is. Nu mogen ze pas medicatie voorschrijven nadat ik hierop getest ben in een testcentrum, maar daar komt het… Ze hebben pas eind april plek!!!!

    Ik denk daarbij ook dat er veel meer aan de hand is dan adhd, want ik.voel me nog steeds slecht, en dat is niet alleen omdat ik druk in mijn hoofd ben…ik dacht dat ik misschien een post natale depressie zou hebben, maar volgrns de psycholoog ziet hij daar geen signalen van

    Herkent iemand de klachten? Somber zijn, gevoel dat alles teveel is, geen puf en moed om te gaan werken, en je heel vaak onrustig voelen, ook lichamelijk? Ik heb ook regelmatig vrolijke momentjes waarop ik de hele wereld aan kan, maar juist daardoor val ik weer in zo’n enorm gat wanneer ik nergens de puf meer voor hbe en het liefst onder een dekentje zielig ga liggen zijn(wat natuurlijk helemaal nietkan met een baby) 


    m-o-n-e
    Bijdrager
    #10166275 Quote

    Ach meid. Dat klinkt veel heftiger dan Adhd hebben. 

    Ga terug naar je huisarts of zoek een andere psycholoog! Je verdient het om lekker te genieten van je baby. 

    Sterkte! 


    GebruikerOVN
    Bijdrager
    #10166276 Quote

    @m-o-n-e: dankjewel voor je antwoord. Ik denk dat ikvoor mezelf soort van op zoek ben naar bevestiging dat het misschien meer is dan adhd alleen ofzo.. Ik ben altijd al heel streng voor mezelf geweest en dat is nu niet anders, ook al voel ik mezelf toch best vaak niet zo goed. 


    Muts
    Bijdrager
    #10166279 Quote

    Als je echt adhd zou hebben was je daar wel eerder achter gekomen lijkt mij. Als deze klachten dan al in dat straatje zouden vallen, was je wel eerder met deze klachten bij de huisarts beland. Sprekende uit ervaring met een partner met laat (26-ish jaar oud toen) gediagnosticeerde adhd. Lekker terug naar je huisarts en een second opinion aanvragen bij een andere psych.

     

    Sterkte! 


    GebruikerOVN
    Bijdrager
    #10166291 Quote

    @muts: volgens de psycholoog is het bij meisjes op jongere leeftijd vaak erg moeilijk vast te stellen. Adhd jongend worden vervelend in gedrag, bij meisjes speelt het in het hoofd en vaak niet in gedrag. Ik ben vroeger getest, meerdere malen. Ik denk ook dat er meer spetelt, maat om die doktrr weer te bellen is weer zo’n drempel! Even een weekje moed verzamelen denk ik, en wanneer ik durf en me ok genoeg voel toch maar bellen… Dankjewel voor het bericht 🙂 


    Mnn
    Bijdrager
    #10166304 Quote

    Wat een herkenbaar verhaal! Mijn zoontje is ook 4 maanden, hij is gezond en ‘maar’ 2 weken te vroeg geboren maar ik zat na een week zonder slaap tegen een psychose aan. Daar hulp voor gehad en toen leek het beter te gaan. De hulp werd afgebouwd en ik dacht de hele wereld aan te kunnen! Daarna werd de val weer hard. Ik voel me net als jij en ben ook altijd heel streng voor mezelf. Het moet weer goed gaan, want ik moet dit en ik moet dat. Ik zit nu in de ziektewet en heb dit weekend weet moed verzameld om de huisarts morgen weer te bellen.

    Ik heb geen advies o.i.d. voor je, alleen een hart onder de riem om je te laten weten dat je hier niet alleen in bent! 

    Lees ook: Alles over doorslapen

    melissa derky
    Bijdrager
    #10166314 Quote

    Ik denk vooral dat je de boel even moet verwerken. Ik vind de uitspraak waarschijnlijk dat je adhd hebt hem raar. Vooral zonder testen. Ben je niet gewoon drukker omdat je vol zit met emoties en niet weet wat je er mee moet? Ik denk dat je een andere psycholoog moet hebben of gewoon een maatschappelijk werkster.  Je hebt nogal wat gehad en daar kun je ook onzeker van worden.  Ik vind het knap dat al die dingen met je kindje al in zo’n korte tijd en op zo’n jonge leeftijd ontdekt zijn. Dan heb je toch wel iets goed gedaan. Je hebt goed gekeken naar je kind.  Ik heb ook een slechte start gehad met mijn dochter doordat ze een open hartoperatie moest ondergaan. Ik heb hierdoor ook van allerlei tikken om de oren gehad. Moeite met hechten,  zoveel stress en ben daar onzeker van geworden of ik het wel goed doe,  zie ik de signalen wel die mijn dochter geeft. Ik ben nu 15 maand verder en weet nu echt wel dat als ik naar mijn kind kijk,  ik wel zie of er wat aan de hand is of niet.  Vertrouw vooral op jezelf.  Ik verwacht misschien niet dat je een p.depressie hebt want daar horen ook slechte gedachten bij over je kind. Volgens mij hou je teveel van je kind om die gedachten te hebben.  Ik kan het mis hebben maar ik denk dat je gewoon even opweg geholpen moet worden. En vergeet niet dat dit ook hele pittige maanden zijn… heel veel sterkte ! En blijf voor jezelf opkomen 😉


    GebruikerOVN
    Bijdrager
    #10166338 Quote

    @Mnn: pittig allemaal he ? Ik werk nu weer dik een maand en heb me al 2 x ziek gemeld.. Nu ben ik echt ziek en durf ik me niet meer ziek te melden… Dankjewel voor je bericht en hrrl stoer dat je de huisarts weer gaat bellen, het komt goed! Sterkte 


    GebruikerOVN
    Bijdrager
    #10166339 Quote

    @melissa derky: dank voor je beticht 🙂 ik denk ook.niet dat ik een postnatale depressie heb, maar dat er iets niet goed zit weet ik zeker. De psycholoog wist zo haarfijn de vinger op de zere plekken te leggen dat ik op dat moment een soort van uitgeschakeld was en dacht.. Tja wat je zegt klopt wel, probleem opgelost. Maar nu denk ik daar toch wel heel anders over.

    Ik hou zeker van mijn kleintje, en ben ook zeker heel oplettend, ik durf mijzelf ook nog steeds een goede mama te noemen, iets waar je met een depressie wel anders over denkt geloof ik.. Dingen zijn inderdaad gevonden door oplettendheid en doorzeuren.

    Dankjewel voor je bericht, het lift me toch weer een beetje op. 


    PM
    Bijdrager
    #10166357 Quote

    Hallo,

    Ons dochtertje is nu 10,5 maand..

    Ik heb vaker last van mijn psyche.. soms zie ik door de bomen het bos niet meer.. ik heb gelukkig een man die daar goed mee om kan gaan en mij kan helpen relativeren..

    Door pcos kon in moeilijker zwanger worden en dat ik daar psychisch mega sterk op reageerde hielp niet.. na bijna 2 jaar positieve test in handen en moest ik alles nog een plek geven.. het hielp ook niet echt om overtijd te zijn (41+1)…toen ze 2,5 maand oud was ben ik super ziek geweest (2,5 week koorts ondanks antibiotica).. naar ziekenhuis voor onderzoeken maar ik bleef desondanks borstvoeding geven.. ik was een krappe 2 weken “beter” en ben gewoon zoals gepland gaan werken.. achteraf gezien te vroeg.. dochtertje daarna nog onverklaarbare koorts waardoor we met haar een aantal keer bij de HAP zaten en opname.. nog een keer later is ze nog een keer heel ziek geweest en had ze koorts stuipen..

    Ik heb steeds het gevoel gehad achter de feiten aan te lopen..begint nu een beetje beter te worden.. iedereen heeft het over zwangerschapskwalen maar o wat vond ik dat meevallen en de tijd erna juist tegen vallen (makkelijk kindje dus daar niks op aan te merken maar mijn psyche en gezondheid…pfff)..

    Ik heb wel wat tips voor je:

    – zet door bij je huisarts! Nu doorzetten kan helpen op lange termijn..

    – je kan ook je verzekering inschakelen.. die kunnen bemiddelen bij second opinion etc.

    – doe het samen.. geef er aan toe als het niet lukt.. beter je kind in de box en even tot rust komen dan jezelf gek maken.. ook aangeven als je het lastig hebt.. vraag om hulp van je partner/familie/vrienden..

    – probeer kleine en realistisch dag doelente stellen.. probeer dat doel ook te spreiden bijv. Boodschappen doen moet vandaag en als het lukt doe ik een (strijk)was en ga ik stofzuigen, lukt dat niet dan veeg ik het belangrijkste even op.. Etc..  

    – “plan” wat tijd met kindje in.. met 4 maanden kan je proberen reactie uit te lokken door gezichten te trekken/kiekeboe te doen.. oefenen met omrollen.. knuffelen.. je kan ook bewust een paar minuten je kindje bekijken/aankijken.. gewoon even niet bezig zijn met het huilen, voeding etc. Proberen de wetenschap van “de opstartproblemen” te vergeten..  even bewust met vorderingen bezig zijn.. 

    – aan het eind vd dag kijken wat er gelukt is.. ook bijvoorbeeld… het is niet gelukt om stof te zuigen maar wel een heerlijke wandeling gemaakt met ons kindje.. samen frisse lucht gehad.. Etc. Etc.

    In ieder geval goed dat je naar de dokter gestapt bent.. 

    Je kan je kindje ook bij de oppas/vrienden/familie brengen en even een relax reset moment voor jezelf inplannen..bijv. kapper, handbehandeling, high tea (o.i.d) met een vriendin (zus, moeder, tante,nichtje etc).. sauna (als je daar van houdt).. of als je een hobby hebt daar wat nieuws voor ( ik haak bijvoorbeeld en ben op zoek gegaan naar nieuw projectje en heb daar materiaal voor uitgezocht).. sommige gemeentes bieden workshops enzo aan.. misschien zit daar wat leuks tussen, iets nieuws om te proberen..

    Ik voel me ook regelmatig slecht (goede moeder/slechte echtgenoot en vice versa of wel goed voor beide maar mezelf voorbij gestreefd.. etc heb ik op mijn werk wel goed genoeg mijn best gedaan.. wat als er dit gebeurd etc etc.)

    Ik probeer dan te kijken naar de positieve dingen en ook of het wel realistisch is wat ik voor ogen heb/had en soms ook vragen of mijn man het ook zo ziet bijv. Ik heb het idee niet zo gezellig voor jou te zijn.. dan reageert hij daarop en kom ik er achter dat hij het juist wel gezellig en huiselijk vind (Als ik bijv. Een boek lees of helemaal in een haakproject o.i.d)

    Hoop dat je je snel beter gaat voelen!

     


    Marma
    Bijdrager
    #10166406 Quote

    Hoi,

    als ik het zo lees ben je ook niet tevreden over de aanpak van de psycholoog, even los van de ‘diagnose’. Ik zou dit bespreekbaar maken. De klachten die nu omschrijft zouden ook bij ADD of depressie kunnen passen, het lijkt ook wat snel om al een conclusie te hebben. Echter moet er richting verzekeraar wel een diagnose gesteld worden anders worden gesprekken niet vergoed. Een goede psycholoog staat er voor open als jij zelf andere ideeen hebt of je niet kan vinden in de aanpak. Zo niet dan zou ik op zoek gaan naar een andere psycholoog. Het is zo belangrijk om vertrouwen en een klik te hebben. Daarnaast lijkt het me belangrijk dat je/jullie ook kijken naar hoe je functioneerde voor de bevalling want onderschat niet wat hormonen en slaapgebrek allemaal doen.. 

    Ik zou zeker (nog) niet naar medicatie grijpen. Medicatie onderdruk/vlakt af maar lost het niet op. Ik zou vragen naar de alternatieven aan behandeling.. 

    heel veel sterkte! 


    Muts
    Bijdrager
    #10166409 Quote

    Mijn vriend kwam er na een burn out achter, juist hartstikke druk in zijn hoofd. Lichamelijk geen overmatige drukte oid. Vroeger was het wel een wild kind, maar mijn schoonmoeder wou hem niet in een hokje geplaatst hebben. Dus heeft het met begeleiding(huiswerk etc) en zonder medicatie zelf gedaan. Momenteel heeft hij wel medicatie welke hartstikke goed werken, hij zou niet meer zonder kunnen.

    De diagnose ADD en ADHD ligt overigens langs een lineaal. Je kan er ook ergens tussen hangen, of net wat meer naar één kant neigen. De DSM maakt het heel zwart wit, hoewel het juist zo’n grijs gebied is. Niet elk mens met ADHD is gelijk in de klachten ook. 


    Noorasiem
    Bijdrager
    #10166416 Quote

    Ik heb zelf ADD nee geen H. Druk in mijn hoofd choatisch nieuwe dingen heel spannend vinden waar ik ziek van kan zijn.  Ik heb soms t gevoel dat niemand mij begrijpt. Dingen niet kunnen over zien en dan t snel te druk vinden. Dit is rond mijn 22ste ontdekt. Jammer hadden veel ruzies voorkomen kunnen worden thuis.  Maar goed.  

    Ik voel me ook regelmatig somber en vind t vaak of allemaal even teveel.  Dit gebeurde ook toen onze kleine geboren werd. Heftige bevalling gehad en hierna kon ik t even niet aan zat tegen een depressie aan. Maar ben er boven op gekomen. 

    Ik vind t heel raar dat hij zich richt op adhd. Of je t nu wel of niet heb. Of je moet deze klachten al heel veel langer hebben. Maar als ik t lees komt t meer om wat er nu speelt en heeft gespeelt in je gezin?  Zou kijken voor andere psych. Vraag eens of je naar een medische psych kan. Daar ben ik geweest om mijn bevalling te verwerken en de weken hierna. 

    Misschien snap die meer wat je doormaakt nu.  Emdr hielp bij mij goed.


    LunaNova
    Bijdrager
    #10166470 Quote

    Wat naar dat jij je zo voelt. En als ik het zo lees voel je je ook niet echt gehoord… En dat is deeerste stap in… En dat is hier heel herkenbaar. Hoewel het met mijn dochtertje juist heel goed gaat, heb ik zelf een ‘klap’ gehad vd complicaties tijdens de zwangerschap, bevalling en erna. Het was een heel pretpakket. Terwijl iedereen zegt dat ik desondanks in mijn handen mag knijpen, voelt het voor mij heel anders. Ik heb net een eind gesprek in het ziekenhuis gehad en de arts constateerde toch wel een traumaatje. Ja duh! Die had ik zelf ook al gezien in mijn mood en fysieke gesteldheid. Nu ben ik zelf niet pro medicatie en ben ik al onder behandeling bij een haptonoom. Een fijne manier van beetje praten en vooral terug naar je lichaam en gaan voelen… Het heeft tijd nodig om mij weer veilig te voelen in mijn lijf. Ik geloof er wel in dat een pilletje voor nu niet de oplossing is. Een luisterend oor, steun vd mensen om mij heen en liefdevol mijn kleine meid verzorgen en vertroetelen (ook al ben ik soms doodop) wel.

    Alleen jij kunt voelen waar je behoeftes liggen en wat jij nodig hebt. Zorg goed voor jezelf 😊

     

    #10166786 Quote

    Wat rot dat je je zo voelt. Maar zeker niet gek als je ziet wat je op je bordje hebt gekregen. Ik ben zelf gz-psycholoog en begrijp dat je je vraagtekens hebt bij deze aanpak. Mijn advies zou ook zijn om dit bespreekbaar te maken bij je psycholoog. Hier zou hij zeker voor open moeten staan. Als je al adhd zou hebben, zou dit sowieso geen goed moment zijn om dit te gaan testen, omdat er nu zoveel speelt. Natuurlijk voel je nu onrust en natuurlijk kun je je slechter concentreren… dit kunnen symptomen van adhd zijn maar het kunnen natuurlijk net zo goed gevolgen zijn van je heftige start met de kleine. Je moet eerst rust krijgen, tijd krijgen om dingen te verwerken, je verhaal bij iemand kwijt kunnen. Als hopelijk de rust over een tijdje weer wat meer terugkeert, dan kun je alsnog bekijken of je nog last van bepaalde dingen hebt en of je nog een onderzoek naar adhd wil. Hopelijk kun je hier iets mee en ik wens jou en je kindje het allerbeste toe!

    #10166902 Quote

    Wat een vervelende situatie!

    ik vroeg me af of er ook bloedonderzoek is gedaan? Is misschien wel fijn om uit te kunnen sluiten of je gevoelens een medische oorzaak hebben? (Oa schildklier, vitaminetekort). 

    Sterkte!

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct