Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Temperamentvolle baby: frustraties

  • Auteur
    Berichten

  • Klijn
    Bijdrager
    #10505685

    Ik moet even mijn ei kwijt, en schrijven is makkelijker dan praten, dus zet ik het maar even hier…

    Mijn man en ik hebben inmiddels 2 kindjes. Onze eerste was een heerlijk rustige baby, een goede eter, slaper, groeier, noem maar op. Tuurlijk waren er moeilijke dagen of periodes, maar ik kan me niet herinneren dat ik er veel moeite mee heb gehad.
    Onze 2e is nu ruim 2 maanden en is een stuk temperamentvoller. Dat heeft zn leuke kanten (hij is veeeel goedlachser dan zijn grote broer was op deze leeftijd), maar ook vermoeiende. Zo is hij regelmatig een onrustige drinker, en nogal licht ontvlambaar: soms als ik hem de borst bied, zet hij het spontaan op een gillen. Het is dan een hele klus om hem weer rustig te krijgen, en dan maar hopen dat hij vervolgens wél de borst accepteert. Je zou zeggen dat hij misschien gewoon geen honger heeft, maar hij geeft wel duidelijke hongersignalen, en als het uiteindelijk toch lukt (wat meestal het geval is), drinkt hij vaak ook echt wel lang en goed. Om die reden blijf ik toch telkens weer proberen, maar het begint me enorme frustraties op te leveren… Slapen doet hij helaas ook niet zoals zijn broer. ‘S nachts gaat het gelukkig best goed (slaapt 20-7 in de co-sleeper, met 2 voedingen tussendoor waarna hij meestal relatief snel weer inslaapt), maar overdag is het een drama. Met veel moeite slaapt hij soms hooguit een uur in zijn bedje, maar de rest van de dag hangt hij in de draagdoek; dat is de enige plek waar hij enigszins rust vindt. En ja, ik weet het: hij is nog zo klein, het hoort erbij, het is een fase. Maar als ik voor de zoveelste keer met een zere rug/schouders/bekken rondjes loop, of hij weer eens als een malle zit te spartelen als ik probeer de doek te knopen, dan ben ik er zo ontzettend klaar mee. Ik vind mezelf helemaal geen leuke moeder zo, ook maar mijn oudste (lekkere peuterpuber natuurlijk) ben ik soms zo ongeduldig en snauw hem al snel af…

    Tips? Succesverhalen? Ik weet niet wat ik zoek, behalve in ieder geval een uitlaatklep en misschien wat herkenning.


    Billie
    Bijdrager
    #10505692 Quote

    Herkenning? Heel veel! Tips? Niet echt. Doorzetten en volhouden en proberen een nóg beter team te zijn met je partner. Want uiteindelijk komt er een moment dat jullie samen onder hoogspanning staan..

    Sterkte de komende tijd! En om nog een beetje hoopvol af te sluiten: onze kleine was vanaf een maand of 7/8 opeens wél echt aangenaam 🙂

     

    #10505697 Quote

    Misschien kan ik je een klein beetje hoop geven,

    Mijn zoontje inmiddels 8 maanden heeft ook een behoorlijk temperamentje pff en ja wat kan dit zwaar zijn.
    Ik zeg er wel bij dat ik alleen flesvoeding heb gegeven vanaf 2 maanden!
    Mijn zoontje is mega slecht in slapen overdag en ja sorry maar nu nogsteeds niet.
    Alleen met het voeden gaat het sinds een paar weken ineens heel goed. Ik ben sinds een paar weken met mijn zoontje op tijden van flessen op een rustige en stille plek gaan zitten en sindsdien eet hij alles zonder gestrijd of geruzie💪🏼
    Slapen is nog wel een drama (alleen snachts niet dan is hij een engeltje).
    Mijn zoontje wil ook niet overdag slapen zonder mama 🙁
    En snachts moet ik hem in slaap wiegen tot hij slaapt maar als ik hem snachts neerleg in bed slaapt hij 9 van de 10 wel goed.

    Maar wat ik je kan zeggen als tip kwa voeden zorg dat je zelf even rustig bent en met je kleintje in een rustige en stille omgeving gaat zitten tijdens zijn voeding zal het misschien wel beter gaan 🙂

    Je bent een top mama hou vol je komt er wel💪🏼😊


    Lewis
    Bijdrager
    #10505720 Quote

    Mijn dochter was een huilbaby die ook erg veel moeite had met voedingen en heel slecht sliep. Ze sliep de eerste twee maanden helemaal nergens anders dan op mij. Zelfs niet op mijn man of in een babynestje ofzo. En ook in de draagdoek of met wandelen hooguit een uurtje zolang ik maar niet stil ging staan. 

    Liep ik toch even bij haar weg omdat ik naar de wc moest ofzo? Zelfs als pappa erbij bleef werd ze direct wakker en was ze ontroostbaar voor 6-9 uur. En maar rondjes lopen met een krijsend kind op je arm. 

    De avonden waren sowieso langdurig krijsen. 

    Ik voelde me in die tijd volledig gekluisterd, geclaimd en gevangen. Zelf had ik ook een zwaar herstel en was ik door de situatie volledig gestresst en huilde bijna net zoveel. 

    Dus ik herken het wel ja. Maar mijn meisje knapte na 3/4 maanden op en sindsdien is ze alles behalve temperamentvol hoor. Ze had een kma en veel behoefte aan mamma plakken. En ze is wel altijd een kind gebleven dat heel duidelijk aan kan geven wat ze wil en hoe ze dat wil. Maar temperamentvol, nee… 

    Hier ging het dus echt beter toen ze meer van de omgeving mee kreeg en op aangepaste voeding over ging. 

    Jouw beschrijving van het voeden komt op mij trouwens over alsof je net te laat bent. Dat hij al overstuur is van de honger. Misschien helpt eerder aanleggen wel. 

    Je vindt nog wel uit wat zijn gebruiksaanwijzing is en wat hij nodig heeft. Elk kindje is anders en het is enorm wennen aan elkaar in het begin. Ik ben nu zwanger van nr 2 en eerlijk gezegd kunnen die eerste maanden me gestolen worden. Bij nr 1 was dat niet genieten en ook niet lekker netflixen en knuffelen of magisch borstvoeden ofzo. Het is een loodzwaar 4e trimester. 


    Lewis
    Bijdrager
    #10505722 Quote

    Ze is overigens met 1,5 nog steeds geen fantastische slaper hoor. Maar dat wordt ook beter als ze langer wakker kunnen zijn en dat je gewoon in wakkertijd wat leuks kunt gaan doen. Sindsdien stoor ik me er niet heel veel meer aan. Ik sta nog steeds veel nachten een paar keer aan haar bed. Maar dat is maar kort (op fases na) en ik ben eraan gewend nu.

    #10505723 Quote

    Inderdaad herkenning! Ik ben met 3 maanden gestopt met borstvoeding want het was constant strijd en hij dronk niet of amper terwijl hij idd echt wel honger had. Alleen snachts dronk hij rustig. Achteraf gezien had ik veel eerder moeten stoppen en heb ik het mezelf onnodig moeilijk gemaakt met de borstvoeding en alle frustratie.
    Flesjes vindt hij veel fijner, hij kan gewoon in zijn stoeltje of op de bank liggen (op schoot wil hij nooit haha), speeltje in zijn hand en drinken…
    Slapen ging goed vanaf een maand of 5/6 toen we hem hebben geleerd zelfstandig in te slapen. Wat een verademing!! Niet meer uren rondlopen en wiegen om vervolgens maar 40 min te slapen…
    Hier wel een succesverhaal dus, hij is nu bijna 8 maanden en het gaat super. Goede slaapjes overdag, de nachten gaan redelijk goed en het eten super. Wel met een handleiding, maar die hebben we inmiddels gevonden voor deze baby haha

    Heel veel succes en vraag vooral om hulp! (Familie, omgeving, consultatiebureau) Je moet niet jezelf kwijtraken in de frustratie want daar hebben jouw kindjes niks aan

    Lees ook: Alles over doorslapen

    AnnetdeK
    Bijdrager
    #10505742 Quote

    Het is best zwaar, zo’n temperamentvol kleintje! Mijn dochter was zo en mijn zoontje van nu 9m is ook temperamentvol. Als iets niet gaat naar zijn zin (wat er nu eenmaal bedoeld of onbedoeld bij hoort in het leven), kan hij ook helemaal over de rooie gaan. Hele klus om hem dan te kalmeren om bijv weer te drinken.

    Gelukkig merk ik duidelijk dat het beter wordt naarmate hij ouder wordt. Precies herkenbaar van mij dochter, die nu een ontzettend leuke en pientere peuter is. Mijn ervaring is dat naarmate ze meer gaan kunnen, het gefrustreerde langzaam gaat afnemen. Dat maakt het voor nu echter niet minder zwaar voor je…

    Wat bij mij hielp met slapen overdag was inbakeren (pacco) en witte ruis. Mijn zoontje sliep overdag nog steeds niet lang, maar wel beter dan zonder. En dan had ik toch even geen kind aan mijn lijf. Maar ik zeg je eerlijk: ik vond het ook loodzwaar, met peuter en temperamentvolle baby. Het is toch een beetje overleven en ik hang de vlag uit als hij straks 1 is 🙂

     

    hang in there!! 


    Klijn
    Bijdrager
    #10505766 Quote

    Fijn om alleen al verhalen van herkenning te horen, en dat het niet automatisch betekent dat het zo blijft!

    @Lewis, dat van het voeden zou je zeggen ja, maar het gaat vaak juist beter als hij veel honger heeft 🙈 het is echt zo dat ik hem dan helemaal rustig bij me pak, en hij het pas op een brullen zet als ik mijn borst aanbiedt. Dat gebeurt nog vaker als ik hem eerder aanleg, maar soms ook als hij uit zichzelf wakker wordt van de honger. Zo ook vanochtend: huilend wakker worden, rustig worden als ik hem oppak, begint spontaan op mijn arm te sabbelen want honger. Maar zodra mijn borst in de buurt van zijn mondje kwam begon hij ineens vol op te krijsen…


    Amelia
    Bijdrager
    #10505781 Quote

    Heeft hij verborgen reflux? Ben geen arts, maar ik herken dingen die je zegt van ons zoontje. 
    Je zou iig het bedje omhoog kunnen zetten, plat slapen was krijsen hier. 

    Veel sterkte! Ook een temperamentvol mannetje hier. Ik probeer vaak maar mee te bewegen (waar dat kan). 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct