Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

MRI gepland bij ons dochtertje van 18mnd

  • Auteur
    Berichten

  • Rabarber
    Bijdrager
    #10517128

    Omdat ons dochtertje een motorische ontwikkelingsacheterstand heeft krijgen we binnenkort een MRI scan voor haar gepland. Er wordt dan ook bloed afgenomen voor onderzoek naar eventuele afwijkingen. Ik vind dit erg spannend en vroeg me af of er ervaringen zijn die jullie willen delen.


    JDO
    Bijdrager
    #10517145 Quote

    Hoi!
    Ik las je bericht. Wij hebben in april bloedonderzoek laten verrichten ivm motorische achterstand. Geen MRI gehad.
    Ik snap dat het allemaal heel spannend is!
    Ik weet niet of je specifieke vragen hebt?

    Groetjes en sterkte!


    Mali
    Bijdrager
    #10517173 Quote

    Wij hebben ook een MRI gehad bij ons zoontje rond die leeftijd. Het was ontzettend spannend en ik vond het heel moeilijk. Zeker omdat m’n zoontje echt hysterisch ging huilen toen hij in slaap gebracht werd. Hij mocht gelukkig wel op mijn schoot blijven toen hij onder narcose gebracht werd.

    Verder werden we ontzettend goed begeleid en opgevangen. Zou je wel aanraden om iemand mee te nemen, ik was blij dat ik niet alleen was!


    Famkeh
    Bijdrager
    #10517209 Quote

    Onze zoon had geen mri maar moest geopereerd worden met 10maand. Ook wij als ouders vonden dat natuurlijk erg spannend, vooral de narcose voor zo’n klein kindje. Mijn man en ik hadden van te voren heel duidelijk onze “rollenverdeling” besproken. Ik wilde graag dat degene die het rustigst van ons beide was, met onze zoon meeging naar de OK. Dus mijn man is met hem mee gegaan. Het liefst was ik zelf meegegaan, maar kinderen voelen het erg goed aan als hun ouders gespannen zijn, dus daarom is mijn man mee gegaan. Probeer zo “relaxed mogelijk” te zijn, is mijn tip (lekker makkelijk gezegd..)

    Onze zoon vond het hele ziekenhuistripje trouwens geweldig. Eerst al bij de vooronderzoeken, super leuk zoveel mensen die even met hem kwamen spelen (althans wij kregen de indruk dat hij dat zo ervaarde). Toen al medicijnen gekregen waar hij een beetje slaperig en lacherig van werd. Daarna super vrolijk met papa mee op de arm naar de OK. Daar probeerde meneer nog het masker dat over zijn neus/mond zat af te likken, lekker vanillesmaakje was het blijkbaar, en toen was hij heerlijk aan het slapen.

    Het wachten vond ik ook slopend. Zorg idd dat je niet alleen bent en dat je evt wat afleiding hebt! Wij mochten er op de uitslaapkamer weer bij zijn, dat was erg prettig. Daar heeft hij toen ook direct een flesje melk gedronken (hij moest nuchter zijn voor de operatie). 

    Heel veel succes en sterkte!


    Rabarber
    Bijdrager
    #10517658 Quote

    Dank voor jullie reacties. Wat fijn om niet alleen te zijn. We gaan zeker samen ik en mijn man en ik hoop maar dat ik het los kan laten op het moment dat ze haar gaan onderzoeken. We hebben al eea meegemaakt. Ik hoop dat er wat uit het onderzoek komt in de zin van dat we kunnen verklaren waarom ze bepaalde dingen niet doet, bv gaan kruipen of omrollen of oprekken. Ik moet haar stimuleren van de fysio dat allemaal te gaan doen maar ik blijf ook denken wat als ze het ech niet kan? Dat blijkt misschien later en dan voel ik me schuldig dat ik haar push. Het zou ook luiigheod kunnen zijn zeggen sommigen maar dat geloof ik niet zo omdat kinderen zelf vooruit willen waar ze kunnen in mijn optiek. Het wachten is ook moeilijk vind ik want je wil duidelijkheid. Wsl krijgen we ergens in maart pas het onderzoek.


    Rabarber
    Bijdrager
    #10517661 Quote

    En JDO; zijn jullie daar wijzer van geworden? Dat bloedonderzoek, kwam daar duidelijkheid van?

    Lees ook: Kinderziektes met (rode) vlekjes

    JDO
    Bijdrager
    #10517775 Quote

    Hoi! In april is het bloed geprikt en toen was het afwachten. De eerste paar dagen/weken veel mee bezig geweest, maar het leven ging door en zo vergaten wij het ook wel even. In augustus kregen wij de diagnose. Het SON syndroom.
    Onze dochter liep achter in motorische ontwikkeling, spraak en bleek heel slecht zicht te hebben. Ze kreeg net voor de bloedonderzoeken al een bril en dat maakte al zoveel verschil!
    Er hoeft bij jullie natuurlijk helemaal niks uit te komen! De tips van de andere ouders zijn al heel goed tav de onderzoeken en hoe ermee om te gaan.
    Verder is het jezelf niet gek maken (i know..makkelijker gezegd dan gedaan) en vooral erover praten!
    Nu wij een diagnose hebben voelt het ergens wel als een opluchting.


    Rabarber
    Bijdrager
    #10517986 Quote

    Dank je wel voor je reactie, het is idd heel fijn om erover te praten. Vooral dit nu hier want in het dagelijks leven krijg ik vaak terug van ‘dat komt vanzelf’ maar er blijft iets knagen dan. Ik zeg ook het leven gaat door en we doen gewoon alles maar wat jij ook zegt het geeft rust als je eindelijk iets van een aanwijzing krijgt. We kunnen niet teveel erop vooruitlopen want zelfs als we een diagnose hebben weet je nog niet hoe het verder ontwikkeld, dat is ook weer per individu anders. Ik kan toch niet wachten totdat we ook iets meer weten. Dan kunnen we het misschien beter een plek geven en haar begeleiden zoals het het beste kan. Nogmaals dank. Ik voel me al minder alleen.


    JDO
    Bijdrager
    #10519107 Quote

    Precies wat je zegt..een diagnose is maar 1 ding, het zegt niks over het individu. En het kan ook niks zijn he?!
    Het is jammer dat we geen privé bericht kunnen sturen, mocht je eens willen sparren of gewoon je hart luchten.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct