Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Dreumes luistert niet. Tips?

  • Auteur
    Berichten

  • Sunnymom
    Bijdrager
    #10394323

    Hoi mama’s Ik heb een dochtertje van 1.5 jaar, met een eigen willetje,  dat is juist ook leuk aan haar 🙂 maar op het moment weet ik het even niet meer.. de laatste weken doet ze dingen die ze niet mag, en dat is natuurlijk normaal op haar leeftijd, maar ze begint nu ook te slaan ( mij de hond en tegen spullen aan) en van alles van tafel te gooien en te bijten. Ik verhef mijn stem en zeg dan NEE! En als ze heel stout is zet ik haar even in de box om af te koelen. Maar niks schijnt te helpen, en ze lacht me gewoon uit.. het mooiste is als mijn man thuis is , en 1 keer nee zegt, luisterd ze wel. Ik voel me totaal niet serieus genomen, en weet af en toe niet wat ik verkeerd doe 🙁 . Ik ben op dit moment ook 30 weken zwanger, en heb heel veel last van mijn bekken en rug en van vermoeidheid, waardoor ik het nu op de een of andere manier niet meer goed kan ” handelen” tussen de middag slaapt ze een krap uurtje, dat is mijn enige momentje om even bij te tanken , ook kan ik de laatste tijd ook niet ” zomaar ‘ ergens op visite zonder dat ze heel de tent afbreekt en ik meer een politieagent ben.. wie herkent dit ? Of heeft tips voor me 🙂 Alvast bedankt 🙂 


    Caroline F
    Bijdrager
    #10394383 Quote

    Ik kan me voorstellen dat dit erg veel van je vergt,
    vooral als je zwanger bent. Hoe moeilijk het ook is, probeer je stem niet te verheffen. Kan zijn dat ze dan gaat denken dat dit normaal is. Ze zal nu echt in een fase zitten waarin ze jou uit gaat proberen. Als ze iets doet wat eigenlijk niet mag, maar wat niet gevaarlijk of breekbaar is, negeer haar maar. Natuurlijk is slaan en bijten uit den bozen, maar probeer dit rustig duidelijk te maken. Hou vol. Heel veel succes, hoop dat je een beetje kan genieten van je zwangerschap 🙂


    Roze Wolkje
    Bijdrager
    #10394384 Quote

    Ze lacht omdat jij je stem verheft. Het is geen uitlachen, maar ze vind het leuk als jij boos wordt. Hier helpt het om gewoon normaal te praten. Als ik boos wordt gaat ze ook lachen en luistert ze niet. Natuurlijk wel zeggen dat het niet mag en haar afleiding geven door iets te laten doen wat wel mag.
    Het is het verkennen van de grenzen en jij moet daar consequent in blijven hoe lastig dat ook is.
    En ja hier luistert ze ook beter naar haar vader. Die ziet ze minder vaak, dat zal er wel mee te maken hebben.


    kimvanalphen
    Bijdrager
    #10394463 Quote

    Inderdaad het stemverheffen vinden kindjes gewoon grappig. Ja ik doe het ook vooral als je al 10x nee gezegd hebt. Uiteindelijk werkt afleiden het beste.

    Negatieve aandacht is ook aandacht. Dus beste negeren en proberen af te leiden met iets anders.


    GebruikerSN
    Bijdrager
    #10394512 Quote

    In tegenstelling tot wat hier gezegd wordt kan het lachen ook juist anders bedoeld worden. Ze schrikt van je stem verheffing en je boze gezicht en wil het graag weer goed maken. Ze wil je weer laten lachen en gaat dus zelf ook lachen. Dit doen kinderen heel vaak en wordt vaak opgevat door ouders als uitlachen of het niet serieus nemen, maar ze willen de relatie herstellen. Neutraler kijken en neutralere stem kan helpen (wie weet doet je man dat onbewust meer). Het is dus niet zo dat ze geen respect voor je heeft oid.
    Verder klinkt het enorm vermoeiend en ook herkenbaar! Even in de box afkoelen heb ik ook gedaan (nu ligt de baby erin dus is het even zoeken haha). Ik zeg vaak wat ik wil dat hij doet ipv wat hij niet doet (bijv je mag wel met een bal gooien ipv je mag niet met je speelgoed gooien) en als hij iets doet wat niet mag dan zeg ik: ik tel tot drie en dan ga je met .. stoppen en anders ga je even in de box/pakt mama het van je af etc. (Mijn zoontje roept dan trouwens heel enthousiast drie drie drie! Dus is ook niet onder de indruk haha maar ik zet het dan wel door). Afleiden met iets anders (voorstellen samen te gaan kleien) wil ook wel eens helpen.. je bent in elk geval niet de enige! Succes komende tijd nog, hoop dat je wat hulpbronnen kunt inschakelen in de vorm van opa’s/oma’s of een vriendin die even wil oppassen zodat je ook wat rust krijgt want dit vraagt veel energie.


    Jippie
    Bijdrager
    #10394566 Quote

    Heel herkenbaar! Ik ben bijna 27 weken zwanger en heb ook een kindje van 19 maanden. Hier is het gillen, huilen en keihard bijten. Ik heb de blauwe plekken in mijn lichaam staan. Gek word ik ervan! Maar wel heel hard mama roepen elke keer. Ik heb het idee dat het bij mijn partner ook minder is. Als ik ergens naar toe ga, is het alleen maar gillen en op schoot zitten. Echt tips heb ik helaas ook niet, want ik ben dus zelf ook enorm zoekende. Ik blijf wel duidelijk aangeven dat ik iets niet wil en zet hem in de box. Het afleiden heb ik ook geprobeerd, maar als hij boos is, krijg ik dat niet voor elkaar.

    Lees ook: Slaapritueel: 1 tot 3 jaar
    #10397206 Quote

    Het kan ook zijn dat je dreumes zich tegen jou aan het afzetten is, omdat ze door heeft dat er iets veranderd en ze weet niet goed hoe ze daar mee om moet gaan.

    Betrek haar bij je groeiende buik, leg vaak uit dat er een baby in zit (baby kusje, baby aaien). Hier helpt het ook wel om de dreumes te laten helpen (vaatwasser dicht doen, was in de wasmachine), maar merk ook dat hij meer naar z’n vader toetrekt en daar liever tegen is dan tegen mij.

    #10397209 Quote

    Oh, ben 36 weken zwanger en heb ook een dreumes rond lopen. Heb vooral tips gekregen van vriendinnen met 2 onder de 2 jaar.


    Neusje
    Bijdrager
    #10397544 Quote

    Ook heel herkenbaar hier. Meisje van 19 maanden en nu 37 weken zwanger. 

    Ik vind het de laatste weken wel een stuk beter gaan. Tijdje terug was ze ook telkens zo vervelend dat ik soms zelf zat te huilen omdat ik niet wist wat ik met haar moest 🤷🏼‍♀️ heel slecht maar meestal werd ze dan weer wat liever en kwam dan bij me zitten . Ik legde haar dan wel uit waarom ik huilde. (Maar dit gebeurde dus wel onbewust natuurlijk / hormonen)

    Ik had steeds het idee dat ze me aan het uittesten was en alsof ze merkte dat ik niet veel kon hebben ofzo.  

    Maar de laatste weken gaat het dus wel echt beter. Ik kan natuurlijk steeds minder met haar doen wat ik wel zielig vind. Maar ik blijf op zo’n dag wel veel bezig met haar (ook al zit ik op de bank). Ze komt dan ook vaker uit haarzelf bij me zitten of we eten samen gezellig een boterhammetje op de bank.  

    Ik probeer haar wel heel veel te betrekken bij de veranderingen nu. Ik praat heel veel over de baby die komt en ze lijkt er gek genoeg ook veel van te begrijpen.  

    Ben echt benieuwd hoe het straks gaat als ze baby er is. Ze zal nog vaak gecorrigeerd moeten gaan worden denk ik want ze wil ook alles hebben wat nieuw is. Nu telkens het boxkleed uit de box aan het trekken enz. Maar dit kleinigheidje negeer ik nu. Kan ik natuurlijk niet gaan doen als er een baby in ligt haha. Ik ben echt heel benieuwd.  

    Voor de rest succes allemaal. 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct