Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Tips gevraagd, ( de ik ben dwars fase)

  • Auteur
    Berichten

  • MevrBoes
    Bijdrager
    #10423982

    Hallo mama’s en misschien wel papa’s

    Onze dochter is 16 maanden, erg leer gierig, volop aan het praten en gebaren. Maar vooral momenteel aan het uittesten en dwarsen.

    Waar wij in de veronderstelling waren dat de nee is 2 pas rond die leeftijd begint, weten we nu af en toe even niet wat we er mee moeten soms.

    Het woord “mij” in de zin van dat is van mij is sinds deze week favoriet net als het woord “nee”.

    Nou wil het geval dat je soms 100x iets kan zeggen maar het lijkt alsof ze haar oren kwijt is.

    Bijv. Zet je beker maar op de tafel, en hier gewoon geen gehoor aan geven, of uit boos zijn gooien met der beker.

    Net als met spullen opruimen.

    Stiekem over de bank rennen terwijl dit niet mag uiteraard, deze is om op te zitten.

    Op de vaatwasserklep gaan zitten, in de kast willen klimmen. Op d’r speelgoed kist lichtknopjes aan en uit drukken.

    Niet meer op het aankleedkussen willen liggen maar staan op de commode en aan het plankje willen hangen.

    Als mw iets niet mag of niet wil, kan ze gaan gooien of zich dramatisch op de grond neer storten ( leuk met wandelen ook)

    Verder is mw wel aanhankelijk, waar ze eerst netjes sorry gebaarde, omdat ze donders goed door heeft dat ze iets niet mag of iets stouts heeft gedaan, lijkt het nu af en toe alsof ze er maling aanheeft.

    En ook het constante geklim, geklauter en gespring op of bij papa en mama is soms ook wel vervelend. Man had gister zijn tanden al door de lip, omdat we moesten springen op de commode.

    Andere kindjes wegduwen bij de gastouder deze bij haar op schoot zitten.

    Nou snappen we wel dat dit weer een nieuwe fase is. Maar graag zouden we wat tips of trucs willen ontdekken om mw en ons te helpen. Hoe ben je toch duidelijk en kunnen we consequent blijven in de dingen die we niet willen, deze ze overigens eerst ook niet deed.

    Ps: dit is een opsomming van dingen, en over het algemeen is ze heel lief en behulpzaam en zijn we onwijs trots op hoe ze het doet. Niet dat we onze dochter als een vreselijk terror kind willen afschermen.


    Samm
    Bijdrager
    #10423997 Quote

    Ja het is pittig he. Mijn dochter is 19 maanden en heeft ook zulke dagen. Wat mij helpt is echt het mantra: choose your battles. Ik wil er voor waken om de hele dag nee te zeggen. Dus als zij 100 keer het licht aan en uit wil doen dan laat ik haar, wat overigens moeilijk is want ik irriteer me wel. Maar dan kan ik haar later uit de vaatwasser halen of van de bank als ze er op staat. 
    Consequent probeer ik ook te blijven dus elke keer weer opnieuw op de grond zetten en vooral benoemen waarom. Je gaat vallen, het gaat stuk etc. Vervolgens gauw afleiden met iets anders. Handen vol.. op dit moment is ze van het kleuren maar vooral met de potloden op tafel ipv in het boek. Dus tot 100 tellen en weer opnieuw wijzen naar het boek. Soms zie ik wel al kleine dingen waarvan ik denk heee de investering waard. Ze zat bijvoorbeeld altijd te jammeren als ze iets wilde of iets niet lukken. Nu is het de hele dag mama elpe/pakke? Dat hebben we echt zooo vaak uitgelegd en nu weet ze het!

    Dus mijn tip: kies wat je echt belangrijk vindt en blijf consequent. Bijvoorbeeld eerst liggen voor aankleden/verschonen en dan even staan/springen. Als je dat volhoudt zal ze die volgorde uiteindelijk wel begrijpen. 

    Succes en sterkte! 


    Samm
    Bijdrager
    #10423998 Quote

    Ojaa en als ze hier met haar beker gooit dan geef ik aan dat dat niet de bedoeling is en wat ik wel verwacht. (Op tafel zetten) doet ze t nog een keer zet ik m in de keuken en is het even geen drinken. Dan brult ze 2 minuten en is t weer klaar. Dan krijgt ze hem later weer. 

    en opruimen gaat hier ook de ene dag beter dan de andere. Als ze 2 blokjes doet ben ik tevreden. Heeft ze toch geholpen 👍🏻

    #10423999 Quote

    Wat een herkenbaar verhaal! Hier een ventje van 20 maanden die ons al 2 maanden aan het testen is. Of nog meer de grenzen aan het zoeken is. 

    Bij sommige dingen hebben wij zoiets van ontdek maar wat het is zodat je misschien weet dat het niet heel interessant is. 

    Bij andere dingen zoals ook in de vaatwasser willen klimmen zijn wel heel consequent en nee is nee. Hierbij wordt meneer wel boos maar dan laten we hem even boos zijn en proberen daarna uit te leggen waarom wij dat niet willen. 

    Op de bank rennen en springen blijft dagelijks terug komen en nu hoeven wij alleen nog maar te kijken of hij gaat heel snel zitten. 

    Wij zien het echt als een fase, die heel uitdagend is 🙈

    Echt tips heb ik niet. Als we merken dat hij het echt op de heupen heeft gaan we vooral naar buiten toe en ga maar daar ontdekken. 


    Lewis
    Bijdrager
    #10424009 Quote

    Mijn dochter is pas 10,5 maand. Dus deze fase ga ik nog tegemoet. Daarom las ik even mee. Geen tips dus. Maar ik moest wel even grinniken om jullie heerlijke draakjes! Ik hoop dat ik er tzt ook nog de humor van in kan zien. 

    Sterkte met het opvoeden! 😅


    Trinityairkick
    Bijdrager
    #10424013 Quote

    Hier hartstikke mee eens. Pick your battles. Anders ben je de hele dag nee aan het zeggen en dan raakt de kleine bij mij juist overstuur. 

    – laten gaan en geen aandacht besteden = saai en hopelijk doet ie t niet meer 

    – laten zien wat je er wél mee mag doen. Ik laat om die reden vaak wat bekertjes staan zodat de babe iets in de vaatwasser kan doen 

    – stoppen met op je telefoon kijken 🙈 

    – in de gaten houden wanneer die moe of hongerig wordt, dan gaat ie juist gekke dingen doen

    – in de gaten houden wanneer die klaar is met eten, en dan gelijk alle bestek en servies buiten handbereik voordat ie bedenkt om te prikken of gooien 🙊

    Lees ook: Slaapritueel: 1 tot 3 jaar

    CFK
    Bijdrager
    #10424014 Quote

    Heel herkenbaar hier. Ons zoontje is 18 maanden. Moet zeggen dat hij niet continue de boel aan het terroriseren is, maar ons wel echt aan het uittesten is. Sinds een week is papa helemaal heilig. Soms duwt hij mij gewoon weg als ik papa bijvoorbeeld een knuffel geef. Voel me dan echt afgewezen 😅. Soms denk ik echt: waar is mijn kind gebleven. Ik geloof inderdaad ook in consequent en rustig blijven. Vooral de rust bewaren is heel belangrijk. Als je hysterisch gaat lopen doen, voedt je het ongewenste gedrag alleen maar. Het is een fase en het wordt echt weer beter


    MevrBoes
    Bijdrager
    #10424041 Quote

    Jah dan zitten we wel goed, maar mensen wat kan het af en toe zwaar zijn. Fijn om te weten dat ze niet de enigste is.


    Kim Beaujean
    Bijdrager
    #10424048 Quote

    Heel herkenbaar. Onze dochter is 3 jaar inmiddels en had toen ook zo’n fase. Wat heel erg hielp. Afleiden, afleiden, afleiden en zo veel mogelijk zelf laten doen en laten helpen.

    Zelf tafel dekken, zelf smeren, zelf vuile kleren in de wasmand doen. Samen de was ophangen. En veel naar buiten lekker rennen en de energie kwijt raken.

    Dingen die ze echt niet mag zoveel mogelijk benoemen en daarna benoemen wat wel mag. Bijvoorbeeld niet springen op de bank, wil je springen dan kom maar mee naar boven op het grote bed mag het wel.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct