Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Twijfels Huwelijk Doorgaan Met Kinderwens

  • Auteur
    Berichten

  • Mariëtte
    Bijdrager
    #10581480

    Ik heb twijfels bij mijn huwelijk ondanks onze kinderwens en vraag me af of iemand dit ook heeft meegemaakt of dat er mensen zijn met goede inzichten.

    Om een lang verhaal niet kort te maken…
    Mijn man en ik (beide 31) zijn 8 jaar samen waarvan 4 jaar getrouwd met een fijne en stabiele relatie. Ondertussen hebben we een huis gekocht en zitten we volop in de verbouwing, en sinds 1 jaar proberen we voor ons eerste kindje. Enkele maanden geleden zijn we gestart met een IUI-traject vanwege een slechtere zaadkwaliteit.

    Begin dit jaar begon het mij op te vallen dat mijn man zich vaak terugtrok achter de computer en telefoon. Vanwege ervaringen bij een eerdere relatie en ook wel mijn onzekerheid, gingen bij mij wat alarmbellen rinkelen. Ik heb deze bezorgdheid met hem gedeeld maar hij verzekerde dat er niks aan de hand was, behalve drukte met werk.
    In een vakantie viel het me weer op, en irriteerde me aan het afstandelijke handelen en gevoel dat dit teweegbracht. Ditmaal checkte ik zijn telefoon in een onbewaakt moment en kwam erachter dat hij online praatte met vrouwen met dezelfde seksuele fantasieën (fetisj) Ook hiermee confronteerde ik hem, en hij zei dat hij zich schaamde en niet met mij eerder deze fetisj durfde te delen.
    Nu heb ik geen problemen met fetisjen of het kijken van porno. Wel vond ik het pijnlijk dat hij me niet ermee durfde te vertrouwen en daardoor die zaken stiekem met anderen ‘besprak’. En dit al die jaren lang. Ik voelde me voorgelogen. Toch was ik opgelucht dat het niks ergers was, en sprak met hem af dat het oké was zolang hij er niet zo stiekem mee om zou gaan en daardoor afstandelijk zou worden. En ik ging zelf meedoen aan deze fetisj, wat toch een behoorlijke boost gaf aan ons seksleven.

    En dan wordt ik verliefd. Op een collega die met zijn vertrek naar een nieuwe baan opeens hele andere gevoelens opwekt. En dit blijkt wederzijds. We praten erover, wandelen samen enkele keren om die emoties te ontleden maar weten dat we hier toch niks mee kunnen. Het blijft bij veel praten en appen maar ondertussen gelooft mijn man dat dit een gewone vriend is. Kortom: ik lieg. Psycholoog Google geeft aan dat hier sprake is van emotionele ontrouw.

    Ik worstel met alle emoties, durf ze met niemand te delen vanwege gedeelde vrienden.
    Ik hack weer in zijn telefoon. Is het zelfsabottage? Ik zie zijn chat met hypergedetailleerde fantasieën. Hij zegt daarin dat zij degene is aan wie hij altijd denkt. Ik kan daar niet aan tippen. Mijn hart breekt weer een stukje maar durf niet gelijk iets te zeggen. Want wie is er erger bezig, hij of ik?

    Een aantal weken passeren en ik maak de keuze: volop voor mijn man gaan er werken aan de relatie, geen afleiding of ontsnappen aan een verliefdheid. Waarom zou je namelijk je veilige haven verlaten en gaan varen op een vluchtig gevoel?

    Ik leg alles op tafel bij mijn man. Mijn gevoelens over onze relatie maar dat ik graag aan onze relatie werk, onze dromen. Dat zijn online handelen me erg onzeker maken. Hij geeft aan het verschrikkelijk te vinden dat ik me zo voel en hij me niet kwijt wil. Hij verwijdert zijn accounts en doet zijn best om zo open mogelijk te zijn.

    Toch blijven de twijfels. Er voelt iets gebroken en telkens als ik hem op zijn telefoon zie, wantrouw ik hem. De collega app ik weer regelmatig. Wetende dat dit de twijfels alleen versterkt.

    Kan ik mijn man ooit weer blind vertrouwen? Is mijn verliefdheid gekomen door mijn wantrouwen, of juist een bijkomend teken dat deze relatie niet goed meer is? Wil ik dit huwelijk in stand houden?
    Is dit het goede moment om zwanger te worden?


    RJKB
    Bijdrager
    #10581508 Quote

    Ik denk dat je je moet gaan verplaatsen in het kind wat hierin op gaat groeien. Is de situatie stabiel genoeg? Geef je samen het goede voorbeeld? Heb ik de intentie om altijd bij hem te blijven? Mijn man ging vreemd toen ons zoontje 1 was. Hij heeft echt de spanning wel gevoeld. Wij zijn nog bij elkaar, maar het kost zoveel moeite dat ik wel eens denk… Waarom ben ik niet vertrokken? Sterkte met alles. En als je helder wil nadenken hierover, stop dan met je collega….. 


    Essil
    Bijdrager
    #10581521 Quote

    Misschien eerst even aankijken of de veranderingen echt en blijvend zijn.

    binnen de beste relaties komen dipjes en verlangens naar anderen voor. Maar als ik dit zo lees lossen jullie dat samen heel mooi op.

    Maar ik proef hieruit dat jij het niet meer ziet zitten? Wie vind je leuker, je man inclusief fetish en alles eromheen? Of je collega?


    Mariemamma
    Bijdrager
    #10581523 Quote

    Een pasgeboren baby kan een behoorlijke wissel trekken op elke relatie omdat je zo veel aan het zorgen bent en zo weinig slaap krijgt. Ik denk niet dat je dat moet willen als je basis niet heel stabiel is. Misschien eerst wachten tot je echt in rustiger vaarwater bent voor je probeert voor een kleine. 

    #10581539 Quote

    Ik denk dat je gewoon goed na moet denken 

    en je hart volgen, of dit wel het juiste is of dit de man is waar je oud mee wilt worden misschien is die verliefdheid wel gekomen door tekort aan liefde die je nu misschien mistte.. dat weet ik niet natuurlijk, dat stukje aandacht dat je misschien gemist hebt

    en je dat zocht bij een ander

    je moet nadenken of een baby nu zo goed is in deze situatie je wilt natuurlijk ook niet dat wanneer je kindje 1/2 is zijn ouders alweer uit elkaar zijn, dat is voor een kind later vreselijk .. ik heb het zelf meegemaakt bij mijn ouders en het maakt je kapot

    ookal kun je niks met andere delen schrijf de dingen op 


    Billie
    Bijdrager
    #10581621 Quote

    Je eindigt je verhaal met dat je nog steeds niet weet of je je man kunt vertrouwen. Op basis van jouw verhaal is er in ieder geval een kans dat hij te vertrouwens is (mogelijk heeft hij het contact over de fetisj laten varen en gaat hij 100% voor jou). Maar jij bent zelf dus eigenlijk níet te vertrouwen. Jij hebt namelijk nog steeds contact met een andere man waar je verliefd op bent.

    En nu probeer ik niet te zeggen dat jij de schuldige bent, maar zolang jij blijft rommelen met die man, krijgt jouw eigen man -en jullie relatie- natuurlijk nooit een eerlijke kans.

    Pas als jij die andere man kunt loslaten, jouw man dat contact achter zich kan laten en jullie 100% voor elkaar gaan, dán pas zou ik pas over kinderen nadenken. Kinderen zijn geen lijmmiddel(!)

    Lees ook: Relatie na de geboorte van je kind

    MamaE
    Bijdrager
    #10581855 Quote

    ik denk dat je eerst aan je relatie moet werken voordat je verder gaat met je kinderwens in vervulling te laten gaan. Als ik alleen al kijk naar het gebrek aan vertrouwen.. hoe ga je dat doen als je samen een kindje hebt? dan moet je elkaar echt 100% vertrouwen!

    Wellicht is relatietherapie is voor jullie? er is veel aan de hand zo te lezen, er is gebrek aan vertrouwen en jullie hebben los van elkaar ook wat zaken om aan te werken. Een onafhankelijk iemand kan jullie hier misschien heel goed mee helpen!

    Succes!

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct