Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Schoonmoeder Contact Verbreken

  • Auteur
    Berichten
  • #10591963

    Hoi Allemaal,

    Zie ook mijn vorige topic voor wat meer achtergrondinfo.

    Inmiddels ben ik bevallen van een prachtige zoon. Helaas eindigde deze (thuisbevalling) op de OK wegens een totaalruptuur.
    Die avond mochten we bezoek ontvangen en kwamen mijn schoonouders.

    Ze zei dat zij ook gehecht was maar gewoon onder plaatselijke verdoving, snapt dus totaal niet dat een 1e graads scheurtje even hele andere koek is.

    Vervolgens huilde ons zoontje even en zei ze best wreed dat dat goed was voor zijn longen.

    De dag erna waren we weer thuis en kwamen ze weer bij ons langs. Ze begon een discussie met mijn man. Ze was het namelijk niet eens met de personen die wij al hadden ingelicht en zij mocht nog steeds niks zeggen tegen haar vage kennissen van ons. Het werd een korte verhitte discussie waarop mijn partner aangaf dat ze weg kon gaan. Uiteindelijk werd het rustiger en is ze nog heel even gebleven.

    Ik ben heel boos dat ze de eerste dag thuis zo heeft weten te verpesten. Ook vind ik het heel erg dat ze niet respecteert wie wij wel en niet op zo’n korte temijn al wilden inlichten.

    Heb (mede vanwege de hormonen natuurlijk) een flinke huilbui gehad en tegen mijn partner gezegd dat ik haar niet meer hoef te zien.

    Er zijn namelijk nog wat dingen via de app gezegd die ik later heb gezien waarna voor mij de maat vol was.

    Bijvoorbeeld: ik geef flesvoeding en had mega last van stuwing op dag 2. Ze zei (tegen mijn partner) dat ik onze zoon eens aan moest leggen. En dat hij dat maar eens met de kraamzorg moest bespreken.

    Iedere weldenkende vrouw weet toch dat dit niet slim is als je de flesvoeding door wil zetten? Of ligt dit aan mij.
    Voel aan alles dat ze borstvoeding beter vond.

    Hoe moet dit verder? Iemand ervaring met geen contact hebben met 1 vd schoonouders en ook nog vlakbij wonen? Hoe gaat dit met kerst, verjaardagen, uitvaarten etc etc? En hoe moet dit straks verder met het contact met mijn zoon?

    Hopelijk kunnen jullie mij een beetje helpen en ervaringsverhalen delen.


    Essil
    Bijdrager
    #10591968 Quote

     Heel veel sterkte met de totaal raptuur!

    Ik was daar maar een haartje van verwijderd, maar heb er nog wel een jaar last van gehad, ondanks dat het slechts een subtotaal was.


    gebruiker111771
    Bijdrager
    #10591976 Quote

    Gefeliciteerd met jullie zoon. Maar ook dikke complimenten voor je partner. Die geeft de grenzen aan bij jouw schoonmoeder en kiest duidelijk voor jou. 

    Maak in de huidige situatie nog niet de definitieve keuze om het contract te verbreken, maar laat het contact wat rusten, eerst aandacht voor jullie nieuwe gezin. Dan hoef je je ook nog niet druk te maken over kerst, verjaardagen etc. 

    Jouw schoonmoeder mag borstvoeding best beter vinden, maar je moet wel jullie keuze respecteren. Ze heeft haar eigen kans met opvoeden gehad. 

    Ik heb geen contact meer met mijn schoonmoeder, ze is voor mij meerdere grenzen overgegaan waarbij kritiek op de naam van mijn dochter voor mij het meest pijn deed. Maar het contact tussen mijn man en zijn vader is daardoor ook heel moeilijk. 

    #10591978 Quote

    Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon! En wat een topper van een partner heb jij zeg! En wat een vervelende, drammende schoonmoeder… mijn haren gaan omhoog staan! Ik heb helaas zelf ook een schoonmoeder van niks. Kan zo een heel boekwerk schrijven over wat ik allemaal heb meegemaakt met haar. Van geestelijke en lichamelijk mishandeling, tot kleineren etc etc

    Wij hebben een lange tijd geen contact gehad met mijn schoonmoeder, waaronder ook niet met kerst en dag was heerlijk, langzaam aan toch maar weer een poging gedaan voor contact en toen ging het wel weer even goed. Tot afgelopen augustus, wij kregen een miskraam en mevrouw kon precies vertellen waarom dat gebeurd was. Ik geloof niet God en daarom zou mij niks goeds overkomen. Mijn hart ging zoveel sneller dat ik der eigenlijk wel kon afmaken. Sindsdien heb ik haar geblokkerd, afgelopen week wilde mijn man toch wel vertellen dat we weer zwanger zijn. Ik wilde dit liever niet omdat ik wist hoe heilig ze weer zou gaan reageren. En ja hoor… ze gaf mij huilend een knuffel want ‘oh wat is ze blij’. Sorry maar rot op hoor!! Ik heb verder geen contact met haar. 
    mij schoonvader is sinds een paar maanden helemaal uit ons leven. Hierdoor kunnen wij weer vrij en blij ademen! Heel vervelend voor onze dochter maar het is niet dat ze hem mist. Ze is 2,5 en ze zal gerust bij een foto hem herkenen als ‘opa’ maar verder is ze gelukkig nog te jong om iets te voelen bij hem. Wij zijn er juist zoveel beter van geworden dat in ieder geval mijn schoonvader helemaal weg is en mijn schoonmoeder op een heel laag pitje staat.

    #10592051 Quote

    Bedankt voor jullie reacties!

     

    Her contact laten rusten is lastig want ze vroegen al aan mijn man wanneer ze weer langs konden komen… 

    Hij heeft de boodschap nog niet durven brengen (heb gezegd dat aangezien alle communicatie over mij viavia en niet via mij gaat dat ze deze boodschap ook niet van mij gaat krijgen). Zelf zal ze allang vergeten zijn dat ze hier op de dag van terugkomst uit het ziekenhuis zich zo gedroeg, maar ik ben er nog steeds heek verdrietig over.


    Essil
    Bijdrager
    #10592074 Quote

    Heb je al eens geprobeerd haar rechtstreeks te vragen, of ze jouw keuzes wil respecteren?

    Gewoon op de vrouw af. Geen doekjes erom winden. Wel op vriendelijke toon natuurlijk. Geef aan hoe jij je voelt, met concrete situaties als voorbeeld.

    Lees ook: Relatie na de geboorte van je kind

    gebruiker111771
    Bijdrager
    #10592075 Quote

    Met rusten bedoel ik ook niet per se het contact in het midden laten, maar een pauze inlassen qua contact. Het contact hoef je dan nog niet te verbreken. 

    Mijn man heeft een alweer jaren terug aangegeven bij zijn ouders dat hij tijd nodig had met het verzoek even geen contact op te nemen. Schoonmoeder belde toen ze het wel lang genoeg vond waarop mijn man aangaf dat zij niet beslist hoelang wij een pauze nodig hebben.

    Schoonmoeder hier ontkent ook altijd wat ze gezegd heeft. Dat maakt mij razend omdat een excuus dus ook nooit komt. Naar mij hoeft dat ook niet meer, maar ze ontkende eerder dit jaar ook dat ze tegen mijn zoon had gezegd dat hij er raar uitzag. Dat maakte hem heel verdrietig en hij trok zich terug waarna hij de opmerking kreeg dat hij niet zo beleefd was omdat hij oma geen aandacht gaf (vind je het gek, hij is 7 en je doet negatief naar hem, dan hoef je ook niets te verwachten). Dit heeft ze ook ontkent, terwijl ze gewoon tegen mijn zoon had kunnen zeggen, sorry, ik had niet door dat dit je zoveel verdriet deed, het spijt me. Voor mij is de deur dicht, alleen man probeert contact met zijn vader te houden.

    Man zegt ook dat ze zo hard ontkent wat ze zegt dat ze het zelf ook niet meer herinnert. Of ze heeft het allemaal niet door en floept er dingen uit die ze zelf niet eens registreert. Misschien is dat bij jouw schoonmoeder ook wel het geval. 

    Zolang je boos bent is zo’n pauze nodig denk ik. 

    #10592226 Quote

    Mijn partner heeft het nieuws inmiddels gebracht. Nu is mijn schoonvader ook boos op mij en zeggen zij dat ik hun hun kleinzoon ontneem. Schoonpa is hier wat mij betreft gewoon welkom maar wil mij dus niet meer zien. Ik had al tegen mijn partner gezegd dat ik onze zoon niet kan en mag weghouden van schoonma en dat ze hem gewoon kon zien (alleen niet bij ons, althans niet als ik thuis ben). Mijn partner is heel verdrietig. Alleen lijkt het (en dat zei hij zelf ook) dat hij meer aan hun kant staat dan aan de mijne. Ik heb gehuild en gezegd dat ons huwelijk niet kapot mag gaan, zeker niet nu met onze pasgeboren zoon. Dat was hij gelukkig wel met me eens. Hij heeft bij zijn ouders gezegd dat het niet oppassen op hun gehandicapte zoon door mij komt en dat hij het zelf zoo graag zou willen doen. Ik heb weleens gezegd dat hij dan beter naar hun thuis kon gaan zonder mij, maar nu zegt hij dat hij dit niet kan pikken. Verder heeft hij maar half uitgelegd waar ik kwaad over ben en vooral net de verkeerde dingen benoemd. Ik zie mijn man eraan onderdoor gaan, het us nog maar 1 brok ellende.  HELP😭 Wat een puinhoop. Wat nu??

    Ze willen in gesprek maar zolang het 3 tegen 1 is of voelt ga ik daar sowieso niet aan beginnen.


    gebruiker111771
    Bijdrager
    #10592244 Quote

    Oh, dit klinkt inderdaad als een puinhoop. Begrijp ik goed dat jouw partner aan zijn ouders heeft proberen uit te leggen waarom jij boos bent? Dat kan hij natuurlijk nooit precies goed doen, want hij zal nooit precies kunnen verwoorden wat jij voelt en hij zal tussen jou en zijn ouders in komen te staan. Geen fijne plek. Het is niet handig als hij de boodschapper is tussen jou en zijn ouders. Hij zal moeten praten vanuit zichzelf. Hij is de boodschapper vanuit zijn gezin naar zijn ouders. 

    Zorg dat jij en je partner even goed tot elkaar komen op een rustig moment. Jullie zijn moe, jij zit vol hormonen en jullie moeten wennen aan een nieuwe situatie en hij zit ergens tussen waar hij verdrietig om is. Soms zeg je dan dingen die je niet meent. Misschien dus wel dat hij meer aan de kant van zijn ouders staat, maar misschien jij dat je het contact met schoonmoeder wil verbreken terwijl je alleen wat ruimte nodig hebt en geen ongevraagd advies of horen dat jouw totaaruptuur wel mee valt. Praat even samen en vraag wat hij wil en geef aan wat jij nodig hebt. 

    Sterkte 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct