Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Heftige schuldgevoel maakt me kapot

  • Auteur
    Berichten
  • #10415466

    Beste dames,

    Heb een hele erge schuldgevoel tegenover mij dreumes van 16 maanden. Dit omdat de relatie tussen mij en zijn vader superslecht is. Vanaf dag 1 heb ik alle zorg (financieel, emotioneel en noem maar op letterlijk alles) 

    Hij heeft mij van alles geflikt (ontrouw zijn en veel liegen),kan hem nog steeds niet vergeven, wanneer ik hem zie wordt ik zo erg getriggerd en wordt ik woedend, omdat hij mij gewoon alles alleen laat doen ,en geen ruk erom geeft, en niet eens probeert.

    Ik kam met veel psychische problemen, enige die me op de been houdt is mijn kleine.

    Het gaat nooit lang goed, wanneer hij een keer in de zoveel tijd even komt ‘spelen ‘met de kleine. Heb nu net ruzie gehad met hem voor de kleine en die keek ons zo raar aan. Hij denkt echt dat de zorg voor een kind een spelletje is. Wil dit niet meer, ik heb echt advies nodig van jullie. Wat zou jij doen? 

    Hij heeft de kleine trouwens niet erkent en doet gewoon geen moer voor hem.

    Een moeder die niet meer kan

     


    Rpl
    Bijdrager
    #10415469 Quote

    Uhm hij komt wanneer die wil langs?
    Ruzie maken is sowiezo niet goed waar kind bij is . Misschien je grens aan geven en zeggen ik wil niet meer dat je langs komt?
    Staat er wat vast via advocaten ofzo dit is geen houdbare situatie voor niemand niet en enige die dupe van word is de kleine


    Ooshap
    Bijdrager
    #10415475 Quote

    Hoe reageert je kindje op hem? Is hij blij hem te zien, weet hij wie hij is? 

    Gaat de kleine wel eens naar hem alleen? Weet niet of dat een optie is. Als je je daar niet prettig bij voelt vooral ook niet doen.

    Lastige situatie, je wilt natuurlijk een vader voor je kindje. Maar een happy mama is zo veel meer waard, van wat ik opmaak uit je verhaal.

    Hij heeft jullie kindje niet erkent.. dan heeft hij ook nergens recht op toch? 

     

     


    Lissocat
    Bijdrager
    #10415478 Quote

    Lieve jij,
    Wat heftig zeg! Snap dat je hier heel emotioneel van raakt.
    Heb je voor je psychische klachten hulp? En is het een mogelijkheid om met je ex en een mediator/tussenpersoon/advocaat om tafel te gaan en afspraken te maken over bezoekrecht en hoe dit vorm heeft? Ik denk dat als dit goed is afgesproken het je meer rust kan geven. Sterkte!


    With love
    Bijdrager
    #10415480 Quote

    Wat een heftige situatie voor je! Al begrijp Ik niet zo goed dat je hem binnenlaat als hij je kindje niet herkent. Ik zou met een professional hierover praten! Sterkte!


    StephW
    Bijdrager
    #10415514 Quote

    Ik zou ook eens kijken of je niet met een psycholoog wil praten, voor verwerking of opluchting. Zonder erkenning geen rechten tav omgang, dus jij bepaalt dan wat er gebeurt. Aan de andere kant is het wel voor de rest van zn leven papa, en de vraag is hoe je dit het liefst zou willen voor je kindje, en hoe papa dit zelf ziet. Als je daar samen niet uitkomt, zal je een derde moeten betrekken.. je kindje staat natuurlijk los van het feit dat hij financieel en emotioneel enzo niks bijdraagt. Zonder erkenning heb jij overigens evenmin recht op alimentatie. Als je dat anders zou willen, kan je eens bij het juridisch loket informeren naar een familierechtspecialist..

    Lees ook: Slaapritueel: 1 tot 3 jaar
    #10415598 Quote

    Pff wat lastig joh! Ook al is het misschiej een ontzettende l*l, probeer voor het bestwil van je kindje neutraal te reageren naar je ex. Bijt je tong, loop desnoods even weg, maar probeer geen woorden te hebben waar je kindje bij is. Misschien kan iemand bemiddelen om hier goede afspraken in te maken? Werkt het wanneer hij spontaan langs komt? Is het misschien beter als je dan zelf weggaat? Dus concrete afspraken maken zodat het makkelijker voor je wordt om neutraal ten opzichte van je ex te zijn. Succes!

    #10421126 Quote

    Hij heeft de kleine niet erkent en komt wanneer het hem zint…
    Persoonlijk zou ik zeggen; Erken het kind maar, als je er iets mee te maken wilt hebben. Snap dat je het beste wilt voor je kind, maar dit is ook niet goed voor een kind.
    En mocht hij het erkent hebben, een bemiddelaar regelen waar goede afspraken mee worden gemaakt.

    Mocht het kind zich niet veilig voelen bij zijn vader (die dat op papier niet wilt zijn) of iets dergelijks, dan zou ik persoonlijk het contact verbreken… Je kind heeft een veilige omgeving nodig om zich goed te ontwikkelen.
    En een vader die alleen maar komt wanneer het hem zint en dan ruzie zoekt met de moeder van het kind, heeft geen enkele meerwaarde voor het kind.

    Sterkte met alles. Liefs

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct