Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

De Dames Die Al Wat Langer Wachten - pagina 448

  • Auteur
    Berichten

  • KimDM
    Bijdrager
    #10599182 Quote

    Anirbas: Hoe was je echo?? Ja ik had toen ook een kennismaking bij de vroedvrouw maar wel later . Maar dat kan je volledig zelf kiezen. Ik heb inderdaad nog al gehoord dat je je kan laten opvolgen bij de vroedvrouw. Wij gingen gewoon bij de gynaecoloog. Onze vroedvrouw werkte ook wel bij de gynaecoloog. De fertiliteitsarts stuurde ons inderdaad na de eerste echo door naar de gynaecoloog.

    Zwindo: Fijn dat de familie zo blij was !! Ik kan me het zo inbeelden dat het een weenfestijn was..


    Sje
    Bijdrager
    #10599354 Quote

    Heey allemaal,  Ik ben ten einde raad… ik zal mijn situatie uitleggen: op mijn 17 was ik onbedoeld zwanger geworden na mijn allereerste keer het bed gedeeld te hebben. Ik heb toen (met pushen van mijn toenmalige vriendje) besloten het vruchtje weg te laten halen. Dit kon toen omdat ik er heel vroeg bij was met abortuspillen. Wel had ik altijd gezegt dat ik vóór mijn 30e moeder wilde zijn. paar slechte relaties gehad blablabla en uiteindelijk had ik iemand gevonden waar ik wel de rest van mijn leven wilde delen, dus geprobeerd zwanger te raken, 2,5 jaar lang… niks… na 1 jaar waren we naar de huisarts, die ons leuk vertelden dat we het nog maar een jaar moesten proberen, na nog een jaar weer terug, zelfde verhaal. Terwijl we alles volgens “het boekje” deden… Dat (en andere dingen) heeft ons toen gebroken.

    Uiteindelijk een andere man gevonden, waar ik mee verloofd ben nu. Wij zijn ondertussen ook al 2 jaar aan het proberen. Naar de huisarts geweest (een andere) die begreep (vooral mij omdat ik 29 ben) dat we graag onderzocht wilden worden. Dus zo gezegt zo gedaan. Mijn aanstaande was compleet in orde, niks aan de hand. Ik kreeg een echo, ja niks aan de hand. Dus toen kregen we in het ziekenhuis toch weer te horen: “probeer het nog maar een jaartje, jullie hebben 56% kans!”  ik word hier zo moedeloos van… dat “probeer het nog maar een jaartje”… dat jaartje heb ik niet meer… over 9 maanden ben ik 30 en dat wilde ik niet… ik weet dat het heel stom klinkt want met 30 ben je nog helemaal niet oud… maar ik denk aan mezelf en MIJN ouders. Zij waren 34 en 35 toen ze mij kregen en ik ben enig kind (bewuste keuze van mijn ouders, ookal waren zij wel in een keer zwanger) maar mijn ouders zijn dus midden 60 nu, kwakkelen allebei met hun gezondheid. Ik wil voorkomen dat mijn kinderen hun grootouders niet meer meemaken, of dat ik straks ook te oud ben om mijn kleinkinderen mee te maken omdat ik eerder overlijd dan dat ik kleinkinderen heb. Dit zit zo erg in mijn hoofd omdat ik het heb meegemaakt dat het daarom zo “belangrijk” voor me is om vroeg kinderen te krijgen. Mijn aanstaande is 22, die heeft nog alle tijd, jonge ouders en heeft al zijn grootouders gekend. Dat wilde ik ook altijd. Maar dat zit er niet in voor mij.  sorry voor mijn mega lange bericht, ik zit er gewoon compleet doorheen dat het maar niet wil lukken…    

     

    liefs, Sje 


    Zwindo
    Bijdrager
    #10599447 Quote

    KimDM haha dat viel eigenlijk nog best wel mee. Mijn moeder probeerde zich echt groot te houden. Ze waren vooral allemaal heel erg blij, maar vinden het net als ons ook mega spannend. Je merkt dat er daardoor toch ook wel een soort van gereserveerde blijheid is. Ook zij hebben het moeilijk gehad met het verlies van onze eerste dochter en natuurlijk ook hun eerste kleinkind. Maar gisteren weer een mooie echo waarbij de kleine al flink aan het bewegen is en je de vorming van de armpjes en beentjes al goed begint te zien. Volgende week de termijn echo. Mijn 13 en 20 weken echo zullen in het UMCG zijn. Dus sta nu wel door alles onder extra controle wat ook wel weer fijn is. 

    Sje Wat ontzettend vervelend allemaal. Al gelemaal dat je, je niet gehoord voelt. Ik ken dat gevoel van druk ivm leeftijd ook heel erg hoor (nu bijna 32). Soms is het leven gewoon echt even shit en niet eerlijk en mag je daar echt even flink boos om zijn. Probeer anders toch nog even met de vuist op tafel te slaan bij het ziekenhuis. Dat je het al jaren probeert en het dus niet wilt lukken. Je kan voorstellen dat ze bijvoorbeeld een cyclus tracken dus dat ze even meekijken of er wel echt een eisprong plaatsvind. Een andere optie is dan ook nog om een compromis voor te stellen van 3 a 6 maanden proberen en daarna IUI. Dan zou je ook nog alternatieve geneeswijze een kans kunnen geven als je daarvoor openstaat accupunctuur of voetreflex. Succes in ieder geval!


    Anirbas
    Bijdrager
    #10599503 Quote

    Anirbas: Hoe was je echo?? Ja ik had toen ook een kennismaking bij de vroedvrouw maar wel later . Maar dat kan je volledig zelf kiezen. Ik heb inderdaad nog al gehoord dat je je kan laten opvolgen bij de vroedvrouw. Wij gingen gewoon bij de gynaecoloog. Onze vroedvrouw werkte ook wel bij de gynaecoloog. De fertiliteitsarts stuurde ons inderdaad na de eerste echo door naar de gynaecoloog. Zwindo: Fijn dat de familie zo blij was !! Ik kan me het zo inbeelden dat het een weenfestijn was..

    Hé Kim, exact zoals ik verwacht had: niet goed. Toch was het een hele klap. Mede door oa. mijn vriend zijn positiviteit dat alles wel goed ging komen, toch ook weer beginnen hopen. Maar het vruchtje zit 1,5 week achter op groei, er was nog amper hartactiviteit en de bloedwaarden waren ook lange niet voldoende doorgestegen. Morgen moet ik opnieuw op controle en alles het hartje dan helemaal niet meer klopt, mag ik stoppen met de medicatie. Geen idee of ik dan ook medicatie krijg om de miskraam op te wekken maar ik denk dat ik dat liever heb dan misschien nog weken blijven wachten of het vanzelf komt. 


    Anirbas
    Bijdrager
    #10599504 Quote

    @Sje Welkom in dit stomme clubje. Ik begrijp je frustraties over het lange wachten. Ik zou toch ook proberen afdwingen dat je IUI mag beginnen. En meer onderzoeken zoals op z’n minst een uitgebreid bloedonderzoek.


    PL
    Bijdrager
    #10599560 Quote

    Oooh Anirbas, wat een ontzettend moeilijk bericht… Ik leef met je mee. Ik had deze zwangerschap jullie zo ontzettend gegund, ik heb geen worden voor de schok en het verdriet wat je nu door moet maken. Heel veel sterkte en liefde gewenst. 

    Sje, lucht vooral je hart hier, we hebben allemaal andere zorgen, en zijn er voor elkaar om te steunen! Ik zou ook vragen om extra onderzoek of IUI, na zo lang zelf proberen zou het wel fijn zijn om gehoord te worden. Kun je nog een second opinion aanvragen bij een ander ziekenhuis? 

    Wij zijn weer begonnen met voorbereiden op een cryo terugplaatsing, maar deze cyclus verloopt vreemd. Vandaag op dag 14 heb ik een flinke tussentijdse bloeding (bijna zoals dag 2 ongesteld, m’n buik voelt ook zo), op mijn geplande echo vanochtend was het baarmoederslijmvlies nog niet verdikt, en was nog geen rijp follikel te zien. Bij de echo verloor ik ook weer best wat bloed. De arts had er geen verklaring voor. Ik moet maandag terug voor een tweede echo op dag 18, maar ik heb er geen goed gevoel over deze maand. Ik denk eigenlijk niet dat ik een kostbaar cryo-embryootje wil verspillen aan zo’n rare cyclus, wat zouden jullie doen? 

    Lees ook: Ben ik onvruchtbaar?

    Anirbas
    Bijdrager
    #10599584 Quote

    Oooh Anirbas, wat een ontzettend moeilijk bericht… Ik leef met je mee. Ik had deze zwangerschap jullie zo ontzettend gegund, ik heb geen worden voor de schok en het verdriet wat je nu door moet maken. Heel veel sterkte en liefde gewenst. Sje, lucht vooral je hart hier, we hebben allemaal andere zorgen, en zijn er voor elkaar om te steunen! Ik zou ook vragen om extra onderzoek of IUI, na zo lang zelf proberen zou het wel fijn zijn om gehoord te worden. Kun je nog een second opinion aanvragen bij een ander ziekenhuis? Wij zijn weer begonnen met voorbereiden op een cryo terugplaatsing, maar deze cyclus verloopt vreemd. Vandaag op dag 14 heb ik een flinke tussentijdse bloeding (bijna zoals dag 2 ongesteld, m’n buik voelt ook zo), op mijn geplande echo vanochtend was het baarmoederslijmvlies nog niet verdikt, en was nog geen rijp follikel te zien. Bij de echo verloor ik ook weer best wat bloed. De arts had er geen verklaring voor. Ik moet maandag terug voor een tweede echo op dag 18, maar ik heb er geen goed gevoel over deze maand. Ik denk eigenlijk niet dat ik een kostbaar cryo-embryootje wil verspillen aan zo’n rare cyclus, wat zouden jullie doen?

    Dank je, PL, heel erg lief van jou!

    Zit je in een kunstmatige cyclus of natuurlijk? Ik snap wel dat je eraan denkt om het uit te stellen. Maar ik zou het misschien laten afhangen van hoe alles ervoor staat als je klaar bent voor de terugplaatsing. Als er geen bloeding meer is, het baarmoederslijmvlies is dik genoeg en jouw hormonenwaarden staan goed, dan zou ik het gewoon doen.


    KimDM
    Bijdrager
    #10599589 Quote

    Anirbas: Wat een vreselijk nieuws!! Zo erg!! Sterkte!! Geef jezelf de tijd om verdrietig te zijn….

    Sje: Wat zijn dat vreemde reacties van de artsen? Hier zijn wij na een jaar doorgestuurd naar fertiliteit hoor. Ben je van België of Nederland? Ik zou toch echt wel verder gaan als ik jou was .. Ivm de druk en de leeftijd begrijp ik je ook. Ik wilde oorspronkelijk ook echt voor m’n 30. Dan lukte het niet meteen en ik was uiteindelijk 32 toen ik mama werd. En ik moet zeggen dat ik me er nu echt wel oke bij voel hoor en we nu voor een tweede bezig zijn…

    Zwindo: fijn he! Voel je al stilaan iets? Ik toen pas op 21w maar enkele dagen later kon m’n vriend ook wel al meegenieten… Nog misselijk? 

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct