Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Onze dreumes slaat zijn baby broertje

  • Auteur
    Berichten

  • Joyjoyj
    Bijdrager
    #10335806

    Hai dames, mijn dreumes is nu 22 maanden oud en we hebben een baby van 8 weekjes oud. Mijn dreumes Jesse vind de baby helemaal niks. 🙁 hij is zo veranderd hij krijgt de ene woede aanval na de andere. Hij slaat en bijt ook mij en mijn man. En sinds een week wil hij ook de baby slaan.. Mijn man werkt fulltime en ben dus 5 dagen in de week met die twee alleen. Joe de baby huilt helaas veel en kan niet goed of leuk alleen liggen. Het is slapen en dat doet hij overal vrij weinig of vaak huilen dus ik loop er veel mee. Omdat ik het verschikkelijk vind km hem te laten huilen. Hij heeft erg last van krampjes en verborgen reflux. Mijn dreumes Jesse vind het verschikkelijk als ik de baby vast heb ( wat ook wel begrijpelijk is) en doet dan de raarste dingen heel hard huilend aan mijn been handen mij slaan of bijten. Op dingen klimmen wat levensgevaarlijk is. En zo gaat het nu dag in dag uit. Op de momenten als de baby Joe slaapt probeer ik zoveel mogelijk met mijn andere zoontje te doen. En als ik de baby vast heb hem er ook bij te betrekken en hem complimenten geven. Maar wat ik ook doe hij is vaak boos. Eerst deed ik ook altijd de fles aan tafel aan geven en dan kon onze dreumes zelf ook eten samen eten. Nu als ik de fles geef gooit hij het eten op de grond en blijft het doen. Hij is natuurlijk ook nog jong en snapt nog veel niet. Maar jeetje wat is dit looizwaar zeg. Ik vind het verschikkelijk als mijn baby de hele tijd huilmaar ik vind het ook verschikkelijk als mijn dreumes huilt of zo boos is. Herkend iemand dit? Hoe kan ik dit het beste aanpakken?mijn dreumes is ook nog erg gevoelig dus echt boos worden werkt niet.. 


    MomToBeL
    Bijdrager
    #10335812 Quote

    This reply has been reported for inappropriate content.

    Hij ziet dat de baby aandacht krijgt door op een ‘negatieve’ manier aandacht te zoeken, namelijk door te huilen. Ik zal niet boos worden want dat werkt denk ik averechts. Het is een erg lastige fase, het klinkt alsof hij het erg moeilijk heeft om zijn ouders te delen met de nieuwkomer. Kwestie van jaloezie en grote verandering in zijn ritme. Ik denk dat hij meer begrijpt dan je denkt dus als hij iets doet wat echt niet kan dan kun je hem daar gewoon op aanspreken. Misschien werkt het om een klein beloningssysteem te beginnen; als hij lief is voor de baby, goed luisterd, zijn spulletjes opruimt en zijn eten opeet dat hij dan een speciaal extra aandacht momentje krijgt. Lekker knuffelen, boekjes lezen op schoot? Het is erg vervelend als je kinderen huilen maar soms moet je wel prioriteiten stellen.. dus als hij aan het jengelen is of gevaarlijke dingen doet om jouw aandacht te krijgen dan mag je hem best laten weten dat dit niet de manier is om jouw aandacht te krijgen. De leeftijd 2 is sowieso een periode dat kinderen grenzen gaan opzoeken en erg drammerig kunnen zijn, dus gemakkelijk is het zeker niet maar het is echt een fase. Ik wens je veel succes en hoop dat hij snel bijdraaid en went aan de nieuwe situatie!


    Chantal vd meer
    Bijdrager
    #10335815 Quote

    Ahhh jeetje wat rot zeg dat het zo gaat. Ik zie dit gedrag vaker bij kindjes van die leeftijd die een broertje of zusje krijgen (ik werk in de kinderopvang) Ik zou hem ook zeker niet gaan straffen al zou je soms denken dat dat werkt maar vaak in deze situaties niet want het is duidelijk een vorm van aandacht vragen. Misschien kan je hem wel bijvoorbeeld wanneer je de baby drinken geeft Jesse in zijn kinderstoel zetten aan tafel en hij leuk kan kleuren of stickertjes plakken etc… nieuwe dingen aanbieden ? Ik zou hem wel aanspreken op zijn gedrag dat dat niet leuk is voor mama en de baby en dat je iemand pijn doet wanneer je slaat en bijt. Ik denk ook wat je zelf zegt dat hij het erg moeilijk vind zijn mama en papa te delen. En eventjes huilen kan geen kwaad natuurlijk voor beide kids niet je ze moeten ook leren op hun beurt te wachten. Gaat hij naar de opvang ? Veel succes ermee ik hoop dat het snel over zal zijn! 

     


    GebruikerSanne
    Bijdrager
    #10335817 Quote

    Wat een zware tijd heb je zeg! Kan je oudste niet één of twee ochtenden per week naar een peuterspeelzaal? Niet om hem weg te hebben, maar dat vindt hij misschien ook leuk. Even afleiding, weg van thuis en van het gehuil (want daar heeft hij denk ik ook gewoon last van, daar kan niemand iets aan doen) en voor jou even een moment alleen met de baby? 

    En heb je al een draagzak voor de baby? Dan kun je die fijn bij je houden maar ook makkelijker even naar een speeltuintje of iets anders leuks met je oudste? 

    Ik ben nu zwanger van de tweede, ben benieuwd hoe dat tegen die tijd gaat zijn.. veel succes in elk geval!


    Joyjoyj
    Bijdrager
    #10335820 Quote

    @momtobel

    Ja dat zou ik idd nog kunnen proberen een beloningssysteem. Hopelijk is deze fase snel voorbij. Al word het maar iets makkelijker. Het is nu 9 van de 10 een strijd. Durf de baby ook niet op de grond te leggen op een dekentje want Jesse doet hem echt pijn 😪


    CvB
    Bijdrager
    #10335821 Quote

    Ik heb 2 dochters met hetzelfde leeftijdsverschil als jouw kindjes. Ondertussen zijn ze alweer ruim 2.5 jaar en 11 maanden en is er meer rust in huis, maar vorig jaar zomer toen de jongste net geboren was vond ik het ook pittig hoor.

    Mijn oudste accepteerde de baby gelukkig wel heel snel en is nooit echt boos of gemeen geweest, maar het is heel normaal gedrag hoor wat jij beschrijft. Je oudste zoekt echt negatieve aandacht omdat hij voelt dat jij weinig tijd meer voor hem hebt. Ik werk op een kinderdagverblijf en dit komt echt vaak voor hoor, voel je niet schuldig.

    Ik heb mijn oudste destijds bewust 1 dag naar het kinderdagverblijf gedaan in mijn verlof zodat ik 1 volle dag alle aandacht had voor de baby en mn huishouden. Dan hoefde ik de rest van de week weinig meer in huis te doen en had ik alle tijd voor de kinderen. 

    Toen ze 2 werd, is ze 1 ochtend naar de peuterspeelzaal gegaan en dat gaat ze nu nog steeds. Ook in die ochtend doe ik veel in huis. Ze vindt het heel leuk op het kinderdagverblijf/peuterspeelzaal dus het is alleen maar fijn! 

    Ik ging elke dag veel op pad toen de baby nog zo klein was. Gewoon na een voeding weg en dan kun je zo’n 3 uur weg blijven. Het voordeel met zo’n kleintje vond ik dat ze nog overal makkelijk slapen. Rond de 6/7 maanden vond ik dat moeilijker worden, dan zit je ineens meer gebonden aan slaapjes in bed op vaste tijden. Dus probeer er wat dat betreft ook nu nog van te genieten dat hij zo klein is. Hop, in de wagen/maxi cosi en naar de speeltuin. Dan is je oudste er lekker uit. Ik merkte dat mijn dochter dat echt nodig had. Niet de hele ochtend in huis blijven omdat de baby moet slapen… 

    Hopelijk gaat het gauw beter. Het is gewoon pittig met 2 ukkies, ik weet het! Maar soms moet iemand gewoon even huilen, jammer dan.. Ook de baby moet soms even wachten of dan slaapt ie maar een keer wat slechter omdat hij in de maxi cosi slaapt!

    Lees ook: Slaapritueel: 1 tot 3 jaar

    CvB
    Bijdrager
    #10335822 Quote

    Ik heb 2 dochters met hetzelfde leeftijdsverschil als jouw kindjes. Ondertussen zijn ze alweer ruim 2.5 jaar en 11 maanden en is er meer rust in huis, maar vorig jaar zomer toen de jongste net geboren was vond ik het ook pittig hoor.

    Mijn oudste accepteerde de baby gelukkig wel heel snel en is nooit echt boos of gemeen geweest, maar het is heel normaal gedrag hoor wat jij beschrijft. Je oudste zoekt echt negatieve aandacht omdat hij voelt dat jij weinig tijd meer voor hem hebt. Ik werk op een kinderdagverblijf en dit komt echt vaak voor hoor, voel je niet schuldig.

    Ik heb mijn oudste destijds bewust 1 dag naar het kinderdagverblijf gedaan in mijn verlof zodat ik 1 volle dag alle aandacht had voor de baby en mn huishouden. Dan hoefde ik de rest van de week weinig meer in huis te doen en had ik alle tijd voor de kinderen. 

    Toen ze 2 werd, is ze 1 ochtend naar de peuterspeelzaal gegaan en dat gaat ze nu nog steeds. Ook in die ochtend doe ik veel in huis. Ze vindt het heel leuk op het kinderdagverblijf/peuterspeelzaal dus het is alleen maar fijn! 

    Ik ging elke dag veel op pad toen de baby nog zo klein was. Gewoon na een voeding weg en dan kun je zo’n 3 uur weg blijven. Het voordeel met zo’n kleintje vond ik dat ze nog overal makkelijk slapen. Rond de 6/7 maanden vond ik dat moeilijker worden, dan zit je ineens meer gebonden aan slaapjes in bed op vaste tijden. Dus probeer er wat dat betreft ook nu nog van te genieten dat hij zo klein is. Hop, in de wagen/maxi cosi en naar de speeltuin. Dan is je oudste er lekker uit. Ik merkte dat mijn dochter dat echt nodig had. Niet de hele ochtend in huis blijven omdat de baby moet slapen… 

    Hopelijk gaat het gauw beter. Het is gewoon pittig met 2 ukkies, ik weet het! Maar soms moet iemand gewoon even huilen, jammer dan.. Ook de baby moet soms even wachten of dan slaapt ie maar een keer wat slechter omdat hij in de maxi cosi slaapt!


    Joyjoyj
    Bijdrager
    #10335824 Quote

    @chantal

     

    Ja heel lastig en elke dag zo een strijd dat het gewoon ook echt niet meer leuk is.. Soms wil ik weg gaan en even niet meer terug komen. Dat doe ik natuurlijk niet.. Maar het is de hele dag door strijd en huilende kindjes dat ik af en toe ook gek word. Hij ging 1 ochtend in de week naar de opvang. Maar hij word daar alleen maar ziek en heeft ook afgelopen februari op intensive care gelegen het ging zo slecht of het afwachten word of hij het wel ging halen. Echt 1 grote nachtmerrie. 2 weken geleden na maanden weer een ochtend geprobeerd en Jesse werd weer zo ziek dat hij een week in het ziekenhuis heeft gelegen. Hij vind de opvang fantastisch maar dat is voor hem zeker geen optie. Hij gaat wel 1 keer in de week naar zijn nichtje met opa en oma. Hij heeft elke week twee ochtenden een speeldata met vriendje en mijn moeder helpt mij nu waar kan. Zodat ik of even tijd heb voor Joe of voor Jesse. 


    Joyjoyj
    Bijdrager
    #10335827 Quote

    @sanne

    Jesse kan helaas niet naar de opvang hij werd daar alleen maar ziek zo ziek dat hij in februari op intensive care heeft gelegen na maanden 2 weken geleden weer een keer geprobeerd als volg dat hij weer doodziek was en een week in het ziekenhuis heeft gelegen. Dus dat is echt geen optie meer… 

    Hij gaat wel elke week een ochtend naar een nichtje met opa en oma. 2 dagen in de week een speelochtend met een vriendje. En mijn moeder helpt mij veel. Want ik zit er ook een beetje door heen. 

     

    Succes met de zwangerschap 🥰

     

    Ik heb een draagzak geprobeerd maar dan is Jesse helemaal onhandelbaar en huilt dan alleen maar.. 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct