Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Ongeplande keizersnede ervaring

  • Auteur
    Berichten

  • Evimetbaby
    Bijdrager
    #10321878 Quote

    Vervelend dat je je er nog zo over voelt. Hoe graag je het ook anders had gewilt, je hebt een gezonde zoon! En dat is zoooo veel belangrijker!

    Ik klaag niet over mijn bevalling, want ook ik was en zo eentje waarvan de totale bevalling maar 5 uur duurde.. Maar ik had zooo onwijs graag in bad bevallen! En omdat het dus zo snel ging en ik gelijk kon persen in het ziekenhuis is dit ook niet gelukt.. En ja zelfs daar kan je dan flink van balen.. Maar he! Ik heb een gezonde lieve gezellige zoon! Wat wil ik nog meer!!

    Wie weet ooit bij een 2e lukt het wel, of niet.. We hebben het niet in de hand… 


    gebruiker633489
    Bijdrager
    #10321956 Quote

    Bij mijn eerste kreeg ik bij 39+5 tekenen van zwangerschapsvergiftiging en ben ik ingeleid. Na ongeveer 12 uur kwam ik niet verder dan 5cm (daar zat ik al zo’n 2-3 uur op). Daarop is besloten een keizersnede te doen, wel geen spoed maar er was net een operatiekamer klaar dus ging toch nog heel snel. 

    Daarna heeft de gynacoloog direct gezegd dat ik ervan uit moest gaan dat bij een eventuele 2e het weer een keizersnede zou worden, aangezien waarschijnlijk mijn bekken te klein waren. 

    2e was dus een geplande keizersnede. Bij allebei trouwens wel heel snel hersteld, 2e zo mogelijk nog eerder dan de 1e (bij 1e 3 nachten in het ziekenhuis, bij de 2e 2 nachten). Bij allebei stond ik na 6 weken weer op het volleybalveld. Ik denk dat het wel scheelt dat ik vanaf het begin gestart ben met flesvoeding, waardoor mijn lichaam ook volledig aan mijn herstel kon werken.

    Ikzelf heb er verder geen moeite mee gehad. Ik ben zelf erg klein (1.50mtr) en heb denk ik onbewust altijd er al rekening mee gehouden dat het wellicht een keizersnede zou worden. Ik ken ook mensen die natuurlijk bevallen zijn en een jaar of langer hebben moeten herstellen, dus ik mag ook zeker niet klagen.

    #10324411 Quote

    Hier nog eentje.  na 34 weken zwangerschap kwamen ze er achter dat mijn dochtertje te klein was. Ik werd met 38 weken ingeleid. Zaterdag avond naar zh voor een ballon maandag ochtend me vliezen gebroken om 6 uur daarna weeenopwekkers gehad. Vanaf 11 uur ochtend weeenstormen gehad. Mijn dochtertje kon de opwekkers niet aan elke keer daalde haar hartslag. Dus moest minder sterk ingesteld worden. Daarna weer omhoog omdat ik geen ontsluiting kreeg. Vanaf 5 uur middag 5 cm ontsluiting daar bleef ik op hangen wou geen medicatie of ruggenprik. Toen om 9 uur nog steeds 5 cm en nog steeds weeenstormen en elke keer de hartslag van me dochtertje dat bijna stopte. Toen besloten toch een ruggenprik te nemen. Net de ruggenprik gekregen, met nog wel licht gevoel in me benen en kon de weeen nog wel voelen maar waren niet echt pijnlijk meer. Vervolgens werd er een ph waarde gedaan via hoofdje van me dochtertje om te kijken of haar zuurgraad nog goed was. Als dit niet zo was betekend het dat ze in nood is. Die was erg slecht. De gyn begon te roepen code rood code rood. Naar de OK en ik roepen nee geen keizersnede ik wil het zo doen. Maar dit ging natuurlijk niet dus al rennend vlogen ze met me naar de OK. Waar ik eerst nog een andere ruggenprik moest krijgen omdat die ik had niet voldoende was om niks te voelen. Die prikte ze 5x mis, ze stond op het punt me onder algehele narcose te brengen lukte de ruggenprik gelukkig toch. Die zat wel te hoog dus voelde tot me nek niets meer. Uiteindelijk is mijn dochtertje gelijk mee genomen zonder dat ik haar had gezien en eerst 5 min gereanimeerd. Ik wist niks hoe het met haar ging of ze überhaupt nog leefde en dan lig je daar terwijl je nog word dicht genaaid. Daarna direct naar neotalogie afd gebracht gezien die ‘moeilijke’ start zoals de artsen het noemen en een geboortegewicht van 1980 gram. ik heb haar toen na 3 uur voor het eerst gezien. Na een week naar huis omdat ze het wonder boven wonder super goed deed. Die zelfde avond weer terug omdat ik een infectie had aan de wond. Uiteindelijk nog 2 weken in het ziekenhuis gelegen. Wond opnieuw opgesneden zodat ze infectie eruit kon dit keer zonder verdoving en daarna uitgeknepen was heel erg pijnlijk. Die moest open blijven zodat alle troep eruit kon uiteindelijk 2 maanden lang elke dag moeten spoelen en dan weer een gaas in de wond moest van binnenuit Helen. Nu nog een ingevallen litteken in me buik. Ik had het heel graag op de natuurlijke manier gedaan ook. Ik hoop als ik het ooit nog aandurf voor een tweede het wel natuurlijk te doen. 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct