Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Teleurgesteld over reactie ouders en schoonouders

  • Auteur
    Berichten

  • Jessicaa
    Bijdrager
    #10433097

    Hoi hoi! 

    Ik moet het gewoon echt even van me af praten. Ik ben momenteel zwanger van ons 2e kindje en hebben vorige week donderdag de eerste echo gehad en alles zag er goed uit😁 helemaal in de wolken dus en van het weekend aan onze ouders verteld, maar ik merk dat ik toch erg teleurgesteld ben in de reactie van zowel mijn moeder als die van mijn schoonmoeder. Mijn eigen moeder had recent al meerdere keren gevraagd of we al bezig waren, maar dat vind ik een persoonlijk iets dus nee gezegd en paar weken geleden vroeg ze me over FaceTime of ik soms al zwanger was. Ik ben daar erg boos over geworden en dat snapte ze duidelijk niet. Nu net nadat we het verteld hadden begon ze er weer over en was ik even (misschien iets te) heel duidelijk wat ik daarvan vond. Nu is ze dus gepikeerd want ze dacht dat we wel een dusdanige band hadden dat ze dat kon vragen, nou heb ik het dus gedaan…. en mijn schoonmoeder begon gelijk vragen te stellen die ik totaal niet belangrijk vond nog.. waar ga je alle spullen van de eerste laten… jemig dat zien we dan toch wel weer.. vervolgens nog geen 24 uur later begint ze al dat ze niet weet of ze het wel ziet zitten om 2 dagen op te passen op 2 kinderen. Nu is dat absoluut haar goed recht, maar is dat nu echt het eerste waar je aan denkt.. nu begreep ik dus dat ze bedacht had dat ik dan de kleinste een dag naar het kinderdagverblijf kon brengen dan.. nou wat denken ze zelf… mijn 2e is net zo belangrijk als mijn 1e dus het is alles of niets… helemaal prima als ze een dag minder op wil passen… maar bij mij is al het plezier van het vertellen wel echt weg… misschien zijn het de hormonen hoor, maar ik moest het echt even kwijt.. mijn man snapt me wel, maar verzekerd me dat het wel goed komt, maar dat vind ik voor nu helemaal niet belangrijk… ik ben gewoon even heel verdrietig… sorry voor dit ellendig lange zeurverhaal…


    Maankindje
    Bijdrager
    #10433118 Quote

    Hoi Jesicaa, ik vind het helemaal geen zeurverhaal hoor! Jeetje wat een vervelende reacties van je moeder en schoonmoeder. Op zo’n mooi moment, wanneer je zo’n leuk nieuws brengt, wil je dat het gewoon even alleen over dat leuke nieuws gaat. Het klinkt alsof ze beide nu vooral bezig zijn met hun eigen en persoonlijke behoeften/gevoelens en vergeten waar het nu om draait. Ik hoor het wel vaker van vriendinnen die een tweede of derde zwangerschap aankondigen, dat reacties van (schoon)ouders minder uitbundig en meer praktisch van aard zijn.

    Nou, om toch een vrolijke noot aan dit bericht te geven, hier op het forum vinden wij het wel heel leuk en bijzonder dat je zwanger bent van je tweede kindje! Onwijs gefeliciteerd!! Geniet van het kleine wondertje in je buik.


    Jessicaa
    Bijdrager
    #10433119 Quote

    Dankjewel Maankindje! Wat een super lieve reactie! Ja ze zeggen allebei blij te zijn, maar ik voel dat helemaal niet.. en dan zeggen woorden me gewoon even helemaal niet zoveel. Bij de eerste was de reactie zo ontzettend leuk dat je weer hoopt op zo’n reactie. 


    CFK
    Bijdrager
    #10433224 Quote

    Hé wat een vervelende en egoïstische reacties! Helemaal in de wolken en je wordt er gewoon vanaf getrapt. Je overdrijft echt niet hoor. Wellicht gaan je ouders en schoonouders wel even nadenken de komende dagen en komen ze misschien zelf ook wel tot de conclusie dat ze niet heel gepast gereageerd hebben. Dat hoop ik in ieder geval voor je. Geef dat even een paar dagen de tijd. In de tussentijd lekker focussen op wat voor jou belangrijk is, namelijk JEZELF! En zoals eerder gezegd, hier op dit forum zijn we idd hartstikke blij voor jou! Gefeliciteerd en ik wens je een mooie en fijne zwangerschap toe 🥰


    StephW
    Bijdrager
    #10433243 Quote

    Nou das idd flauw zeg.. jammer dat ze hun persoonlijke gevoelens niet even voor zich konden houden en gewoon even lief konden reageren.. logisch dat je niet wil delen dat je aan t proberen bent, is toch ook gewoon leuk als t een verrassing is.. en je schoonmoeder, jeetje, je kan ook op een later moment aankaarten dat je 2 dagen 2 kids teveel vindt, waarom precies nu?? (In dat kader zou ik ook denken: dan 1 dag, je gaat toch niet 1 kind naar de opvang doen en de andere naar oma, dat zou gek zijn). Anyway, als het je dwars blijft zitten, zeg dan zeker dat je op een andere reactie had gehoopt en dat praktische zaken ook op een later moment aan de orde kunnen komen. En geniet van het 2e wonder dat eraan komt! Hier komt binnenkort ook de 2e en met alle zooi van nr 1 heb je eigenlijk niks meer nodig haha!


    Madili
    Bijdrager
    #10433258 Quote

    Hey!

    Allereerst van harte gefeliciteerd!!!!!

    Ja, mensen die blijven vragen of je al bezig bent. Ik vind niets zo ontzettend gemeen om te vragen. Ik ben nu 11w en in dec nog een miskraam gehad. Leuk dan die vraag of nr 2 al komt😳

    Jammer dat ze zo praktisch en negatieg reageren. Logisch dat je er niet blij mee bent. Enja die hormonen maken het ook niet minder nee!

    Laat t langs je af wapperen, kun je over een tijdje aangeven dat je het erg jammer vomd dat ze zo reageren.

    Verder zou ik zeggen f*ck it en genieten!

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool

    Sylvestertje
    Bijdrager
    #10433297 Quote

    Lastig. Ik merkte ook wel dat het echt bijzondere er af was. Mijn schoonmoeder zei dat ik beter kon wachten met het nieuws vertellen aan de broers zussen tot we de termijnecho hadden gehad, anders moesten we er mss nog op terug komen.. (maw mss werd het nog wel een miskraam). Ik had voor het vertellen aan haar en m’n schoonvader al gewacht tot de eerste echo goed nieuws gaf. Mijn moeder vond het ook wel spannend dat ik het na 2 positieve testen aan haar vertelde (nog zo vroeg). Voor mij klinken de reacties dus nog niet zo gek.

    Ik ben ook wel erg nuchter dus zou ook wel praktisch hebben gedacht. (qua oppas) Om het dan idd de volgende dag te bespreken is mss niet heel handig. Maar ergens ook wel begrijpelijk. 

    Vreet het niet op en spreek het uit als het je echt dwars zit. Maar ik zou zeggen: maak je er niet al te druk om. Het is bij jou anders binnengekomen dan door hen bedoelt verwacht ik. Als het niet heel erg is gewoon de volgende gesprekken en bezoekjes positief insteken en ook open staan voor hun eventuele zorgen ed. 

    Natuurlijk van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! En succes in het contact met je (schoon) moeder. 


    Jessicaa
    Bijdrager
    #10433397 Quote

    Aaah wat een lieve reacties allemaal!!

    Het lucht me al zo ontzettend op dat ik het even van mij afgeschreven heb!! Ik geloof echt wel dat het goed bedoeld is van ze, maar het viel me gewoon wel heel erg rauw op mijn dak allemaal.. qua oppas is het fijn als je het op tijd doorgeeft, maar eerlijk.. hoeveel tijd heb je nou gehad om er bewust over na te denken.. heb gezegd dat ze er even rustig over na moet denken, maar ze het niet te laat moet laten weten ivm opvang regelen. Mijn man gaat het er binnenkort een keer met haar over hebben.. ik had me er gewoon op verheugd het te gaan vertellen en dan valt het zo ontzettend tegen. Mijn schoonmoeder vond het ook snel dat we het vertelde, terwijl ze dat bij de eerste niet vond en dat even snel was haha… ouders na de eerste echo, alle anderen na de termijnecho.. zo raar is dat toch niet.. 


    Yeppie
    Bijdrager
    #10442861 Quote

    Je hebt totaal geen zeurverhaal hoor! Ik begrijp je volkomen. Snap ook dat je geen onderscheid wil in hoe je kinderen worden behandeld. Het heeft wat tijd nodig om het een plekje te geven en fijn dat je man gaat praten hierover. 

    Wij hadden met 20 weken het geslacht kenbaar gemaakt middels kraskaarten. Ik wist vanaf het begin eigenlijk al wel dat het een meisje zou worden (eerste kind onderbuikgevoel) en dolgelukkig. Als het een jongen was geweest, was ik net zo gelukkig geweest omdat de gehele familie enkel meisjes kent. 

    Nu is het helaas zo dat mijn vader vroeger mishandeld is door zijn vader, en die weer door zijn vader.. en mijn vader is eigenlijk geen haar beter, maar ik heb een lieve broer gehad die mij altijd heeft beschermd tegen zijn daden al dan niet tegen woorden. Inmiddels begint mijn vader zijn fouten in te zien.. al gooit hij het maar al te graag op de “genen” zodat hij zelf geen verantwoording hoeft te nemen. 

    Voel je hem al aankomen? Op het moment dat we dus met die kraskaarten kwamen aanzetten.. Zegt hij “Ik vertel je wat ik hoop dat het is, gezien mijn jeugd en je opa en dit en dat en meisjes dragen het gen niet, daar ben ik heilig van overtuigd en blablabla… ik denk een meisje want met een jongen zou je het veeeeeel moelijker krijgen”. Zelf ben ik van mening dat het niet in de genen zit, maar in opvoeding en gedrag van ouders.

    Op dat moment was ik zo teleurgesteld in zijn reactie en zijn beeld van kinderen, genen, de wereld en dat hij er maar over door bleef zeuren. Ook al was hij erg blij dat hij gelijk bleek te hebben. Ergens stak het me vreselijk. Tot heden ben ik niet meer buiten feestdagen om bij ze langs geweest. Corona was en is op dit moment mijn excuus om er niet meer te komen. Mijn moeder snapt het gelukkig volkomen ze weet ook hoe de vork in de steel zit en die is het ook met mij eens, al vind ze het jammer dat ik niet meer langskom. Ze komt nog wel bij ons op bezoek 🙂 

    Oke… dan dus mijn schoonmoeder… Ik heb geen probleem met haar absoluut niet, ik zie mezelf ook echt als haar dochter en andersom ook. Maar die had dus op een jongen gehoopt, zodat de familienaam blijft bestaan.. Ik vond het, mijn man moet er nog steeds om lachen (en vond op dat moment hormonen heel geestig), erg dat ik haar moest teleurstellen.. 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct