Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Laatste loodjes, man 'te druk'

  • Auteur
    Berichten

  • Sjrn
    Bijdrager
    #10246842

    Lieve allemaal,

    Hierbij mijn verhaal, vooral om even mijn hart te luchten, maar misschien hebben jullie ook tips.

    Ik ben momenteel 39+4 zwanger, een spannende tijd want het kan ieder moment gebeuren! En dat mag ook wel. Tijdens de hele zwangerschap heb ik vrij weinig kwaaltjes gehad en ben ik er lekker luchtig doorheen gefietst, maar sinds een goede week ben ik een stuk vermoeider en heb ik last van rug- en darmklachten. Mijn lichaam is zich langzaam klaar aan het maken voor de bevalling en dat is te merken.

    Niet gek dus dat ik nu het een en ander moet laten. Waar ik in het begin van mijn verlof nog ijverig zat te ‘nestelen’, ben ik nu blij wanneer ik op een dag de stofzuiger door het huis heb getrokken en het eten klaar heb gemaakt. Lekker cocoonen op de bank met een serie of een boekje en tussendoor een dutje, dat is waar ik nu behoefte aan heb. Meer moet ik ook niet willen.

    Maar ja, er blijven dan toch een aantal dingen liggen die mijn man dan op moet pakken. En dat gaat moeizaam. Niet omdat hij lui is, maar omdat hij nog 10 andere dingen aan zijn hoofd heeft. Mijn man is namelijk best wel een perfectionist en legt voor alles de lat meters hoog. Op zijn werk geeft hij elke dag 300% maar lopen de projecten niet zo lekker door een paar negatievelingen in zijn team, wat hij zich enorm aantrekt. Daarnaast traint hij op hoog niveau en staat hij zo’n 3x per week in de sportschool (voorheen 5x maar hij probeert nu alvast te wennen aan een soort toekomstig paparooster). Allerlei dingen dus waar hij zich vol voor geeft en die hem niet alleen fysiek maar ook mentaal uitputten. Meerdere malen per week zit hij er een beetje doorheen en zit ik hem zowaar een peptalk te geven. Was ik hier niet de zwangere?! :)

    Ik vind het moeilijk om mijn man om hulp te vragen die ik ondertussen wél echt nodig heb. Na het eten sta ik automatisch op voor de afwas omdat ik het anders zielig voor hem vind: hij heeft al zo’n zware dag gehad. Met mijn zere rug bijt ik even door de zure appel – hoort erbij. Maar sommige klusjes kan ik echt niet zelf doen. Die blijven liggen en dat frustreert me. Zo knalde er laatst een dikke duif tegen het raam waardoor er een enorme vieze vlek en vogelpoep bleef zitten precies waar het geboortebord straks komt – maar klim met mijn buik liever niet de ladder op om de ramen te zemen. Of puilt de kast uit met lege flessen, die er zowat uit donderen als ik iets moet pakken – maar vertik het om met twee loodzware tassen naar de glasbak te zeulen. Voor kleinere dingen zoals bijvoorbeeld boodschappen doen ben ik nu ondertussen eigenlijk ook te moe, maar dan denk ik: raap je even bij elkaar, dat kun je niet óók nog van hem vragen. Gezien ik hem voor die andere klusjes ook al 5x moet vragen voeg ik liever niets meer toe aan zijn to do list.

    Ik ben al twee keer het gesprek aangegaan waarin ik aangeef het moeilijk te vinden hem voor dingen te vragen, en dat me dat het gevoel geeft dat ik niet op de 1e plek sta. Misschien is het een oplossing dat hij het ook allemaal wat rustiger aan doet en de focus wat meer op de situatie thuis legt? Maar dit frustreert hem alleen maar. Mijn ‘kritiek’ komt er naar zijn idee dan óók nog eens bij. Op het werk is het nu eenmaal druk en zijn sporten is een uitlaatklep om even stoom af te blazen. Hij is al van 5x per week naar 2-3x per week sporten gegaan, en ik moet hem wel zijn hobby/ontspanning gunnen, vindt hij. Vervolgens vraagt hij om een opsomming van alle klusjes, dan doet hij ze nu wel even als het dan allemaal zo nodig is. Maarja, het is ondertussen al 21.00, ga je iemand dan nog vragen de ramen te wassen? Als een soort van demonstratie verzamelt hij al het glas en loopt hij mokkend maar de glasbak om de hoek. Daarna vraagt hij of hij op de bank ‘mag’ zitten voor zijn welverdiende rust, of dat dat teveel gevraagd is. Ik word daar dan verdrietig van, en nu ligt hij in bed want die drama kan hij er niet bij hebben. Gezellig.

    Ik vind het super lastig om dit aan te pakken. Ik ken mijn man zo helemaal niet, hij is normaal super lief en behulpzaam en we kunnen  altijd heel goed met elkaar praten. Maar dat komt misschien omdat we tot nu toe allebei ons eigen ding deden en ik nooit afhankelijk van hem geweest ben. Daarnaast merk ik dat hij heel veel druk op zichzelf legt om straks een superpapa te zijn: nog altijd even gespierd (een zogenaamde papabuik is zijn ergste nachtmerrie) terwijl alles thuis en op het werk nog steeds onder controle is. Don’t be a pussy, zegt ie dan tegen zichzelf. Tot ie dus naar de glasbak moet (haha).

    Ook al weet ik zeker dat als ons dochtertje er straks is hij alles uit zijn handen laat vallen en 24/7 voor ons klaar staat, het zit me toch niet lekker. Aan de ene kant laat ik hem liever met rust om discussie te voorkomen, maarja, ik kan mezelf toch niet wegcijferen nu? Maar ook twijfel ik aan mezelf: hoe belangrijk is het dat zo’n vogelpoepvlek weggepoetst is, of het glas weg is? Er zijn ook vrouwen die dit helemaal in hun eentje moeten doen… ben ik nu zo’n zeur en zit ik onbewust het leven van mijn man zuur te maken?

    Ben heel benieuwd hoe dit bij jullie gaat/gegaan is, of je misschien dingen herkent en jullie mening als objectieve personen op deze situatie. Ga ik ondertussen nog even rustig verder broeden ;)

    X

     


    Sneeuwwitje
    Bijdrager
    #10246847 Quote

    Ik kan echt boos worden als ik dit zo lees. Jij bent zwanger. Van zijn kind. Jij bent degene die straks moet bevallen. 

    Het klinkt als aanstelleritus van zijn kant. Straks als jullie dochter er is zal inderdaad alles anders zijn. Gaat hij straks mokken na een slapeloze nacht?!

    De bevalling, kraamtijd is zo een mooie en magische periode. Rust nu zoveel mogelijk uit, doe dutjes wanneer jij dat wilt, lekker op de bank, voetjes omhoog etc. Zolang jij je er maar goed bij voelt. 

    Misschien een idee om iemand die jullie beiden dierbaar is te vragen met hem te praten? Op een vriendelijke en neutrale manier zodat hij zich niet aangevallen voelt?

    Ik denk dat je man nerveus is, voor mannen is dit natuurlijk een ook erg spannende periode. Ik vind het triest te lezen dat je zo op je tenen loopt omdat ik iets soortgelijks heb meegemaakt. 

    Succes met de laatste loodjes 🌸


    Sneeuwwitje
    Bijdrager
    #10246848 Quote

    Na de bevalling ben je eventueel ook nog afhankelijk van je man. Stel dat de bevalling heel anders loopt dan je gehoopt had? Spoedkeizersnede of ingeknipt van hier tot tokio? Kraamzorg is fijn maar dat is ook niet langer dan een week. 

    Het komt vast helemaal goed maar een stevig gesprek zou echt niet verkeerd zijn


    Fleurol
    Bijdrager
    #10246862 Quote

    Hij zeikt. Jij niet. Even goed op je strepen staan nu want dit verandert ook niet zomaar als de kleine er is

    #10246865 Quote

    Bijna uitgerekend, spannend zeg! Het duurt nog maar even! 

    Wel vervelend dat je nu thuis in zo’n situatie zit. Ik vind je man geen aansteller en waarschijnlijk bedoelt hij het allemaal niet verkeerd. Ik kan me voorstellen dat hij niet op extra klusjes zit te wachten als hij al zo druk is op het werk. Maar het hoort er nu eenmaal bij en jij bent begonnen aan de laatste loodjes van je zwangerschap en dat is lichamelijk heel zwaar. Plus, jij moet je gaan klaarmaken voor de bevalling en dat is nog veel zwaarder (en het 1000% waard hoor!).

    Ik zou het gesprek met hem aangaan en duidelijk aangeven waarom het jou nu niet meer lukt. Dat je hoopt en van hem verwacht dat hij wat extra huishoudelijke taken op zich neemt. Misschien is het een idee om te bespreken op welke manier hij dat prettig vindt/het minst erg. Je zou bijvoorbeeld een soort planninkje per dag kunnen maken. Dan heeft hij overzicht. Ik doe dat voor mezelf wel eens als ik erg druk ben/het overzicht weg is.

    Het komt vast goed! 


    MammavanB
    Bijdrager
    #10246869 Quote

    Och wat een zielige kerel zeg… 😖 ik kan hier enorm slecht tegen. Huur anders een glazenwasser in.. het zal hem dalijk tegenvallen dat die sport de eerste weken maar 1x in de week of 2 weken word..

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool

    Sjrn
    Bijdrager
    #10246878 Quote

    Hi allemaal,

    Super bedankt voor jullie lieve reacties. Ondertussen zijn we weer een nachtje verder. Ik dacht dat alles misschien bekoeld was en dat we er vanmiddag met een goed gesprek wel uit zouden komen. Nu ik wakker ben kom ik erachter dat hij op de bank heeft geslapen (schijnbaar ben ik zo onuitstaanbaar geweest dat hij het niet eens kon opbrengen naast me te slapen?) en zonder iets te zeggen naar zijn werk is vertrokken. Ik zat vannacht inderdaad aan een wat helderdere planning te denken zoals hier in een van jullie reacties ook gezegd, maar denk dat we een ander probleem hebben. 

    Heb hem een bericht gestuurd met de vraag of hij vandaag eerder naar huis wil komen om er voor me te zijn. Ik raak hier namelijk enorm overstuur van en dat is gewoon heel slecht voor mij en het kindje. Normaal leg ik dit soort dingen makkelijk naast me neer en wacht ik gewoon het juiste moment af voor een goed gesprek maar je kunt je hoogzwangere vrouw toch niet zo achterlaten thuis? Het liefst bel ik inderdaad een familielid of goede vriend om te praten maar ik wil hem ook niet in kwaad daglicht zetten voordat we in ieder geval geprobeerd hebben hieruit te komen. Zoals gezegd is het een lieve jongen en zou ik het gewoon super shitty vinden om zoiets stoms te laten escaleren vlak voor de bevalling.

    Kijken of ie straks naar huis komt en of we eruit kunnen komen.

     

    X


    Sjrn
    Bijdrager
    #10246880 Quote

    Och wat een zielige kerel zeg…  ik kan hier enorm slecht tegen. Huur anders een glazenwasser in.. het zal hem dalijk tegenvallen dat die sport de eerste weken maar 1x in de week of 2 weken word..

    Je gaat hier vast om lachen maar hij denkt in de eerste kraamweek gewoon door te kunnen sporten :’) Maargoed, dat zegt ie ook elk jaar met Kerst en dat idee laat ie halverwege december altijd weer varen dus hij zal er nu ook wel vanzelf achterkomen haha


    Rockss
    Bijdrager
    #10246890 Quote

    Zou inderdaad toch nog eens een goed gesprek aan gaan, spreek je verwachtingen uit, laat weten dat jij het gewoonweg niet kan nu!

    Kan dat sporten niet heel even een keertje niet? Zodat hij wat dingen voor jou kan doen?

    En mocht hij het toch alsnog niet doen, bestel dan je boodschappen lekker online, en huur desnoods even een schoonmaakster in, als dat je rust geeft, (en je de middelen hebt natuurlijk, daar ben ik niet van op de hoogte ;)) 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct