Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Hoe overleef je een onrustige/huilbaby

  • Auteur
    Berichten
  • #10235718 Quote

    Ik vind het nog moeilijk om mensen te laten oppassen omdat ik me dan schuldig voel dat ik hen opzadel met een huilend kind.

     

    Je voelt je schuldig tegenover die mensen? Maar niet tegenover je baby? Kijk, ik begrijp dat je het soms niet meer ziet zitten. Die momenten heeft iedere moeder. Maar jij bent wel zijn moeder, je kind wegbrengen is geen oplossing. Ja voor jezelf misschien, maar niet voor je baby. Ik zou het niet aankunnen, mijn kind wegbrengen zodat ik kan ontspannen. Wetende dat mijn kind bij iemand is, die niet zijn moeder is, hem niet de troost kan geven waar hij naar verlangt. Als je kind stil is in de draagzak, dan draag je hem toch ? Sorry, niet erg positieve feedback maar ik heb wel nog een paar tips:

    – zorg voor een omgeving zonder prikkels ( dus geen tv aan op de achtergrond of fel zonlicht) 

    – Inbakeren geprobeerd? Zoniet, love to dream swaddle me up, is echt een aanrader!

    – Leg een knoop in een gedragen T-shirt van jezelf en leg deze bij je baby als knuffeldoekje, zo heeft je baby altijd jouw geur in de buurt

    – ik sliep overdag en snachts altijd met baby, wordt vaak sterk afgeraden maar ik bewoog nooit in mijn slaap, is toch soort van moederinstinct. Gebruik evt geen deken maar baby in slaapzakje en zelf alleen je benen onder de deken. 

    – misschien is je baby oververmoeid. Als je zeker weet dat je baby gevoed is, geen vieze luier heeft, geen krampjes (te herkennen aan omhoogtrekken van beentjes), probeer m dan eens te laten huilen. Baby’s huilen ook om prikkels te verwerken. 

    Hoop dat je er iets aan hebt en geloof me, uiteinde wordt alles beter. Achteraf kijk je terug en denk je, die tijd is voorbij gevlogen 😂


    Ongeduldje
    Bijdrager
    #10235725 Quote

    Nou, ik vind niet dat lepeltje zich schuldig moet gaan voelen als ze haar kindje even bij mensen die ze vertrouwt onderbrengt. Een moeder moet gewoon ook af en toe even voor zichzelf zorgen anders kom je niet door die periode heen, zeker niet met een huilbaby lijkt me!

     Goed dat je mensen om hulp vraagt en fijn dat he vrienden zo lief zijn en maaltijden brengen! Dat scheelt alweer iets. 

    Ik heb zelf geen huilbaby maar wilde je wel even een hart onder de riem steken. Je doet het goed hoor! Niet twijfelen aan jezelf. Heel veel sterkte, hopelijk gaat het snel beter met je kindje. 


    Confetti
    Bijdrager
    #10235727 Quote

    Je hoeft je zeker niet schuldig te voelen!

    er even vanuitgaande dat je je kind niet een week ergens laat logeren en zelf lekker met een cocktail op een tropisch eiland gaat zitten 😉

    je laat je kindje even bij mensen die je vertrouwd, die alle liefde zullen geven, waardoor jij erna weer een frisse dosis energie en liefde hebt!

    en misschien een boekje bijhouden met enkel positieve dingen? Een onverwacht lachje, een vooruitgang die je ziet: ik zag/ zie het soms zo somber in dat ik vergat dat er ook echt wel dingen goed gingen


    Tulipaa
    Bijdrager
    #10235733 Quote

    Zeker niet schuldig voelen als je hulp inschakelt! Je kindje is vooral gebaat bij een fitte, gezonde en als het even kan happy moeder. En het lijkt me heel normaal dat je soms even bij moet (kunnen) tanken. Met een huilbaby lukt dat niet als de baby er bij is. Mijn dochtertje (9 weken) huilt niet veel meer en toch knapte ik er aardig van op toen ik afgelopen weekend even een dag met mijn zus op pad kon, omdat mijn vriend de zorg overnam. Het is heel gezond denk ik om af en toe even niet te hoeven zorgen en niet die verantwoordelijkheid te voelen! Je bent mama, maar je bent er zelf ook nog!

    Ik ben tijdens een slechte dag van onze dochter (want die hebben we in het begin hier ook wel gehad hoor) wel eens gaan douchen terwijl mijn vriend ons dochtertje bij zich hield zodat ik het gehuil even niet hoorde. Misschien dat je iedere dag wanneer je vriend/ man thuis is even uitgebreid kunt douchen? Dan heb je in ieder geval elke dag even een momentje voor jezelf.

    Oh ja en tussen de 4 en 6,5 week huilde ons dochtertje ook veel meer dan daarvoor. Het leek iedere dag erger te worden. Rond de zes weken zit het huilen op de piek zeggen ze. Hier klopte dat wel, want nu is het echt al veel minder. Ik denk ook doordat ze ook minder last lijkt te hebben van krampjes.


    StephW
    Bijdrager
    #10235741 Quote

    Oef ja herkenbaar.. draagdoek nonstop, veel wandelen, fijne speen gevonden (bibs), van die duitse druppels voor de kramp en osteopaat geweest. Verder vooral savonds vaak afgewisseld. Het gaat over maar het is wel bikkelen.. zou zeker hulp vragen van familie als je erdoor zit hoor! Een middag met gehuil is echt anders dan wekenlang..


    Puckelientje
    Bijdrager
    #10235761 Quote

    Hoi.

    Allereerst gefeliciteerd!

    Ik heb niet alle reacties gelezen dus misschien is het al benoemd. 

    Maar ben je al eens bij een ostheopaat geweest? En is er al gekeken naar reflux/koemelkallergie? Dat bleek hier de boosdoener van t huilen te zijn. Mijn zoon had verborgen reflux dus niet de typische verschijnselen en daardoor werd steeds gezegd dat hij t niet had. Toen hij aan de medicijnen kwam was t huilen opeens beduidend minder. Hij had er blijkbaar zoveel last van!

    Het komt echt goed. Probeer af en toe eens iemand te vragen voor oppas. Hoe moeilijk dat ook is. En ook al zou t alleen maar zijn om even lekker (lang) te kunnen douchen of even alleen naar de winkel. Ik wou dat ik het meer had gedaan, dat had mij veel meer geholpen. 

     

    Sterkte en hou vol. Weet dat je niet alleen bent! 

    Dikke knuffel 

     

    Lees ook: Alles over doorslapen

    NijntjeFan
    Bijdrager
    #10236167 Quote

    Oef, ja, herkenbaar. Inmiddels 11 maanden oud en voorbeeldig meisje, stronteigenwijs wel, maar niets meer te merken van de huil ellende die we hadden.

    Al die uren in de draagzak hobbelen, terwijl ik met een hb van 4 rondliep… omdat ik de zorg ook nief kon overdragen. Het lukte me gewoon niet. Later bleek ik een postnatale depressie te hebben, wat vast ook heeft meegespeeld. 

    Ik wil je vooral ook geen kant opsturen van wat het misschien kan zijn, waardoor ze zo huilt. Hier bleek ze KMA te hebben, maar ook na andere voeding nog steeds veel huilen. Ik heb lang gedacht aan verborgen reflux, maar ze leek daar toch ook niet per se pijn van te hebben. Later erge eczeem, waar ze ontzettend last van had. Maar wat we nu nog aan haar merken, is dat ze ontzettend veel duidelijk wilt maken maar dat nog niet kan. En ze wilt/wilde van alles wat nog niet kan. Dat frustreert vast ook allemaal. 

    Praktische tips:

    Neem vooral zelf rust inderdaad waar je kan. Ik voel me persoonlijk aangevallen door de opmerking dat je je kindje niet zou moeten laten verzorgen door een ander voor een paar uurtjes. Doe het wel! Ik kon het niet, kreeg dan ook geen rust in mijn hoofd. Maar als je even uit het gehuil kan, blijf je zelf ook nog helder. Ik werd soms écht gestoord en kon alleen nog maar meehuilen.

    En wat hier soms hielp: een kamer in huis helemaal pikdonker maken, vuilniszakken voor de ramen en deuren donker… en dan je kindje in de draagdoek in die kamer rondlopen. In het donker viel ze sneller in slaap. En als ze eenmaal sliep, ging ik op de schommelstoel zitten met haar. Als ze dan wat wakker werd, schommelde ik wat. Dit heeft soms nog voor wat slaap gezorgd in die tijd.

     

    Rond de 5 maanden ging het langzaam steeds beter. Ik wens je veel sterkte!


    gebruikerMartine
    Bijdrager
    #10236170 Quote

    Lepeltje ik woon in Maarssen dus dat is dicht bij je in de buurt. Ik heb een ( premature ( zoon van 11 maanden niet gecorrigeerd. Weet dat als je eens wat tijd voor jezelf wil, ik je graag kom ontlasten meid. Als geen ander weer ik hoe belangrijk dat je op je benen blijft staan.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct