Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Spanning weer fout 20 weken echo

  • Auteur
    Berichten

  • Pucka
    Bijdrager
    #10246902

    Hallo allemaal,

    sommige zullen mijn verhaal al weten. Het komt erop neer dat er bij de vorige zwangerschap met de 20 weken echo afwijkingen waren gezien en na nader onderzoek was gebleken dat we de zwangerschap met 23 weken moesten afbreken en ik moest bevallen van ons zoontje Sam.

     

    nu ben ik weer zwanger wat heel erg mooi maar ook heel erg moeilijk is. Schuldgevoel naar beide kindjes. Als ik blij ben voel ik me schuldig naar Sam, als ik verdrietig ben voel ik me schuldig naar het kindje in mijn buik. 

     

    Volgende week hebben we de 20 weken echo. De echo, het moment dat het de vorige keer allemaal mis ging.. ik dacht dat ik hier vrij rustig over was en zo uit ik het ook naar de buitenwereld. Maar sinds 2 dagen ben ik erg overstuur. Alles van de vorige keer blijft maar terug komen. De rit naar het ziekenhuis, de doktersbezoeken, de harde definitieve woorden. Ik kan niks anders doen dan huilen. Het is zo moeilijk om er weer vertrouwen in te hebben. 

    Ons mannetje (jaja weer een jongetje :)) beweegt ook enorm veel en ik vind het moeilijk om me aan hem te hechten, want ik ga kapot bij alleen al het idee dat ik hem misschien ook weer kan verliezen. 

    Kent iemand deze situatie? Hoe gaan jullie ermee om? 


    BenB
    Bijdrager
    #10246913 Quote

    Herkenbaar hoor! Wij hebben morgen de 20 weken echo. De vorige keer ben ik zonder reden vlak daarna bevallen. Ik ben niet bang dat er iets mis is met onze dochter, maar wel dat ik weer veel te vroeg ga bevallen. Elke keer als ik moet plassen ben ik bang mijn slijmprop te vinden of bloed te verliezen (zo begon het de vorige keer). Over een week zit ik op de termijn dat onze zoons geboren zijn. Ik hoop na die tijd wat meer rust te vinden. Mijn gevoel is, in positieve zin, heel anders dan bij de vorige zwangerschap. Ik durf me wel te hechten, maar het is moeilijk een balans te vinden tussen blijdschap om deze zwangerschap en verdriet om onze zoons. Vooral als ik met mijn dikke zwangere buik bij het graf sta vind ik het moeilijk. Moet ik ook nog van een 3e kindje afscheid nemen? Ik heb helaas geen tips. Laat je emoties de vrije loop. Veel succes volgende week!


    LieveSam
    Bijdrager
    #10247021 Quote

    Beste Pucka,

    Wat ontzettend heftig om dat mee te moeten maken. Het is dan ook meer dan logisch dat je hier verdriet van hebt en dus ook min of meer rouwt. Ik kan je geen trucs geven hoe je ermee om kunt gaan, maar ik wil je wel zeggen dat wat je voelt en hoe zich dat uit; je jezelf daar niet schuldig over hoeft te voelen.♡ ik zou je adviseren om contact met je huisarts op te nemen en te vragen of je deze week nog met de POH-ondersteuner mag praten. Zij zijn vaak maatschappelijk werkers en/of psychologen met enige medische achtergrond en zij kunnen je wel handvaten bieden hoe je hiermee om zou kunnen gaan. Het is, in mijn ogen, meer dan normaal dat je dit zo ervaart en ook meer dan normaal dat je dit niet alleen de baas hoeft te zijn. Ik hoop heel erg dat alles goed mag blijven gaan♧.

    Ik wens je kracht, liefde, vertrouwen en wijsheid toe.


    Sajeso
    Bijdrager
    #10247036 Quote

    Heb het gelukkig nog nooit ervaren maar wilde wel tegen je zeggen dat ik je heel veel sterkte wens! Het lijkt me logisch dat je dat moment nu weer opnieuw beleeft en je ergens schuldig voelt naar zowel je baby nu als naar Sam.

    Ik denk, als ik dan toch iets van advies zou willen geven, dat een gesprek met je VK/Gyn of HA een goed idee is bestaat er misschien geen praatgroep bij je in de buurt van ouders die dit ook hebben meegemaakt? 

    Laat je emoties gewoon lekker de vrije loop gaan, opkroppen werkt ook niet – zou je meer rust vinden misschien in een extra echo bij een echobureau?

    Heel veel sterkte en ik duim voor je dat alles goed is! 


    Pucka
    Bijdrager
    #10247174 Quote

    Lieve BenB!

    wat spannend morgen! Heel Erg veel succes. Ik zal voor jullie duimen. ik snap je ook helemaal. Hetzelfde gevoel alleen dan op andere momenten. Het opzoeken van je kindjes is nu lastig he? Ik kan het vaak max 5 minuten vol houden en dan ga ik al weg en word het me te veel.

    wel goed dat je je kan hechten! Ik hoor graag hoe het morgen is afgelopen.

    heel ERg veel succes xx


    Pucka
    Bijdrager
    #10247232 Quote

    Lievesam, (wat een mooie naam trouwens ;))

    dankjewel voor je woorden en je tips!

    fijn dat je benoemd dat het normaal is. Zo voel ik het ook. Het is en blijft alleen lastig.

    we blijven duimen voor volgende week

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool

    BenB
    Bijdrager
    #10247454 Quote

    Pucka, we hebben dé perfecte 20 weken echo gehad en daarna nog een mooie baarmoederhalsmeting. Het is nog beter en mooier dan we hadden durven dromen. We krijgen een lekkere eigenwijze dame. Het neusje van haar ene broer en het mondje van haar andere broer. Nog een week en dan zijn we de termijn van de jongens voorbij..

    Ik hoop van harte dat jullie echo volgende week ook zo mooi is!


    Pucka
    Bijdrager
    #10249198 Quote

    BenB!

    wat een geweldig nieuws zeg! Ach nog een weekje spanning lijkt me. Hopelijk kom je die rustig door. 

    Onze 20 weken echo was gelukkig ook goed! Gistermorgen nog flink overstuur geworden omdat ik het zo verschrikkelijk eng vond om het allemaal weer te herbeleven. Maar gelukkig waren ze in het ziekenhuis erg meelevend en probeerde ze mij constant tijdens de echo gerust te stellen. Iedereen zegt nu geniet van de zwangerschap. Ik merk dat ik nog wel een mind set heb van, het gaat vast niet goed. Dus daar moet ik mezelf nog even uit zien te krijgen.

    maar top allebei goed nieuws 🤗


    gebruiker514549
    Bijdrager
    #10249216 Quote

    Hallo Pucka,

    Ik kan me echt voorstellen hoe het is. Mbt schuldgevoelens naar de kindjes: als ik blij ben met mijn kindjes (eerst tijdens de zwangerschap en nu daarna) dan bedenk ik me dat ons eerste zoontje zo kan zien met hoeveel plezier en liefde ik voor hém gezorgd zou hebben. Dat helpt mij enorm om me niet schuldig te voelen als ik me op hun komst verheugde, ze knuffel en van ze geniet. 

    Geweldi dat jullie een goede 20 weken echo hadden!

    Liefs,

    Charlotte

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct