Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

kind van 7 verliefd op mamma….

  • Auteur
    Berichten

  • Anoniem
    Lid
    #5694871

    goedemiddag mede ouders van nu,

     

    Graag tips voor het volgende:

    Ik heb een zoon van 7 jaar. sinds 3 jaar heb ik een nieuwe relatie met een nieuwe partner. Hiervoor ben ik 3 jaar single mom geweest en was in huis veel samen met mijn zoon. Hij sliep in die tijd altijd bij mij in bed, gezellig vonden we allebei. Vanaf 3 jaar was hij verliefd op mamma. Hij overstelpte me met de liefste woordjes, aandacht en bloemetjes. Vereerd voel je je, dat zo’n lief mannetje van je houd.

    3 jaar geleden ontmoette ik mijn huidige partner. Hij woont nu 2 jaar bij ons en het gaat goed. Het contact tussen mijn partner en mijn zoon verloopt vanaf het begin af aan soepel en natuurlijk.

    Nu mijn euvel. afgelopen week waren wij met zijn 3en op vakantie en waren mijn partner en ik een beetje aan het zoenen in de tent. Wij dachten dat zoon naar de wc was, maar hij stond ons te bespieden. toen wij opstonden (kleding nog aan) was de tent te klein, mijn zoon vroeg aan mij: hebben jullie getongd? ik vond dat al een aparte vraag voor zijn leeftijd, maar onder het mom dat ik eerlijk wil zijn heb ik ja gezegd. Mijn zoon begon met schreeuwen, huilen, nog meer huilen en zei: je zei tegen mij dat je tongen vies vindt en met hem doe je het wel. Dit raakte mij zeer. Ik ging mij afvragen of ik in die jaren alleen met mijn zoon niet te close met hem ben geweest en hij nu competeert met mijn nieuwe partner. Of is hij alleen zijn grenzen aan het opzoeken? ik heb tegen mijn zoon gezegd dat ik hem heel lief vindt maar dat wat ik deel met mijn partner van mij is en dat dit een volwassen relatie is.

    In de middag diezelfde dag heb ik gezegd: Ik ga hier nu verder niet op in, als je oud genoeg bent hebben we het hier wel over. Maar de volgende dag begon hij weer te mokken toen mijn vriend en ik elkaar een zoen gaven. een vervelende situatie, want mijn kind heeft ons vaker elkaar een zoen zien geven, of knuffelen, maar nu ineens geeft dit moeilijkheden….

    In de auto terug naar huis, nog steeds een naar gevoel in mijn buik dacht ik allereerst: vanaf nu slaapt hij altijd in zijn eigen bed dat is stap 1. Maar wat hoort hier nog meer bij?

    Kan iemand mij uitleggen wat hier precies gebeurde met mijn zoon? En wat kan ik hem al uitleggen over seksualiteit en wat wel en niet hoort bij intimiteit tussen ouders en kind en tussen volwassenen en kind.

    Misschien goed om te vermelden dat ik zelf uit een gezin kom waar ik mij niet kon hechten aan mijn vader of moeder. Het voelde onveilig, er werd geslagen, en er kwam misbruik voor.

    Ik heb altijd gezegd: mijn zoon is gelukkig gezond gehecht, totdat ik dit meemaakte laatst…Ik ben zeer bezig met het idee dat mijn kind niet hoeft mee te maken met wat ik heb meegemaakt en ben daarom de ene keer toegeeflijk en de andere keer kan ik heel boos worden…..ik vind het lastig daar een middenweg in te vinden.

    Tot dusver mijn verhaal, ik hoop dat ik duidelijk ben en ben benieuwd of er andere ouders zijn die een soortgelijk iets tegenkomen.

     

    mvg,

    isra


    Anouk2016
    Bijdrager
    #5694883 Quote

    Klinkt voor mij als het oedipus complex. Is een normaal onderdeel van de ontwikkeling. Komt er in het kort op neer dat kinderen zich aangetrokken voelen tot de ouder van het andere geslacht. Meestal is het tussen 3 en 6 jaar, maar bij sommige kinderen duurt het wat langer. Als je op Oedipus complex Googled kom je vast een hoop info tegen!


    Eva97
    Bijdrager
    #5696544 Quote

    Inderdaad oedipus complex. Ik heb gestudeerd op de pabo en we hebben dit ook uitgebreid besproken. In deze fase wordt jouw zoon dus ‘verliefd’ op jou, de mama. De papa-rol, jouw partner, wordt dan gezien als zijn concurrent. Het is dus heel belangrijk dat de band tussen jouw zoon en jouw partner heel sterk blijft/wordt. In deze fase wordt het ook omschreven dat het kind een plaats probeert te winnen in het gezin. Ook wordt omschreven dat het kind zich buitengesloten voelt van de relatie tussen de twee ouders/verzorgers/etc. Het is dus heel belangrijk om hier op een zo nuchtere manier mee om te gaan. Veel dingen toch proberen uit te leggen en het kind niet nog verder te negeren (of voor dit kind dan ‘buiten te sluiten’). Als ze deze fase doorlopen komen ze in de latentiefase en in deze fase blijkt dat ze zich ontwikkelen in hoe ze later als geliefde worden (natuurlijk blijven hier altijd uitzonderingen in, het is ten slotte maar een theorie). Laten zien dat niemand favoriet is in het gezin, want iedereen is even belangrijk. Ook goed bij jezelf blijven. Het is jouw relatie met jouw partner en dat ook gewoon lekker blijven uitstralen!

    Het is dus echt een fase, gaat vanzelf over. Maar je kan altijd een handje helpen om het zo normaal mogelijk te laten verlopen.

    Trouwens, wat ik nu zo zeg, haal ik uit mijn pabo-theorie. Ik wil niet zeggen dat alles wat ik heb omschreven per definitie ‘de waarheid’ is. Ik heb het alleen zo geleerd. Ik ben natuurlijk geen expert hierin hihi

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct