Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Prikkelbare baby, RRR en gezin

  • Auteur
    Berichten

  • AnnetdeK
    Bijdrager
    #10419709 Quote

    Mag ik vragen hoe dat ging in het ziekenhuis? Bij ons kindje ging het de eerste weken ook zoals bij jullie, opname hebben ze bij het zkh meerdere keren op aangedrongen maar wij mochten er dan niet bij zijn daarom wilden we dat niet. Mochten jullie dat wel? Mijn beeld erbij was dat ons kindje dan ingebakerd in een bedje gelegd zou worden en dat er geen tijd zou zijn om elke keer op hem te reageren en hij daardoor “vanzelf” minder zou gaan huilen 😬 Misschien heb ik het helemaal mis maar daarom zou ik graag eens horen hoe dit bij jullie ging? Terug naar je vraag, bij ons is het ons eerste kindje maar de verborgen reflux was heftig. Wekenlang ook snachts alleen maar op de arm slapen. Pas toen we jbpm, juiste fles, nexium en elke 1,5 uur slaapje gingen toepassen ging het langzaam beter en kon hij weer liggen. Maar we merkten ook dat hij inderdaad veel nabijheid nodig had. Wat voor jullie lastig is. De draagzak is daarvoor wel een uitkomst. En vanaf 3 maanden wordt het makkelijker. Maar ik weet niet wat die RRR vanuit het zkh precies inhoudt? Als het is dat je hem elke zoveel minuten op bed legt snap ik wel dat je dat niet los wilt laten, zou ik ook niet doen. Maar in bed laten huilen of laten liggen en daar troosten werkt hier vaak niet goed. Even eruit, rondlopen en nog eens proberen werkte juist veel beter om uit die huilbui te komen. En afleiding, zo’n verkleurend nachtlampje om naar te kijken of een knuffeltje boven hem houden. Maar dat kwam wel pas rond de 3 maanden.

    Ik snap je twijfel wat betreft de ziekenhuisopname, dat had ik ook! Het ziekenhuis waar wij waren (zal overal anders zijn) laat de baby niet zomaar huilen. Er wordt een verpleegkundige gekoppeld aan de baby die de babyfoon bij zich draagt en gaat troosten (zo veel mogelijk in bed) zodra de baby huilt. Hij zal soms wel even een paar minuten gewacht moeten hebben als de verpleegkundige net even bezig was met een ander kindje, maar in principe gaan ze dus zo snel mogelijk troosten.

    Onze zoon heeft er ook echt wel veel baat bij gehad, om uit de vicieuze cirkel te komen. Ook voor ons was het echt even fijn om bij te kunnen tanken, aangezien we bijna helemaal niet meer sliepen. We mochten er de eerste dagen overdag altijd zijn, alhoewel wel werd aangemoedigd om ook even onze rust te pakken en tegelijkertijd helpt hen dat ook voor een goede observatie. Na enkele dagen mocht één van de ouders ook ’s nachts blijven slapen. We mochten ook 24/7 bellen om te vragen hoe het ging.  

    Ik zou je adviseren om goed te informeren naar hoe het precies gaat in jullie ziekenhuis. Het is sowieso een grote stap, ik heb de ogen uit mijn hoofd gehuild toen we de beslissing hadden gemaakt, maar als je weet en merkt dat er goed voor je kindje wordt gezorgd scheelt dat ontzettend veel!


    GebruikerSN
    Bijdrager
    #10419712 Quote

    Wat een heftige tijd zo met ziekenhuis ook! Hier ook verborgen reflux en ik heb de eerste 2,5 maand rechtop zittend ‘geslapen’ met baby in m’n armen en overdag sliep ze in de draagzak. Ook met medicatie is slapen nog heel lastig en hangt ze erg aan ons. We hebben het oefenen met alleen slapen wel elke dag doorgezet (met troosten idd, niet laten huilen, wel ingebakerd, met warme kruiken, white noise, in schuin bedje, in babynestje, de hele rataplan haha). Ze is nu 11 weken en we hebben 1-3 keer per dag een slaapje van max een half uur, maar ze slaapt wel tegenwoordig in 10 minuten in (duurde eerst veel langer!). Als ze na een half uur wakker wordt, lukt het niet opnieuw in slaap te brengen dus doe ik haar in de draagzak. Maar als we er een keer op uit gaan, is het een keer minder oefenen en gewoon in de draagzak slapen. We hadden een super strak ritme maar werden daar ook mega ongelukkig van dus leven nu gewoon ons leven en zorgen dat ze aan genoeg slaap komt. In de nacht slaapt ze nu grotendeels in de co sleeper. Zo is het nu te doen voor ons en omdat we het een beetje geaccepteerd hebben en elkaar afwisselen met de draagzak en de zorg voor onze peuter is een het nu goed te doen. Ook komt ze aan voldoende slaap, dus is tussendoor ook vrolijk gelukkig. Maar een wereld van verschil met mijn eerste kindje, dat was echt een mega makkelijke baby hierbij vergeleken! Respect voor alle mama’s en papa’s van reflux baby’s!! Maar ik weet zeker dat de nabijheid en zorg die je ze nu geeft, ten koste van jezelf, zoveel oplevert aan de band met je kindje en dat je je kindje echt door deze rottige fase heen helpt. Gelukkig gaat het ooit over!!


    CorineK
    Bijdrager
    #10420166 Quote

    Nee, eigenlijk niets anders gedaan dan de eerste weken. Ik probeerde het makkelijkste slaapje van de dag (was bij ons de ochtend) in het bedje en de ene keer lukte het wel, de andere keer niet. De rest van de dag probeerde ik het niet eens, ik was die strijd om dat slapen zo zat, ik werd er oprecht heel verdrietig van. Toen dat ochtendslaapje steeds vaker lukte ben ik ook de andere slaapjes gaan proberen en dat lukte eigenlijk echt snel, binnen 2 weken was het een wereld van verschil. Ik denk echt doordat ik zorgde dat ze overdag voldoende sliep in de draagzak, het cliché ‘slapen doet slapen’ is volgens mij echt waar. Het was ook een deel loslaten, ik vond het zo moeilijk dat niemand die ik kende deze ervaring had en dat maakte me zo onzeker. Ik denk dat baby’s die energie voelen, dus de acceptatie van de situatie zal ook hebben geholpen denk ik.
    Die eerste 3 maanden dacht ik dat het nooit beter zou worden, maar vanaf 3 maanden werd het ineens zoveel makkelijker en daardoor ook leuker. Nog steeds zo nu en dan slaapstruggles door griepjes, sprongen etc, maar dat hoort er denk ik gewoon bij bij sommige baby’s. Slapen in bed is ze nooit meer verleerd in ieder geval en dat geeft nog steeds een hoop rust.
    Succes, zo te lezen helpt jullie nieuwe aanpak nu al. Wie weet met ups & downs (vaak als je net denkt dat iets werkt veranderen ze weer, die boefjes), maar het belangrijkste is dat je iets vindt wat werkt voor jullie. Komt echt goed! 🙂


    CorineK
    Bijdrager
    #10420175 Quote

    Nog een kleine aanvulling. Wij zijn wel met onze dochter 2x naar een osteopaat geweest, rond de 7 weken. Die constateerde dat er een werveltje in de nek niet goed zat, waardoor ze spanning in haar buikje vasthield. Ze heeft dat heel zachtjes losgemasseerd en onze dochter (die tot dan toe heel veel huilde als ze wakker was) lag er helemaal vredig en ontspannen bij. Heel bijzonder! Het slapen werd na de behandelingen niet direct beter, maar na een aantal dagen merkte ik toch meer rust bij haar. Geen idee of dit iets voor jullie is, maar het valt misschien te proberen.


    GebruikerSN
    Bijdrager
    #10420387 Quote

    Dank voor het delen van je ervaring! Ze is bijna 3 maanden, ik hoop dat het hier ook een omslagpunt zal zijn! Toevallig sliep ze vannacht een groot deel in de co-sleeper dus ik kan er weer even tegenaan! Merk wel vaak dat ik de opmerking krijg, ja maar je hebt haar ook steeds in de draagzak, dan leert ze niet alleen slapen. Maarja dat is een gevolg van alles, niet een oorzaak.. en we blijven haar dus idd wel weg leggen.

    Welke medicatie gebruikt iedereen hier? Wij hebben Rantinide gekregen en ik ben er bijna van overtuigd dat het te snel uitwerkt. Een uur voor en na medicatie heeft ze veel last en is het weer krijsen, net als eerder. De kinderarts gelooft dat helaas niet zo.. vrij irritant dus!


    CorineK
    Bijdrager
    #10420740 Quote

    Ik kreeg dezelfde reactie van mensen, inclusief het advies haar maar te laten huilen, ‘anders leert ze het nooit’. Iedereen is anders en ik vind dat je vooral moet doen wat goed voelt, maar als je zelf geen (verborgen) reflux baby hebt gehad, is het heel lastig voor te stellen hoe zwaar het is.
    Wij hebben nexium, dat werkt voor onze dochter prima. Wel even zoeken met de juiste dosering, maar het heeft hier wel enige rust gebracht. Als je het gevoel hebt dat het onvoldoende werkt, gewoon op je strepen blijven staan hoor. Niets zo erg dan je kindje pijn te zien lijden, terwijl er misschien wel andere medicijnen zijn die wel helpen.

    Lees ook: Alles over doorslapen

    AnnetdeK
    Bijdrager
    #10421096 Quote

    @Gebruiker10215331: ik word inderdaad ook zo verdrietig en gefrustreerd van de strijd! Aan de ene kant wil ik het ook wel meer loslaten, maar aan de andere kant ben ik ook bang dat hij straks helemaal niet meer in zijn bedje kan slapen. De ochtendslaapjes gingen een paar dagen goed en nu ineens niet meer… dat onvoorspelbare vind ik ook zo moeilijk, ben wel een beetje een control freak vrees ik.  Hoe dan ook, het helpt wel dat hij in ieder geval nu ’s middags lekker in de draagdoek gaat, dan zit ik even niet ‘gevangen’ op de babykamer 🙂 Hopelijk lukt het mij verder ook om het wat meer los te laten…

     

    @gebruikerSN: wij gebruiken Omeprazol-suspensie voor onze zoon. Onze dochter had drie jaar geleden ook verborgen reflux en daar waren we ook eerst begonnen met ranitidine, maar dat werkte niet voldoende. Omeprazol werkte toen beter. Misschien kun je dat vragen aan je KA? Om te kijken of het verschil maakt. Je moet het wel echt twee weken gebruiken voordat je kunt oordelen. 


    Marjooww
    Bijdrager
    #10421131 Quote

    Dat oordelen heb ik ook veel ervaren.. mijn zoontje had dan geen reflux, maar was dus een heel gespannen kindje.

    Ik zat letterlijk heel de dag met mijn zoontje en ik gaf hem niet aan anderen om vast te houden. Ook liet ik hem absoluut niet alleen huilen. Daar kwamen natuurlijk opmerkingen over, want “oma moet toch gewoon haar kleinkind vast kunnen houden” en inderdaad dat ik hem zou moeten laten huilen omdat hij het anders nooit zou leren. 

    Weetje…. je intuïtie is echt de allerbelangrijkste leidraad nu, je intuïtie heeft ook gewoon gelijk. Waarom voel je complete stress als je kindje huilt? Omdat je je kindje van nature hoort te kalmeren/troosten/voeden of wat dan ook… en dan adviseren mensen dit stress signaal te negeren.. 

    Ik heb wel eens een artikel gelezen dat moeders die hun huilende kind leren negeren echt die connectie afstompen en dat dit dus de band tussen moeder en kind op een negatieve manier tekent… ik geloof dit zeker! Dus doe wat je goed voelt en doe vooral niet wat je tegenstaat, laat andere mensen lekker kletsen, alleen  jij hebt die navelstreng met je kindje gedeeld, dus jij voelt hem als geen ander aan! 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct