Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Help, schoonmoederperikelen..

  • Auteur
    Berichten

  • Mamasindsfeb
    Bijdrager
    #10188194

    Lieve dames hier…

    Ik heb eigenlijk een heel goede relatie met mijn schoonmoeder. Ze is een ontzetend lief mens met een hart van goud en heel lief voor onze dreumes en baby. Toch heb ik weleens een aanvaring. Zij vindt me dan respectloos, omdat ik dan bv. een uitval heb tegen mijn vriend waar ze bij is (lang leve hormonen en in 1 jaar tijd 2 kids krijgen.. Vorig jaar was er een heel issue; zij vond onze zoon te geel en besloot met mijn vriend dat we moesten bloedprikken. Wat ik vond, ik was immers 24/7 met de baby, was voor haar niet belangrijk, de baby moest en zou op controle ik nem toen dus uitgevallen tegen mijn vriend dat de baby helemaal niet ge(e)l(er) was als anders en dat dit vleugje best mocht. Ik denk dat met deze “bemoeienis” ookal was het uit liefde de toon een beetje werd gezet. Nu is vorige week hetzelfde voorgevallen met baby 2 en toen zei ik dus tegen mijn vriend (waar zij bij was) dat ik geen zin had in hetzelfde drama en dat ik allang aan de bel had getrokken als baby te geel was.

     

    Dit schoot bij haar in het verkeerde keelgat. Ze d8 dat ik zei dat ZIJ drama maakte. Ik had het daarentegen over de ruzie tussen mij en mijn vriend. En toen kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd dat ik respectloos was en dst je deze dingen niet kunt zeggen tegen fanilie. Maar ik had het tegen mijn vriend?! We zijn toen terug naar huis gegaan maar eigenlijk heb ik haar erna niet meer gespriken.

     

    Vandaag probeerde ik ahar uit te nodigen om weer eens langs te komen maar toen kreeg ik een hele nare app terug. Het maakt me echt verdrietig en ergens ook boos..

     

    Enkele passages:

    - Als oma mag ik alle liefde geven die ik wil (true..) en mag ik ook zeggen wat je moet doen uit liefde voor je kind (oh dus jij bent de moeder)

    - Ik ben het zat dat je controle wilt hebben (eh is dit zo??) over de manier en de vorm en hoe close ik ben in mijn liefde voor …. (ons zoontje) (Tuurlijk vind ik het heel fijn dat u zo lief bent, maar dat u zó intiem met hem knuffelt en hem kusjes geeft dat het lijktbalsof hij je partner is gaat mij te ver ja. Het is een dreumes en kan nog niet zeggen of hij t ok vind, overigens heb ik hier nooit eat vsn gezegd maar zal ze wel voelen dat ik het niet leuk vind waarschijnlijk)

    - Ik heb ruimte nodig en kan absoluut niet zo doorgaan met onze relatie

     

    Als kanttekening wil ik maken dat ze er nogal een handje van heeft in de slachtofferrol te kruipen en de schuld bij de ander te leggen. (Haar eigen dochters hebben haar jarenlang genegeerd en toen kwam ik, superliefdevol en altijd bereikbaar voor haar…)

    Het doet me echt pijn en het raakt me ook echt. Ben superverdrietig dst ze zich zo voelt en dat ik me dus ook zo voel. Ik wil helemaal niks kapotmaken maar in mijn verleden heb ik altijd gedaan wat anderen van me vroegen en dat wil il niet meer. Ik wil mijn eigen keuzes kunnen maken zeker als het om mijn eigen kinderen gaat…

     

    Ik weet alleen niet zo goed wat ik moet nu en vooral, heb ik het recht om het niet oke te vinden als ze zo intiem is met ons zoontje.. Ik ben het gewoon niet eens met bepaalde dingen die ze doet. Ik merk ook dat hij er onrustig van wordt… Of moet ik maar gewoon slikken dat ze op n bepaalde manier met hem omgaat?

     

    Voel me echt machteloos, het voelt gewoon alsof ik niet mag zijn, niet mijn emoties mag tonen omdat ze die niet aankan, of ze zijn respectloos. Ze doet altijd kei gewichtig over het feit dat ze “al 61 is” en dat ze te oud is voor ruzies omdat ze die stress niet aankan..

     

    Pfff mijn hoofd tolt alle kanten uit maar ik ben er echt klaar mee. Ik heb geen zin in gezeur maar ik gun de kinderen wel hun lieve oma!


    Mamasindsfeb
    Bijdrager
    #10188197 Quote

    Edit “mogen zeggen wat zij vind wat Ik MOET doen, want ze zegt het uit liefde”, maar we leven wel anno 2019 en ja in jouw cultuur was het vroeger zo dat het van moeder op dochter ging, maar je bent NIET mijn meoder. Advies win ik wel in bij haar.


    Mamasindsfeb
    Bijdrager
    #10188198 Quote

    Sorry voor de negatieve ondertoon maar ik ben het ook zat.


    Nvb
    Bijdrager
    #10189812 Quote

    Ohjeej klinkt heftig. Is het een idee om een keer op te schrijven wat je wel en niet fijn vind aan de relatie ( dit gebeurt et, dit zie ik, dit hoor ik etc. En zo voel ik mij hierover. Ik zou het prettiger vinden als…) en dit met je partner te bespreken. Wat vind hij? Wellicht kan hij met zijn moeder gaan praten? Verwachtingen en realiteit kan best veel uit elkaar liggen.

    Super veel succes 


    LSJ
    Bijdrager
    #10191033 Quote

    Wauw het lijkt er op dat zij wel alles mag zeggen maar een ander niet .. want dat zou t mens niet aan kunnen..

    Ik vind t best bijzonder hoe ze je behandeld.  Je noemt haar lief maar dat je zoon er onrustig van wordt zou moeten betekenen dat het allemaal een beetje te veel is, mijn inziens. Vind jij het te veel allemaal? Dan neem je even afstand.

    Gezien je voorgeschiedenis, zou ik haar even laten even niet meer uitnodigen maar het van haar af laten hangen. Standpunt maken hiermee,  niet met je gevoel een loopje laten nemen. 

     

     


    Zoë
    Bijdrager
    #10191046 Quote

    Misschien een brief aan haar schrijven met jouw kant van het verhaal en hoe jij erover denkt & het voor je ziet.  Daar kan ze dan een tijdje bij stil staan en rustig overna denken, ik zal het vervolgens aan haar overlaten. Ze kan jullie heus niet missen maar gun het even de tijd. 

    Lees ook: Alles over doorslapen

    Nicolekleintje
    Bijdrager
    #10191531 Quote

    Wat zegt je vriend van dit alles?

     

    ik ben zelf best introvert dus mijn schoonmoeder kent kent mij niet. (Zo kreeg ik allemaal extreem roze oud bollige kleertjes van dr wat ik dus vreselijk vond) waarschijnlijk kocht/koopt ze ook wat ZIJ leuk vind. En vind ik het dus vreselijk om mijn dochter kleren aan te doen die ik zelf niet leuk vind. (Dit doe k dus ook minimaal)

    ook was ik bang (en nog steeds wel) dat ze mij dochter helemaal zou opclaimen en idd zoals jij zegt doen alsof MIJN dochter haar kindje is.

    heb wel met mijn man afgesproken dat het ons kind is en dus onze regels en opvoeding. Daar mogen opa’s en oma’s zich maar mooi aan aanpassen. (Tot nu toe gaat dat redelijk goed. Probeer wel Mn schoonouders beetje te ontwijken ivm Mn ergernissen)


    Mamasindsfeb
    Bijdrager
    #10191534 Quote

    Bedankt voor alle lieve reacties…

    Mijn vriend zegt: Jullie moeten gewoon allebei normaal doen. Lekker nuchter. Zijn zusje zei overigens: Welcome in de famiky. Zo behandelt ze ons ook. Dus veranderen zal er weinig denk ik.

    Maar ja, ik ben gewoon door alles van vroeger en een eetstoornisverleden heel zuinig op mezelf en kijk echt naar wat IK vind. En het klinkt egoistisch maar een ander moet er maar mee dealen. Heb haar wel laten weten waarom ik op een bepaalde manier doe, maar durf niet zo goed aan te geven dat ik t echt niet ok vind in bepaalde opzichten.

    Wil de jongens niet hun oma ontnemen en ook niet mijn vriend het gevoel geven dat ik zijn moeder niet mag, want dat is ook niet zo. Maar idd het is me een beetje teveel. Vind t ook wel fijn, want ik belde haar elke dag met video en als ik dat dan een keer niet deed kreeg ik meteen te horen: waarom heb je niet gebeld, ik maak me zorgen etc etc. Heb nu gelukkig rust

     

    Tot nu toe heeft ze sinds mijn bericht hier ook niks laten weten.


    Mommmy
    Bijdrager
    #10191537 Quote

    Dat je alles accepteert leid denk ik tot dit gedrag van haar. Klinkt alsof zij totaal geen respect voor jou heeft en ze ondermijnt duidelijk jouw gezag. Ik denk dat het tijd is om haar duidelijk te maken dat als zij een deel in jouw leven en dat van jouw gezin wil uitmaken, ze zich aan jouw regels e.d. moet houden en respect moet tonen. 

    Ze zal zeker beledigd zijn, maar ja ze heeft dan niet veel keus he. Misschien nooit geleerd hoe ze zich moet aanpassen. Zodra je mensen in je leven laat en ze veel met je kinderen laat omgaan, heb dit zelf meegemaakt met mijn eigen moeder, gaan ze zich ineens vanalles permitteren. Aan jou de taak om hen op hun plek te zetten. 💁

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct