Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Geen hulp in de nachten

  • Auteur
    Berichten

  • Mammah
    Bijdrager
    #10247389 Quote

    Aan de ene kant wist je het van te voren want hij heeft het gezegd. Maar wat had hij dan verwacht, dat je abortus zou doen omdat hij geen baby wilde? Met andere woorden de baby is er nu en hij kan best een keertje helpen snachts. Ik zou hem daar alsnog op wijzen.

    Mijn man helpt trouwens ook bijna niet de nachten.. Heel af en toe maar dan moet ik hem wakker maken want hij slaapt er dwars doorheen.. Heel vermoeiend.. 

    #10247391 Quote

    Misschien kun je hem vragen wat hij dan had gewild. Dat jij de zwangerschap had afgebroken? Oké fine, maar weet hij wel hoeveel dat met jou / jullie zou hebben gedaan dan? Hoeveel impact dat gehad had? Het voornaamste punt is denk ik dat (ook al ben je nu heel blij met je dochter!!) je in principe niet zwanger had willen raken. Dat geldt voor jullie allebei, zowel jij en je man stonden er zo in. Maar op het moment dat dat dus wél gebeurd is, is een heel nieuwe situatie ontstaan. 

    Het is niet ‘jouw schuld’ dat je zwanger bent geraakt, want we weten allemaal dat daar ook een man voor nodig is. Noch is het jou aan te rekenen dat je het niet over je hart kon verkrijgen de zwangerschap af te breken – want dat is echt heel iets anders dan een zwangerschap voorkómen!!

    Ik zou proberen meer hierover het gesprek aan te gaan met hem. Een depressieve vrouw had hij waarschijnlijk ook niet gewild. Erken dat de hele situatie niet optimaal is geweest, het feit dat het gebeurd is, maar dat het wel aan jullie allebei is verantwoordelijkheid hierin te nemen. Gooi de vraag terug, wat hij van jou had verwacht, en probeer hem zelf zich te laten realiseren waarom ook dat niet optimaal was geweest. Terug naar de situatie van vóór de zwangerschap was al niet meer mogelijk op het moment dat jullie de zwangerschap ontdekten, en hij lijkt dat wel gedacht te hebben.

    Vanuit daar kun je het dan hebben over de nachten. Hij moet zelf tot de conclusie komen dat hij die verantwoordelijkheid ook moet nemen, want zo te lezen gaat hij het niet echt aannemen.


    Phet
    Bijdrager
    #10247392 Quote

    Wow, ik vind het zo verschrikkelijk oneerlijk wat hij doet! Net zoals bovenstaande dames zeggen, hij was er toch ook bij toen jullie sex hadden! En of je nou wel of niet aan de anticonceptie bent, je weet dat dit kan gebeuren. Om jou dan voor de onmogelijke keuze te stellen om je kindje weg te laten halen puur en alleen omdat meneer niet goed tegen slapenloze nachten kan? Alsof je op basis daarvan gaat besluiten om een abortus te laten plegen. En je dan vervolgens op deze manier te blijven ‘straffen’ want ja, dit wist je van de voren. Kom op zeg!

    Nou goed, ik denk dat mijn mening duidelijk is maar vind dat je vooral het gesprek moet blijven aangaan en hij mag echt niet met dit argument blijven komen. Begrijpt hij uberhaubt wel voor welke keuze hij je heeft gesteld? Een baby is geen paar schoenen die weggooit omdat ze net niet lekker zitten… Is er niemand anders behalve jij, dit hem dit aan z’n verstand kan brengen? Wellicht dat de mening van een ‘buitenstaander’ meer tot hem doordringt? 

    Heel veel succes!! 


    I-G
    Bijdrager
    #10247593 Quote

    Wat een nare situatie..  En enorm oneerlijk tegenover jou! Omdat jij dit kindje hebt gebaard ben jij de pineut snachts? Wat een onzin…

    Realiteit is dat jullie kindje er is gekomen en hij domweg dus verantwoordelijkheden heeft. Niet alleen tijdens de nacht voor de baby maar ook als jouw partner. Als jij het zwaar hebt, heeft hij je te helpen. Ben jij weer good to go en hebben jullie naar tevredenheid deze verdeling, prima. Maar nu mag hij dus een stapje naar voren doen.

    En die verantwoordelijkheid heeft ie niet alleen deze paar maanden maar de komende jaren tot volwassenheid.

    Wat een slap excuus: “je wist dit van tevoren”.

    Ik zou proberen wat harder te zijn richting hem als dit je lukt: “maat, dit is ons leven, ons gezin en daar hoort deze baby bij. Man the fuck up!”

    Mijn vent had anders echt zn spullen mogen pakken maar dat is nogal een ultimatum.. dat snap ik.. 

    Succes meid!


    Jamram
    Bijdrager
    #10247682 Quote

     Ik snap dat je het vervelend vind. Maar eerlijk; hij heeft het wel van te voren aangegeven. Hier doe ik ook altijd de nachten. Man hoort ons kind gewoon niet. Bovendien kan hij er écht niet tegen dat hij gebroken nachten heeft. Ik kan er wel tegen. En als ik even een keer moet bijtanken dan doe ik dat op bijv zondagmiddag terwijl man de kids vermaakt. Of doordeweeks als man werkt, kind op school is en de baby slaapt. Kan je op zulke momenten ergens je slaap pakken? Ik denk namelijk dat je van je man niet zoveel hoeft te verwachten. Ik moet er wel bij zeggen dat ik hem wel echt een hork vind dat hij gewoon keihard ‘nee’ zegt als je het hem letterlijk vraagt omdat je bekaf bent. 


    AutumnV
    Bijdrager
    #10247687 Quote

    Heel veel dank voor de reacties!!! Het is ook niet dat ik een 50/50 verdeling vraag maar na inmiddels een half jaar een nachtje per week….Kan ook niet zo makkelijk overdag een dutje doen ivm de andere kids.

    Lees ook: Alles over doorslapen

    Jillroos
    Bijdrager
    #10247689 Quote

    Helaas herken ik mij in je verhaal, ons kindje is nu 10 maand en slaapt nu meestal door maar het is heel anders geweest. Ik ben er erg kwaad maar vooral verdrietig om geweest. Ik doe veel zorg alleen, ik opper soms wel eens wat maar weet uit ervaring dat het inmiddels beter is voor alle partijen als ik het regel/doe. Ik weet het.. niet zoals het zou moeten en al helemaal niet zoals ik het had gewild! Maar heb me er nu ff bij neergelegd.

    #10247693 Quote

    Wat een enorm nare situatie voor jou. Het lijkt me heel verdrietig dat hij je niet 1 nachtje wilt helpen terwijl jij bekaf bent. Het lijkt me ook een pijnlijk gevoel naar je dochter toe. 

    Ik zou opnieuw het gesprek aangaan. Persoonlijk zou dit me heel verdrietig maken en eenzaam doen voelen en mijn man zou niet willen dat ik me zo voelde. Ik hoop jouw man ook niet. Misschien kun je vragen of hij een manier ziet om je te helpen die hem ook past? 

    In de moeilijkere fases spreken wij bijv. Van tevoren altijd af wie eruit gaat. Allebei een hele nacht trekken we niet, dus mijn man gaat bijv. Tot 12 uur eruit en ik daarna. Vaak ga ik ook de eerste keer. Ik werk tenslotte minder en heb overdag dus enigszins tijd om in elk geval rustig aan te doen 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct