Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Depressie tijdens mijn zwangerschap

  • Auteur
    Berichten

  • gebruiker742182
    Bijdrager
    #5666093

    BLOG // Soofistic (www.soofistic.nl)

    “Voor de hippe mama & hippe vrouwen zonder kids!”

    Tijdens je zwangerschap, maar ook na de bevalling wordt altijd gesproken van die oh-zo-mooie roze wolk. Wat is iedereen toch altijd in zijn nopjes. Het geluk lijkt er vanaf te spatten. Lijkt inderdaad.. Want dat is helaas niet voor iedereen het geval. Zo’n 10 tot 20% van de vrouwen krijgt tijdens de zwangerschap of in de eerste drie maanden na de bevalling te maken met een depressie. Nog steeds lijkt er een taboe op te heersen, er wordt vrijwel niet over gesproken en er bestaat nog altijd veel onbegrip.

    Ik heb dan ook lang getwijfeld om met de billen bloot te gaan. Maar waarom zou ik het niet doen? Ik heb zelf zoveel waardering voor de vrouwen die er open en eerlijk over zijn. En hoe geloofwaardig ben ik als ik de schijn ophoud, mij voor doe komen alsof moeder worden en zijn, alleen maar geluk met zich meebrengt? Juist daarom heb ik vandaag de knoop doorgehakt en besloten om te gaan schrijven over het moederschap in combinatie met een depressie en eetstoornis.

    Al voordat ik zwanger raakte had ik af en toe last van depressieklachten. Tijdens mijn zwangerschap zijn deze verergerd. Iets wat niet alleen mij is overkomen, maar wat helaas meer vrouwen overkomt. Tijdens je zwangerschap krijg je sterke hormoonwisselingen in je lichaam waar sommige vrouwen erg gevoelig voor zijn. Maar ook extreme stress of bijvoorbeeld onverwerkt verdriet uit het verleden kunnen hierin een rol spelen. Krijg je in de eerste drie maanden van je zwangerschap te maken met bijv. vermoeidheid, onzekerheid en ben je emotioneel labiel? Dan wil dit niet zeggen dat je depressief bent. Over het algemeen ervaren veel, net zwangere vrouwen deze ‘klachten’.

    Aan het begin van mijn zwangerschap was ik vooral erg moe en kon ik soms emotioneel een wrak zijn. Maar in plaats van dat de klachten minder werden, namen deze juist toe. Ik was extreem moe, kon dagen huilen, had last van slapeloze nachten, stemmingswisselingen, voelde mij erg somber, had verandering in eetlust en voelde veel angst. Met mijn enorme verzameling aan maskers, wist ik het goed te verbergen. Ik probeerde voor de buitenwereld zoveel mogelijk de schijn op te houden. Want ja, je was toch immers zwanger? Je zou op een roze wolk moeten zitten. Ach, die klachten horen gewoon bij het zwanger zijn en waaien wel weer over..

    Maar dat gebeurde helaas niet. Al redelijk vroeg in mijn zwangerschap werd mijn dosis antidepressiva verdrievoudigd in de hoop dat dit een positieve werking zou hebben op de depressie en de eetstoornis. Het leek even iets beter te gaan, tot ik op het laatste moment besloot dat ik heel graag borstvoeding wilde gaan geven. Dit was niet mogelijk met de antidepressiva die ik slikte op dat moment. Het was dus zaak dat ik deze antidepressiva volledig ging afbouwen. Zo eigenwijs als ik ben, besloot ik dan ook te willen kijken hoe het zonder medicatie zou gaan.. Ik bereikte een dieptepunt, waarop ik hele dagen kon huilen, het niet zag zitten, mij begon af te sluiten en mij erg lusteloos voelde. En zo begon ik met 34 weken zwangerschap aan nieuwe medicatie, die ik mocht blijven slikken tijdens het geven van de borstvoeding zonder dat dit gevolgen zou hebben voor de baby. De scherpe randjes leken wel iets te verdwijnen maar het deed niet wat ik hoopte. De medicatie die ik had voorgeschreven gekregen was dan ook meer een angstremmer dan een antidepressivum. Toch heb ik deze medicatie doorgezet, ook in de hoop dat het toch nog meer zou gaan doen voor mij.

    Inmiddels is mijn zwangerschap alweer drie maanden geleden tot een heel mooi einde gekomen. Namelijk de geboorte van ons dochtertje Rocki. Mijn zwangerschap beschrijf ik dan ook het beste als een enorme rollercoaster van emoties en gevoelens. Maar nu momenteel de rust een beetje lijkt terug te keren, kan ik er steeds beter over praten. Ik wil mijn zwangerschap ook alles behalve in de doofpot stoppen. Er zijn namelijk zoveel vrouwen meer die te kampen krijgen met een depressie tijdens of na hun zwangerschap. Het is absoluut niet makkelijk, maar met begrip en steun uit je omgeving voel je je wel gesteund.

    Liefs,
    Sophie

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct