Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Hulp

  • Auteur
    Berichten

  • Lewis
    Bijdrager
    #10390255 Quote

    Ik raad je aan om het juist wel met de instanties te bespreken. Het is zo herkenbaar wat je schrijft. En niet alleen voor mij, maar helaas voor veel moeders. Zij horen dit echt niet voor het eerst, en gaan er heus niet vanuit dat je een slechte moeder bent. Jeugdzorg is hier helemaal niet voor bedoeld. 

    Mijn ervaring:

    Ik heb een zware bevalling en herstel gehad, een lastige kraamperiode met een huilbaby. Ik had ook geen idee van die roze wolk. Ik voelde me wanhopig, kon af en toe zelfs wensen dat we er nooit aan begonnen waren. Ik huilde net zoveel als de baby. Ik had het daarnaast ook erg zwaar met wennen aan moeder zijn, geen enkel moment voor jezelf, nooit pauze. Zeker niet met een huilbaby. Niet zo’n goed vangnet. En de twee mensen die ik ken met babies hadden makkelijke babies en dus deze ervaring helemaal niet. Een medewerker van het consultatiebureau herkende dat het helemaal niet goed met me ging. Ze heeft een uur lang met me zitten praten en me gelijk aangemeld voor allerlei hulp. 

    Ik heb gesprekken gehad met een vrouw van Baby Extra (zuid NL). Zij kijken mee om je te helpen hechten met de baby, naar de interactie enzo. Je kan er ook je verhaal nog eens kwijt. 

    Via het ziekenhuis waar ik bevallen ben was er op de kinderafdeling een psycholoog/coach waar ik tweewekelijks mee praatte over mijn rol als moeder, waar mijn gedrag, angsten, wanhoop vandaan kwamen, en ook mijn zelfvertrouwen sterken in dat ik mijn kindje ken en goede beslissingen voor haar gemaakt heb. 

    En daarnaast had ik een vaste medewerker (zij zelf) bij het CB en kon ik via whatsapp altijd alles vragen waar ik onzeker over was. En na een paar maanden merkte ik dat ik daar eigenlijk steeds minder behoefte aan had omdat ik mijn eigen intuitie gevonden had. Ze gaf ook lang niet altijd het antwoord waar ik achter stond. Maar op de een of andere manier sterkte me dat in mijn eigen stem vinden.

    Wat me ook hielp is hier vragen stellen. Of oude topics lezen van mensen die met dezelfde vragen gezeten hebben. 

    Maar nog steeds mis ik eigenlijk een vriendin ofzo waarmee je er lekker over kan kletsen. Ook al hou ik van mijn 3 beste vriendinnen, 2 zijn kinderloos en 1 heeft echt heel andere ideeen over ouderschap en dat roept te vaak discussies op.

    Maargoed, instanties hebben mij juist geholpen niet depressief te raken.

     


    Lewis
    Bijdrager
    #10390256 Quote

    Overigens hebben huisartsen ook een ggz medewerker. De praktijkondersteuner. Daar kun je ook mee praten. Dat is vaak voor een paar gesprekken, maar als die vindt dat je langer hulp nodig hebt, dan kijken ze mee naar welke hulp en krijg je een verwijzing.

    #10390268 Quote

    Je hoeft niet bang te zijn voor een stempel van ‘probleemgezin’. Ik werk zelf in de hulpverlening en het wordt als een kracht gezien wanneer ouders zelf om hulp vragen! Vind ik heelgoed van je! Ik herken het hoor, bij Mn eerste heel onzeker. Dan is het fijn om met iemand te kunnen overleggen. 

    Zoals eerder genoemd zou je kunnen kijken bij maatjesproject. Anders wellicht Centrum jeugd en gezin? Je kan altijd aan je huisarts vragen wat er voor handen is.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct