Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Eerder zwanger dan goede vriendin

  • Auteur
    Berichten

  • Lizzy Green
    Bijdrager
    #10501974

    Hi!

    Mijn beste vriendin vertelde korte tijd geleden dat ze aan het proberen zijn voor hun eerste kindje, heel leuk en spannend natuurlijk.

    Nu hebben wij al 2 kleintjes en eigenlijk geen verdere kinderwens, maar ben ik onverwachts/ongepland toch zwanger van de derde.

    Ik merk dat ik dit lastig vind omdat ik het haar eerder gegund had, en bang ben dat dit haar op de en of andere manier kwetst. 

    Wij zijn zelf bij beide kids vrij snel zwanger geraakt dus ik kan moeilijk inschatten hoe dit voelt als je al wel wat langer wacht en iemand anders ‘overkomt’ het dan zonder te proberen.

    Naast mijn beste vriendin is nog een ander stel wat dicht bij ons staat al langere tijd bezig + een miskraam gehad, die durf ik helemaal niet onder ogen te komen met dit nieuws.

    Ik ben heel blij met deze zwangerschap, begrijp me niet verkeerd, maar het voelt zo oneerlijk..

    Wat is jullie ervaring met dit soort situaties?


    Galileo
    Bijdrager
    #10502009 Quote

    Ik heb een vergelijkbare situatie gehad; goede vriendin waren al tijd bezig met medisch traject, wij in ronde 1 zwanger. We hebben het wel verteld, maar aan het einde van een bezoek, zonder poespas. Dus gewoon verteld, kwartiertje later gingen we weg, zodat zij even zelf met hun emoties konden zijn. Later gaven ze aan dat prettig te hebben gevonden, omdat ze zo niet nog een uur of wat ‘blij’ hoefden te doen, terwijl ze verdrietig waren van hun eigen situatie.


    Lewis
    Bijdrager
    #10502010 Quote

    Ik heb lang over de eerste gedaan, 3,5 jaar. Ik vond het op den duur zo bizar hoe iedereen om me heen maar direct zwanger raakte, en baby na baby uitpoepte. Mijn lijf deed het niet. Ik kon van aankondigingen echt van slag, boos en verdrietig zijn. Maar tegelijk wilde ik het van de belangrijke mensen ook wel weten. Ik had het heel naar gevonden als ik achteraf via via wat gehoord had. Het zijn mijn eigen emoties geweest, en natuurlijk snapte ik wel dat het heel leuk nieuws voor hen was. En van belangrijke mensen wilde ik wel weten wat er in hun leven om ging. Ik vond het fijn als er tijdens de melding wel even stil gestaan werd bij dat het moeilijk voor mij was om te horen. Zo werd het geen roze olifant. En inderdaad ruimte voor emoties. Maar ik ben daarna altijd geinteresseerd gebleven. 

    Andersom was ik na 3 behandelingen zwanger van de tweede, en zat een goede vriendin al een tijdje in de mm. Die raakte vrijwel gelijk zwanger, maar had een bbz waarna haar enige goede eileider weggehaald werd. Ik heb mn best gedaan, maar die heb ik al weken niet gesproken. Dus ik snap wel hoe ongemakkelijk de andere kant kan voelen nu. 


    BibiWa
    Bijdrager
    #10502014 Quote

    Bij ons duurde het ook bijna vier jaar en vier miskramen voordat ik langer zwanger was (nu 21 weken) en alles goed gaat. Ik vond het zelf heel fijn als iedereen om me heen zich gewoon normaal gedroeg en me niet behandelde als een emotioneel kwetsbaar geval. Ik vond het juist niet leuk als mensen het me niet of pas veel later vertelden vanwege onze geschiedenis. Ik ben ook nooit verdrietig geweest dat het bij anderen wel lukte. Het is wel vaak een moment dat je kijkt naar je eigen situatie en dat je ervan baalt dat het zo lang moet duren, maar dat staat los van de blijdschap die ik altijd voor anderen voel(de).


    KB
    Bijdrager
    #10502021 Quote

    Het is ook gewoon heftig, er komen heftige emoties bij kijken vaak, heel begrijpelijk. Elkaar de ruimte geven is belangrijk, de ander laten weten dat je begrijpt dat het misschien klote/ vervelend is om te horen, is denk ik ook heel goed. Dat scheelt al.
    Ik hoorde een paar jaar terug (tijdens poging voor 1e) dat een goede vriendin (ongepland) én mijn schoonzusje (gepland) zwanger waren precies in de periode dat ik een missed abortion had, nou ja hoe veel ik het hen ook gunde, ik kon daar op dat moment even niet goed mee dealen, en dan zat ik niet eens in een traject. Dus heb het contact even afgehouden, en na enkele maanden weer opgepakt. Dat had ik zelf even nodig 🙂 het is fijn als daar begrip voor is zonder verdere verwijten ofzo. Aan de andere kant ben ik nu na 9mnd bijna 19wk zwanger van de 2e, terwijl een collega van mij al 14 maanden bezig is voor de eerste en daarbij ook al 34 (en graag 2 kids wil), dus dat is gewoon toch een soort van ongemakkelijk soms. Ik vraag gewoon (met tussenpozen) hoe ze zich voelt en hoe het gaat, en ik geef ook altijd aan van als je t vervelend vindt dat ik het vraag snap ik het ook en zeg het dan vooral. Die emoties zou ik heel goed begrijpen. Het is gewoon allemaal niet eerlijk, daar komt het op neer. Daar kan niemand iets aan doen 🙂 maar het kost soms even voor de ander (in de moeilijke situatie) zich dat ook beseft, en dat is logisch, soms komt dat besef nooit (maar dat ligt dan ook niet aan jou).


    SenK
    Bijdrager
    #10502029 Quote

    Ik heb voor deze zwangerschap (nu 32 weken) 3 miskramen gehad en mijn beste vriendin zit in de mmm. We hebben altijd de afspraak gehad dat als een van ons zwanger raakt dat we eerst een berichtje hierover sturen, zodat de ander zelf eerst rustig het nieuws kan verwerken.

    Werkte hier heel fijn!

    Lees ook: Vruchtbare dagen en ovulatie berekenen

    Zwindo
    Bijdrager
    #10502088 Quote

    Ik ben zelf iemand die nu één vroege miskraam, een flink medisch traject (van bijna 3 jaar) en een zwangerschapsbeeindiging met 18 weken omdat ons kindje niet levensvatbaar was achter de rug heeft. Ik heb altijd tegen mijn vriendinnen gezegd dat ze open naar mij moeten zijn dat doe ik ook naar hen over ons traject. Het is in zo’n situatie goed met elkaar te praten en je in elkaars situatie in te leven en elkaar daardoor beter te snappen en ook de emoties die daarbij komen kijken.
    Heeft de een tijd en afstand nodig om het een en ander te verwerken probeer daar begrip voor te tonen. Vooral naar elkaar de gevoelens die er zijn ook uitspreken. Mis jij juist ook wat interesse in de zwangerschap kan je dat ook best aangeven dat je dat lastig vind. Of dat je het lastig vindt om juist dingen erover te delen. Ik heb vriendinnen waarbij ik hierdoor juist hechter door ben geworden, maar ik ben mede hierdoor ook een vriendin verloren (speelden ook nog andere dingen). Aller belangrijkste is denk ik toch echt praten en daarbij eerlijk zijn naar elkaar toe.


    TzozaR
    Bijdrager
    #10505797 Quote

    Gewoon eerlijk zijn tegen je vrienden en kennissen erover en ze steunen waar nodig en niet overladen met zwangerschap en kinder praatjes. Dat kan misschien wel storend of pijnlijk zijn, althans zo voelt het bij mij. Ik ben zelf de laatste van ons vriendinnen groepje van 3 die nog kinderloos is, ik voel mij soms echt nog een buitenbeentje. Want gesprekken gaan soms best vaak over de kinderen en de verandering van het lijf na een zwangerschap, ik kan dan niet goed meepraten en dat is best pijnlijk als je zelf je kinderwens nog niet hebt vervuld.


    Zwaluwtje
    Bijdrager
    #10505859 Quote

    Lastige situatie. Ik heb er ook in gezeten en bewust toen al vroeg in de zwangerschap het alleen met hun gedeeld (na de ouders). Niet enorm vrolijk met taart en ballonnen bij wijze van spreke maar gewoon door het te vertellen. Beiden gaven aan het een fijne manier te vinden, juist doordat ze niet overvallen werden door het nieuws en enorm blij moesten zijn omdat er bijvoorbeeld anderen bij waren. Tegelijkertijd gaven ze ook aan dat ze het vervelend hadden gevonden als ze het via via hadden gehoord of via social media. Het valt me op dat juist zij het je gunnen en blij voor je zijn, maar op hun vaak iets meer ingetogen manier.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct