Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Moslimse kindjes en denkwijzes

This topic has been reported for inappropriate content

  • Auteur
    Berichten

  • CoVo
    Bijdrager
    #10455032 Quote

    Mijn eerste gedachte bij dit topic was dat ik een schaal popcorn zou pakken. 😎

    Naast die popcorn, snap ik best beide kanten van de situatie.

    Ik denk dat het topic, en bepaalde reacties, wel degelijk erg onhandig zijn verwoord. Misschien niet met die intenties, maar ook daar liggen nog een hoop leerpunten. Op het moment dat alleen al in de kop de islam wordt gekoppeld aan asociaal gedrag van kinderen en ouders, kun je daarna idd lastig nog beargumenteren dat je niets verkeerds zegt over het geloof. Je bedoelt het minder kwaad als het overkomt, maar ook ik als Nederlandse vrouw met familie, uit Haarlem of all white places, was erg benieuwd hoe hierop gereageerd zou gaan worden.

    Echter snap ik wel waar je vragen zitten, met als kanttekening dat ik je angst niet deel. Er is namelijk wel degelijk een verschil in gedrag. Maar ja, dat is wel de werkelijkheid, en als je besluit daar te blijven wonen iets waar je mee zal moeten dealen. Dat is nu eenmaal een natuurlijk gevolg wanneer verschillende culturen samenkomen. En idd, als beide kanten dan geen energie steken om samen tot een nieuwe samenleving te komen, blijf je naar elkaar kijken en wijzen.

    Maar, ik denk dat jouw zorgen met name voortkomen uit angst. Ik lees zo vaak dat je ergens bang voor bent, dat ik me afvraag of dat gegrond is. Je alleen laten leiden door media etc, is denk ik niet de beste manier.
    Mijn reactie was ook direct wat jouw aandeel tot dusver is geweest om er wel voor te zorgen dat jouw kindjes straks niet buitengesloten worden. Maak je zelf een connectie met andere ouders? Op welke manier kun je er zelf aan bijdragen? Het topic heeft nu een hele afwachtende houding, erg wijzend en oordelend, die de verantwoordelijkheid bij de buitenlandse ouders en kinderen legt, en dat is niet de oplossing denk ik. Bang zijn voor brainwashing etc, is irreëel.

    Je staat er al niet meer met een open blik in, je hebt al redelijk wat ingevuld. Ik denk dat daar een deel van je oplossing ligt. Zelf meer initiatief nemen om buitenlandse vrienden te maken, zelf in je opvoeding hier aandacht aan te besteden (zonder je angst over te dragen aub), etc.

    Overigens is dit gesprek niet verkeerd he, Het openen van het topic opzich, met de juiste intenties, is prima. Als er dan idd een open gesprek wordt aangegaan om van elkaar te leren, en minder al wordt ingevuld. En als opmerkingen over vrouwen etc achterwege worden gelaten. Dat heeft 0 toegevoegde waarde op de vraag van het topic.


    Sumi
    Bijdrager
    #10455042 Quote

    Ik heb niet veel meer te zeggen. Ik hoop gewoon dat je in zal zien dat je gewoon niet de juiste woorden gebruikt: dit soort mensen, dit soort kinderen etc etc.

    Zo praat je gewoon niet over personen met een bepaald geloof of achtergrond.

    Wat betreft kindjes: nodig ze een keer uit om te spelen of probeer is een leuk gesprek te voeren. Mijn schoonouders spraken drie woorden nederlands. Ik ben met ze in gesprek gegaan door middel van ggebaren etc en het werkt.

    #10455063 Quote

    Sumi:

    Je begrijpt denk ik beetje verkeerd. Dit is precies de reactie die je dan krijgt. Waarom als je 2 broertjes bij elkaar zet en laat spelen met 2 andere broertjes die andere afkomst hebben gaan ze wel in de eigen taal praten. Waarom niet gewoon nederlands? Als mijn zoontje 2 vriendjes uitnodigt die buitenlands zijn helemaal prima. Maar als ze vervolgens geen nederlands gaan praten in mijn huis voelt dat toch zeker heel ongemakkelijk. En dat is meer t punt.


    Waterlelie
    Bijdrager
    #10455134 Quote

    Ik woon in een luxe wijk met alleen Nederlanders. We hebben het goed, kleden ons goed, praten buiten Nederlands en toch krijg ik dagelijks mensen die raar opkijken vooral met de zomer omdat ik gesluierd ben. Misschien voel jij je niet fijn met buitenlandse mensen om je heen, maar bedenk je dat diegene zich ook buitengesloten kunnen voelen. Ik heb er niet voor gekozen om in Nederland te wonen. Ben hier geboren en het is mijn land, mijn geloof, mijn leven.

    En toch als ik sommige mensen begroet, kijken ze me niet eens aan. Ben van Turkse afkomst en mijn zoontje is Autochtoon. Ik praat vloeiend Nederlands en ja toch vragen mensen of ik in Nederland ben geboren.

    Ik voel me ook kwetsend met jouw woorden die je hierboven hebt beschreven. Geen enkel ouder zou een kind zeggen; ga alleen onderling spelen en niet met Nederlanders. Zo zie jij het misschien. Ik snap je angst omdat je kindjes nog zo klein zijn. Mijn zoontje is maar 2 en ik maak me ook zorgen tegenwoordig, als hij wat ouder is en alleen buiten gaat spelen ben ik ook bezorgd en dit niet m.b.t buitenlanders of Nederlanders, maar vooral omdat er vanalles gaande is, en moeder zijn is niet makkelijk, je wordt bezorgd om alles en dat is normaal, maar zo denken over buitenlanders, islam en moslims vindt ik ver gezocht en verkeerd. Het zijn vooroordelen die je hebt. Misschien kan je met een ander visie kijken, en empathie tonen zodat je makkelijker contact kan krijgen met je buren en toch hierover kan praten. Dat zou jou ook opluchting geven. Slechte mensen heb je overal, goede mensen heb je ook overal ongeacht het geloof en afkomst, etc. Het is maat net hoe je er zelf in staat.


    Sumi
    Bijdrager
    #10455189 Quote

    Om terug te komen op degene die een reactie plaatst op mij:
    Ik heb een dochtertje dat half turks is, kwart surinaams en een kwart nederlands. Als er iemand is die een gemixt huwelijk heeft ben ik het wel (geloof mij). Ik heb schoonouders die alleen maar turks spreken en die heel erg hun best doen om nederlands te praten met mij. Ik gebruik gebaren, geluiden (ja het is een soort hints haha)
    Maar: het werkt. Want ik wilde dat. Ik wilde een band met mijn schoonouders dus ik probeerde zo met hun te praten (nu volg ik een cursus turks, dus dat gaat een stuk makkelijker).

    Dit voorbeeld laat zien dat als je oprecht interesse hebt om te praten of een band op te bouwen met wie dan ook, dat daar echt wel een weg voor is.
    Dat kindjes een andere taal spreken bij jou thuis. Zou ik ook niet heel leuk vinden. Maar wat je kan doen: he jongens zullen we nederlands praten? Dan kan … jullie ook verstaan. Als er iets is of jullie durven het niet te vragen, kom gewoon maar naar mij toe dan. Ik help jullie wel.

    Kleine kindjes kennen vaak ook alleen turks vooral in achterstandswijken omdat papa en mama gebrekkig nederlands kunnen. Ik ben daartussen in opgegroeid. Het is heel goed mogelijk dat ze turks praten omdat ze gewoon iets willen maar niet weten hoe ze dat moeten vragen of hoe dat heet. Heb je dat al eens bekeken vanuit dit oogpunt? Wellicht is dat ook een idee..

    Ik kwam heel boos over en ik was ook deels wel boos over de woordkeuzes. Maar ik probeer iedereen te laten begrijpen dat er vaak ook wel wat achter zit. Dat er opmerkingen worden gemaakt over toekomst van andermans kinderen. Dat kan gewoon niet en dat vind ik ronduit respectloos. In dat opzicht vind ik dat iedereen naar zijn of haar eigen kinderen moet kijken en vooral bemoeien met je eigen kinderen. Ouderschap is al moeilijk genoeg. Ik geloof erin dat als jij je kinderen goed opvoed dat gedrag van buitenaf een minimale rol speelt.

    Mijn dochtertje hoort vooral Nl als turks. Maar wie weet als zij drie of 4 is dat zij ook alleen turks kan. Kinderopvang is hartstikke duur (in ons geval gaat ze wel) maar voor een ander gezin kan het heel duur zijn. dus die kindjes horen ook alleen turks tot ze naar de basisschool gaan..


    Rozenmeisje
    Bijdrager
    #10455225 Quote

    Ik vind wel dat Sumi het goed verwoordt en eigenlijk is dit (ondanks de felheid in het begin maar begrijpelijk want het raakt haar persoonlijk) wel wat de topicstarter wilde; een discussie over het onderwerp. 

    Het is goed om voor ogen te houden dat het niet te wijten is aan de afkomst van mensen of ze kans-armer zijn dan andere gezinnen. Al denk ik dat het wel meespeelt om harder te moeten vechten voor dingen die voor andere kinderen “normaal” zijn.

    Als je in een achterstandswijk woont of gewoon een wijk met wat goedkopere woningen zul je hier automatisch meer mensen aantreffen met een lager inkomen. Want die mensen hebben niet de keuze om in de duurdere wijken te gaan wonen. Dat kan deels gepaard gaan met mensen met een migratieachtergrond waarvan de eerste generatie nog niet zo’n goed betaalde banen heeft en misschien ook meer moeite met het leren van een andere taal, Nederlands dus. Vergis je niet hie moeilijk Nederlands is om te leren en al helemaal als je hier op latere leeftijd pas mee in aanraking komt. Dan is het natuurlijk ook gewoon fijn en vertrouwd om met elkaar in een taal te praten die je beiden goed beheerst (de volwassenen in je buurt). Voor de kinderen zal dit dan waarschijnlijk hun moedertaal blijven. Het is ook gewoonte om die met elkaar te spreken.

    Als ik met vriendinnen ben en één iemand spreekt Engels dan schakel ik automatisch toch vaak over naar Nederlands als ik iets tegen een ander zeg. Zo kun je het bij die kindjes denk ik ook zien. 

    En dat ze naar elkaar toetrekken kan zomaar komen omdat ze elkaar goed kennen omdat hun ouders elkaar goed kennen. Wat logisch is want je sluit vriendschappen met mensen waarmee je iets gemeen hebt. Zouden wij waarschijnlijk ook doen met Nederlands als we naar China ofzo zouden verhuizen! En dan spraken wij ook niet zo snel Chinees 😄 En spraken onze kinderen onderling ook Nederlands, wat voor die Chinese mensen dan weer vervelend zou zijn. Als je het zo bekijkt ks het allemaal zo vreemd nog niet.

    Verder woon ik in een wijk met misschien 1% mensen van allochtone komaf maar ik stoor me ook af en toe gigantisch aan andermans kinderen. Iedereen hier werkt en heeft een gemiddeld inkomen zo ver ik kan inschatten maar sommige mensen laten hun kinderen ook maar, er wordt geschreeuwd, met stenen gegooid, ruzie gemaakt, kindjes van 2 jaar kopen onder toezicht van oudere kinderen van max 10 jaar op straat enz. Dus het is ook vooral een mentaliteitskwestie, niet direct gekoppeld aan de afkomst.

    Al geloof ik best dat sommige dingen die jij noemt wel een culuurskwestie zijn. Zoals tot laat buiten spelen van kleinere kinderen, ik kijk daar ook van op maar ga bijv naar Spanje of Italie en daar zie je dit ook. Dat het anders is dan wij gewend zijn maakt het niet direct minder goed. 

    Beetje een lang stukje maar misschien helpt het om de kwestie zo objectiever te bekijken. Ik denk dat het antwoord op je vraag bestaat uit accepteren wat je niet kunt veranderen en veranderen wat je niet kunt accepteren 😉 Idd kindjes vragen Nederlands te spreken bij jullie thuis, nodig eens kindjes uit om ze te leren kennen, laat anderen in hun waarde in hun manier van opvoeden, als het je echt persoonlijk aan gaat kun je het gesprek aan gaan en probeer de mensen om je heen te begrijpen ongeacht hun komaf. 

    Hopelijk heb je hier iets aan ☺️

    Lees ook: Naar de basisschool

    Eva Christina
    Bijdrager
    #10455276 Quote

    Fijn Sumi dat je zo gereageerd hebt! Ik was nog naar woorden aan het zoeken.
    Heb wel een aantal vragen: ben je met hen in contact geweest? Ben je bij de ouders gaan zitten? Heb je geprobeerd kinderen uit te nodigen?

    Mijn man heeft een Afrikaanse achtergrond. Is dus ook anders opgevoed dan ik. Maar door het gesprek aan te gaan, ga je anderen begrijpen! Ik loop nog steeds tegen dingen aan. Ook met mn schoonfamilie waar het grootste gedeelte inmiddels hier woont, maar wel door het hele land. Het is super belangrijk om een open mindset te hebben en het gesprek aan te gaan.

    Goede mindset, With Love! Open-minded blijven, communiceren.

    #10455320 Quote

    Ik snap dat je bang bent dat je kindjes buiten kunnen worden gesloten. Er zijn meer ouders die daar wel eens bang voor zijn. Maar iedereen is anders ik ken ook zat nederlanders waarvan hun kinderen tot laat buiten spelen en niemand in de buurt het een probleem vind. Misschien bij jou in de buurt is anders maar je scheert daar wel iedereen een kant op en stelt je er niet voor open. Verder begin je ook over geloof, criminaliteit en niveau. Vind beetje apart om dat allemaal met elkaar te vergelijken. En waarom zou je je druk maken wat anderen doet. Het lijkt me meer dat jij een probleem hebt met jezelf. Hoe kan je je zo snel geïntimideerd voelen, door mensen die gwn hun kinderen laten buitenspelen of anders kleden of een andere taal spreken. Je zegt als laatste dat je niet wilt verhuizen. Dan zou ik als ik jou was er eens met andere ogen naar gaan kijken.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct