Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Ik overweeg een vruchtbaarheidsonderzoek

  • Auteur
    Berichten

  • Tess J
    Bijdrager
    #10063105

    He dames,

    Ik zou graag jullie ervaringen horen m.b.t. het zwanger worden.
    Het lijkt wel alsof iedereen om me heen binnen een aantal maanden tot maximaal een half jaar aantelt. Nu snap ik dat je de andere verhalen misschien minder snel hoort. Maar ik ben hier wel benieuwd naar. Hoelang heeft het bij jullie geduurd voordat jullie aantelde? Heeft er iemand een soortgelijke situatie meegemaakt? Hoe is dit bij jullie afgelopen? Ik en mijn man proberen inmiddels al 1.5 jaar zwanger te worden. Toen ik in het begin het spiraaltje heb laten verwijderen ben ook ik vrijwel gelijk aangeteld. Helaas verloor ik vanaf de week van de “innesteling” al bloed. Dit was in het begin te verklaren maar naarmate de weken vorderden verontruste het me enorm en is het uiteindelijk na 6 of 7 weken uitgelopen op een miskraam. (Door het bloeden had ik in week 5 en 6 een echo bij de vk, maar hierop is nooit een vruchtje gezien enkel een vruchtzakje) nu we 1.5 jaar verder zijn en het bij enkel een miskraam is gebleven begin ik me langzamerhand een beetje zorgen te maken of alles wel in orde is. Ik heb de zwangerschap gezien als een positief puntje dat het wel mogelijk is om zwanger te raken en hebben ons voorgenomen om het de tijd te geven en hebben inmiddels alles al zelf geprobeerd. Ovulatie testen, temperaturen, elke dag gemeenschap, om de dag, om de 3 dagen, proberen zo gezond mogelijk te eten, geen alcohol te drinken en zijn 2 jaar gestopt met roken, we sporten allebei regelmatig en hebben het ’t laatste jalf jaar zelfs even helemaal “losgelaten” omdat we ons er zelf op betrapte er op het laatst té veel mee bezig te zijn. We zijn op vakantie geweest en hebben verder gewoon genoten van elkaar en alles om ons heen. Nu hebben we het idee dat het wel erg lang duurt en overwegen we zelfs een vruchtbaarheidsonderzoek te ondergaan. Maar ik durf de stap tot op heden nog niet te zetten. Elke maand denk ik: ik wacht deze maand wel nog even af, dadelijk is het nét raak als ik naar de dokter ga… ik hoop weer een beetje hoop te krijgen van de gene die er ook langer op hebben moeten wachten.. wat zouden jullie doen? Het nog even de tijd geven of naar de dokter gaan?


    xDeniesx
    Bijdrager
    #10063117 Quote

    He mijn man en ik zijn ruim een jaar bezig. 

    Als het niet lukt dan is het toch niet erg om naar de dokter te gaan? Ookal zou je wel zwanger raken tijdens het traject, laten nakijken kan altijd! 

    Mijn dokter heeft aangegeven dat ik na anderhalf jaar voor een vervolgonderzoek mag komen (ik ben 25). Maar dat komt omdat ik een menstruatie heb (ookal is die onregelmatig). Bij uitblijven daarvan raad de mijne aan om dit eerder te doen. Maar elke dokter heeft zo een andere werkwijze…

    Weet in ieder geval dat je echt niet de enige bent. Bij mij in de omgeving was ook iedereen binnen 6 maanden zwanger. Maar zwangerschap is en blijf een wonder. 


    Tess J
    Bijdrager
    #10063130 Quote

    Bedankt voor je reactie!

    Ik wil er niet te snel mee zijn omdat ik het de tijd wil geven en er niet te veel mee bezig wil zijn.. en tot nu toe heb ik gedacht dat er niets aan de hand is omdat het al eens is gelukt.. het lijkt me zo mooi als het op een dag “vanzelf” zover is. En misschien ben ik ook wel bang voor wat er uit kan komen..

    Ik ben 30 en mijn man 33. Mijn cyclussen zijn ook erg onregelmatig. 28 – 32 met soms uitschieters van 26 tot 34 dagen. Ook heb ik doorbraakbloedingen een week tot enkele dagen voor mn menstruatie. Maar je hebt gelijk.. misschien moet ik gewoon een afspraak maken kijken hoe mijn dokter erover denkt.

    Hopelijk is het bij jullie snel raak! X


    Happy s
    Bijdrager
    #10063159 Quote

    Hoi hoi,

    wat vervelend dat het zo lang duurt.

    bij ons heeft het na 3 jaar mmm nu een prachtige dochter van inmiddels ruim 5 maanden opgeleverd. 

    Bloed, zweet, hormonen, spuiten, onderzoeken en heel veel tranen verder nu zoveel geluk. 

    Hopelijk voor jullie binnenkort ook.

    ik moet zeggen in het traject groei je hoe zwaar het ook is je grenzen verleg je en leeft van moment naar moment maar het is het zo waard .

    heel veel geluk voor in de toekomst!


    xDeniesx
    Bijdrager
    #10063160 Quote

    He,

    Ja ik kan het me wel voorstellen. Je wilt je lichaam graag de tijd geven. En ik merk ook dat de romantiek van het idee zwanger worden verdwijnt. Want iedereen wil gewoon het idee “man en vrouw houden van elkaar en krijg samen een kindje”. Niet “man en vrouw gaan door de medische molen”. 

    Niks romantisch aan…. haha…

    Succes, hopelijk is het jullie ook snel gegund!


    Tess J
    Bijdrager
    #10063164 Quote

    Haha ja precies xdenisex.. het lijkt me vreselijk om een heel traject in te gaan.. al geloof ik wel dat het ’t allemaal waard is happy s! Maar is het niet ontzettend zwaar? Ik heb nu al elke maand last van mijn hormonen (behoorlijke stemmingswisselingen, arme man van mij haha).

    Ik denk dat ik eerst maar eens langs ga bij mij dokter om te kijken wat hij ervan zegt.. een onderzoek kan altijd nog dan!
    Dankjewel voor jullie reacties.. en voor jullie ook heel veel geluk ! 🙂

    Lees ook: Wanneer ben ik vruchtbaar? - Handige rekentool

    Happy s
    Bijdrager
    #10063504 Quote

    Hi tess,

     

    ja het is zeker zwaar vooral de onzekerheid kan ik überhaupt wel zwnager worden.

    ze beginnen met een hsg onderzoek dit is door middel van contrast vloeistof je eileiders doodspuiten, soms is de reden dat het niet lukt omdat je eileiders versloeg zitten. Geen pretje maar wie weet kan je daar mee beginnen en helpt dat al. Ik weet de percentage’s niet meer hoeveel er daarna zwanger raken maar wie niet waagt… 

     

    Succes ik hoop dat het niet nodig is voor jullie!


    MaanL
    Bijdrager
    #10063513 Quote

    Ha Tess, wat rot voor jullie dat het niet opschiet. Loslaten vond ik zelf heel lastig, maar het klinkt alsof jullie er echt goed mee bezig zijn! Wel bewust (super knap dat jullie gestopt zijn met roken!) maar niet al te obsessief. 

    Bij ons heeft het ruim 2 jaar geduurd. Vanaf vorige zomer onderzoeken (niks gevonden) en een HSG (een baarmoederfoto waarvan ze denken dat het door de olie die gebruikt wordt de kans iets vergroot dat je in de maanden erna zwanger wordt). Deze maand zouden we weer terug naar het ziekenhuis voor 1ste IUI. Maar dat lijkt niet meer nodig want nu bijna 6 weken zwanger! Geen garantie natuurlijk, maar het kan dus best lang duren en toch nog lukken. Wij zijn 34 en 37 jaar.

    Sterkte!


    Tess J
    Bijdrager
    #10063902 Quote

    Ik krijg helemaal kippenvel van je verhaal MaanL.. dus eigenlijk onverwachts toch nog via de natuurlijke weg gelukt? Heeft zo moeten zijn, een echte liefdesbaby! Proficiat! Garanties heb je nooit maar gewoon positief blijven en genieten x

    Dat wist ik niet Happy S.. ik heb me er bewsut nog niet heel erg in verdiept omdat ik het stap voor stap op me af wil laten komen. Mijn man heeft volgende week een afspraak bij de HA. Daarna is het mijn beurt.. maar ik probeer positief te blijven.. hopelijk komt het goed! 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct