Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Derde kindje?

  • Auteur
    Berichten

  • gebruiker585596
    Bijdrager
    #10328616

    Ik kom er niet uit. 

     

     

    De leukste man die ook nog eens de liefste vader is, twee heerlijke kinderen, een droombaan, een leuk huis, leuke vrienden. Eigenlijk heb ik alles. 

     

    Ik was vroeger dat meisje, dat altijd met poppen speelde, op mijn negende al droomde van een groot gezin. Verjaardagen waar baby’s en kleine kinderen waren, ik was te vinden met een baby op schoot. Al vrij jong begonnen met oppassen en altijd veel met kinderen ondernomen. Het was dan ook in de sterren geschreven dat ik jong moeder zou worden. 

     

    Toen ik 25 was, was ik eigenlijk vrij onverwacht zwanger. We moesten echt even omschakelen maar waren er ook klaar voor. Dolgelukkig keken we uit naar de komst van ons eerste kindje. Toen ze werd geboren voelde ik me de gelukkigste vrouw op aarde. Wat een prachtige baby, wat een lieve vader was mijn man. Ik voelde me meteen helemaal thuis in de rol als moeder. 

    Helaas brak er een pittige periode aan. Ze bleek een ernstige hartaandoening te hebben en er zijn echt momenten geweest dat we dachten dat we afscheid moesten nemen. Gelukkig kwam na 2.5 jaar alles in een wat rustiger vaarwater en knapte ze zelfs op. Langzaamaan begon het bij ons weer te kriebelen. Al snel was ik zwanger van ons tweede kindje en na 9 maanden werd ons gezin uitgebreid met nog een dochter. Wat een rijkdom!

     

    We zijn nu bijna 3 jaar verder. De oudste zit op school en de jongste op de peuterspeelzaal. Beide zindelijk, slapen goed, makkelijke kinderen. Na alle tropenjaren dus even wat rust in de tent. Ware het niet dat mijn eierstokken enorm aan het klapperen zijn.. En ook mijn man kijkt steeds vaker uit naar een derde kind. Het lijkt ons heerlijk, een volle eettafel met kerst! Maar dan moeten we wel verbouwen, een andere auto, kosten zullen omhoog gaan. Willen onze ouders nog wel oppassen? Wat als dit kindje niet gezond is? 

     

    Ik ben op zoek naar moeders die ook twijfelen over een derde kindje. Ik kom er niet uit. 

    Nu weet ik wat ik heb. Het leven is nu zo heerlijk en makkelijk. Op werk lijk ik stappen te kunnen gaan zetten en carrière maken is zeker iets wat ik ambieer. Tegelijkertijd kan ik mijn diep gekoesterde wens voor een groot gezin niet los laten. Soms baal ik van mezelf. Waarom is het zo dan niet goed? Wees tevreden met wat je hebt. Het lijkt soms ondankbaar om meer te willen. Er zijn zoveel mensen die geen kinderen kunnen krijgen en ik wens er drie? Waarom? 

    In mijn gedachte is ons gezin compleet na 3 kinderen maar wat als die eierstokken blijven klapperen? 

     

    Herkennen jullie je hierin? Staat jullie op datzelfde punt of hebben jullie op dit punt gestaan? 

    Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen!

     

    L. 

    1.  

    BabyTweeOnTheWay
    Bijdrager
    #10328622 Quote

    Ik ben zelf zwanger van nummer 2, maar droom ook mijn hele leven van een volle kersttafel met 3 of misschien wel 4 kinderen. 

    Ik sta er zo in: je krijgt aan het eind van je leven vaker spijt van de dingen die je niet hebt gedaan dan de dingen die je wel hebt gedaan. Zoals ik lees ben je nog vrij jong (begin 30?) dus is er geen reden om te denken dat je een risico zal lopen met de zwangerschap. Je zal nooit weten of het kindje echt gezond is, totdat het geboren is en geen hartafwijking of iets dergelijks heeft. 

    Ook qua carrière biedt het leven nog zoveel kansen als de baby er eenmaal is. Probeer je voor te stellen als je eenmaal 80 bent wat je zal denken: gelukkig ben ik vol voor die carrière gegaan, of gelukkig heb ik een mooi groot gezin. Met beide is niks fout, maar het helpt om je voor te stellen wat je uiteindelijk het belangrijkste vindt als je ouder bent.

    En dat anderen geen kinderen kunnen krijgen heeft natuurlijk niks met jouw wens te maken. Zo kunnen we over alles wel op die manier denken: “ik heb toch geen bed nodig? In Afrika slapen ze in de modder!” Het is wat overdreven, maar hopelijk snap je mijn punt 😉


    gebruiker482178
    Bijdrager
    #10328623 Quote

    Heel herkenbaar! Lang getwijfeld, wel of geen derde. Mijn man was er al lang uit (voor hem was het ja!) ik had wat langer nodig.

    Maar nu ons kleine meisje er is nog geen seconde spijt gehad!

    Toen ik zwanger was (en ervoor) voelde het soms alsof ik het lot tartte. Wat nou als ik geen gezond kindje zou krijgen? Moet ik nou zo nodig nog een derde kindje terwijl er vrouwen zijn die niet zwanger kunnen worden? Wat nou als er iets mis gaat, ik heb nog twee kinderen om voor te zorgen!

    Ik zou zeggen: volg je gevoel! Als je gezin niet compleet voelt, waag de sprong. En uiteindelijk is de onvoorwaardelijke liefde van en voor je kind het mooiste wat er bestaat, of het er nou 2 of 3 zijn!


    IC J
    Bijdrager
    #10328639 Quote

    Even iets heel anders, maar ooit aan een pleegkind gedacht? Genoeg kindjes die smachten naar een plek in zo’n liefdevol gezin. En als er toch ruimte voor een derde is 😉


    gebruiker585596
    Bijdrager
    #10328792 Quote

    IC J,

    zeker een terecht punt. Dat is absoluut een van de opties. Alhoewel ik eerder zou overwegen om, wanneer mijn kinderen groter zijn, pleegzorg te gaan verlenen. 


    gebruiker281742
    Bijdrager
    #10344591 Quote

    Welke leeftijdsverschil zit er tussen jullie kinderen. Op dit moment heb ik 2 meiden van 4 en 6. Wanneer we voor een derde zouden gaan zou er dus 5/7 jaar tussen zitten. Graag hoor ik ervaringsverhalen van gezinnen met dit zelfde leeftijdsverschil. Waarbij de derde een lichte nakomer is. Verandert er iets in de “balans”.  Hoe vonden de oudste 2 de komst van de derde?
    alvast bedankt 😊

    Lees ook: Wanneer ben ik vruchtbaar? - Handige rekentool

    gebruiker482178
    Bijdrager
    #10344610 Quote

    Hoi! Mijn dochtertje is nu 5 maanden en mijn andere zoon en dochter bijna 5 en bijna 7. Ze zijn gek op hun zusje! Spelen veel met haar, maken haar aan t lachen, willen haar hapjes geven etc. Heel leuk en vertederend om te zien. Tegelijkertijd is er wel een leeftijdsverschil, zoals die oudste twee samen spelen, zal mijn jongste niet hebben. En je levert weer wat vrijheid in, want slaapjes, voedingen..


    sillasv
    Bijdrager
    #10344616 Quote

    hoi gebruiker281742

    ik ben stiefmama van 2 kindjes zelfde leeftijd van 4 en 6 

    mn man en ik willen ook nog heel graag een kindje maar hij twijfelde ook ivb met de kinderen en de leeftijd verschil 

    na goed na gedacht hebben we aan de kinderen gevraagd of ze nog een broertje of zusje willen hebben en vaak vinden ze dat geweldig 

    om de leeftijds verschil zou ik zeker geen zorgen maken maar volg je gevoel


    gebruiker281742
    Bijdrager
    #10344652 Quote

    Bedankt voor jullie reacties!  Ervaar je de derde nu ook anders? Omdat de oudste 2 op school zitten? Misschien iets minder hectisch? 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct