Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Krijsen om alles

  • Auteur
    Berichten
  • #10502222

    Beste ervaringsdeskundigen,

    Ik ben ten einde raad en ik hoop dat jullie de gouden tip hebben. Mijn jongste dochter is bijna 1.5 en er gaat geen dag voorbij dat ik haar niet het liefste ter adoptie opgeef. Ze kan zo lief en leuk zijn, maar zodra er ook maar iets gebeurt waarvan zij denkt dat het haar niet zint dan zet ze het op een schreeuwen/gillen/krijsen. Als haar grote broer soms alleen al naar haar kijkt, als wij haar niet begrijpen (praten is natuurlijk lastig). Als ze linksom wil maar wij rechts. Ze heeft bijna geen reden nodig om door merg en been heen te krijsen. 

    En op deze manier hoeft het van mij niet meer eigenlijk. Ik heb al 1.5 jaar een kind dat veel huilde, en slecht sliep. Dat was eindelijk doorbroken en nu heeft ze dit ‘bedacht’ om de boel mee te terroriseren.

    Ik ben op en ik weet niet hoe lang ik dit gedrag nog vol ga houden tot ik mijn geduld verlies.

    Het schreeuwen negeren heeft geen zin. Rustig uitleggen dat ook zij speelgoed en aandacht moet delen heeft geen zin. Time Out geven heeft geen zin.

    Wat heeft wel zin?

    #10502229 Quote

    https://zeghetmetjehandjes.nl
    Bekijk deze link maar eens of op haar Instagram. Mijn baby is nog maar 7 maanden dus verder geen tips maar dit kwam ik tegen en ik was erg onder de indruk van de ervaring van Misa. Haar zoontje was 1.5 en vol frustratie en driftbuien. Ze kwam toen baby/kind gebaren tegen en dit werkte super goed want een kind kan zich al veel eerder uiten maar komt in de frustratie omdat niemand het begrijpt. Blijkt dat kinderen vanaf 6/7/8 maanden zich met gebaren wel ‘verstaanbaar’ kunnen maken. Er zijn trouwens op internet nog meer gratis dingen te vinden hierover.


    GebruikerSN
    Bijdrager
    #10502243 Quote

    Ik zou samen met haar hulp gaan zoeken om in een positieve flow te komen samen. Ik denk dat ze letterlijk schreeuwt om positieve aandacht en weet inmiddels zelf hoe het is om compleet op te zijn en hoe erg een huilbaby invloed kan hebben op je plezier als moeder en de relatie met je kind. Maar ga aan die relatie werken en het zal beter worden! Er zijn veel therapeuten zoals IMH specialisten die precies met de relatie aan de slag gaan en voorkomen dat je dingen doet waar je spijt van krijgt als je je geduld verliest. Gun het jezelf, en het wordt echt beter!


    Annie
    Bijdrager
    #10502267 Quote

    Zoooooo herkenbaar!! Mijn zoontje ook heel onrustige (huil) baby. Vanaf 1.5 terror buien aan 1 stuk door net af en toe eventjes een korte goeie periode. Ook een slechte prater. Nu ruim 2 en hij heeft besloten dat hij geen middagdut doet als ik hem naar bed breng. Alsrie dat n paar dagen volhoud begintie ds dag al met buien. Dus vermoeidheid is wel echt een trigger. Maar ook wrs kiezen en het slechte praten. Tis soms zo zwaar. Ik ben nooit n roker geweest maar door hem sta ik soms echt even n momentje buiten. Waar ik me dan later weer schuldig over voel. Wij geven hem wel bachbloesem. Van http://www.bachbloesemmix.nl. de mixen voor voor boos kind en hoogsensitief kind nemen hier de scherpe randjes wel weg. Verder hoop ik echt heel erg dat t beter wordt als hij goed gaat praten..


    Annie
    Bijdrager
    #10502283 Quote

    Oh ja wel nog n tip. Die buien kunnen hier ook onwijslang duren maar negeren werkt toch echt als enige. Streng aanspreken, afleiden en de gang helpt hier echt amper. Tis hier weer helemaal raak de laatste week maar wel n goeie periode achter de rug. Ik schaam me soms voor de buren maar ja.. ik kan er ook niks aan doen. Mn dochter is een compleet ander kind…


    Sopi
    Bijdrager
    #10502375 Quote

    Onze tweede dochter is ook pittig. Ze was geen huilbaby, maar vanaf een jaar of 1 kwam haar zeer sterke eigen wil naar boven. Ze weet wat ze wil en accepteert geen nee. Ze blijft maar volhouden. Alles is een strijd.
    Onze eerste dochter is ontzettend rustig en heel lief. Ik vind het soms zielig voor haar. Ze is ook weleens geslagen of gebeten door haar zusje om niks. Ze kan wel goed praten, maar dat helpt niet perse. Wat wel helpt is haar veel laten helpen met alles. Dat vindt ze leuk. En accepteren dat alles een strijd is 😉
    We hebben haar ook geleerd dat ze sorry moet zeggen en een knuffel moet geven als ze te ver is gegaan. Dat doet ze nu ook en dan smelt ik weer. Maakt alles goed!

    Lees ook: Ontwikkeling van een dreumes
    #10502401 Quote

    Dank voor de reacties. Fijn om te horen dat ik niet de enige ben met een mini monster. 

    We hebben gebaren geprobeerd, maar ze pakt het gewoon niet op. Praten gaat ook nog moeizaam terwijl ze Donders goed weet wat je aan haar vraagt of zegt. Ze kan heel consequent reageren met ja of nee op vragen. 

    Onze oudste van 4 moet zich ook constant aanpassen en doet ook echt z’n best. Het is zo zielig. Ook bij hem merk je dat hij dr zat is. Waar hij haar als baby altijd probeerde te laten lachen is dat helemaal over. 


    Lydia
    Bijdrager
    #10502419 Quote

    Wow, wat een negativiteit over je kind. Je schrijft alsof ze dit expres doet.
    Heel snel hulp zoeken zodat je kindje weer de liefde en stabiliteit krijgt die het nodig heeft.


    RomyVM
    Bijdrager
    #10502425 Quote

    Mijn 2e kindje is ook een hele pittige.
    De oudste is net 4 en zo’n lief en braaf meisje, zo’n zacht karakter en is nooit bewust stout of gemeen.
    De jongste is 2 en echt altijd grenzen opzoeken, zomaar slaan uit het niks en ze is fysiek sterker dan haar zus en ze wint het echt als ze ruzie hebben. Dat vind ik ook echt zielig voor m’n oudste. Gelukkig zijn ze ook heel dol op elkaar en kunnen ook goed samen spelen.
    We hebben de oudste echt moeten leren om soms een duw terug te geven als haar zusje haar bewust pijn doet. In zo’n geval mag dat van me, want alleen als ze zelf een pijnprikkel terug krijgt, stopt ze met klieren.

    Ondertussen is ze ruim 2 en gaat het echt al veel beter. We zijn heel duidelijk en consequent en ze weet zo goed waar de grenzen liggen. En nu de oudste naar school is, komt zij overdag echt tot rust nu ze alleen kan spelen van 8.30 tot 14.00. Echt mooi om te zien. En die uurtjes van 14.00 tot 19.00 dat ze samen zijn, vind ik heel goed te overzien en tja, een beetje ruzie hoort er ook bij. Daar leren ze allebei van. Voor de oudste is het wel eens zielig dat ze niet tegen haar zusje op kan, maar ze wordt er wel sterker en weerbaar van en dat is echt goed voor haar, haar ‘stoute zusje’ heeft haar geholpen nu ze op school zit om sterker te zijn 😉

    Ik proef in je bericht ook wel heel veel negativiteit tegen je kind, dat maakt me verdrietig. Je kindje doet het niet expres maar kan zich nog niet goed uiten. En hoe gefrustreerder en bozer jij wordt, hoe onhandelbaarder zij wordt…

    Bekijk eens de dingen die je kindje wel graag doet en speel daar op in. Mijn jongste is dus ook heel ondernemend en een heel pittig karakter, maar ze vindt het bijvoorbeeld heeeerlijk om boekjes te lezen, te verven, te knuffelen en samen in het grote bed liedjes te zingen. Zulke rustmomenten pakken we en dan is ze ook nog maar zo’n lief klein meisje met een zacht hartje wat zoveel liefde nodig heeft, ook al slaat ze soms een kwartier later weer de hersens in van haar zus 😉

    Veel sterkte. Ik hoop echt dat je uit de negatieve spiraal komt en het positief kunt benaderen. Soms boos zijn of een rotdag hebben en schreeuwen hebben we allemaal wel eens. Maar je kinderen knuffelen en positief benaderen en liefde en rust uitstralen is echt het belangrijkste. Jij moet hun veilige haven zijn!

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct