Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Hematoom of vanishing twin? NIPT test geen mogelijkheid? Erg onzeker.

  • Auteur
    Berichten

  • gebruiker864140
    Bijdrager
    #10259468

    Nadat ik een missed abortion (een miskraam zonder symptomen) had gehad werd ik weer vrij snel zwanger. Een dag voor de 10 weken termijn echo kreeg ik een gigantische bloeding. Ik was gewoon thuis, voelde niets geks, en opeens kwam er superveel bloed. Veel kraamverband gehaald en ik ging ervan uit dat het (weer) een miskraam was, maar dan nu eentje mét symptomen (in tegenstelling tot de missed abortion). 

    Toch ging ik op advies van de verloskundige de volgende dag naar de 10 weken echo. Wat bleek: er was een kloppend hartje te zien, niets aan de hand! Maar wel een flinke hematoom (een soort van blauwe plek die bloedt) naast het vruchtje. Dit was enorm schrikken en maakte mij erg onzeker. Vanaf dat moment is mijn zwangerschap mentaal een enorme belasting geweest. Echt een hel. Ik kon er niet meer van genieten.

    Vervolgens kreeg ik weer een echo, nu in het ziekenhuis. Daar dachten ze dat het een vanishing twin was. Doordat ze dachten aan een vanishing twin, mocht er geen NIPT test worden uitgevoerd. Dat doen ze niet in NL. Dat maakte mij nog onzekerder. Ik wilde zo graag een NIPT test. Door die bloeding had ik geen vertrouwen meer in het vruchtje en in mijzelf en die NIPT test was mijn houvast.  

    Nu hoorde ik dat ze in Belgische ziekenhuizen, bijvoorbeeld in Gent, wel NIPT testen uitvoeren bij vanishing twins. Achteraf had ik daar misschien heen moeten gaan voor mijn gemoedsrust. Maar de verloskundige raadde het af en adviseerde mij de combinatietest. Dat heb ik toen gedaan, met een prima uitkomst.

    Daarna had ik weer een echo en toen werd er weer getwijfeld of het een vanishing twin was. Ze konden het niet goed inschatten. Kortom, die onzekerheid maakte mij weer onzeker. Ik wilde graag duidelijkheid. 

    Na week 16 was het bloeden gestopt, al die tijd met maandverband gelopen, maar helaas is de zwangerschap erg belastend geweest. Lichamelijk ging het makkelijk, maar in m’n kop zat het niet goed. De bevalling (ik beviel overigens 4 dagen na de uitgerekende datum op natuurlijke wijze) was daardoor hels. Lichamelijk ging het goed, maar ik hield de geboorte erg tegen in m’n hoofd. Ik durfde ons kindje eerst niet aan te kijken toen hij uit mij kwam. Ik was bang.

    Maar hij kwam. En hij is er. En hij is kerngezond. En hij is superlief. Mooi. Zacht. Goedlachs. En nu alweer 6 maanden oud. En ik ben elke dag blijer en gelukkiger met hem. De zwaarte van de zwangerschap verdwijnt langzamerhand en ik kan nu hij er dan eindelijk is, en ik hem echt in m’n armen heb, steeds meer van genieten.

    Ik wilde dit verhaal delen omdat ik in de 9 maanden dat ik zwanger was heel veel forums en websites heb geraadpleegd en op zoek was naar geruststellende woorden en vrouwen met een soortgelijke ervaring. Ik wens al de zwangere vrouwen veel geluk, gezondheid en een fijne zwangerschap toe.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct