Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Mentaal op

  • Auteur
    Berichten

  • Pucka
    Bijdrager
    #10195357

    Hallo allemaal,

    ik heb al vaker mijn verhaal hier gedaan. Maar om een lang verhaal kort te maken.

    in december bleek de 20 weken echo niet goed en met 23 weken is de bevalling in werking gezet en is ons zoontje Sam geboren.

    na een lichamelijke nasleep (11 weken na bevalling pas gecureteerd) ben ik vorige maand voor het eerst ongesteld geworden. Blij dat mijn lichaam weer alles op pakt maar ook een spannend moment.

    nu was ik van de week al bijna een week over tijd. Maar alles moet natuurlijk nog op gang komen. Toch had ik het gevoel dat ik weer zwanger was. Zere borsten, steekjes in de buik, raar misselijk etc. Helaas toch ongesteld geworden. 

    Ik had niet verwacht dat ik het daar zo moeilijk mee zou krijgen. Sindsdien ben ik mezelf helemaal niet meer. Veel huilen. Chaggerijnig en voel me erg eenzaam. Mn vriend verwerkt het heel anders en is er heel luchtig over. Hij vind het logisch dat het na de eerste keer niet gelijk raak is. (Is ook)

    maar de wens is zooo groot. Ik heb nu echt het idee dat het ons nooit meer gaat lukken 🙁 

    Ook nog dubbel dat 2 schoonzusjes kort geleden zijn bevallen (we waren tegelijk zwanger). Alles is nu even heel heftig helaas.

    hebben jullie wat positieve verhalen na een vroeggeboorte/miskraam met een volgende zwangerschap? 


    G-G
    Bijdrager
    #10195361 Quote

    Ach meid, natuurlijk heb je het er moeilijk mee. En het lijkt me ook logisch dat je het nog allemaal een plekje moet geven en dat je emotioneel wordt na de eerste keer ongesteld worden en dat je er dan ook weer mee bezig bent. En ook alles weer opgerakeld wordt.

    Ik heb helaas geen tips, maar neem er gewoon de tijd voor om alles te verwerken en hopelijk ben je gauw weer zwanger en mag je een gezond kindje bij je dragen. Probeer het van de positieve manier te zien. Je bent al eens zwanger geworden, de kans is groot dat je dat weer wordt. Hopelijk over een jaartje of wat heb je een kindje in je armen liggen die hopelijk wel bij jullie mag blijven.

    Veel sterkte met verwerken. Knuffel. 


    Pucka
    Bijdrager
    #10195365 Quote

    G-G

    bedankt voor je lieve woorden!

    Dat is allemaal ook helemaal waar. Het is op dit moment alleen een beetje lastig om die gedachtes boven de negatieve te laten komen. Met het feit dat we constant nu geconfronteerd worden met babies. En zwangeren. Erg lastig.

    ik waardeer je woorden enorm. Dankjewel xx


    Sunshinexxx
    Bijdrager
    #10195371 Quote

    Ik herken je gevoel. Ik ben in februari 2018 bevallen van ons zoontje na een zwangerschap van 28 weken. Hij is overleden in mijn buik en er is geen oorzaak gevonden. Mijn cyclus kwam helemaal niet op gang, vloeide elke twee weken na de 6 weken kraamvloed. Ik was het vertrouwen kwijt en zo bang dat ik niet meer zwanger zou worden. Van ons zoontje was ik ook pas na 11 rondes zwanger. In mei had ik ineens toch een normale cyclus en toen ben ik ook meteen zwanger geworden. En afgelopen februari ben ik bevallen van een gezonde dochter. Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt. En dat je heel snel weer zwanger mag zijn. Al zal het geen zorgeloze zwangerschap worden, er zijn ook echt momenten dat je er van geniet 


    Pucka
    Bijdrager
    #10195373 Quote

    Sunshinexxx

    wat heftig zeg. Vervelend dat er ook geen oorzaak is gevonden.

    maar wat een mooi afloop! Gefeliciteerd met je dochtertje! Ik snap dat het niet zorgeloos zal worden. Maar heb er alles voor over om een gezond levend kindje ter wereld te brengen


    Fleurol
    Bijdrager
    #10195383 Quote

    Misschien is het niet een gek idee om het hierover met een professioneel iemand te hebben. Vooral met die negatieve gedachtes etc, er zijn manieren om die om te buigen en het een plekje te kunnen geven – hoe moeilijk dat ook zal zijn met deze situatie

    Lees ook: Zwanger worden na een miskraam

    Pucka
    Bijdrager
    #10195397 Quote

    IC J

    Ik snap wat je bedoeld maar ik loop al bij iemand 🙂

    maar daar heb ik niet zo heel veel aan op dit gebied. Want ja het is gewoon rouwverwerking.. en ik vind het ook prettiger om met lotgenoten te praten die een wat positievere uitkomst hebben. Zodat ik daar met Mn gedachten ook naartoe kan leven.


    Fleurol
    Bijdrager
    #10195414 Quote

    Oh wat goed dat je wel al hulp bij het rouwen hebt. Is en blijft een klotesituatie. 

    Ik heb afgelopen januari overigens ook een miskraam gehad. Wel in een veel vroeger stadium dus wat dat betreft niet vergelijkbaar. Het was nog een drieling ook – via natuurlijke weg. Ben na het opwekken van de mk met cytotec, 2 weken later alsnog met spoed opgenomen en gecurreteerd door veel bloedverlies. 5 maart is mijn cyclus weer begonnen en nu ben ik 8 weken zwanger. Doodeng maar voor nu wel al een positieve echo gehad. Hopelijk is dat voor jou binnenkort ook zo ❤

    #10203841 Quote

    Hoi pucka, 

    Ik heb al je verhalen gelezen en ik ben vorig jaar juni bevallen van een kindje met een skeletdysplasie.

    Ik als ik het goed gelezen heb wist je tijdens je zwangerschap al wat jullie kindje had? Hebben ze ook een wes test gedaan of was het zo duidelijk via de echo’s? En hoe groot is de kans voor jullie volgende keer? Wij worstelen daar nog steeds mee. Wij hebben nog niet alle uitslagen..

    Wij wilde sowieso een half jaar wachten en na een half jaar zeiden we dat we eigenlijk zo iets hadden dat het soort van oneerlijk was om alweer verder te kijken in de toekomst terwijl het nog zo kort geleden is terwijl ons kinder wens ook enorm groot is. Wij wachten in ieder geval nu tot na haar verjaardag om dan weer eens verder te gaan. 

    Ik wens je nog veel sterkte met jullie verlies en ik zou zeggen neem de tijd. Ze zeggen 9 maanden op 9 maanden af. Al was het geen 9 maanden maar 5/5,5 maanden. Die tijd heeft je lichaam en mentaal nodig. Hoe vervelend het ook is i know. alles en iedereen om je heen. Maar wie weet hebben zij veel moeite gedaan of ook zover te komen.

    Veel met je liefde er over blijven praten en maak er geen op sessie van. Vind ik persoonlijk. Des te liefdevoller en rustiger in je hoofd en lichaam kan je dan misschien wel weer genieten van je volgende zwangerschap.

    Vriendelijke groet. 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct