Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Extreme bevalangst

  • Auteur
    Berichten

  • 89Linda
    Bijdrager
    #5733962

    Ik ben op dit moment 31 weken zwanger van mijn eerste kindje, en hoewel ik best wat last heb van mijn reuma, verloopt de zwangerschap verder voorspoedig. Geen enkele reden om me zo druk te maken over de bevalling als ik al maanden doe.

    Ik ben namelijk echt heel erg bang voor de bevalling. Niet voor de pijn, ik bedoel, ik snap dat het ontzettend zwaar en pijnlijk zal gaan worden, nee, ik ben bang voor andere dingen.

    Ik zie er verschrikkelijk tegen op om naakt te zijn. Vooral ‘daar onder’, en dat je dan ook nog eens wijdbeens moet liggen, terwijl een wildvreemde vrouw naar binnen kijkt, en voelt bij je. Je verliest alle controle over jezelf, zelfs over je ontlasting, dat loopt er op een bepaald moment bij 9 op de 10 vrouwen gewoon uit, en is blijkbaar ook heel normaal. Ik schaam me zo voor mezelf, voor naakt zijn en voor hoe mijn lichaam er uit ziet, dat dit een enorm probleem aan het worden is zo.

    Ik durf al heel mijn leven mijn broek niet uit te trekken bij een arts, en ook bij intimiteit met mijn partner vind ik het heel erg lastig om hem mijn lichaam te laten zien. Iedereen die dit hoort vraagt mij standaard of ik slachtoffer van seksueel misbruik ben, maar dat ben ik niet. Ik heb dit al vanaf dat ik kind was en heb er altijd op mijn manier mee kunnen dealen, zonder dat het problematisch werd. Vanwege psychische klachten loop ik wel vaker tegen dingen op waar ik bang voor ben, of heel veel moeite mee heb. Maar die worden na verloop van tijd minder. Dit lijkt alleen maar erger te worden.

    Een antwoord dat ik vaak hoor is dat iedereen bang is voor de bevalling. Maar dat je in een roes komt, en dat het dan allemaal niets meer uitmaakt. Ik hoop dat van harte, maar in verband met bepaalde psychische diagnoses ben ik bang dat ik daarop een uitzondering zal zijn.

    Mijn psycholoog kan me niet echt helpen hier bij, en ook de haptonoom die ik heb bezocht met mijn partner lijkt niets uit te kunnen halen.

    Het enige wat me tot nu toe wel echt heeft geholpen is een twee uur lange afspraak met mijn geweldige verloskundig die met mij de hele bevalling door heeft gesproken, de verlosafdeling heef laten zien, en met mij en mijn partner samen mijn geboorteplan heeft doorgenomen. Het was voor mij een enorme geruststelling dat zij mij begreep.

    Ik wordt nu bijvoorbeeld alleen maar getoucheerd als het medisch noodzakelijk is, of als de weeën zo snel komen dat er een bepaalde tijd tussen zit. Er komen geen stagiaires of co-assistenten op de beval kamer, en mijn partner zal me helpen om mezelf wat bedekt te houden.

    Als ik ook niet zo verschrikkelijk bang was voor operaties had ik gevraagd om een keizersnee. Maar een deel van mij wil dit gewoon doen, miljarden vrouwen doen dit en hebben dit gedaan, onder ergere omstandigheden als ik met mijn hoofd vol angst en schaamte.

    Nu ben ik naar dit forum gekomen om te vragen of er andere mensen zijn die dit herkennen van hun eigen bevalling, en mij misschien kunnen vertellen hoe het voor hun was, en om te vragen aan de moeders die al bevallingen mee hebben gemaakt, of zij nog tips en trucs hebben om het voor mij en mijn angst wat makkelijker te maken?

    Alvast bedankt voor het lezen en de reacties.

     

    #5733964 Quote

    Hoi Linda,

    Ik heb er geen ervaring mee, maar wil je wel zeggen dat ik je super vind omdat je eerlijk bent en jezelf erg goed kent! Je hebt jezelf al eigenlijk genoeg geholpen om dingen van te voren uit te zoeken en goed te plannen. Zo te lezen kan er eigenlijk niks mis gaan.

    Hopelijk zal je een snelle en goede bevalling krijgen en hoop ik voor je dat je achteraf zult zeggen: Heb ik me hier nou zo druk over gemaakt?! Het valt reuzenmee

    #5733965 Quote

    Volgens mij was mijn bericht te lang.

    Om het kort af te sluiten;

    Geniet van je zwangerschap en succes met je bevalling.

    #5734554 Quote

    Als je vragen hebt over de bevalling wil ik je best helpen ben 5 weken geleden bevallen


    Lytsmantsje
    Bijdrager
    #5734560 Quote

    Hoi hoi,

    wat heftig voor je als je je zo voelt. De angst om naakt te zijn herken ik wel. Ik had bij mijn eerste bevalling een jurkje aan zodat wanneer ik stond me wat bedekt voelde. Het is misschien een verhaal die je Al meerdere keren gehoord hebt maar waar ik me enorm over verbaasde is dat op het moment waar de bevalling heftig aanwezig was mijn gedachte totaal niet bij mijn eventueel bloot zijn aanwezig was.

    je verstand neemt het over met alleen de gedachte die baby moet er uit.

    Op dit moment ben ik 32 weken zwanger en weet ik nu wel dat het jurkje weer aan gaat tijdens bevallen. De gedachte van iets langer bedekt kledingstuk geeft me vooraf wat meer zekerheid.

    Heb je tegen die tijd nog een keer gesprek met je verloskundige? Fijn dat zij zo de tijd voor je neemt!!

    Mocht je meer vragen hebben geen probleem, stel ze maar.


    Essjes
    Bijdrager
    #5734623 Quote

    Die tip van dat jurkje vind ik, die niet deze angst heeft, een goede tip zeg.

    Om verder op je angst in te gaan. Zou EMDR niet iets voor jou zijn om je angst voor naaktheid en kwetsbaarheid te verminderen? Klinkt alsof je daarbij gebaat zou kunnen zijn. En volgens mij heb je ook nog tijd ervoor om dat te doen voor de bevalling. Nu vertelde je al dat je onder behandeling bent van een psycholoog. En ik ken je natuurlijk niet. Maar misschien een idee om daar aan te kaarten? Of je huisarts misschien?

     

    Lees ook: De bevalling: wat kun je verwachten?

    gebruiker119019
    Bijdrager
    #5734634 Quote

    Hi Linda,

    Wat een nare angst in deze periode. Je kunt wel je angst heel goed omschrijven, dus ben je al een heel eind op weg om toch een rustige bevalling te hebben  (voor zover uberhaupt voor welke vrouw dan ook). Mooi dat je goed begeleid wordt door je verloskundige.

    Nog een tip: Heb je ook het effect van pijnstilling op je angst besproken? Er zijn medicijnen die gebruikt worden bij bevallingen die je angst kunnen versterken of verminderen. Iedere vrouw komt in een natuurlijke roes om de pijn aan te kunnen. Een ruggenprik haalt je uit deze roes, omdat je geen pijn hebt. Daarnaast moet je dan een katheter en wordt je vaker gecontroleerd op ontsluiting. Dit lijkt me voor jou dus niet wenselijk. Lachgas/ een pompje versterkt het effect van de natuurlijke roes. Je wordt als het ware een beetje ‘high’. Dat lijkt me dan wel zinvol om niet zoveel mee te krijgen van de bevalling. Echter is dit natuurlijk weer niet fijn voor je controledwang. Wellicht goed om te bespreken met een arts (ik ken niet je hele verhaal en of je al medicijnen gebruikt voor je angst).

    EMDR is vooral zinvol om een traumatische gebeurtenis te verwerken. Volgens mij geef jij aan dat dit niet het geval is. Daarnaast zijn de behandelingen zeer emotioneel, intens en kunnen stressvol zijn. Bij zwangeren wordt dit dus niet snel gedaan.


    Succes met je bevalling! En denk vooral aan al het moois wat daarna komt.


    Liefs Anna

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct