Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Gezocht: ervaringen keizersnee

  • Auteur
    Berichten

  • CvdLB
    Bijdrager
    #10353771 Quote

    Ik ben enorm bang voor naalden en had mij dan ook niet voorbereid op een ruggeprik tijdens de bevalling. Uiteindelijk wel gehad, omdat ik de hele medische situatie niet trok. Ze hebben een aantal keer misgeprikt vertelde mijn man, maar ik heb daar niks van gemerkt zat vol in de weeën.

    Als ik nu een ruggeprik zou moeten, is het anders omdat ik dan niet al aan het bevallen ben. Ik zou er niet bang voor zijn als ik bijv. Een keizersnede zou moeten,omdat je het natuurlijk niet voor niks krijgt. 

    Heeft je gynecoloog of verloskundige geen spreekuur voor als je een wens hebt voor een kindje? Dan zou je het met hen kunnen overleggen en je daarin kunnen begeleiden.

    Succes! 

    #10353781 Quote

    Hier ook een ervaring met een keizersnede (augustus 2019). Een geplande keizersnede, omdat mijn zoontje in stuit lag en ik een stuitbevalling niet zag zitten. Ik vond het een héél “fijne” ervaring (fijn natuurlijk tussen aanhalingstekens, want ja.. blijft een bevalling & operatie ;)). 

    De ruggenprik was ik ook heel bang voor, zoals jij ook zegt. Alles verder vond ik prima, alleen de ruggenprik zag ik enorm tegenop. En het viel me ontzettend mee! Voordeel is dat je de naald niet ziet (hij gaat in je rug natuurlijk) en het enige wat je eigenlijk voelt is een soort kou die naar beneden trekt. En je kunt daarna natuurlijk je benen niet meer bewegen, dus dat merk je wel. Maar pijn doet het niet, het is meer een heel raar gevoel!

    Verder heb ik heel weinig gemerkt van de daadwerkelijke keizersnede. Ik had het gevoel dat ze het bed aan het wiebelen waren (maar eigenlijk waren ze dus mijn zoontje aan het halen) en binnen anderhalve minuut zeiden ze “kijk maar!”. Het scherm ging naar beneden, zodat er een doorzichtig scherm tevoorschijn kwam en ik kon zo zien hoe mijn zoontje geboren werd. Hij werd daarna even op mijn buik gelegd (achter het scherm nog) en daarna kon mijn vriend de navelstreng doorknippen. Ze maakten hem ietsje schoon, zetten hem een mutsje op en hij kwam direct bij mij op mijn borst, terwijl ik gehecht werd.

    Wat ik heel fijn vond, is de tijd die ze ervoor namen. Het was weliswaar een keizersnede, maar mijn zoontje is voor mijn gevoel toch rustig geboren. Ze vertelden wat ze deden (gelukkig ook weer niet teveel details) en mijn vriend werd er ook echt bij betrokken.

    Daarnaast waren er niet veel mensen aanwezig (relatief voor een operatie) en was het licht gedimd. Ze hebben ook hele mooie foto’s gemaakt.

    Wel zo eerlijk om ook te zeggen wat me enigszins tegenviel: was niet de ruggenprik qua prik zelf, maar het effect van de prik. Niet dat ik me écht slecht voelde, maar sommige mensen hebben dat hun bloeddruk erg daalt van de prik en ik was één van die gelukkigen. Ik voelde me soms heel flauw worden, maar je hebt iemand naast je die je goed in de gaten houdt en op die momenten kreeg ik dan iets bloeddrukverhogends – daar werd ik dan alleen weer misselijk van. Beetje ongemakkelijk gevoel. Uiteindelijk lag mijn zoontje bij mij en vond ik dat heel fijn, maar na een tijdje voelde ik me niet zo lekker en heb ik gezegd dat mijn vriend hem beter kon nemen. Hij heeft toen de rest van het hechten naast mij gezeten met onze zoon op zijn arm.

    Al met al kijk ik echt positief terug op mijn bevalling. Het herstel verschilt per persoon, maar in mijn geval heb ik daar ook niets op aan te merken – ik kon binnen een week alweer bijna alles, mits ik wel oplette en uiteraard de buikspieren niet belastte. In het ziekenhuis had ik de eerste avond wel pijn, maar dat waren schijnbaar naweeën (de verpleegkundige was zo aardig mij te vertellen dat “dit nou is wat ECHTE BEVALLENDE VROUWEN meemaken qua gevoel” nou top, thanks mevrouw).

    Als je meer wil weten, laat maar weten!


    WBM
    Bijdrager
    #10353792 Quote

    Hoii, 

    Hier ook een keizersnede wel een spoed dus miss gaat dat iets anders dan gepland. 

    Ik vond zelf vooral omdat je gespannen bent en je niet helemaal weet wat er gebeuren gaat en wat er te verwachten is, dat ik een adrenaline kick kreeg of iets. En niet een echt pijn gevoel had van de ruggenprik, alleen meer zo van Ohh wat voel ik(soort schrik reactie 🙈) en dan gaat het vrij snel worden je benen warm en voel je later niets. 1 tip ga niet proberen je tenen te bewegen 😂 toen kreeg ik lichte paniek. 

    Nadat de keizersnede uitgevoerd is, gaan ze alles weer netjes dicht maken. En dan ga je naar een ander kamertje daar wacht je tot de hoogte van de verdoving gaat zakken (onder de vorst en dacht ik) en dan word je naar je kamer gebracht.

    En ik denk een 30-45 min na de keizersnede kwam het gevoel weer helemaal terug. 

    Ohja en ik ging heel erg klappertanden in de OK toen ze bezig waren en mijn man elke keer heb je t zo koud ach, maar was gewoon adrenaline 😅 en verder ging t bij mij vlot na een weekje kon ik best veel weer zelf! Alleen bukken niet doen. 

    Ik wens je heel veel succes! Als je meer vragen hebt zie ik het wel😄😘

     


    GebruikerSN
    Bijdrager
    #10353820 Quote

    Fijn topic, dank voor het openen en de reacties. Ik ben ook zwanger van de tweede en door fouten bij de eerste bevalling nu ook een geplande keizersnede. Goed om dit even mee te kunnen lezen. Ik vroeg me af wanneer jullie je kindje in een draagzak konden dragen na de keizersnede? Dat vond ik bij de eerste zo fijn dus zou het missen als het heel lang niet kan.

    En zijn er nog tips voor prettige kleding daarna om de wond zo min mogelijk te belasten?

    #10353838 Quote

    Hallo!

    Ik kan je niet heel veel helpen, maar wil je wel vertellen dat ik de ruggenprik niet heb gevoeld. Ze hebben bij mij 4* geprikt, omdat het niet wilde lukken (spoedkeizersnede en vol in de persweeën die prik zetten wilde niet), maar dus ook geen pijn van het prikken zelf! Uiteindelijk onder narcose geweest, dat was minder prettig qua ervaring.

    Het herstel na de keizersnede is wat langer zeggen ze, maar na 4 weken goed rustig aan doen, vond ik het goed te overzien! 

    Groetjes! 


    SBH
    Bijdrager
    #10353863 Quote

    Hoi Cindy,

    ik heb 2 keizersnede gehad, eerste in 2016 tweede in 2018

    de eerste was onder gehele narcose, dus geen ruggenprik gehad. Herstel ging gelukkig heel goed! Binnen 3 dagen stond ik in de ziekenhuiskamer alles op te ruimen.

     

    bij de tweede had ik de hoop op een vaginale bevalling, maar zelf gekozen voor een keizersnede. Ik heb zelf (gelukkig) niks op YouTube opgezocht. Mij man zag de naald in mij rug verdwijnen en schrok er toch wel van. Zelf vond ik het niet pijnlijk oid. Nergens last van gehad. Ze legde alles precies uit wat er gebeurde, heel de operatie trouwens.

    ik zag zelf erg op tegen het herstellen ookal ging het na de eerste heel goed, met een tweede erbij kan het toch lastiger zijn. Gelukkig ging het ook de tweede keer heel goed.

     

    probeer er vooral van te genieten! En luister goed naar je lichaam!

    Lees ook: De bevalling: wat kun je verwachten?

    LEvB
    Bijdrager
    #10353871 Quote

    Hier 13 maanden terug een geplande keizersnede gehad omdat mn dochter in stuit lag. 

    Ik zag er helemáál niet tegenop gelukkig. Het leek me wel een leuke ervaring eerlijk gezegd haha. De ruggenprik moesten ze 4x zetten want ik zat niet bol genoeg met mn rug, maar ik heb er NIKS van gevoeld. Echt niks. Volgens mn man was het een enorme naald, hij werd er bang van. Maar ik heb niks gezien en gevoeld.

    Ik was wel extreem misselijk tijdens de keizersnede en helemaal van de wereld hierdoor. Heb het moment dat mn dochter geboren is niet heel bewust mee gekregen omdat ik zó beroerd was. 

    De sfeer in de OK was vet relaxed en gezellig, we hebben echt gelachen en het was allemaal een klein feestje. Ik kijk er heel positief op terug, het was zoveel leuker en gezelliger dan ik ooit had kunnen denken, ondanks dat ik zó misselijk was.

    Het herstel vond ik persoonlijk wel heel zwaar. Ik had thuis nog een dreumes van 20 maanden en ik kon echt pas na 5 dagen weer rechtop staan en me na een week of 2 weer een beetje redden. Ik vond het vreselijk om zo aan bed gekluisterd te zijn en niks met mn dreumes te kunnen doen. Zij snapte er ook niks van allemaal. Dus dat viel me wel erg tegen. De eerste paar weken kon ik net naar het einde van de straat lopen en weer terug en dan had ik alweer zo’n pijn. Ik miste het echt om de deur uit te gaan met mn kinderen, ik zit ook niet graag de hele dag thuis.

    Het grote voordeel van een geplande  keizersnede is dat je geen weeën hebt, heeeeerlijk!! Haha. Wat dat betreft vond ik het een super relaxte bevalling. Maar alle pijn en ellende daarna vond ik vreselijk, wat dat betreft 1000x liever weer een normale bevalling. Dat is ff doorbijten maar toenkon ik na 2 dagen alles weer. Bij mn keizersnede is dat behoorlijk tegen gevallen..

     

     


    Jlh
    Bijdrager
    #10353874 Quote

    Hoi Cindy, 

    Wij hadden ook een geplande keizersnede. Onze ok was iets warmer, we hadden gevraagd of er (klassieke) muziek op mocht staan (Wat ik tijdens mijn zwangerschap draaide). Dat was helemaal niet raar want ze hadden daar een speciale dok staan. Ook hadden we gevraagd of iedereen rustig wilde praten en bewegen (Dit meer omdat ik epilepsie heb) maar ook dit was geen rare vraag. 

    Je wordt zo goed begeleid naar die ruggenprik toe. Twee ok artsen stonden voor me, ik zat met mijn benen bungelend zijwaarts op de tafel (Ook niet koud) en voelde de prik amper. Het is inderdaad een dunne naald. Na een tijdje worden je benen warm. We hebben ons kindje geboren zien worden, het hoofdje er eerst uit, ik was euforisch. Ons kindje moest nagekeken worden vanwege mijn epilepsiemedicijnen en heb haar maar eventjes op mijn borst gehad, toen moest ze mee met mijn man.

    Op de uitslaapkamer krijg je direct morfine tegen de pijn en moet het gevoel in je benen weer terug zijn. (Bij mij waren ze wat soepeler, ik voelde mn tenen nog niet en het was nog erg pijnlijk maar de verpleegkundige begreep ook wel dat ik naar mijn kindje wilde 🙂

    De volgende dag heb ik al gelopen. Je krijgt van  die mega aantrekkelijke gaasonderbroeken. Ik heb 1 dag een morfine pomp gehad, verder ging het met pijnstillers. Ik kon na twee weken al weer gewoon op de grond zitten. (Omdat ik mijn kindje op de grond verschoon). Ook ging de pijn van de wond snel voorbij naar gevoelig. Het kan zijn dat delen van je buikhuid ongevoelig worden. Dat was bij mij aan 1 kant maar dat trok na 4 weken helemaal bij. De wond is zo goed geheeld dat je er niets meer van ziet.

    Ik kijk heel fijn terug op de keizersnede. Magisch.

    Google is niet je beste vriend als het gaat om raad. Er zijn vast vrouwen die het vervelend hebben ervaren maar omdat het bij ons al vanaf het begin van de zwangerschap duidelijk was hebben mijn arts en ik ernaar toe geleefd. Ze nam er echt de tijd voor.

    Succes

    Lieve groet, susanne

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct