Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Schoonmoederperikelen

  • Auteur
    Berichten

  • Wolkjes
    Bijdrager
    #10204588

    Hi dames, 

    hebben jullie ook zo’n lastige schoonmoeder? Ik weet echt even niet meer wat ik met haar aan moet. En aangezien je met piekeren niet in slaap valt schrijf ik het hier maar even van me af. In de hoop dat zij er nooit achter komt dat het over haar gaat… 

    Ik probeer mijn gedachten wel te ventileren bij mijn vriend, maar die zegt daardoor alleen maar negatiever naar zijn moeder te kijken. Ik snap ook echt wel dat het niet leuk is als iemand negatief praat over je moeder, maar ik heb even geen goed woord meer over voor die vrouw. Ze kan goed koken en daar blijft het bij… 

    ze is iemand met een grote gebruiksaanwijzing. Alles moet op haar manier of er is trammelant. Maar steekt ze geen vinger uit en kijkt ze toe. Daarbij moeten wij als kinderen netjes binnen de lijntjes blijven, daarbuiten is echt een no-go. Ik heb daar als puber zo enorm veel ruzie om gehad met mijn moeder. Dat wil ik niet nog een keer met haar… Prima, dat heb ik naast me neer kunnen leggen. En als dat niet meer lukt ga ik naar huis. 

    Maar nu gaat het van kwaad tot erger. Komt ie:

    - in de zwangerschap kregen wij de medeling: wij hebben een babykamer gekocht. Ja en?! Ik beslis of mijn kind uit logeren gaat, niet jij.

    - toen we haar belden rond 06:00 uur dat ik bevallen was was ze goed dronken. Smiddags kwam ze met een enorme kegel in het ziekenhuis. Ik begrijp dat het slechte timing is, maar het was zo erg dat ze eigenlijk nog niet eens mocht autorijden.

    - na 3 dagen ziekenhuis ben ik thuis in een stoel geploft met dochter op de arm. Daar heeft mijn vriend een foto van gemaakt en die naar de familie gestuurd. Haar reactie: goh, dit is geen charmante foto ze heeft nu zulke dikke benen. Mens, ik was net 3 dagen geleden bevallen en doodziek! Jij bent de gene met obesitas, ik heb een kindje op de wereld gezet.

    - toen mijn dochter een week thuis was is ze 4 keer langs geweest om even te kijken. Wij wonen 1,5 jaar in dit huis en in die tijd is ze hier 3 keer geweest: op onze verjaardagen. Het is hier geen museum! Wij zijn nu een gezin en willen zelf onze draai kunnen vinden. Dat is ook de reden dat we het kraambezoek uitgesteld hadden. 

    - na twee weken kregen we de vraag of we nog een foto konden sturen. Want dat vond die-en-die zo leuk. Wat?! Jij stuurt de foto’s van mijn kind ongevraagd door? Ik ben kreupel van een bevalling en kan mijn kind niet showen dus doe jij dat maar even? 

    onze dochter is ondertussen 3 maanden. Van de week kregen we te horen dat de babykamer af was dus ze nu wel een keer mag komen slapen. Hoe zeg ik haar dat ik me daar niet goed bij voel? 

    Ze vroeg weer om foto’s van de week. Hoe geef ik aan dat ik dit best onbeschoft vind zonder dat er dikke ruzie komt? 

    Er word nu al gehint naar een tweede kindje. En ook word ons geadviseerd om weer eens op date te gaan. Zij past wel op. Maar ze is lichamelijk niet in staat om mijn dochter goed vast te houden. Dat nekje maakt allemaal vreemde bewegingen als schoonmoeder haar vast heeft. Mijn vriend zei daar van de week over dat ze voorzichtig moest doen. Hij kreeg als reactie dat ze wel wist waar ze mee bezig was en dat het wel goed ging. Die jongen uit zijn zorgen over zijn dochter en jij hebt het lef om dat weg te wuifen?! 

    En dit is helaas nog niet alles. Er zijn zoveel kleine irritaties die zich opstapelen. Zucht… 

    Lang verhaal kort; hoe zorg ik ervoor dat ik mijn grenzen aan kan geven zonder een dikke ruzie te krijgen met mijn schoonmoeder? Er moet voorkomen worden dat ik een extreme hekel aan haar krijg… 

    bedankt alvast, Ik hoop dat ik nu kan slapen… 


    Susannaaaa
    Bijdrager
    #10204607 Quote

    Ik zou het zeker bespreken en waarschijnlijk zal ze er boos om worden of verdrietig.. maar ik zou het gesprek aangaan met de ik vorm.. dus; “Ik vind het heel vervelend dat..”  

    Je schoonmoeder zal zich waarschijnlijk aangevallen voelen en misschien in de defens modus schieten en misschien wat emotioneel worden. Ik zou zeker zelf rustig blijven en geen ruzie gaan maken, hoe moeilijk het ook is om het niet te doen. 

    Bespreek met je vriend dat je graag wat dingen met je schoonmoeder wil bespreken en betrek hem ook bij het gesprek. Ook al zit hij er maar bij en zegt hij niks.

    En verder zou ik al je frustraties van je afschrijven. Je hormonen zijn ook helemaal op de hobbel nu wat alles ook net even wat erger maakt. En ik zou ook alle punten die je wil bespreken ook even op papier zetten voor jezelf. 

    Het is even moeilijk maar als het je echt dwars zit moet je het bespreken.. want je wil niet dat de frustraties oplopen tot er een bom ontploft. En hou er rekening mee dat het geven en nemen is. Helaas krijg je je schoonfamilie er gratis bij en mensen veranderen lukt je niet.. Je kan het niet helemaal krijgen zoals je zou willen. Heel veel succes


    Wolkjes
    Bijdrager
    #10204804 Quote

    Je het gelijk. Hormonen doen rare dingen met je. Grote nadeel daarvan is dat ik dus al dagen aan het piekeren ben. 

    En het opschrijven van mijn gedachten hebben me wat rustiger kunnen maken. 

    Dit zal geen makkelijk gesprek worden, maar het moet wel gebeuren. Ik zal het nog eens met mijn vriend bespreken. Dankje


    Superjuffie
    Bijdrager
    #10204887 Quote

    Ik zou zeggen: pick your fights… 

    Maak alleen een punt van dingen die je echt heel belangrijk vindt en ga daarover het ‘gevecht’ aan. Andere dingen: ene oor in, andere oor uit… Niets van aantrekken. Makkelijk gezegd, ik weet het… 😅


    Wolkjes
    Bijdrager
    #10204958 Quote

    Dat is wel een goed idee ja! 

    Gek eigenlijk he, normaal nadenken lukt soms even niet meer. De adviezen die jullie gegeven hebben had ik ook kunnen bedenken. En toch had ik het even nodig. Dankjewel!


    Paaseitjes
    Bijdrager
    #10205010 Quote

    Waarschijnlijk moet je gewoon naar de dames hiervoor luisteren hoor maar urghhh wat een vreselijk mens. Mijn eerste gedachte was dat een ruzie onvermijdelijk is. Goed hoor, dat je zo rustig blijft. Maar als je je nu steeds inhoud ga je hoe dan ook ontploffen. Waarom zou je niet kunnen zeggen dat je geen foto’s stuurt als die naar allerlei mensen worden doorgestuurd?!

    Misschien helpt t om bij je ‘gekozen fights’/ discussiepunten met argumenten te komen niet niet alleen jouw gevoel onderstrepen maar ook ‘normaal’ of gangbaar zijn. Zou ze daar gevoelig voor zijn? 

    Dat de meeste ouders hun 3 mnd baby niet uit logeren brengen (geen idee of da waar is hoor).

    misschien is bij deze dame een hele harde ‘nee’ de juiste aanpak. En alles waar je vervolgens wel op toegeeft is mooi meegenomen voor ‘r. Tijd om gebied terug te veroveren Mhuaha. 

    Ok, nog n idee. Hebben je ouders en schoonouders goed contact? Is het iets wat zij onderling op een nette manier bespreekbaar kunnen maken? Misschien kan ze meer hebben van jouw moeder?

    Succes!!


    Wolkjes
    Bijdrager
    #10205525 Quote

    Dankje, 

    ik ben sowieso wel van het beargumenteren van mijn gespreksonderwerpen. Dus dat ga ik dan ook zeker doen. 

    Mijn ouders en schoonouders zien elkaar alleen op onze verjaardagen, dus daar is niet zoveel uit te halen. Iets wat ik trouwens best jammer vind… 

    van de week heb ik nog even met mijn vriend gesproken. Met de tranen over mijn wangen heb ik hem gezegd hoe ik me voel. En daar hebben we gelukkig een goed gesprek over gehad. Ook hij denkt dat we moeten praten voor dat de bom barst.

    bedankt dat ik mijn gedachten kon ventileren en bedankt voor de adviezen😊 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct