Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Huilbaby Frustraties

  • Auteur
    Berichten

  • AletteRune
    Bijdrager
    #10553630

    Onze zoon van 6 weken kan inmiddels wel een huilbaby worden genoemd. Iedere avond tussen 18u en 23u is het raak. Soms ook overdag en in de ochtend. De frustraties zullen vele ouders wel herkennen. Vanavond was bij mij m’n geduld op; ik heb geschreeuwd, heb mezelf en de muren geslagen en heb onwijs zitten janken.
    Mijn vraag, naast even m’n verhaal kwijt te kunnen, is; wat doen jullie om de frustraties de baas te zijn of kwijt te kunnen? Tips en adviezen zijn welkom!
    Liefs


    Lizzy Green
    Bijdrager
    #10553632 Quote

    Spreek wisseltijden met je partner af, meer opsplitsen tijdens de huiluurtjes en dan op de momenten dat je partner bij de baby is zelf even de deur uit. Frisse neus halen, buiten hardlopen of naar de sportschool, zoek iets buitenshuis waar je je energie en opgekropte frustratie op uit kan leven.

    En als dat mogelijk is mensen om je heen vragen om even een uurtje of langer op te passen zodat jij en je partner er samen even uit kunnen en even los kunnen zijn. 

    Ik snap dat het lastig kan voelen om om hulp te vragen en je iemand niet wilt opzadelen  met een huilbaby, maar bedenk je dat het voor hen slechts een uurtje is en dat dat voor jullie echt het verschil kan maken.

    Een huilbaby vraagt enorm veel van je, dus reken het jezelf niet aan en gun jezelf de dingen die het draaglijk maken.


    Susie
    Bijdrager
    #10553634 Quote

    Herkenbaar! Huilbabys zijn pittig, zelf helaas ook ervaring mee. Slaapt je kindje wel in de draagdoek? Anders zou je m savonds in de draagdoek bij je kunnen nemen. Onze zoon sliep de 1e 4 mnd enkel in de draagdoek zodat hij iig wel sliep.. bedje accepteerde hij niet ivm reflux.
    En weet je of er een oorzaak is voor het huilen zoals reflux, allergie? Misschien nog een optie om langs een osteopaat te gaan.. mogelijk heeft je kindje ergens een spanning oid door de bevalling wat je niet ziet maar waar hij wel last van heeft..

    Wij deden het vooral afwisselen en als 1 van ons er ff doorheen zat pakte de ander t over.
    1 troost iig: het gaat voorbij!!!! Maar lijkt zo lang te duren he als je erin zit!

    Sterkte!


    Astrid FaLu
    Bijdrager
    #10553640 Quote

    Wat mij echt lucht gaf is dat een vriendin halverwege de huiluren langs kwam en hem een uur meenam in de kinderwagen. Ze had dan een koptelefoon op met muziek haha. Ik kon even loskomen van het geluid en de emotie. Verder hielp het me om me eraan te blijven herinneren dat het tijdelijk is. Alles is een fase. Ook dit kindje wordt een keertje 1, 2, etc. Als derde; ga eens langs een osteopaat. Was sceptisch maar hoorde veel goede verhalen. Ook bij ons werd het huilen verminderd. Heel veel sterkte en neem het jezelf niet kwalijk. Je hebt je kindje ondanks je frustratie en machteloosheid niks aangedaan.

    #10553643 Quote

    Zeer herkenbaar! Afwisselen met je partner is iets wat bij ons enorm hielp. Daarnaast was 8-11u bij ons op die leeftijd typisch het draagzak of maxi cosi uurtje. Die dingen bleken echt wel te helpen.

    6 weken is ook het hoogtepunt van krampen bij je baby als ik me niet vergis. Als dit de oorzaak is, komt er op termijn wel beterschap in! 


    Taps
    Bijdrager
    #10553654 Quote

    Kijk eens op de site cyberpoli.nl/huilbaby

    Op deze site (ontwikkeld door meerdere kinderartsen) staan hele goede tips, die echt hielpen bij onze huilbaby. En.. trek aan de bel bij het ziekenhuis. Zij kunnen je echt helpen! In ieder geval, dat is onze ervaring. Onderzoeken door de kinderarts en tips en ondersteuning van de pedagogisch werkers.


    Lewis
    Bijdrager
    #10553668 Quote

    Hier ook ervaring met een huilbaby. Elke dag van halverwege de middag tot eind van de avond volume 10 hysterisch, zonder dat er ook maar iets hielp. Ook geen draagdoek of wandelen ofzo. 

    Helaas werd ik niet serieus genomen door de instanties, en had er veel eerder meegekeken moeten worden naar de onderliggende oorzaak. Ze had een kma. 

    Wat mij hielp: oordopjes. Dan hoorde ik het nog steeds, maar niet zo doordringend hard meer. En voor mezelf hielp buiten wandelen wel. Buiten klinkt het minder hard. Ik moest me wel even over de blikken heen zetten. Een jonge keihard huilende baby trekt aandacht als je zelf gewoon stoicijns doorloopt. Maar het was beter te doen buiten. Ook had ik de tv met documentaires aan staan, zodat ik iets anders had om op te focussen dan alleen het huilen. 

    Natuurlijk wisselden we ook veel af. Maar mijn man, of zeker andere mensen, maakten het eigenlijk nog erger. Ze wilde het liefste mamma. En dat vond ik heel slopend. Ik voelde me immens schuldig als ik haar alleen maar nog harder tekeer hoorde gaan omdat ik het ff niet meer trok. 

    Wat me er ook wel doorheen trok was de hoop dat bepaalde dingen zouden helpen. Je bent weer een weekje verder als je een afspraak bij de osteopaat hebt staan. Of als je sab simplex eens probeert. Of als de huisarts eindelijk eens je verhaal wilt aanhoren. Zo kropen de dagen ook voorbij. Ik was zo opgelucht dat de kinderarts eindelijk de oorzaak vond. 


    Marrrr
    Bijdrager
    #10553714 Quote

    O wat een ellende kan het toch zijn! Voor ons waren het echt traumatische maanden. Gelukkig hebben we er altijd voor onze kleintjes kunnen zijn, ze nooit alleen gelaten als ze ons nodig hadden. Maar wat had ik graag gewild dat ik meer hulp had gevraagd aan anderen.
    Achteraf denk ik.. als ik geweten had hoe kort/lang het duurde had ik het misschien makkelijker gehad. Wat kunnen de dagen en nachten lang zijn… Sterkte!


    Essil
    Bijdrager
    #10554469 Quote

    Heel veel sterkte. Pak slaap wanneer mogelijk. HET GAAT WEER OVER.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct