Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Frustratie En Onbegrip

  • Auteur
    Berichten

  • GebruikerOVN
    Bijdrager
    #10106327

    Hoi dames ( en heren) ,

    moet even van me af schrijven.. 

    Ik heb een lieve man, maar er zijn zoveel dingen die hij niet ziet! Mijn uitgerekende datum komt dichterbij en ik ben al dik 3 weken met verlof, maar voor mijn gevoel moet er nog zoveel gedaan worden, simpelweg omdat ik het mrt mijn dikke buik bijna allemaal alleen doe aangezien hij heel erg veel werkt. Op de dagen dat hij thuis is doet hij wel het een en ander maar heeft dan op alles wat IK doe wel iets aan te merken. 

    Van de week heeft dit tot meerdere ruzies geleid, ik weet niet meer hoe ik mijn rust moet vinden als hij overal iets op aan te merken heeft, en ben dus een paar keer de kamer uitgestampt. Ik heb ondertussen 2 dagen op de bank geslapen omdat ik me gewoon echt niet begrepen voel en het enige wat hij zegt is: je moet je niet zo druk maken! Ja hoe dan ?! En: je hebt last van je hormonen. Als ik probeer te praten is dat het enige wat hij zegt en kapt het af.. mij frustreert dit alleen maar meer, en er even uit gaan om met een ander te praten kan ook niet want ik ben verhuisd naar de andere kant van het land waardoor hrt bijna 2 uur duurt voor ik de eerste vriendin kan bereiken, iets wat ik niet meer volhoud.. 

    Ik zeg hem al weken dat we uit elkaar groeien in plaats van dichterbij elkaar komen op deze manier, maar hij doet er niets aan! 

    Gisteren had ik oefen weeen, heel heftig, en hij roept elke keer: ik help je, ik zal ervoor zorgen dat je je beter voelt!! Nou dit was een kans voor hem, maar wat doet hij? Hij gaat naar de wc voor 20 mjn lang! Niet even checken hoe ik me voel, nee gewoon weggaan.. ik voel me echt een beetje alleen gelaten op het moment en weet gewoon niet zo goed wat ik met hem aan moet want rustig praten heeft geen nut. 

    Ik heb dus ook niet het idee dat hij veel zal helpen tijdens het echte werk, hij zei zelfs doodleuk: daar ben ik toch niet voor, dat is de verloskundige haar werk. 🙁 

    #10106381 Quote

    Het is normaal dat mannen bepaalde dingen anders zien, in al mijn zwangerschappen heb ik dit ook gevoeld maar wat ik heb geleeed is, als het hem niet lukt of hij heeft ergens geen aandacht voor, erover praten, samen kijken wat wel kan maar geen ruzie over maken en hulp inschakelen van familie en vrienden. Mijn man heeft een baan waar hij veel verantwoordelijkheden heeft, dus m’n broertje kwam met alle liefde mee om te shoppen naar de babykamer/wandelwagen, m’n lieve ouders deden dat ook met veel plezier. 

    Stel jezelf niet zo afhankelijk op tov je man, laat hem maar voelen hoe sterk je bent en geniet van de mooie momenten die je wel samen hebt, hij komt er echt nog wel achter waar hij ‘steken’ heeft laten vallen en geloof me, met een eventuele volgende zwangerschap stellen ze zich steeds begripvoller op. En als ze dat niet doen, is het ook goed, houd voor ogen dat een ieder het anders beleeft. 

    Ik ben nu 20 weken en ga komende week  met m’n zus op pad voor een babykamer 🙂 Zin in!! Mijn ervaring is, ze doen vanzelf mee als je een start maakt.. 

    Ps: mijn man is al 3 maanden bezig met onze verbouwing, hij moet nog de laatste puntjes op de i zetten en heb hem al 100 x gevraagd wanneer/hoe etc. Ja ik klaag ook wel tegen hem, het is niet perfect maar ik heb me neergelegd bij zijn karakter en geloof me, ik geniet zo meer van de zwangerschap en alles eromheen. 

    Succes met de laatste loodjes!! 


    Roze Wolkje
    Bijdrager
    #10106398 Quote

    Mannen kijken er inderdaad vaak anders tegenaan wat nogal vervelend kan zijn. Misschien ziet hij de noodzaak van bepaalde dingen nog niet helemaal in. Je zou voor jezelf een lijstje kunnen maken met dingen die jij nog gedaan wilt hebben.  En dat dan met hem bespreken , wat hij daarvan moet doen en wat jezelf nog wel zou kunnen doen. En er evt een datum bij zetten wanneer je het af wilt hebben. Heeft hier in ieder geval goed geholpen.

    Het is niet leuk dat hij steeds maar commentaar heeft op je, daar zou ik het wel even over hebben.  Dat jij ook maar je best doet voor wat je nog kunt nu met je dikke buik. 

    Misschien gekke vraag , maar wat had je van hem verwacht tijdens je oefenweeen? Weglopen is ook niet de bedoeling , maar waarschijnlijk wist hij zich er ook geen raad mee. Ik heb ook aardig last van oefenweeen , maar dan hoef ik het liefst niemand in de buurt en puf ik ze weg .

    En tijdens de bevalling wordt hij vanzelf wel aan het werk gezet hoor door de verloskundige. Die hebben daar wel ervaring mee. 

    Hopelijk ziet hij in dat er nog wat gedaan moet worden, kunnen jullie erover praten en wordt het weer wat gezelliger voor je tijdens deze laatste weken.

    Succes !! 

    #10106431 Quote

    Hoi

    Ik herken de situatie alleen is het bij mij dat ik voor  het huishouden vrijwel alleen opdraai daarnaast een dochter heb rondlopen en tot voor kort ik ook nog werkte in de dementenzorg  mn vriend werkte veel maar is nu overspannen thuis maar dan nog doet hij niks 

    Ik heb al meerdere keren er wat van gezegd maar het helpt niet ik ga door tot ik er bij neerval ik wil ook niet de zeikerd zijn 

     

     

     


    GebruikerOVN
    Bijdrager
    #10106450 Quote

    @gebruiker10054521: als ik iets niet doe is het mij afhankelijk opstellen. Ik ben het gewend om veel alleen te zijn en veel te regelen in mijn eentje, maar het is ons kind en ik vind dat hij net zo betrokken hoort te worden als ik dat ik ermee bezig ben. Wel fijn als de kleine straks geboren is dat hij weet hoe alles werkt en waar hij alles kan vinden. 

    Ik vraag overal mijn familie voor want mijn man is echt helemaal niet handig, dus familie doet al hartstikke veel, maar die bewuste familir woont wel 2 uur bij mij vandaan.. echt makkelijk is dat dus allemaal niet.

    Ik praat overal over met mijn man, maar hij doet alles af als het zijn je hormonen of maak je niet druk, dat lost natuurlijk helemaal niks op en na een tijdje loopt die frustratie op en maak ik dus wel ruzie want ik wil toch wel graag eens serieus genomen worden. 

     

    @annee: lijstjes lijstjes lijstjes haha, ik doe niet anders! Ik heb een lijstje gemaakt met dingen die ik kan doen, dingen die na de geboorte kunnen, dingen die hij kan doen.. mijn lijstjes zijn af, die van hem zijn nog niet aangeraakt. En als ik vraag of ik hem moet helpen ziet hij inderdaad de noodzaak niet. 

    Ik had nirt van hem verwacht dat hij me helemaal ging begeleiden ofzo hoor tijdens oefenweeen, maar constant vragen of alles goed gaat, en de hele tijd roepen dat hij er is als hij nodig is, maar dan weglopen en niet eens vragen of t goed gaat en mij 2 dagen op de bank laten slapen vind ik dan wel weer het andere uiterste..

    We hebben verder een hele goede band, maar het frustreert me gewoon enorm dat alles op de hormonen afgeschreven wordt. Ik ben niet 9 maand lang een zieke vrouw die verblind word door de hormonen, maar ik heb ook gewokn echte irritaties waar ik graag even over wil praten en in serieus genomen wil worden, en dat is nou net wat hij niet doet.. 


    Roze Wolkje
    Bijdrager
    #10106454 Quote

    Ik snap wel wat je bedoelt hoor. Het liefst zou je hem een schop onder z’n hol willen geven en dat hij actie onderneemt.  Is je babykamer al wel helemaal klaar? 

    Het is lastig maar ik denk dat je het toch een beetje moet laten rusten , anders heb jij er alleen maar stress van en dat is ook weer niet goed. Misschien gaat hij alles in de laatste week ineens doen. Niet leuk voor nu, maar ik denk dat je hem er op moet vertrouwen dat het inderdaad goed komt. Ik heb hier thuis ook de nodige frustraties en ruzies gehad omdat ik vond dat iets gedaan moest zijn. Wat uiteindelijk ook wel gedaan werd maar dan dus op zijn tijd. Het enige wat ik had gezegd was dat alles klaar moest zijn met 36 weken en dat is gelukkig gelukt. 

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool

    MamavaneenBeebie
    Bijdrager
    #10106489 Quote

    Misschien kun je een oproepje plaatsen op dit forum om met andere mamas (to be) in contact te komen in de buurt. Al is het maar voor een kopje koffie! Ook erg leuk straks met de kindjes erbij. Je kunt de verloskundige ook vragen of ze misschien andere dames weet die dat ook leuk zouden vinden. Dan kun je je ei kwijt bij lotgenoten in de buurt! 

    Verder moet je ook bedenken dat je hormonen ook flink meespelen nu. Ik had ook heftige oefenweeen, snachts… Zat ik beneden de weeen weg te puffen, lag mn man boven te pitten.. Vroeg ik hem de verloskundige te bellen, zei hij dat t vast wel meeviel en dat dus niet ging doen. Belachelijk vond ik het! Maar als hij dan vervolgens aanbood bij me te komen, sloeg ik hem bijna weg!.. Maar: toen de bevalling echt begon, was hij er helemaal voor me. Toch heel anders, bovendien vraagt de verloskundige wel eens om hulp waardoor hij meer betrokken wordt bij alles. 

    Heel veel succes met de laatste loodjes, het komt goed & je kunt het! 


    Superjuffie
    Bijdrager
    #10106500 Quote

    Tja mannen zijn gewoon anders daarin. Toen ik met 30 weken in het ziekenhuis belandde, vroeg mijn man na 2 dagen: Moet ik echt vanavond naar huis komen…?? (Hij zit intern bij defensie door de week)… Ehm… JA! Ik lig al 2 dagen in het ziekenhuis! 😅😂 Je komt op bezoek vanavond! Uiteindelijk moest ik 5 dagen blijven. 

    Verder is hij heel betrokken en lief hoor. Super leuke papa ook. Maar qua zwangerschap beleeft hij de dingen gewoon anders. Geldt, denk ik, voor veel mannen. Ik zou proberen me er toch niet te druk om te maken… Als de bevalling er eenmaal is, staat hij er echt wel. Succes nog even!


    GebruikerOVN
    Bijdrager
    #10106509 Quote

    @anneee: de babykamer is helemaal klaar, gelukkig wel. Wel doordat ik alles aangepakt heb, en ik denk zelfs dat als de baby nu geboren wordt hij geen flauw idee heeft waar alles te vinden is. Ik vroeg hem ook: moet ik je niet even wegwijs maken in de kamer ? Ik denk niet dat ik vlak na een bevalling zin heb om je uit te leggen waar je alles kan vinden en wat je er mee moet doen. Maarja… dat is zijn probleem dan maar hoor. Ik heb op een paar informatie avonden al contact gehad met andere zwangeren, dus wat contact heb ik al wel 🙂 

    Ik ga maar proberen diep in uit te ademen ofzo omdat ik weet dat er een einddatum aan zal zitten. 

     

    @superjuffie: haha fijn is dat! Wij hebben allebei ook een redelijk drukke baan, ik ben echter al heel wat weken thuis omdat mijn werk met zwanger zijn niet te combineren viel. Mijn man werkt echter nog 10x harder op het moment dan normaal door personeelstekorten, dus ik zie hem dat ook wel doen, vragen of hij moet komen als ik in het ziekenhuis lig haha. 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct