Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Peuter doet niet mee op peuterspeelzaal

  • Auteur
    Berichten
  • #10483865

    Mijn zoontje (bijna 3) gaat sinds een half jaar naar de peuterspeelzaal, 2 ochtenden.

    Zoon had in het begin moeite met afscheid nemen (hij is normaal nagenoeg fulltime bij mij) maar dat ebte weg en inmiddels gaat hij zonder huilen heen). So far, so good.

    Als ik hem ophaal en ik vraag even kort hoe het is gegaan, dan vertellen de leidsters altijd hetzelfde: zoon doet nergens aan mee, praat niet, weigert te eten en te drinken, blijft voor zich uit staren. Er wordt gesproken over een mogelijke taalachterstand qua spraak en begrip, etc. Altijd een beetje negatief van aard. Ik herken het gedrag wel een beetje maar trek hier wel andere conclusies uit. De leidsters lijken meer “een probleem” te zien en komen met tips voor mij (zoals naar logopedie gaan) maar ik zie een kind die drukte overweldigend vindt, een introverte aard heeft, wat terughoudend is bij onbekende mensen. Een echte “kat uit de boom-kijker” die wat meer tijd nodig heeft. Wat ik trouwens heel erg herken bij mezelf. 

    Het doet me verdriet dat mijn jongen niet de tijd lijkt te mogen nemen en dat hij niet zichzelf mag zijn, met zijn eigen tempo om zich hierin te ontwikkelen. Kort gezegd zie ik het probleem niet maar vind ik het wel vervelend dat de leidsters er wel een probleem in zien/van maken. Ik ben bang dat het mijn zoons zelfvertrouwen aantast doordat zijn gedrag zo negatief wordt uitgelegd. Hij staat er gewoon bij en, in tegenstelling tot wat de leidsters denken, is er met zijn begrip niks mis (uit goede wil het onderzoekje door de logopedist laten uitvoeren, hier kwamen qua begrip geen bijzonderheden uit). Hij hoort en snapt dus de kritiek op zijn gedrag. Ik ben bang dat hij daardoor helemaal niet uit zijn schulp raakt.

    Hoe kan ik hier nou het beste mee om gaan? Ik wil aangegeven dat ik negatief commentaar op zijn gedrag liever hoor als hij er niet bij staat, maar dan heb ik nog steeds geen invloed op hoe de leidsters er onderling over praten op andere momenten gedurende de ochtend of rechtstreeks tegen hem. Ik wil niet dat mijn kind denkt dat er iets mis met hem is.

    Verder: Hoe kan ik mijn zoon helpen om te proberen mee te doen? Of iets van de leidsters aan te nemen? Hij doet thuis (bijna:-)) altijd wat ik zeg, begrijpt mij heel goed, voert opdrachtjes uit, wil thuis veel zelf doen, etc. Maar op de peuterspeelzaal lijkt het alsof hij overal hulp bij nodig heeft of iets niet snapt. Klimt niet zelf op zijn stoel, eet niet zelf zijn fruit, doet zijn schoenen niet uit. Dit kan hij dus allemaal wel, maar hij doet het alleen als ik dat zeg, niet als iemand anders het vraagt… Ik denk omdat hij zich dus nog niet zo vrij voelt met de leidsters, de (drukke) omgeving, de andere kinderen, etc. En ondertussen denken de leidsters dat hij “dom” is (uiteraard niet met die woorden gezegd) of ze vragen dan of ik wel eens naar de speeltuin ga en of ik wel voorlees. Voor de goede orde: ja, dat doe ik en de suggestie dat ik dat niet zou doen, irriteert me, merk ik.

    Laatst gaf een leidster zelfs aan dat mijn zoon niet weet waar zijn neus is (omdat hij dus niet mee deed met het liedje hoofd-schouders-knie-teen) en dat hij het verschil tussen ja en nee niet weet (omdat hij geen antwoord op haar geeft). En tja, thuis wijst hij al zijn lichaamsdelen goed aan en kent hij niet alleen het verschil tussen ja/nee, maar ook links/rechts, groot/klein en achter/voor/naast/onder, etc. Alleen zodra ik hem uitdaag om het zelf te benoemen, klapt hij ook bij mij dicht. Hij kan bijvoorbeeld prima uit zichzelf aangeven dat iets rood of blauw is, dus ook het noemen. Maar als ik vraag:  welke kleur heeft deze auto? Tja, dan krijg ik ook geen antwoord. Ik maak me inmiddels dus best druk of hij niet al in zijn zelfvertrouwen is aangetast.

    In ieder geval erken ik wel dat mijn zoon minder praat dan anderen van zijn leeftijd, en ik ben ook zeker niet een moeder die haar eigen kind briljant of bovenmatig intelligent vindt. Ik ben gewoon realistisch als ik zeg dat hij nagenoeg alles begrijpt en andersom is hij ook te begrijpen. Het is ook totaal geen gefrustreerd kind, weinig driftbuien. Gewoon een rustig en voorzichtig kind. Dat andere kinderen “verder zijn” interesseert me eigenlijk niet zo.

    Ik heb overigens niet het idee dat hij het niet naar zijn zijn heeft op de peuterspeelzaal en door te observeren leert hij er toch wel een hoop dat goed voor hem is, denk ik. Bovendien kan ik thuis nooit de situatie nabootsen om hem beter voor te bereiden op school en op “het echte leven” waarbij het helaas soms lijkt alsof het gedomineerd wordt door extraverte mensen/kinderen. Op de een of andere manier moet mijn kind daar wel zijn weg in vinden. 

    Lang verhaal….. Bedankt het lezen. Willen jullie met mij meedenken hoe hier mee om te gaan? Mijn vraag is dus tweedelig: hoe kan ik het beste omgaan met de leidsters en hoe help ik mijn zoon een beetje extra zonder dat ik hem het gevoel geef dat er iets mis met hem is?

    #10483867 Quote

    Als je merkt dat je kind drukte overweldigd vind en dus terughoudend is is het dan niet een optie om een opvang te zoeken mer minder kindjes. Meer 1 op 1 aandacht. Mij lijkt het verschrikkelijk als ik weet dat mijn kind thuis alles doet. En bij een ander niks.. Omdat hij zichhzelf niet durft te zijn.


    With love
    Bijdrager
    #10483873 Quote

    Wat gebeurd er als een van de leidsters alleen met hem is of alleen met hem even binnen speelt, terwijl de anderen buiten zijn?
    Ik herken het verhaal van een kleuter, die bij mij in groep 0 kwam. In de klas, met anderen gebeurde er niets. Buiten zat hij alleen maar op de rand van de zandbak. Totdat ik alleen met hem binnen een werkje af ging maken voor de bruiloft van zijn broer, dat had zijn interesse. Toen veranderde hij! Inmiddels zit hij in groep 3. Nog steeds niet iemand die op de voorgrond treedt, maar wel een jongetje wat nu mee doet met de groep.


    Lindaa
    Bijdrager
    #10483884 Quote

    Is er bij de peuterspeelzaal een pedagogisch coach of ib’er aanwezig die kan komen observeren? Die kan dan tips en handvatten geven aan de leidsters en aan jou. Vergeet niet dat een peutergroep uit 16 peuters kan bestaan, hierdoor hebben de leidsters niet veel tijd om een kind 1 op 1 te begeleiden.


    KB
    Bijdrager
    #10483930 Quote

    Als je hier al meermalen met de leidsters over hebt gesproken en het voelt echt alsof je tegen een muur aan praat, zou mijn idee zijn: kun je geen andere opvang zoeken? Een andere kinderopvang of misschien een gastouder met meerdere kindjes? Ik vind het goed dat je toch een onderzoekje hebt laten doen, dat kan nooit kwaad. En daar kwam dus niets uit voort wat verder onderzoek behoeft? Dan lijkt het erop alsof je je zoon goed inschat, en hij gewoon overweldigd is door de drukte etc. Is niets mis mee, ik merk het ook (wel in mindere mate) bij mijn zoontje van bijna 3. Hij is pas echt zichzelf als hij de mensen en omgeving goed kent, dus thuis, bij de gastouder, en bij mijn schoonouders; daar komt hij namelijk wekelijks (schoonouders 2x per maand). Ik ben zelf heel blij met mijn keuze voor een gastouder, kleinschaliger maar wel ‘anders’, en contact met andere kindjes van verschillende leeftijden. Zou dat geen goede optie zijn? Ik denk namelijk dat de omgeving van leidsters die niet bereid zijn hun gedrag aan te passen aan de behoefte van je kindje (zo klinkt het tenminste), of daar geen tijd voor hebben, inderdaad zeker niet bevorderlijk is voor zijn ontwikkeling.


    Pietepad
    Bijdrager
    #10483970 Quote

    Wat onwijs zielig om te lezen dit. Mijn zoontje is 26 maanden en mag in januari starten op de psz, maar op het praten na, beschrijf je precies mijn zoontje en wat er in jouw situatie gebeurt is dan ook precies mijn angst. 

    Ik ben er voor mezelf achtergekomen dat ik hooggevoelig ben en mijn zoontje ook, hij lijkt qua persoonlijkheid erg veel op mij en komt ook pas goed tot zijn recht als hij zich thuis voelt. Misschien kun je eens googlen op hooggevoeligheid, misschien past dit ook bij jouw zoontje. Het is geen beperking/stoornis, maar een karaktereigenschap, de hersenen werken anders en daar horen andere behoeftes bij. Als ik het zo lees vermoed ik dat jouw zoontje ook een hooggevoelig kind is (net als zijn mamma 😉) en dan kun je dus met een stuk theorie aankomen, misschien helpt dat de leidsters. Ik heb het bij de aanmelding direct aangegeven.

    Misschien kun jij aangeven wat je kindje nodig heeft om zich veiliger te voelen, misschien helpt het hem al als hij op bepaalde drukke momenten de ruimte krijgt om zich even terug te trekken en rustig ergens alleen (of met andere rustige kinderen) te zijn en te kleuren/kleien, whatever.

    Misschien kunnen ze hem gewoon meer bij hun in de buurt houden, zodat hij zich op kan trekken aan een volwassene (mijn zoontje vindt andere kinderen nog erg spannend en overweldigend) en zich zo, op zijn tijd, wat meer open durft te stellen.

    Klinkt namelijk echt alsof je kindje totaal dichtklapt omdat de situatie voor hem erg overweldigend en onveilig is.

    Heel veel sterkte!! Ik hoop dat je zoontje snel gewoon zichzelf mag zijn, zonder dat het zo onnodig geproblematiseerd wordt

    Lees ook: Peuterpuberteit, over eigenwijs zijn en nee zeggen

    Jippie
    Bijdrager
    #10484022 Quote

    Wat een vervelende situatie voor jullie zeg en ook niet echt fijn voor jullie kindje. Allereerst een aantal vragen. Ging hij daarvoor al naar een kinderopvang of gastouder? Wat is de reden dat je hem naar de peuterspeelzaal laat gaan?

    Verder zou ik een gesprek aanvragen met de leidsters zonder je kindje erbij, waarin jullie dus alle tijd hebben om te kletsen. Misschien is het dan ook verstandig dat er een pedagogisch medewerkster o.d. aansluit. Wat zouden zij dan adviseren en hoe kunnen ze je kind helpen? Wat stellen zij dan voor? Hoe gaan zij met hem om? Misschien ook eens filmpjes van thuis maken en die bij het gesprek ook laten zien. Mag je niet een keer een uurtje blijven zodat je zelf je kind dat vertrouwen in de groep kunt geven? Als hij nog nooit bij een kdv of gastouder geweest is dan is dit allemaal nieuw en moet hij gewoon ook wennen en is het juist belangrijk dat hij door een juf aan de hand meegenomen wordt.
    De vraag is ook… ga je ooit nog vertrouwen in deze leidsters hebben? En gaat jullie kindje zich nog open stellen voor hen? Of kies je ervoor om een andere peuterspeelzaal o.d. te zoeken en daar vooraf goed in gesprek te gaan.

    Wij hebben overigens ook een verlegen kind ondanks dat hij vanaf 4 maanden al naar de opvang gaat. Gisteren is hij naast 1 dag kdv gestart met 1 ochtend peuterspeelzaal. Hij is overigens net 2. Zijn juffen van het kdv hebben echt heel erg ingestoken op de band met onze zoon en hij wordt daar steeds losser. Ook schrijf ik elke week wat in zijn dagboek met foto’s erbij. Ze nemen hem dan ook regelmatig even 1 op 1 en kijken naar de foto’s en kletsen met hem. Ook als er weer onbekende spannende dingen, zoals een fotograaf komt springen ze daar op in. Ze gaan dan al regelmatug die dag kijken met hem en toen hij aan de beurt was durfde hij dus ook. Bij de peuterspeelzaal heb ik ook vooraf gezegd dat hij het best moeilijk zal vinden. Toen we er waren wilde hij in 1e instantie niet mijn been loslaten. Dus ze zeiden ook tegen mij van kom maar even op het plein hoor. En daarna namen ze hem over en speelden gelijk in op iets wat hij thuis heel leuk vindt. Ik kreeg ook na een half uur een berichtje met een foto dat hij op schoot bij de juf zat met zijn duimpje in zijn mond en nog 2 kindjes ernaast. Ze geven hem dus een veilig gevoel.

    #10484250 Quote

    “Omdat hij zichzelf niet durft te zijn”. Oei, dat raakt me wel. Ik neem inmiddels in overweging om uit te kijken naar een gastouder… dank je wel voor het meedenken!

    #10484251 Quote

    …. had willen quoten. Foutje.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct