Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Geen Baby Meer

  • Auteur
    Berichten

  • Fely
    Bijdrager
    #10038625

    Oh man, ik ben waarschijnlijk een ontzettend ondankbaar mens maar mijn sterke wens voor een derde kindje heeft ons huwelijk totaal ontwricht. En nu sta ik op het punt de deur achter me dicht te trekken en vraag ik me af of ik er juist aan doe.

    Toen mijn man en ik elkaar leerden kennen kreeg ik voor het eerst en sterk gevoel dat ik met deze man kinderen wilde. En hij ook met mij. We hebben een hele lastige start gehad en ergens is onze relatie nooit anders dan storm geweest. Ondanks alles bleven we samen een kwamen er twee kleine apen bij, waar we ontzettend blij mee zijn. Het ouderschap lukt ons zeer goed, we staan gelijk in de opvoeding en zijn beide prima ouders.

    Als stel hebben we echter geen connectie. We delen geen interesses, doen weinig samen, zijn nagenoeg niet intiem en als wel is het voor mij niet fijn. Wij leven naast elkaar, een economische eenheid zeg maar.

    Mijn wens voor een derde kind kwam onverwachts maar is zo sterk dat ik het niet kan loslaten. En mijn man twijfelt en komt niet met een beslissing. Ik op mijn beurt kan niet met langdurige twijfel omgaan. Deze situatie (duurt nu twee jaar) zorgt voor een patstelling en bij de laatste therapie sessie heb ik mijn droom met tegenzin opgegeven om het huwelijk een kans te kunnen geven.

    Maar nu. Het verdriet is van mij alleen en het versterkt het gevoel van totale eenzaamheid in de relatie. Ik kan het niet schudden het voor mij (nu 33 jaar) nog niet te laat is om wel geluk te vinden. Maar het idee dat het over de rug van mijn aapjes gaat vind ik afschuwelijk.

    Dus wat nu? Loslaten en hopen dat dit middelmatige leven ooit op iets beters uitdraait? Of mezelf de kans op geluk gunnen met de wetenschap dat het de wereld van onze kinderen totaal op de kop zet?


    Chan1234B
    Bijdrager
    #10038661 Quote

    Wat een lastige situatie:( 

    Ik zou niet hopen op dat het beter wordt, dat gaat niet vanzelf en moeten jullie allebei in investeren, bespreek het met je man dat je geen connectie meer voelt, en ga daarin investeren door wel weer leuke dingen te gaan doen samen dus zonder kids en misschien dat hij dan ook wel voor een 3e wilt gaan. 

    Men als het niet werkt ja dan moet je ten alle tijden voor je eigen geluk kiezen hoe moeilijk dat ook is voor de kids maar uiteindelijk zijn die er ook beter vanaf als wanneer papa en mama met tegenzin bij elkaar blijven. 


    Sakoo
    Bijdrager
    #10038713 Quote

    Jeetje meid wat een verhaal…. 

    Ik heb altijd gezegd dat als je niet meer gelukkig bent in een relatie/huwelijk dat je er een eind aan moet maken, of je nu kinderen hebt of niet. 

    Als je al het mogelijke al hebt geprobeerd maar jullie blijven ongelukkig, zouden de kinderen dat ook niet aanvoelen denk je? Zou jij je de rest van je leven zo ongelukkig willen blijven voelen omdat je de kinderen geen verdriet wil doen? 

    Het zal echt heel moeilijk zijn voor de kindjes in het begin maar alles went. Als jij jezelf kan aankijken en kan zeggen dat je alles eraan hebt gedaan om het te laten slagen maar zonder resultaat, wat houdt je dan nog daar…. 

    Dus tja, een derde kind nemen met een man bij wie je niet gelukkig bent lijkt mij totaal onverstandig. Hierdoor ga je echt niet opnieuw ineens je geluk vinden, wellicht voor de eerste tijd als je nog op het kraamwolkje zit maar kort daarna zal het echt wel weer keihard berg afwaarts gaan. Je zegt het zelf al, je bent 33 jaar oud, jong genoeg om opnieuw geluk te vinden. Natuurlijk gun jij je kids het beste van de wereld maar je mag jezelf niet weg cijferen hoor… 

    Sterkte. 

     

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct