Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Blij En Bezorgd Tegelijk

  • Auteur
    Berichten

  • Mamatobe Iris
    Bijdrager
    #10108788

    Hallo allemaal,

    Ik ben 24 jaar en kwam er op vakantie achter dat ik (door de pil heen en ziek geweest) zwanger ben geraakt.

    Begin mei heb ik een miskraam gehad, waardoor ik volgens de verloskundige nog vruchtbaarder was (nog aanwezige hormonen).

    Ik ben ondertussen 11,5 week zwanger en heb me de gehele tijd slecht gevoeld(vooral lichamelijk). Ik heb volleybal opgegeven en m’n studie ook (tijdelijk). Mag hem na een gesprek te hebben gehad met de examencommissie volgend jaar afmaken.

    Door mijn vakantie van 6 weken en alle hectiek eromheen, heb ik nauwelijks de tijd gehad om over mijn zwangerschap na te denken. 

    Ik twijfel steeds meer over of ik er wel echt klaar voor ben. Mijn vriend woont een uur rijden hiervandaan in Duitsland en onze financiële situatie is nog niet ideaal. Hij werkt gelukkig wel fulltime en ik ben begonnen met een baan in een kledingwinkel (4 dgn per week). Nu was bij de controle mijn bovendruk (van de bloeddruk ) iets te hoog en heb ik na een paar keer bloed prikken waarschijnlijk ook zwangerschapsdiabetes.. Mijn moeder heeft dit ook gehad toen ze zwanger was van mij, dus ik wist dat de kans groter was, maar toch baal ik er erg van en neem ik het mezelf een beetje kwalijk. Dit ondanks dat ik weet dat ik voldoende beweeg en ook voor het merendeel gezond eet. 

    Ik wil het zo graag goed doen, maar ik merk dat ik het de laatste tijd steeds moeilijker vind om positief te denken. 

    Aanstaande zondag komt mijn vriend naar mij en willen we het mijn ouders vertellen. Ook hier stress ik hem een beetje voor. Niemand verwacht dit van mij. Iedereen verwacht dat ik “netjes” eerst mijn opleiding afmaak, trouw en een vaste baan heb. Ik ben volgens iedereen wel echt een mama type en hou ook echt van kinderen (pas sinds mijn 12e op), maar toch voelt een kind van jezelf heel anders. Ik voel me zo verantwoordelijk! 

    Hopelijk hebben jullie wat tips of willen jullie ervaringen delen. Het is allemaal zo nieuw en spannend! 

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct