Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Hoogsensitief Of

  • Auteur
    Berichten

  • MamsT
    Bijdrager
    #10134410

    Beste ouders,

    Ons zoontje is inmiddels 6 maanden. Vanaf zijn geboorte heel veel gehuild. 1 week opgenomen geweest in het ziekenhuis. Geen medische oorzaak gevonden. Ze noemden hem een temperamentvolle baby die veel meer wilde dan dat hij voor zijn leeftijd kon. Huilde voor ziekenhuisopname gemiddeld 7.5 uur per dag. Koemelk allergie test zat ik goed maar geen genoeg aanwijzingen voor koemelkallergie. Geen eczeem, alleen onrust of nog meer onrust.

    Hij had reflux, medicatie gaf geen verbeteringen, uiteindelijk alleen johannesbroodpitmeel in de fles. Hierdoor spuugde hij minder terug.

    Daarnaast hele erge kramp. Poepen ging soms vanzelf, soms met de thermometer.

    Na zijn ziekenhuisopname ging het even beter, we volgden strikt het schema en ritme zover het mogelijk was met nog een peuter van 2 jaar.

    Al snel ging het helaas weer slechter. Het poepen lukte niet meer zelfstandig, niet met babymassage, niet met thermometer. Zat op gegeven moment helemaal verstopt. Laxeermiddel gekregen. Toen stopte hij helemaal niet meer met gillen. Weer bellen, toen forlax junior gekregen. Een half zakje per dag, toen om de dag. Het is niet zozeer dat hij hele harde ontlasting krijgt. Juist niet eigenlijk. Het is alleen dat hij uren kan huilen voordat dat er eindelijk uitkomt. En dan is het heel veel. Iedere dag/zelden om de dag sta ik bij de commode minimaal een kwartier tot 20 minuten te masseren tot hij uiteindelijk poept. Wegleggen totaal geen zin, heel hoog gillen waaraan we herkennen dat het hem echt dwars zit.

     

    Osteopaat geweest, fysio geweest. Wat verbeteringen.

    Met drie maanden ging het weer wat beter. Met vier maanden gaven we bijvoeding en daar behoorlijk spijt van gehad. Hij reageerde weer heel heftig en veel huilen en weer meer onrust. Gestopt. Tussendoor een paar dagen ziek geweest. Wat heeft hij uren en uren geslapen zeg, bizar. Toen hij weer beter was kon ik van 5 x 180 ook naar 4x 210. Het ging best even lekker. 

    Met 6 maanden weer proberen bij te voeden, het moet nu toch echt wel gaan gebeuren. Maar weer veel onrustiger, huilen. 4 x 210 lukt niet meer, op advies van bureautje maar gestopt met bijvoeden tot het gesprek van volgende week en maar terug naar 5×180. 

    Zijn ritme is nu ongeveer 6.30, 9.30, 12.30, 15.30, 18.30. Dan slaapt hij vaak tot zo’n 00.00 uur. Dan heeft hij troost nodig, soms wat warm water, soms wat voor z’n tandjes. Slaapt dan verder. Komt soms heel netjes rond 6.30 soms eerder, rond 5.00.

    Zijn laatste fles opschuiven heeft totaal geen zin. Meerdere keren geprobeerd. Maar hij slaapt overdag hazenslaapjes en komt niet vaak in z’n tweede slaapcyclus. Hierdoor is hij rond 18.00 zo kapot dat hij als we hem rond 19.00 op bed liggen voor z’n nacht gaat. 

    Maken we hem rond 20/21/22 wakker voor een laatste fles dan drinkt hij die slapend op en komt juist vaker dan snachts onrustig wakker.

    Elke verandering van voeding geeft onrust. Elke bijzondere gelegenheid (lees: verjaardag, consultatieburo, sintintocht, visite etc.) geef onrust en slaapt hierdoor weer korter. Enige reden waarom het in het ziekenhuis zo goed ging na een paar dagen was denk ik omdat hij in een totaal prikkelarme omgeving lag. Overigens was het ook in het ziekenhuis uiteindelijk een haalbare situatie en geen ideale, maar goed het zijn natuurlijk ook nog zulke kleintjes, dat verwacht ik ook niet. Dus we wilden hem na een week ook gewoon heel graag weer mee naar huis.

     

    Een heel verhaal… En dan nu mijn oproep. Zijn er ouders die hun kind herkennen als een hoogsensitief kind waarbij de stress die ze meekrijgen uit hun omgeving (of dat nu positief of negatief is) op de darmen slaat van je kindje?

    Of moet ik denken aan toch een of andere allergie/stoornis darmen op iets?


    SiskaBo
    Bijdrager
    #10134444 Quote

    Hoi hoi,

    Ik ben geen arts en weet het antwoord hierop niet.

    Maar heeft hij geen last van gluten? 

     

    Groetjes Siska

    #10134449 Quote

    Zijn jullie zelf bekend met hoogsensitiviteit? 

    Jullie kindje is nog te jonge om dit te kunnen bepalen er kunnen zoveel factoren meespelen helaas. 

    Bij overprikkeling hebben baby’s en kinderen vaak wijd open gesperde ogen. Wanneer u dit opmerkt kunt u ervoor kiezen de omgeving wat prikkelarm te maken, door het doven van lichten, en weinig tot geen geluid of geur. 

    Wanneer u het idee heeft dat uw kindje hoogsensitief is, zou je sowieso kunnen proberen uw kindje wat meer prikkelarme rust te geven, om zo te kijken of dit werkt. 


    MamsT
    Bijdrager
    #10134460 Quote

    Hoi Siska, 

    Ik weet het niet, hoe zouden we daar achter kunnen komen?


    MamsT
    Bijdrager
    #10134462 Quote

    Hallo gebruiker10096998,

    Mijn man is hoogsensitief. We hebben zijn slaapkamer sowieso al prikkelarm. En ook met het aanbieden van speelgoed ben ik selectief. Niet teveel tegelijk of twee muziekdingen etc. En met uitjes probeer ik ook op te letten.


    SiskaBo
    Bijdrager
    #10134490 Quote

    Een gluten allergie is volgens mij vast te stellen met wat bloedprikken..

    Ik hoop dat er snel een oplossing voor jullie komt, dit klinkt bijzonder intensief. En is volgens mij niet vol te houden.

     

    Groetjes Siska

    Lees ook: De meest voorkomende babykwaaltjes

    Rooslii
    Bijdrager
    #10134597 Quote

    Als je man hoogsensitief is kan je niet aan 1 van zijn ouders vragen hoe zij dat hebben gedaan toen je man een baby was? Misschien ook zoveel mogelijk een vast ritme aanhouden, zodat t voorspelbaar word. Bijv eten spelen slapen eten spelen slapen etc. dan neem je misschien al wat onrust weg. Hoop dat t gauw beter gaat! Groetjes


    Rooslii
    Bijdrager
    #10134599 Quote

    Oh je deed alvast ritme sorry


    MamsT
    Bijdrager
    #10134708 Quote

    Bedankt SiskaBo en Rooslii voor jullie antwoorden. We proberen inderdaad zoveel mogelijk een ritme vast te houden.

    Helaas is mijn man opgegroeid in een gezin met een moeder die haar kinderen emotioneel verwaarloosde. Hij heeft zijn babytijd grotendeels in de wieg doorgebracht. En ja hij huilde ook zoveel, maar het antwoord daarop was voornamelijk een extra fles.

    Alleen al als ik dan nu maar mijn ventje kijk en daaraan denk breekt mijn hart. Het is zeker heel pittig soms, maar gelukkig wordt hij al wat ouder en iets beter mee om te gaan.

    En vooral heel veel liefde geven, dat is wat ik kan en ondertussen hoop ik hier en daar nog voor een oplossing of tips wat hem en ons nog kan helpen.

     

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct