Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Onzeker!

  • Auteur
    Berichten

  • gebruiker232294
    Bijdrager
    #5668972

    Hallo allemaal,

    Hier mijn verhaal.  Op 11 september heb ik mijn eisprong gehad.  Dit weet ik doordat ik ovulatie testen heb gegaan.  Op 23 augustus was de eerste dag van mijn laatste menstruatie.  Mijn cyclussen zijn meestal tussen de 25 en 27 dagen.  Eisprong is altijd in de laatste paar dagen voor mijn menstruatie.

    Op donderdag 24 september de eerste test gedaan.  Ligt positief.  Op vrijdag de tweede test gedaan.  Dit keer een digitale een ja hoor ik ben zwanger.

    Toch besloten om onze ouders in te lichten en onze zussen. Iedereen is blij.  Ingeschreven bij moeders voor moeders en vanaf 5 oktober dagelijks in kannetjes piesen.

    Donderdag 22 oktober de eerste echo.  Bloed zenuwachtig.  Zal het wel goed zijn?  Hoeveel zouden er zitten?  Wat nou als het alleen een leeg vruchtzakje is?

    Eenmaal aangekomen bij de verloskundige slaan de zenuwen pas echt toe.

    Binnen in de kamer van de verloskundige.  Vragen over mijn gezondheid en die van man lief.  Of ik even op de weegschaal wil gaan staan…. Ik kan het niet goed zien zegt de verloskundige wilt u het even hardop zeggen… zucht

    Ok omdat uw bmi te hoog is gaan we u meer echo’s geven dan normaal.  Ook gaan we in het ziekenhuis uw alvleesklier testen met een vies drankje om te kijken of deze goed werkt. Inmiddels voel ik me een olifant en is mijn zelfvertrouwen behoorlijk gezakt.

    Nu gaan we alleen nog maar leuke dingen doen zegt ze.  U mag op de tafel gaan liggen.  Hart zit op dit moment in mijn hals.  Eenmaal op de tafel met het echo apparaat op mijn buik is mijn blaas duidelijk zichtbaar.  De baarmoeder is ook zichtbaar maar er is niet te zien wat we wel zouden moeten kunnen zien.

    Dan wil ik nu toch een inwendige echo gaan maken zegt de verloskundige.  Zucht en weer een zucht.  Ok het moet dus toch.

    Het beeld voor mijn neus dit keer vanuit de binnenkant.  En grote donkere ruimte met naar erg lang zoeken Links bovenin en cirkeltje.

    Ja dat moet het zijn zegt de verloskundige.  Proberen om het vruchtzakje beter in beeld te krijgen maar na er een tijdje naar gekeken te hebben zegt ze ik hoor nu een vruchtje te zien ter grootte van een cashewnootje. Dit was echter niet zichtbaar.  Opnieuw berekenen hoe oud het nu zal moeten zijn.

    Van de tafel af.  Voor wat ik nu zie denk ik niet dat dit goed is.  Het zou groter moeten zijn dan dat het is. Ik ben bang dat het al vroeg is gestopt met zich ontwikkelen.

    Voor wat ik zie aan het vruchtzakje is het 4.4 weken oud.  Het is niet goed zit in mijn hoofd met de vraag en wat nu dan want het zit nog wel in mij.  Misschien verlies je nu de komende paar dagen spontaan bloed zegt ze nu je hoofd deze klap heeft gekregen. Ook zegt ze ik ga je nu nog geen pillen meegeven om het te beëindigen omdat in 10% van de gevallen je dan wel een gezonde zwangerschap beëindigd.  Ik wil je geen hoop geven maar er is nog een hele kleine kans.

    Boosheid voel ik nu naar bovenkomen.  Over 2 weken moet je weer komen zegt ze.  Dan kijken we of er dan wel iets zichtbaar is of dat het inderdaad leeg is.

    Geen hoop maar toch ook weer een beetje wel. 2 weken door de hel gaan van onzekerheid is niet wat ik wil. Ik heb de keuze gemaakt dat het voor mij leeg is en dat het eruit moet komen.  Nu de dromen en de nachtmerries dat alles in orde is en dan wakker worden wetend dat dit het niet is.

    Het weekend daarna wachtte ik op bloedverlies wat uit bleef.  Die zondag ben ik aan het rekenen gegaan.  Ik weet dat mijn eisprong zat op 11 september. 2 week later testte ik ligt positief.  Het zou kunnen dat de innesteling laat is geweest.  En ik kan qua  weken uit op 4 en een halve week bij de echo.  Kan het dan toch?

    Dit verhaal maandag naar de verloskundige gestuurd en gevraagd of het mogelijk was.  Ik kreeg als antwoord terug dat het naast het feit dat ik geen bloedverlies heb gehad dit een goed teken is maar dat we echt op de echo moeten wachten.

    Maandag 2 november. Het hele weekend al een beetje last van bruine afscheiding gehad.  Maandag ochtend naar de wc. De afgelopen 2 weken al obstipatie en dus behoorlijk hard moeten persen.  Een paar druppels vers bloed zit er aan het wc papier.  “ dit was het dan” gaat door mijn hoofd.  De onzekerheid is nu niet meer om te houden voor mij.  Ik wil een antwoord.  Zit het niet goed dan is het zo maar ik wil het weten.

    De verloskundige een mail gestuurd.  Later op de middag telefoon.  Het is de verloskundige.  De bloeding was normaal door hard persen kan dit gebeuren.  Ik mag langs komen.  Ze zegt ik heb wel dienst dus ik kan opgeroepen worden. Dat risico wil ik wel nemen.  Hard naar de verloskundige  gereden vanaf mijn werk.

    Daar aangekomen gelukkig een andere verloskundige dan de vorige keer.  Heel vriendelijk en vertrouwd komt ze over.  Eerst weer de uitwendige echo waarop net zoals de vorige keer te weinig te zien is omdat mijn blaas dit keer te vol zit.

    Naar de wc en inwendige echo nummer 2. Dit keer al een stuk minder erg.  Ik heb echo’s bekeken van 6 weken en ik weet nu wat ik ongeveer zou moeten zien.

    De ring die we de vorige keer zagen is weg. Daarvoor in de plaatst zie ik een koffieboon.  Dat zat er de vorige keer nog niet zeg ik.  Nou zegt de verloskundige dit is een embryo en dit ziet eruit als een gezonde zwangerschap.  Los van het verhaal wat de vorige verloskundige op papier heeft gezet. Een hartje was nog niet zichtbaar maar dit kon komen doordat ik net op de grens zat zei ze.  Ik geef je 50% kans dat het goed komt.

    Dat is natuurlijk veel meer dan de 10% die we 2 weken geleden kregen.  Het embryo is 5.2mm groot precies goed voor 6 weken.  Weer geen antwoord maar wel een groeiend embryo.  Vrijdag heb ik weer dienst zegt ze ik probeer je er dan tussen te krijgen. Als dit niet lukt wordt het volgende week dinsdag. weer wachten.  Ik durf niet te hopen maar stiekem gebeurd dit wel.

    Vrijdag middag de telefoon gaat.  Ik kan als ik wel nu naar de praktijk komen.  Mijn vraag maar is het dan wel zichtbaar of het in orde is of niet?  Nou zegt ze het kan zijn dat we nog steeds geen hartje zien maar we moeten nu wel kunnen zien of het gegroeid is of niet.  Prima ik kom eraan.

    In de praktijk weer een inwendige echo.  We zien nu dat het vruchtje gegroeid is van 5.2 naar 6.2mm in 4 dagen.  Nog steeds geen hartje zichtbaar.  Uit deze echo komt 6.2 weken. De verloskundige klinkt positief.  Hij is behoorlijk gegroeid zegt ze. Van de tafel af ” wat zegt je gevoel” vraagt ze.  Ik ben ligt positief geef ik aan.  Hij is immers gegroeid. Op het moment dat ik toegeef dat ik positief wordt maait zij het gras onder mijn voeten weg.

    Mijn gevoel zegt van niet zegt de.  Ik zie te weinig spanning bij het vruchtje maar dit kan ook komen doordat er nog geen hartje zichtbaar is.  Nog steeds 50% dat het goed zit.

    Dinsdag mag ik weer heen. Ik word helemaal gek van het wisselende nieuws. Ik durf niet meer te hopen en ben zook teleur gesteld in mijn lichaam.

     

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct