Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Onzeker na BBZ

  • Auteur
    Berichten

  • Jenn
    Bijdrager
    #10229088

    Hallo allemaal, 

    Ik ben 2 weken geleden geopereerd aan een bbz (17-7). Ik voelde 2 dagen ervoor ook mijn eileider kapot knappen. Geen fijn gevoel kan ik je mededelen. Tijdens de operatie zagen ze dan ook dat mijn rechter eileider kapot was en hebben deze toen ook verwijdert. Ik ben ook veel bloed verloren waardoor ik erg duizelig ben. 

    Tot op nu voel ik nog steeds pijn. Soort van menstruatie kramp. Ook waar mijn eileider is weggehaald beginnen steken te komen sinds 3 dagen. Lopen is nog niet erg fijn om te doen en mijn behoefte doen op de wc geeft een pijnlijke steek. 

    Mijn vraag is dan ook aan jullie, ‘hoe is dit bij jullie gegaan en hoe was je herstel en hoelang’. 

    Voel me hier opzich best eenzaam in omdat mijn vriendinnen nog geen kinder wens hebben en familie erom heen heel makkelijk zegt van ‘ag komt wel goed, je bent nog steeds vruchtbaar’. Vertrouwen verloren in mijn eigen lijf doordat ik het nu voor de 2e keer kwijt ben na een vorige miskraam.

     

    Liefs, 


    ElsieJoy
    Bijdrager
    #10229151 Quote

    Jeetje wat rot voor je Jenn! Ik heb zelf een iets andere ervaring met mijn bbz en ook de eerste in de omgeving die bezig is met een kinderwens en ook al eens een miskraam gehad. Dus dat gebrek aan vertrouwen herken ik helaas. En nog steeds vruchtbaar is stiekem ook gewoon best eng als je al eens een bbz hebt gehad, en met een eileider minder ben je toch ineens een flink deel van je vruchtbaarheid wel kwijt. Tuurlijk is het fijn dat je niet meteen helemaal onvruchtbaar bent, maar dat wil nog niet zeggen dat je niet onwijs mag balen van het feit dat het zo pijnlijk misgelopen is en je kansen in de toekomst ook nog eens kleiner zijn. 

    Mijn bbz (zo’n 2 jaar geleden) is gelukkig vanzelf opgelost (duurde zo’n 3 maanden waarin ik dus nog wel hormonen had en wat lichte kwaaltjes, terwijl ik al lang wist dat het nergens meer heen ging), maar de eileider bleek later alsnog beschadigd te zijn en had een flinke vochtophoping erin. Dat zorgde er vervolgens voor dat ik praktisch onvruchtbaar was, wel nog een vroege miskraam gehad, maar verder heb ik er dus bijna 2 jaar mee rondgelopen en regelmatig flinke pijnklachten gehad in mijn eileider.
    Half april dit jaar ben ik er alsnog aan geopereerd, en kan me nog goed herinneren dat ik ook best wel wat steken had aan de kant van die eileider. Ook het druk zetten bij de ontlasting deed in het begin heel veel pijn na de operatie. Zeker omdat die ontlasting in het begin eigenlijk niet zo wou komen. Ik heb toen zo’n zakje laxeermiddel gehad, en toen kwam alles er gelukkig wel soepel uit (ok, misschien iets te soepel, maar veel beter dan de buikpijn bij het druk zetten). Als je nu nog steeds last hebt van pijn bij de ontlasting zou je misschien kunnen overleggen met je huisarts of zoiets voor jou ook wat verlichting zou kunnen geven. Verder is trekken en krampen vaak ook gewoon een teken dat je lijf aan het herstellen is. Er zit immers van binnen ook een wond die moet genezen. Bij mij is de eileider helemaal aan de basis dichtgebrand (en de rest dus verwijderd). Ik weet niet of ze bij jou ook gebrand hebben of iets gehecht ofzo. Maar dat je zo’n wond toch nog wel kan voelen is niet zo heel gek. Als je twijfelt of je er misschien teveel van voelt, dan kan je gewoon even bellen met het ziekenhuis en vragen of wat jij ervaart normaal is of wat je eraan kan doen om de pijn te verlichten. Ik kon na zo’n 2 weken (weliswaar rustig aan) zo’n beetje alles weer doen, maar mijn buik floot me nog wel terug als ik te hard/te snel/te veel dingen wou doen. Ik heb erna nog zeker zo’n 6 weken last gehad van vermoeidheid en verminderd concentratievermogen, al bleef er wel een stijgende lijn in zitten. (Al moet ik zeggen, die eerste dagen na de operatie gaat dat met grote stappen, en daarna steeds langzamer, maargoed, als de trend maar de goede kant op blijft gaan is het goed.)

    Ik zit inmiddels iets langer na de operatie, en 18 juni kwam ik erachter opnieuw zwanger te zijn. Superfijn dat het na de operatie zo snel weer lukte, maar natuurlijk ook megaspannend. 4 juli (precies 2 jaar na de eerste echo van mijn bbz…) had ik met 5w4d een eerste echo, en gelukkig zit deze zwangerschap wel op de goede plek. Pas vanaf toen heb ik er van kunnen genieten, want tot die tijd zit je toch met de grote vraag: wat als dit weer niet op de goede plek zit? Mocht je opnieuw zwanger zijn, dan zou ik ook zeker vragen om een vroege echo. Want je hebt na een bbz echt wel wat meer geruststelling nodig als je weer zwanger wordt. Vanaf zo’n 5-5,5 week kunnen ze doorgaans goed zien op welke plek je zwangerschap zit. Er is dan wel een kans dat er nog geen kloppend hartje te zien is, maar locatie lijkt me in eerste instantie nog net ietsje belangrijker. Het wordt dan hoogstwaarschijnlijk wel een inwendige echo als ze zo vroeg al iets willen kunnen zien. (Maar na het hele circus van die bbz en alle echos die vervolgens volgden bij de pijnklachten en rondom het verwijderen van de eileider ben ik daar toch wel een beetje immuun voor geworden.)

    Ik moet zeggen dat het vertrouwen, zeker nu het wel weer gelukt is, wel weer langzaam terug begint te komen. De pijnklachten zijn voorbij, en mijn lichaam heeft toch weer bewezen zwanger te kunnen worden. Het kan natuurlijk nog steeds mis gaan, maar ik weet nu in elk geval weer dat mijn lijf het kan, een zwangerschap (met kloppend hartje 🙂 ) krijgen op de juiste plek. 

    Nou kan het natuurlijk ook langer duren voordat het weer lukt. In dat geval kan het misschien fijn zijn om te vragen om onderzoek naar de andere eileider (als dat tijdens je operatie niet al gedaan is). Dan weet je in elk geval of je via je andere eileider nog een kans hebt op een spontane zwangerschap. Hiervoor bestaat in elk geval een HSG, en ik hoorde laatst van een versie waarbij ze schuim gebruikten ipv contrastvloeistof om de eileider door te spoelen en te onderzoeken, maar waarvan ik de naam weer vergeten ben. 

    Hopelijk is een goede zwangerschap je snel gegund en lukt het je om weer vertrouwen te krijgen in je lijf!

    dikke knuffel, Elsie

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct