Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Ergenissen…

  • Auteur
    Berichten

  • Anoniem
    Lid
    #5696005

    Beste allemaal..

    Ik loop al een tijdje rond met een rot gevoel, Misschien lucht het op om het even van me af te schrijven vandaar dat ik me heb aangemeld op dit forum.

    Samen met mijn vriend heb ik 2 ontzettend lieve kids, een zoon van 2 en een dochter van bijna een half jaar.

    Opzich gaat alles prima, kids zijn blij en gezond, leuk huis, leuke jobs, so far so good.

    Helaas is er binnen ons gezin 1 groot probleem, namelijk: Gebrek aan communicatie.

    Mijn vriend denkt dat hij alles weet wat opvoeden betreft, maar o wee als onze lieve peuter een draakje blijkt te zijn dan raakt hij in paniek “Want hij luistert niet en gooit met dingen”.

    Resultaat na een drift aanval van minidraak wordt hij in de box gezet, vaders is overstuur want niks luistert en niks deugt en ik zit met de gebakken peren.

    Ik heb vriendlief meerdere malen uitgelegd dat het misschien handig is om onze zoon te wijzen op zijn gedrag en daar  een positieve draai aan te geven (als het zo niet lukt dan doe je het toch anders, kijk dan lukt het wel!) want bij mij werkt dat prima. Helaas is zijn doen eerder dan zijn denken en vervalt hij telkens in zijn oude gewoonte en ik moet het maar oplossen want ïk weet het zo goed”.

    Ik heb hem al meerdere keren aangesproken op zijn doen en laten, en zelfs voorgesteld om misschien naar iemand te gaan die verstand heeft van opvoeden (of meer waar hij zijn ei kwijt kan, want er niks in mijn ogen niets bijzonders aan het gedraag van onze peuter) al dan niet mee te gaan naar het consultatiebureau, maar hij doet het gewoon lekker niet (Geen tijd voor…).

    Gisteren was voor mij de druppel.

    Ik kwam thuis van mijn werk en oma was op bezoek, bij vertrek zegt ze tegen onze zoon “of wil je bij mij blijven slapen, kom maar mee naar de auto”.  Ik zag dat mijn zoon niet goed wist wat hij er mee aanmoest maar lief braaf mee.   Om vervolgens in de auto te stappen, weg te rijden en onze zoon bij Papa op de parkeerplaats achter te laten.  Resultaat: Het Jongentje is de hele nacht van de rel geweest (Want mama zegt altijd, Wat je beloofd moet je ook doen!).

    Ik vind dit geen houding van haar, maar ook van papa niet want hij zegt er gewoon niets van.

    Nu moet ik zeggen dat hij Oma nogal een bijzondere vrouw is, met bijzondere uitspraken en aanwezig gedrag.

    Soms zien we haar weken niet en dan komt zo ineens 4x Achter elkaar binnenlopen.

    Ik wil niet met het vingertje wijzen en mijn zegje doen, dat kan ook niet want dan heb ik ruzie, zij zien alles nogal zwartwit in die familie.

    Ik heb mij altijd ingehouden, maar begin daar nu wel meer moeite mee te krijgen aangezien onze zoon nu alles wel bewust meemaakt en er schijnbaar nu last van begint te krijgen, gezien afgelopen nacht.

    Ik ben benieuwd naar jullie mening: Wat zouden jullie doen? Maak ik van een mug een olifant? Oordeel ik te snel? Is mijn mening te overheersend naar mijn vriend toe?

    Pfffff wat is opvoeden een lastige klus…

     


    Martina Spierts
    Bijdrager
    #5696181 Quote

    Je kunt, voor je eigen gevoel, oma er wel op aanspreken. Ik zou dat wel voorzichtig aanpakken en vooraf met je man bespreken. Kun je het niet aan je ouders vragen wat te doen?

    Ik zou het in ieder geval wel proberen en aangeven dat het voorval laatst nogal wat teweeg heeft gebracht achteraf. Het moet niet zo zijn dat jij met een kind zit dat overstuur is ( begrijpelijk overigens) en zij gaat fluitend naar huis.

    Indien dit niet werkt zou wellicht een gezinscoach een oplossing zijn. In de buurt van Maastricht zit Akse Coaching en zij is heel goed. Je kunt er ook alleen heen in eerste instantie, indien jij daar zelf baat bij denkt te hebben.

    ik hoop dat ik je een beetje op weg heb kunnen helpen. Maar ik wens je in ieder geval heel veel succes en luister naar je moederhart daar is nl niets mis mee!

    Martina


    Anoniem
    Lid
    #5696595 Quote

    Hoi Martina,

    Dankje voor je lieve reactie.

    Ik zou er zo graag met mijn vriend over willen praten maar het lukt “gewoon” niet, er is geen enkele communicatie mogelijk met die man.

    Vandaag een gezinsdagje ingepland, lekker naar de speeltuin geweest met de kids, hartstikke leuk, we hebben ons alle 4 prima vermaakt.

    Komen thuis, peuterboy natuurlijk hartstikke moe, gaan eten en peuter wil een toetje, een BLAUW toetje, schreeuwen totdat hij achter adem was, waarvan ik schrok, maar kon niet zo snel reageren want onze dochter zat op schoot, dus ik riep “DOE DAN WAT!” (schrikreactie die achteraf overdreven was..) en mijn vriend valt me daar een portie naar mij uit. DAT KIND GAAT VANZELF WEER ADEMEN EN DOE NIET ZO IDIOOT!!.   Uiteraard ging onze zoon ook weer ademen (Duh) niks aan de hand behalve dat er nog steeds geen blauw toetje was, dus ik nam hem mee naar de koelkast om te laten zien dat we dat niet hadden, vroeg of hij liever een lekkere banaan wilde, hij zei ja, nam banaan mee, wil op een gewone stoel gaan zitten (Hij eet normaliter in de kinderstoel, regel van vaders, want hij blijft niet zitten) vriend pakt hem op, peuter wil niet in de kinderstoel en hoppa, peuter word in de box gezet. Alles om een BLAUW toetje!.  Volgens vriend deed ik alles verkeerd, bleef ik puzzelen om te achterhalen wat onze zoon bedoel en verwen ik hem teveel.

    Vinden jullie dat ook?

    Uiteraard mocht ik geen weerwoord geven “Niks nee maar!!!”

    Ik ben de kids onder de douche gaan doen, vriend heeft peuter naar bed gebracht en voorgelezen, ik onze dochter.

    Vriend ging zelf ook naar bed.

    Ik wilde hem vragen of we even konden praten en wilde hem vertellen dat ik onze zoon gisteren gevraagd had een toetje uit de koelkast te halen voor visite, een toetje in een wit blauw bekertje… Nee ik moest stil zijn, hij had verschrikkelijke hoofdpijn.

    Laten er voorop stellen, het gaat best goed, op dit soort incidenten na, en ja, ze komen steeds regelmatiger voor helaas.

    Hij is een goede vader, strontgek met de kids en mij maar kan slecht met dit soort situaties omgaan (vind ik dan, hij zegt van niet)

    Ik zie gewoon dat dit niet werkt, onze kleine is nu nog maar 2, maar welk effect heeft zoiets op lange termijn? Als onze peuter een tiener is met een eigen wil en eigen leven? Gaat dat goed?

    Ja ik ben overbezorgd, dat besef ik me terdege, en ik wil het zo graag leuk hebben in huis, misschien zelfs wel te perfect…?

     


    Ela Benko
    Bijdrager
    #5696627 Quote

    Jij zegt dat het grotendeels goed gaat, maar het klinkt niet zo. Jij lijkt erg gestrest en gefrustreerd te zijn. En eerlijk, als mijn partner zulke dingen tegen mij zou zeggen, zou ik mee afvragen of die nog genoeg respect voor mij heeft.

    Wat het incident met het blauwe toetje betreft. Ik zou mijn zoon uitleggen dat schreeuwen geen optie is en ik  alleen maar naar hem zal luisteren als hij op een rustige manier tegen mij praat. Dit zal niet meteen lukken, maar ik zou hem in zulke situaties duidelijk maken, dat dit soort gedrag geen optie is en dat hij dan zijn zin helemaal niet zal krijgen, bijvoorbeeld: geen toetje dan maar.

    Ik vind het fijn dat jij je zoon leert, dat je de dingen die je belooft ook moet nakomen. En als ik jou was, zou ik er wel met jouw schoonmoeder over haar gedrag praten. Ook is zij een bijzondere vrouw, zij heeft niet het recht over jouw gevoelens of die van haar kleinzoon heen te walsen. Jullie zijn uiteindelijk diegenen die met dit soort situaties achterblijven en jullie moeten het dan weer oplossen. Als zij er geen begrip voor heeft, zou ik de nodige stappen ondernemen.

    Jij zegt dat je misschien overbezorgd bent en alles TE perfect wil hebben. Ik ken dit gevoel en er is niets mis mee. Het betekent alleen maar, dat je familie en de situaties waarin je verkeerd belangrijk voor jou zijn. Op zich een positief iets. Maar het leven is niet perfect en ik moest op een pijnlijke manier leren, dat ik niet over alles de controle kan houden. Er zijn dingen, die je niet kunt beïnvloeden. Het zal bijvoorbeeld moeilijk wezen het gedrag van jou man te veranderen. Daarom denk ik ook, dat het misschien een goed optie om iemand van buitenaf ernaar te laten kijken.

    Ik wens je in ieder geval heel veel succes. Het is je gegund. 🙂

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct