Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Paniek aanvallen

  • Auteur
    Berichten
  • #10369017

    Hallo, 

    Ik moet even mijn verhaal kwijt. 

    Ik wilde heel graag een 6de kindje maar toch was de twijfel er. Financieel, ruimte in huis.. enz enz. 

    Nu heb ik vorige week positief getest. Eerst was ik blij maar toen sloeg het om. Paniek… Wakker liggen snachts, zweten, hyper ventileren. De dag erna in de middag hield ik het niet meer en brak in tranen uit. Ik ben zo ontzettend bang dat ik dit toch niet wil.. Dat dit niet leuk is voor ons gezin. 

    Vorige zwangerschap heb ik een ernstige depressie gehad en ik was ook erg bang op herhaling. En nu lijkt de paniek het weer over te nemen!!! Mijn moeder en zus weten dat ik zwanger ben en reageerde wel positief.

    Ik begin op een miskraam te hopen en te denken aan de abortus pil. 

    Help wie heeft ook deze gevoelens?De angst verstikt mij gewoon. 

    Groetjes


    mama van lot
    Bijdrager
    #10369030 Quote

    Ik herken het niet. Ik verwacht ook nummer 6.

    Probeer positief te blijven en te denken.

    Ook dit komt goed. Ga asjeblieft niet aan een abortus denken of iets. Kindjes lopen als jij gewoon  aandacht schenkt echt geen schade op van een groot gezin. 


    mama van lot
    Bijdrager
    #10369031 Quote

    Ik herken het niet. Ik verwacht ook nummer 6.

    Probeer positief te blijven en te denken.

    Ook dit komt goed. Ga asjeblieft niet aan een abortus denken of iets. Kindjes lopen als jij gewoon  aandacht schenkt echt geen schade op van een groot gezin. 


    BenB
    Bijdrager
    #10369059 Quote

    Laat je doorverwijzen naar de POP-poli


    MammavanT
    Bijdrager
    #10369071 Quote

    Zelf heb ik geen ervaring met een groot gezin. Dus ik weet niet hoe het is in huis. 

    Ik weet wel dat ik vroeger lang met mijn broer een slaapkamer deelde en dat grotendeels wel erg gezellig vond. In mijn moeders generatie bestonden veel gezinnen uit 5 of meer kinderen. Volgens mij kan het juist heel leuk zijn om zoveel gezelligheid in huis te hebben, en wennen kinderen aan de ruimte in huis die ze kennen. Mijn moeder sliep met haar 3 zussen in een slaapkamer haha! 

    En financieel… Helpt het om samen met iemand de kosten en inkomsten op een rijtje te zetten? Zo kun je kijken hoe erg het nou echt is, en eventueel naar oplossingen zoeken voor je een keuze maakt die niet meer ongedaan te maken is. Je kunt ook zoveel spullen hergebruiken. 

    Ik ben niet anti abortus, maar het is een ingrijpende keuze. Ik zou eerst proberen je twijfels te lijf te gaan en ook met een POH gaan praten (evt verder praten op de POP poli of met een psych) voor je daarvoor gaat. Waarschijnlijk nemen je gedachten nu een loopje met je en komt het op veel vlakken ook wel gewoon weer goed. Heb je mensen om je heen waarmee je het over je angst kan hebben? Als er eenmaal zo’n zaadje geplant is gaat het groeien en dan wordt relativeren ook zo moeilijk he? 


    BeertjeVier
    Bijdrager
    #10369072 Quote

    Ik zou contact opnemen met je huisarts en dit gaan bespreken zodat je preventief actie kan ondernemen op een evt depressie. Ga met je man praten over hoe je je voelt. Je bent nu duidelijk niet jezelf en dat is niet het moment om een beslissing te nemen over je zwangerschap.

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool
    #10369091 Quote

    Bedankt voor jullie reacties!

    Ik probeer mijn verstand te gebruiken en afleiding te zoeken.. Ik dacht dat ik geleerd had van mijn vorige zwangerschap..maar het overkomt mij gewoon nog een x.

    Mijn man kan ik wel tegen praten maar veel reactie terug hoef ik niet te verwachten. Met mijn moeder durf ik er niet over te praten.. Ik schaam mij dat ik nu weer deze gevoelens heb. Bij mijn vorige zwangerschap ging het pas beter toen ik met medicatie begon.

    Ik kan mezelf wel voor de kop slaan!!!! Waar ben ik weer aan begonnen, wat heb ik mijzelf weer aan gedaan.

    Financieel zitten wij gewoon gemiddeld, in dat opzicht gaan we het wel redden. Onze jongste dochter zal net als haar broers en haar zussen dan ook een kamer moeten delen.

    Als ik naar mijn jongste kijk dan wordt ik ook zo verdrietig, haar plekje wordt afgepakt.. Het gevoel, ik wil geen ander kind!

    Ik ben zo gelukkig met mijn 5 kinderen. 

    Zullen het de hormonen zijn, die mij zo gek maken?

    Ik denk aan een abortus pil.. daar zou ik nog vroeg genoeg voor zijn. 

    Ik kan en wil niet nog een x door zo’n erge depressie, ook niet voor mijn kinderen. 


    MammavanT
    Bijdrager
    #10369097 Quote

    Het is helemaal niets om je voor te schamen hoor. Ik snap heel goed dat je niet door nog een depressie heen wilt. En dat je nu weer dat soort gedachten hebt, dat roept ook nog eens angst voor de angst/depressie op. Hormonen erbij, bam! 

    Ik zou er toch eerst over praten. Waarom een abortuspil zonder erover te praten met iemand? Is dat makkelijker? Straks krijg je daar ontzettend spijt van. 

    Bedenk maar zo, als een van jouw kinderen hiermee rondliep, zou je het fijn vinden dat die niet met jou durft te praten uit schaamte? Moeders kun je alles mee bespreken 🙂 

    En als dat geen optie is, maak gewoon een afspraak met de huisarts of verloskundige om doorverwezen te worden. Het is echt goed om dingen eerst op een rijtje te krijgen. En wie weet kun je nu wel eerder met medicatie beginnen als dat echt de oplossing is. 

    #10369101 Quote

    Ik ben ook zo bang dat ik ontzettend veel spijt krijg van een abortus. Ik ben in principe niet in staat nu om zo’n keuze te maken. Ik ben te erg in de war. Ik probeer mijn gevoel weg te stoppen en met mijn verstand te gebruiken. Maar mijn hele lichaam lijkt in de stress te schieten. Ik heb vandaag letterlijk nog maar 1 bakje thee gehad.. Ik kan niet eens eten van de stress. En okal weet ik dat het allemaal goed komt, kinderen super blij zullen zijn, financieel, ruimte enz wel goed komt. Dat paniek gevoel blijft overheersen.Mijn jongste dochter had ik zelfs al een afspraak staan voor abortus, met 16 week.. Ik zou bijna gedwongen opgenomen worden..ik was mezelf totaal kwijt. En wat was en ben ik blij met onze jongste, ik snap echt niet wat mij bezielde om zulke gedachtes te hebben. Ik maakte mij druk om niks!!! Iedereen is zo gek met haar!! En dan toch lukt het mij met deze ervaring nog niet om die angsten en paniek gevoel weg te schuiven… 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct