Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Geen roze wolk

  • Auteur
    Berichten

  • Cindel
    Bijdrager
    #5674788

    Ik ben 20 weken zwanger en heb nu al last van instabiliteit en andere kwaaltjes. Hierdoor heb ik de hele dag door pijn en wordt ik in mijn doen en laten belemmerd.

    Helaas heb ik het gevoel niet optimaal te kunnen genieten van mijn zwangerschap en baal hier ontzettend van. Voor mijn gevoel stel ik mij aan en denk ik de (enige) met dit gevoel te zijn. Zijn er nog meer vrouwen die met dit probleem kampen?

    Ik zou ook zo graag een roze wolken zwangerschap willen hebben!


    Joss
    Bijdrager
    #5674907 Quote

    Hoi hoi,

    Wat rot zeg! Ik kan er nog niet over mee praten, ben wel enorm beroerd (7,5 week nu) en dat drukt ook een stempel op de roze wolk maar ik hoop dat het wegebt na 12 weken..

    Sterkte in ieder geval!


    APvdW
    Bijdrager
    #5674909 Quote

    Beste Cindel,

     

    Wat super naar! 🙁 Dat is wel echt anders dan je had verwacht en gewild! Ik ben nu in mn twintigste week, maar heb niet zoveel kwaaltjes. Voel je het babytje al? En ga je naar zwangerschapsgym of fysio?? Ik heb alleen veel pijn in mijn onderrug, maar daarvoor ga ik naar de fysio..

    Ik hoop dat je t toch vol kan houden allemaal! Sterkte!!


    gebruiker63620
    Bijdrager
    #5674936 Quote

    hoi Joss

    Ik snap hoe je je voelt. zit in hetzelfde schuitje. Met 20 weken zwangerschap ben ik door een naar incident thuis komen te zitten  met erge bekkeninstabiliteit. En als je net als jij dan nog 20 weken moet is het geen rosé wolk meer.

    Gelukkig heb ik goede hulp gekregen en inmiddels 33 weken zwanger. Ik kan nu elke dag wel iets leuks zien ondanks de pijn. Het zijn vaak maar kleine dingen maar daar heb ik me bij neer gelegd. Dat maakte de 20 weken te doen.

    ik wens je heel veel sterkte en kleine rose wolkjes toe.


    Joss
    Bijdrager
    #5674946 Quote

    @gebruiker 63620 ik denk dat je Cindel bedoeld! 🙂

    Hopelijk kunnen jullie beide snel genieten van bv de bewegingen van je kindje in je buik etc!

    #5675238 Quote

    Hoi ik had bij mijn eerste met 24 wk last en met mijn tweede zwangerschap al vanaf 10 wk.

    Nu bij mijn 3 e zwangerschap ben ik nu 11.5 en het gaat nog goed. Nu heb ik voor ik zwanger werd intensief paard gereden zo’n 5x per week, Dus alles is wat sterker.

    Alleen fysiotherapie is aan te raden en een ondersteunigs band. Die Kun je ook via de fysio arts krijgen.succes iig.

    Veel liefs wendy

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool

    AMRJEC
    Bijdrager
    #5678183 Quote

    Hoi!

    Je bent zeker niet de enige! Ik heb dit tijdens mijn zwangerschap ook gehad.. door allerlei stressvolle zaken kon ik totaal niet van mijn zwangerschap genieten.. En dat terwijl ik eigenlijk de meest makkelijke zwangerschap had die een vrouw zich kon bedenken, op lichamelijl gebied in ieder geval.

    Hou het in de gaten is wat ik je wil mee geven.. zoek op tijd hulp als je denkt dit nodig te hebben want soms lukt het niet alleen. Als je er te lang mee doorloopt en het verergerd zoals in mijn geval kan het van kwaad tot erger worden. Dit hoeft natuurlijk niet! Maar hou het voor jezelf in de gaten. Ik heb er helaas een PND aan over gehouden en heb nu hulp gelukkig maar ik had eerder aan de bel moeten trekken.

    Nogmaals bij iedereen is dit anders, maar je bent mens en hulp kan nooit kwaad! Hoop dat het beter zal gaan en wens je sterkte. Het komt uiteindelijk goed!

    Liefs.

    #5681058 Quote

    Jou verhaal is voor mij zeer herkenbaar. Tijdens mijn eerste zwangerschap, 4 jaar geleden, begon ik zo rond de 20 weken ook last te krijgen van mijn bekken. Ik ben toen meteen met een bekkenfysio aan de slag gegaan. Helaas kon dat niet voorkomen dat ik zo rond de 28ste week volledig thuis kwam te zitten. En ik de laatste 3 maanden van mijn zwangerschap vooral in bed gelegen heb met veel pijn. Ik herken het gevoel van constant pijn hebben en het gevoel te hebben dat je je aanstelt. Langzaam maar zeker verdween ook mijn roze wolk helaas. Na de bevalling bleven mijn bekkenklachten en dat in combinatie met andere factoren zorgden ervoor dat ik een postnatale depressie ontwikkelde. Tijdens deze zware periode besloot ik om mijzelf om te scholen om zo later mijn eigen ervaring te kunnen gebruiken om andere vrouwen en jonge moeders te kunnen helpen. Wat inmiddels gelukt is.

    Nu 4 jaar later en ondanks dat mijn bekkenklachten nooit helemaal zijn verdwenen, hebben we toch de keuze heb gemaakt om weer zwanger te worden. Een gezin met 2 kinderen bleef toch iets wat we graag wilden. Ik ben op dit moment 22 weken zwanger en ik merk dat mijn bekkenklachten en pijn jammer genoeg weer meer worden.

    De reden dat ik je dit op deze manier vertel is omdat ik merk dat ik daar nu heel anders mee heb leren omgaan.

    Pijn en vooral constant pijn ervaren is niet iets waar je makkelijk om heen kan. Ik heb echter wel ervaren dat pijn niet een reden hoeft te zijn om je mentaal minder goed te voelen. Voor mij heeft het erg geholpen om te onderzoeken wat pijn en mij zo belemmerd te voelen in het doen en laten met mij doet. Ik ben er bijvoorbeeld achter gekomen dat niet de pijn maar het gevoel dat ik niets meer kon en dat ik in zekere zin meer afhankelijk was van andere mij erg depri lieten voelen. Ik ben van nature iemand die graag alles zelf doet en op mijn manier, hulp accepteren is niet mijn sterkste kant. Dus niet de pijn en het steeds minder kunnen maakte dat ik mij slecht voelde maar hoe ik erover dacht.
    Wat zit er bij jou achter de pijn? Wat zijn bij jou gedachten die ervoor zorgen dat je je minder goed voelt? Hoe goed mag je van jezelf je even minder goed voelen? Wat voor gevoel of gedachten krijg je over jezelf als je pijn hebt of andere kwaaltjes? Hoe goed zorg je voor jezelf? Of accepteer je de hulp van andere?
    Daarnaast is het erg lastig, ook dit weet ik uit eigen ervaring, om bepaalde verwachtingen te hebben die dan niet uitkomen. Ben je misschien net als ik stiekem een controle freak die het liefst alles in de hand heeft? Hoe goed kan je er tegen als dingen anders lopen dan verwacht? Wat doet het met je als je teleurgesteld wordt als de dingen anders verlopen? Hoe goed durf je met de “flow” mee te gaan en afwachten waar het je brengt?

    Het zijn soms confronterende vragen en vooral de antwoorden op dit soort vragen is iets waar we misschien het liefst niet eerlijk tegen onszelf over willen zijn. Maar wellicht helpt het je om jezelf op deze manier te onderzoeken. Wees nieuwsgierig naar wat je vind. Het zal de pijn en de kwalen niet verminderen maar je kan misschien wel een manier vinden om er anders mee om te gaan.

    Heel veel sterkte! En wees vooral heel lief voor jezelf!

    Liefs

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct