Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Dochter 3 Jaar Eet Nauwelijks Niet

  • Auteur
    Berichten

  • Jessicaa
    Bijdrager
    #10585467

    Hallo allemaal,

    Ik zit even met mijn handen in het haar, nou ja eigenlijk al 2,5 jaar. Tot haar eerste is mijn dochter een hele goede eter geweest en kreeg ook zeer gevarieerd eten. Van de 1 op de andere dag is ze eten gaan weigeren, dan denk je ach het zal wel een fase zijn. Nu zijn we 2,5 jaar verder en is de fase nog steeds niet over, sterker nog eerder erger.. we hebben al hulp gehad via het CB, maar niets helpt en ik weet het gewoon even niet meer.

    Het enige wat ze eet is patat, pannenkoeken en een stukje pizza. Ze is ook geen enorme snoepkont, sterker nog meestal als ze wat lekkers wil vraagt ze om een luchtige cracottes cracker met zuivelspread. Ik kan er dus ook niet echt minder gaan geven overdag.

    We hebben alles geprobeerd, van dwingen 1 hapje te nemen door niet van tafel te mogen voor ze een hapje op heeft tot boos worden tot juist feestje ervan maken. Heel sporadisch werkt er iets, maar de dag erna begin je weer van voor af aan. Ze proeft totaal niet en als ze dan een hapje neemt, dan begint ze gelijk te kokhalzen omdat ze alleen maar denkt dat ze het vies vindt. Ik heb zelfs alles in leuke vormpjes gemaakt, komkommer uitgestoken met een vormpje, maar niets doet haar iets. Haar eten over de dag genomen ziet er als volgt uit.
    – ochtend: paar hapjes brood of helemaal niets
    – middag: idem
    – avond: nagenoeg niets, soms paar hapjes vlees. (Bij anders dan patat e.d.)
    – tussendoor: soms een banaan of knijpfruit, cracker met zuivelspread en evt 1 snoepje.

    Haar BMI is nog goed, maar begint wel te dalen. Geef haar al vitaminepillen om dat wel een beetje op peil te houden.

    Heeft er iemand nog tips, het het gaat vanzelf over, dat vertrouwen ben ik wel een beetje kwijt.

    Groetjes Jessica


    Elisabeth
    Bijdrager
    #10585474 Quote

    Heeft ze wel trek of honger? Of dat ook niet. Het klinkt anders toch als stukje gedrag. Zeker omdat ze wel de patat, etc.. eet. Mijn neefje wilde soms ook niet eten ( was al wel wat ouder) mijn zwager bleef het hem dna net zo lang geven tot hij het alsnog op at. Savonds niet eten dan volgende ochtend als ontbijt. Niet helemaal pedagogisch verantwoord maar dat is wel meer niet. Bij hem werkte het wel. Vaak was die ene keer als ontbijt la genoeg. Is maar paar keer gebeurd en eet nu prima. 

    En stel je zou haar als eten alleen de keus geven voor ‘een soort eten. Eet ze het niet krijg ze het volgende maaltijd weer (evt wel vers). Zou ze dan op de duur niet alsnog dat gaan eten simpelweg omdat ze honger krijgt? 

     

     


    Essil
    Bijdrager
    #10585476 Quote

    Misschien even langs de huisarts/ kinderarts/tandarts. Om even in het mondje te kijken?


    gebruiker111771
    Bijdrager
    #10585480 Quote

    Zit er bij jullie een eetteam in de buurt? Dat zou misschien mijn idee zijn. Vaak is dat een nauwe samenwerking tussen een pedagoog, een logopedist en een diëtist. 

    Ik ben zelf diëtist, maar weet dat het probleem rondom eten soms helemaal niet in het eten zit, maar juist met alle dingen daaromheen. 

    Bij ons thuis, met 1 zeer goede eter en 1 minder goede (niet zo beperkt qua eten als die van jou geloof ik), benadruk ik dat ik proeven belangrijk vind, maar het eten van een bepaalde hoeveelheid niet. Ook zijn dingen nooit vies, maar lust je ze (nog) niet. Bij mijn dochter is de juiste mate van afleiding zoeken belangrijk, achterop de fiets van school naar huis eet ze zo een boterham of drinkt ze haar melk, maar aan tafel doet ze daar veel moeilijker over. Ook de plek aan tafel is voor mijn dochter belangrijk, ze mag niet naast haar broer zitten en moet met haar voet bij mijn knieën kunnen. Met helpen koken snoept ze ook ongemerkt wat dingetjes weg (weer de afleiding) en ik geef altijd 2 keuzes qua groente. Ik schep ook alle onderdelen los op haar bord (nasi vindt ze bijvoorbeeld vreselijk, maar los rijst, losse groente en los vlees lukken beter). Of ik tik even met mijn vinger naast haar bord zonder iets te zeggen om haar te herinneren aan het eten. 

    Zo heb ik voor mijn dochter een hele trucendoos die ik subtiel inzet, maar ik blijf duidelijk naar haar en vermijd een strijd. Die ga ik namelijk toch niet winnen. 

    Jouw dochter is nu nog iets te jong, maar soms kun je een plannetje maken met wat ze wil leren lusten. Ik maak dan onderscheid in de manieren waarop je kunt proeven. Soms is kijken, voelen en ruiken al een stap in het leren lusten. Of leg een bordje klaar met allemaal kleine hapjes (een stukje kale boterham, een plakje banaan, een stukje rijstwafel, een doperwt, als het maar klein is) en vraag wat ze als eerste willen proeven en wat daarna. Je geeft ze dan controle. Niet alles hoeft geproeft te worden.

    Maar het is lastig om advies te geven vanaf deze kant, want ik ken jullie situatie niet en ik ken je dochter niet. 


    Mariemamma
    Bijdrager
    #10585502 Quote

    Zijn die crackers niet een goed idee voor ontbijt en lunch? Hier ook een dame van drie die nu een jaar geen warm eten meer wil. Rauwkost heeft ze nooit gelust. Ze eet cracottes bij ontbijt en lunch en dat gaat prima. Ik heb het idee dat bij haar structuur van het eten erg uitmaakt. 

    #10585540 Quote

    Dit lijkt heel erg op het verhaal van mijn zoon. Hij at tot voor kort ook enkel die luchtige crackers. Bij hem bleek het aan de keel- en neusamandelen te liggen, die waren waarschijnlijk constant ontstoken, waardoor een hap doorslikken zeer deed. Nu is hij eraan geopereerd en eet hij zo 3 boterhammen achter elkaar op! Dus misschien is het een idee daar eens naar te laten kijken. Succes! 

    Lees ook: Peuterpuberteit, over eigenwijs zijn en nee zeggen

    Jessicaa
    Bijdrager
    #10585797 Quote

    Heeft ze wel trek of honger? Of dat ook niet. Het klinkt anders toch als stukje gedrag. Zeker omdat ze wel de patat, etc.. eet. Mijn neefje wilde soms ook niet eten ( was al wel wat ouder) mijn zwager bleef het hem dna net zo lang geven tot hij het alsnog op at. Savonds niet eten dan volgende ochtend als ontbijt. Niet helemaal pedagogisch verantwoord maar dat is wel meer niet. Bij hem werkte het wel. Vaak was die ene keer als ontbijt la genoeg. Is maar paar keer gebeurd en eet nu prima. En stel je zou haar als eten alleen de keus geven voor ‘een soort eten. Eet ze het niet krijg ze het volgende maaltijd weer (evt wel vers). Zou ze dan op de duur niet alsnog dat gaan eten simpelweg omdat ze honger krijgt?

    Ze zegt dat ze honger heeft en dan ziet ze wat het eten is en dan is spontaan al haar honger weg. Heb haar wel eens echt niks gegeven qua tussendoortjes om te kijken of ze dan wel zou eten, dus toen had ze over de hele dag alleen paar hapjes brood op en ’s ochtends een cracker maar zelfs dan laat ze alles staan. 


    Jessicaa
    Bijdrager
    #10585798 Quote

    Misschien even langs de huisarts/ kinderarts/tandarts. Om even in het mondje te kijken?

    Hebben wel al gedaan idd😊


    Jessicaa
    Bijdrager
    #10585800 Quote

    Zit er bij jullie een eetteam in de buurt? Dat zou misschien mijn idee zijn. Vaak is dat een nauwe samenwerking tussen een pedagoog, een logopedist en een diëtist. Ik ben zelf diëtist, maar weet dat het probleem rondom eten soms helemaal niet in het eten zit, maar juist met alle dingen daaromheen. Bij ons thuis, met 1 zeer goede eter en 1 minder goede (niet zo beperkt qua eten als die van jou geloof ik), benadruk ik dat ik proeven belangrijk vind, maar het eten van een bepaalde hoeveelheid niet. Ook zijn dingen nooit vies, maar lust je ze (nog) niet. Bij mijn dochter is de juiste mate van afleiding zoeken belangrijk, achterop de fiets van school naar huis eet ze zo een boterham of drinkt ze haar melk, maar aan tafel doet ze daar veel moeilijker over. Ook de plek aan tafel is voor mijn dochter belangrijk, ze mag niet naast haar broer zitten en moet met haar voet bij mijn knieën kunnen. Met helpen koken snoept ze ook ongemerkt wat dingetjes weg (weer de afleiding) en ik geef altijd 2 keuzes qua groente. Ik schep ook alle onderdelen los op haar bord (nasi vindt ze bijvoorbeeld vreselijk, maar los rijst, losse groente en los vlees lukken beter). Of ik tik even met mijn vinger naast haar bord zonder iets te zeggen om haar te herinneren aan het eten. Zo heb ik voor mijn dochter een hele trucendoos die ik subtiel inzet, maar ik blijf duidelijk naar haar en vermijd een strijd. Die ga ik namelijk toch niet winnen. Jouw dochter is nu nog iets te jong, maar soms kun je een plannetje maken met wat ze wil leren lusten. Ik maak dan onderscheid in de manieren waarop je kunt proeven. Soms is kijken, voelen en ruiken al een stap in het leren lusten. Of leg een bordje klaar met allemaal kleine hapjes (een stukje kale boterham, een plakje banaan, een stukje rijstwafel, een doperwt, als het maar klein is) en vraag wat ze als eerste willen proeven en wat daarna. Je geeft ze dan controle. Niet alles hoeft geproeft te worden. Maar het is lastig om advies te geven vanaf deze kant, want ik ken jullie situatie niet en ik ken je dochter niet.

    We hebben recent wel hulp gehad van iemand via het CB, maar verder willen ze nog niet zoveel doen omdat ze geen ondergewicht heeft nog, ze blijven zeggen dat het een fase is en het tijd nodig heeft. 
    We zijn inderdaad heel erg bezig met het willen proeven en niet met een bord leeg eten. Gebruiken nu vaak minuscule hoeveelheden op haar bord om haar te motiveren dat ze niet veel hoeft te eten en elk hapje die ze wel neemt vertellen we ook echt dat het super goed is enzo. Ons doel aan tafel is 1 hapje proeven, alleen is dat dus al een hele uitdaging. Qua brood eten doen we nu vaak bij de tablet, niet helemaal pedagogisch verantwoord, maar dat wil nog wel een paar happen opleveren en in de supermarkt wil ze nog wel een een chocolade croissantje eten of een banaan en dat mag dan ook.  

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct