Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Baby en mama die zich vaak slecht voelt

  • Auteur
    Berichten

  • PM
    Bijdrager
    #10166357 Quote

    Hallo,

    Ons dochtertje is nu 10,5 maand..

    Ik heb vaker last van mijn psyche.. soms zie ik door de bomen het bos niet meer.. ik heb gelukkig een man die daar goed mee om kan gaan en mij kan helpen relativeren..

    Door pcos kon in moeilijker zwanger worden en dat ik daar psychisch mega sterk op reageerde hielp niet.. na bijna 2 jaar positieve test in handen en moest ik alles nog een plek geven.. het hielp ook niet echt om overtijd te zijn (41+1)…toen ze 2,5 maand oud was ben ik super ziek geweest (2,5 week koorts ondanks antibiotica).. naar ziekenhuis voor onderzoeken maar ik bleef desondanks borstvoeding geven.. ik was een krappe 2 weken “beter” en ben gewoon zoals gepland gaan werken.. achteraf gezien te vroeg.. dochtertje daarna nog onverklaarbare koorts waardoor we met haar een aantal keer bij de HAP zaten en opname.. nog een keer later is ze nog een keer heel ziek geweest en had ze koorts stuipen..

    Ik heb steeds het gevoel gehad achter de feiten aan te lopen..begint nu een beetje beter te worden.. iedereen heeft het over zwangerschapskwalen maar o wat vond ik dat meevallen en de tijd erna juist tegen vallen (makkelijk kindje dus daar niks op aan te merken maar mijn psyche en gezondheid…pfff)..

    Ik heb wel wat tips voor je:

    – zet door bij je huisarts! Nu doorzetten kan helpen op lange termijn..

    – je kan ook je verzekering inschakelen.. die kunnen bemiddelen bij second opinion etc.

    – doe het samen.. geef er aan toe als het niet lukt.. beter je kind in de box en even tot rust komen dan jezelf gek maken.. ook aangeven als je het lastig hebt.. vraag om hulp van je partner/familie/vrienden..

    – probeer kleine en realistisch dag doelente stellen.. probeer dat doel ook te spreiden bijv. Boodschappen doen moet vandaag en als het lukt doe ik een (strijk)was en ga ik stofzuigen, lukt dat niet dan veeg ik het belangrijkste even op.. Etc..  

    – “plan” wat tijd met kindje in.. met 4 maanden kan je proberen reactie uit te lokken door gezichten te trekken/kiekeboe te doen.. oefenen met omrollen.. knuffelen.. je kan ook bewust een paar minuten je kindje bekijken/aankijken.. gewoon even niet bezig zijn met het huilen, voeding etc. Proberen de wetenschap van “de opstartproblemen” te vergeten..  even bewust met vorderingen bezig zijn.. 

    – aan het eind vd dag kijken wat er gelukt is.. ook bijvoorbeeld… het is niet gelukt om stof te zuigen maar wel een heerlijke wandeling gemaakt met ons kindje.. samen frisse lucht gehad.. Etc. Etc.

    In ieder geval goed dat je naar de dokter gestapt bent.. 

    Je kan je kindje ook bij de oppas/vrienden/familie brengen en even een relax reset moment voor jezelf inplannen..bijv. kapper, handbehandeling, high tea (o.i.d) met een vriendin (zus, moeder, tante,nichtje etc).. sauna (als je daar van houdt).. of als je een hobby hebt daar wat nieuws voor ( ik haak bijvoorbeeld en ben op zoek gegaan naar nieuw projectje en heb daar materiaal voor uitgezocht).. sommige gemeentes bieden workshops enzo aan.. misschien zit daar wat leuks tussen, iets nieuws om te proberen..

    Ik voel me ook regelmatig slecht (goede moeder/slechte echtgenoot en vice versa of wel goed voor beide maar mezelf voorbij gestreefd.. etc heb ik op mijn werk wel goed genoeg mijn best gedaan.. wat als er dit gebeurd etc etc.)

    Ik probeer dan te kijken naar de positieve dingen en ook of het wel realistisch is wat ik voor ogen heb/had en soms ook vragen of mijn man het ook zo ziet bijv. Ik heb het idee niet zo gezellig voor jou te zijn.. dan reageert hij daarop en kom ik er achter dat hij het juist wel gezellig en huiselijk vind (Als ik bijv. Een boek lees of helemaal in een haakproject o.i.d)

    Hoop dat je je snel beter gaat voelen!

     


    Marma
    Bijdrager
    #10166406 Quote

    Hoi,

    als ik het zo lees ben je ook niet tevreden over de aanpak van de psycholoog, even los van de ‘diagnose’. Ik zou dit bespreekbaar maken. De klachten die nu omschrijft zouden ook bij ADD of depressie kunnen passen, het lijkt ook wat snel om al een conclusie te hebben. Echter moet er richting verzekeraar wel een diagnose gesteld worden anders worden gesprekken niet vergoed. Een goede psycholoog staat er voor open als jij zelf andere ideeen hebt of je niet kan vinden in de aanpak. Zo niet dan zou ik op zoek gaan naar een andere psycholoog. Het is zo belangrijk om vertrouwen en een klik te hebben. Daarnaast lijkt het me belangrijk dat je/jullie ook kijken naar hoe je functioneerde voor de bevalling want onderschat niet wat hormonen en slaapgebrek allemaal doen.. 

    Ik zou zeker (nog) niet naar medicatie grijpen. Medicatie onderdruk/vlakt af maar lost het niet op. Ik zou vragen naar de alternatieven aan behandeling.. 

    heel veel sterkte! 


    Muts
    Bijdrager
    #10166409 Quote

    Mijn vriend kwam er na een burn out achter, juist hartstikke druk in zijn hoofd. Lichamelijk geen overmatige drukte oid. Vroeger was het wel een wild kind, maar mijn schoonmoeder wou hem niet in een hokje geplaatst hebben. Dus heeft het met begeleiding(huiswerk etc) en zonder medicatie zelf gedaan. Momenteel heeft hij wel medicatie welke hartstikke goed werken, hij zou niet meer zonder kunnen.

    De diagnose ADD en ADHD ligt overigens langs een lineaal. Je kan er ook ergens tussen hangen, of net wat meer naar één kant neigen. De DSM maakt het heel zwart wit, hoewel het juist zo’n grijs gebied is. Niet elk mens met ADHD is gelijk in de klachten ook. 


    Noorasiem
    Bijdrager
    #10166416 Quote

    Ik heb zelf ADD nee geen H. Druk in mijn hoofd choatisch nieuwe dingen heel spannend vinden waar ik ziek van kan zijn.  Ik heb soms t gevoel dat niemand mij begrijpt. Dingen niet kunnen over zien en dan t snel te druk vinden. Dit is rond mijn 22ste ontdekt. Jammer hadden veel ruzies voorkomen kunnen worden thuis.  Maar goed.  

    Ik voel me ook regelmatig somber en vind t vaak of allemaal even teveel.  Dit gebeurde ook toen onze kleine geboren werd. Heftige bevalling gehad en hierna kon ik t even niet aan zat tegen een depressie aan. Maar ben er boven op gekomen. 

    Ik vind t heel raar dat hij zich richt op adhd. Of je t nu wel of niet heb. Of je moet deze klachten al heel veel langer hebben. Maar als ik t lees komt t meer om wat er nu speelt en heeft gespeelt in je gezin?  Zou kijken voor andere psych. Vraag eens of je naar een medische psych kan. Daar ben ik geweest om mijn bevalling te verwerken en de weken hierna. 

    Misschien snap die meer wat je doormaakt nu.  Emdr hielp bij mij goed.

    #10166470 Quote

    Wat naar dat jij je zo voelt. En als ik het zo lees voel je je ook niet echt gehoord… En dat is deeerste stap in… En dat is hier heel herkenbaar. Hoewel het met mijn dochtertje juist heel goed gaat, heb ik zelf een ‘klap’ gehad vd complicaties tijdens de zwangerschap, bevalling en erna. Het was een heel pretpakket. Terwijl iedereen zegt dat ik desondanks in mijn handen mag knijpen, voelt het voor mij heel anders. Ik heb net een eind gesprek in het ziekenhuis gehad en de arts constateerde toch wel een traumaatje. Ja duh! Die had ik zelf ook al gezien in mijn mood en fysieke gesteldheid. Nu ben ik zelf niet pro medicatie en ben ik al onder behandeling bij een haptonoom. Een fijne manier van beetje praten en vooral terug naar je lichaam en gaan voelen… Het heeft tijd nodig om mij weer veilig te voelen in mijn lijf. Ik geloof er wel in dat een pilletje voor nu niet de oplossing is. Een luisterend oor, steun vd mensen om mij heen en liefdevol mijn kleine meid verzorgen en vertroetelen (ook al ben ik soms doodop) wel.

    Alleen jij kunt voelen waar je behoeftes liggen en wat jij nodig hebt. Zorg goed voor jezelf 😊

     


    Lalana
    Bijdrager
    #10166786 Quote

    Wat rot dat je je zo voelt. Maar zeker niet gek als je ziet wat je op je bordje hebt gekregen. Ik ben zelf gz-psycholoog en begrijp dat je je vraagtekens hebt bij deze aanpak. Mijn advies zou ook zijn om dit bespreekbaar te maken bij je psycholoog. Hier zou hij zeker voor open moeten staan. Als je al adhd zou hebben, zou dit sowieso geen goed moment zijn om dit te gaan testen, omdat er nu zoveel speelt. Natuurlijk voel je nu onrust en natuurlijk kun je je slechter concentreren… dit kunnen symptomen van adhd zijn maar het kunnen natuurlijk net zo goed gevolgen zijn van je heftige start met de kleine. Je moet eerst rust krijgen, tijd krijgen om dingen te verwerken, je verhaal bij iemand kwijt kunnen. Als hopelijk de rust over een tijdje weer wat meer terugkeert, dan kun je alsnog bekijken of je nog last van bepaalde dingen hebt en of je nog een onderzoek naar adhd wil. Hopelijk kun je hier iets mee en ik wens jou en je kindje het allerbeste toe!

    Lees ook: Alles over doorslapen
    #10166902 Quote

    Wat een vervelende situatie!

    ik vroeg me af of er ook bloedonderzoek is gedaan? Is misschien wel fijn om uit te kunnen sluiten of je gevoelens een medische oorzaak hebben? (Oa schildklier, vitaminetekort). 

    Sterkte!

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct