Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Verlatingsangst & extreme eenkennigheid 7 maanden

  • Auteur
    Berichten
  • #10248724

    Even een heel verhaal, maar dan hebben jullie de achtergrond ook meteen mee.

    Mijn dochter van nu 7 maanden is al ruim een maand eenkennig. 
    Het was al een uitdaging doordat ze geen voeding van anderen accepteerde (ze krijgt kunstvoeding, papjes, fruithapjes en groentehapjes) en dat ik dus drie keer per dag vanuit mijn werk naar de kinderopvang kon gaan om haar te voeden. Gelukkig heb ik een hele begripvolle werkgever!

    Nu hebben we drie weken vakantie gehad en heeft het extreme vormen aangenomen. Als ik of mijn man ook maar 5 meter van haar vandaan zijn, bijvoorbeeld even in de keuken wat pakken, begint ze al te huilen. Gelukkig kan ik dat enigszins beperken doordat ze kan kruipen en dus naar mij toe kan lokken.
    Maar… als ik haar nu naar de kinderopvang breng begint ze al te huilen zodra ze uit mijn armen is en stopt ze pas zodra mijn man of ik haar weer ophalen.
    Ze heeft vaste leidsters die allemaal met heel veel liefde voor haar zorgen, maar het is vooral voor mijn dochter erg vervelend.
    We halen haar nu steeds na een paar uurtjes op, maar ik wil niet dat ze daar aan gewend raakt.
    Verder gaat ze wel heel erg hard in haar ontwikkeling: ze kon al tijgeren met 5,5 maand, nu kan nu al volledig echt kruipen, legt heel snel verbanden (als ik dit doe, gebeurt er dat) wat ze ook nog eens goed onthoud, kan nu ook al zichzelf optrekken om te staan en kan zelfstandig zitten en in zithouding komen. Als ze speelgoed eenmaal doorheeft vindt ze het ook niet meer zo interessant. Spelen met onze katten vindt ze dan weer geweldig.
    Ze houdt van veel rust en regelmaat, en is erg sociaal.
    Mevrouwtje heeft wel een stevig karaktertje. Ze weet heel goed wat ze wel en niet wil en handelt daar ook naar. 

    Of het nu de eenkennigheid is, of boosheid dat ze niet meer op vakantie is, of dat het verlatingsangst is, of juist dat ze zo hard gaat in haar ontwikkeling dat ze het even niet meer aan kan en de veiligheid opzoekt…

    Ik weet het niet meer en zoek dus vooral tips om hier mee om te gaan. Kiekeboe spelen we al heel erg veel. Mijn man en ik wisselen de zorg en het spelen met elkaar af, wat goed gaat.
    Kortom wie heeft voor mij het gouden advies??

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct